سال ديگر تمام است. در آستانه بهار، بوي نفت چنان سراسر ايران را پر مي کند که طنز نويسي از مردم مي خواهد که بجاي هفت سين، سفره نفت چين پهن کنند. آخر در چهار سال دولت احمدي نژاد نفت چنان بر سفره هاجاري شد وملت را غرق در نازو نعمت کرد که مهدي کروبي هم تصميم گرفت همه ايرانيان را سهامدار نفت کند. ظاهرا کسي هم نبود که به دکتر و شيخ بگويد که نفت، ميراث پدري کسي نيست، سرمايه همه ايرانيان است.
ثروتي که بايد با ديدگاه ملي و بکار گيري خرد جمعي به گونه اي خرج شود تا دختران جوان ايراني را به پاکستان قاچاق نکنند.
دولت مهرورزي، درآستانه نوروز عيدي پرو پيماني را هم براي ملت ايران تدارک ديده و مجلس راهم تهديد کرده بود تا آن را تصويب کند. درپي اعتراضات قبلي، ١٣ اقتصاد دان نامه سرگشاده اي به مجلس مي نويسند که تيتر اول روزنامه اعتماد ملي مي شود. اقتصاددانان خواستار عدم تصويب افزايش يكباره قيمت حاملهاي انرژي وآب، برق و گاز مي شوند ودر نامه خود به صراحت اعلام مي کنند كه افزايش يكباره و بيمحاباي اين اقلام و اجراي سياست شوك درماني در چنين شرايطي، موجب تشديد بيثباتي اقتصادي و افزايش ناامني در بازار سرمايه و افزايش تمايل به خروج داراييهاي منقول از كشور خواهد شد كه سرانجامي جز تضعيف ارزش پول ملي و خيزش انتظارات تورمي نخواهد داشت.
عليرضا محجوب، نماينده مجلس هم يکي از عوارض "شوک ٨٨" راچنين پيش بيني مي کند: "بودجه ۸۸ يک ميليون شغل را از بين خواهد برد.رأي به بودجه ۸۸ تعيينكننده است و نشان ميدهد كه شما ميخواهيد از جيب خودتان خرج كنيد يا از جيب فقرا."
در شرايطي که اعلام مي شود "بخشي از هزينه حزب پادگاني ـ يعني بسيج ـ امسال ١٥۰ ميليارد تومان، سال آينده ٢٥۰ ميليارد تومان" است، نماينده مجلس صحبت از فقرائي مي کند که زير خط فقر ٨٥۰ هزار توماني زندگي مي کنند، تعدادشان دستکم ١٤ميليون نفر است و براي تامين هزينه دختران نوجوان ايران زمين راهم مي فروشند.
شهلا معظمي استاد دانشگاه تهران در سي و سومين نشست علمي قاچاق زنان و کودکان در آسياي مرکزي، مي گويد: "دختران ايراني پس از قاچاق در پاکستان به فروش مي رسند.اين دختران اغلب با ازدواج هاي قلابي به اين کشور منتقل و در شهرهاي مختلف آن به فروش مي رسند.ايران مقصد قاچاق انسان محسوب نمي شود و معمولا دختران ايراني هستند که به کشورهاي ديگر منتقل مي شوند. اين پديده در مناطق حاشيه اي؛ روستائي و فقير نشين...بيشتر زنان را تهديد مي کند "
اعتراضات و شايد هم دست غيبي سبب مي شود مجلس ناگهان به عيدي دولت مهروزري راي منفي بدهد. دولت قهر و شرکت درجلسات مجلس را تحريم مي کند.
علي لاريجاني شال وکلاه مي کند که به خارطوم برود. هفته ايست که مراکش روابط خود را باجمهوري اسلامي قطع کرده است. يادبود دکتر محمد مصدق در احمدآباد با اما و اگر امنيتي مجوز داده اند: "شرط کردند کسي درباره مسائل روز صحبت نکند."
هاشمي رفسنجاني که لقب "ضد نظام" هم مي گيرد، موفق مي شود بار ديگر همراهي اكثر روحانيون عضو مجلس خبرگان را به دست آورد و همچنان رئيس مجلس خبرگان باقي مي ماند. محمد يزدي كه اين بار نامزد جناح تندرو و رقيب هاشمي است، از رقيب سال قبل هاشمي يعني احمد جنتي هم كمتر راي مي آورد.
اميرحسين حشمت ساران، زنداني سياسي که از چهار سال پيش در زندان رجاييشهر کرج محبوس بود، در اثر بيماري قلبي در مي گذرد.
استاد اسداله بادامچيان مي فرمايند: "حزب مؤتلفه اسلامي نه محافظهكار، نه سنتي و نه راست است." و آيتالله جواديآملي مي گويد: "ساکت کردن مردم هنر نيست."
در اين فضا علي لاريجاني بعنوان نماينده تنها دولتي که ازعامل يکي از فجيع ترين نسل کشي هاي تاريخ حمايت کرده به سودان مي رود. روزنامه اعتمادملي هم تيتر اول و عکس پنج ستوني را به اين ملاقات عمر البشير- لاريجاني مي دهد. مسلمان عزيز است حتي اگر قاتل هزاران نفر باشد و دادگاه بين المللي او را جنايتکار شناخته باشد. اينجا که مي رسد کيهان و اعتماد ملي هم ندارد.
بيهوده نيست که عباس عبدي مي نويسد: "قتل سياهان در سودان مجاز، کشتار مردم در غزه ممنوع!"
نبرد بر سر رهبري جهان اسلام است که حالا ترکيه هم دارد در کنار عربستان سعودي و جمهوري اسلامي برايش خيز بر مي دارد. ترکيه با درايت، باسياست پخته اي که کمترين هزينه اي براي ملت ترکيه ندارد، خودش را به سرعت برق به سه تيم اول مدعي رهبري جهان اسلام رسانده است.
عبداله گل، رئيس جمهور ترکيه باکراوات برگردن و تر وتميز بعنوان نماينده گرايشي از اسلام در تهران است و با رهبر جمهوري اسلامي ديدار مي کند. آيت اله خامنه اي مي گويد: "دشمنان اسلام ميخواهند پرچم اسلام را از دست کشورهاي اسلامي و جمهوري اسلامي ايران خارج کنند اما به اين هدف نخواهند رسيد، مساله فلسطين را اولويت اول دنياي اسلام است."
رييسجمهور ترکيه هم "مسئله فلسطين را مسئله مهم جهان و دنياي اسلام" مي داند. معلوم است که اولويت از نگاه عبداله گل منافع ملي کشورش است.
تحرک ديپلماتيک دولت ترکيه در منطقه، با برخورد لفظي نخست وزير اين کشور، اردوغان، در اجلاس داووس با شيمون پرز رئيس جمهوري اسرائيل وارد مرحله اي نوين شد. گشايش دفتر همايش اسلامي در بغداد در اين هفته گوشه اي از همين تحرک جديد است.
سفر وزير خارجه امريکا، هيلاري کلينتون، به ترکيه پس از اجلاس شرم الشيخ، نشان دهنده نقش جديد ترکيه است. دولتي که عضو ناتوو تنهاکشور اسلامي است که بااسرائيل روابط نزديک ديپلماتيک و قرار داد امنيتي دارد.
هيلارى كلينتون كه براى ديدار با مقام هاى تركيه به اين كشور سفر كرده است، مي گويد: "آمريكا از تركيه خواهد خواست تا در زمينه پيشبرد برنامه باراك اوباما براى تعامل با ايران همكارى كند."
وزير امور خارجه تركيه يك روز پس از ديدار با همتاى آمريكايى خود اعلام مي کند كه كشورش ميانجيگيرى بين تهران و واشينگتن را مورد بررسي قرار مي دهد.
رئيس جمهور ترکيه به ايران مي آيد. خبرگزاري فارس گزارش مي دهد: "يك روزنامه ترکيه مدعي شد رئيس جمهور تركيه قرار است نقش ميانجي را ميان ايران و آمريكا ايفا كند و در سفر خود به تهران حامل پيام واشنگتن براي جمهوري اسلامي ايران است.تركيه به عنوان تنها كشور مسلمان عضو ناتو گفته است كه مى تواند به حل تنش بر سر برنامه اتمى ايران بين آمريكا، متحدانش و ايران كند."
روزنامه اي که معلوم نيست خبرگزاري جناح راستي فارس چرا اسمش را نمي برد، حريت روزنامه معروف ترکيه است که در شماره روز دوشنبه خود مي نويسد: "عبدالله گل رئيس جمهوري ترکيه همراه با پيام هاي کاخ سفيد وارد ايران مي شود. اين پيام ها را هيلاري کلينتون وزير امور خارجه آمريکا در ديدار روز شنبه گذشته خود با عبدالله گل دراختيار وي قرار داده تا به اطلاع رهبر جمهوري اسلامي برساند. عبدالله گل در نشست سران اکو در تهران با احمدي نژاد گفتگو کرده است. او در اين ديدار پيام هائي از جانب امريکا به احمدي نژاد داده و با دريافت پاسخ هاي به ترکيه بازگشته و پس از رايزني با اوباما، حالا با پيام هاي تازه به ايران مي آيد."
ديدار انجام مي شود. طبق معمول مردم ايران از روزنامه نويسان ترکيه هم نامحرمتر هستند. تنها اين خبررسمي انتشار مي يابد: "حضرت آيتالله خامنهاي تأکيد کردند که دولت آمريکا در حال ادامه همان مسير قبلي است و هيچ نشانهاي از تلاش براي جبران خطاها ديده نميشود".
آيا اين پاسخي علني به پيام مخفي آمريکاست ؟ پيام چيست؟ به سودمنافع ملي ايران است يا نه؟
و درست در همين موقع که نگاه جهان به تهران خيره است، هيلاري کلينتون اعلام مي کند: "باراک اوباما به زودي از ترکيه ديدار مي کند."
پاسخي است به تحرک سياسي ترکيه. برخي صاحب نظران معتقدند: "اين تحرک بار ديگر پرچم اسلام را که بصورت سنتي در اختيار دولت هاي عثماني بود، بدست جانشين آن دولت ها، يعني دولت ترکيه مي دهد."
معلوم نيست فرمانده کل سپاه اطلاعت خود را از کجا مي گيرد که حرفي چنين صد درصدي مي زند: "جهانيشدن انقلاب اسلامي آغاز شده است، تهديد عليه جمهوري اسلامي رفع شده است."
آخرين خبرهاي هفته مي گويد "ايران، محور نخستين ملاقات وزيران خارجه روسيه و آمريکا" است و: "دولت اوباما براي جامه عمل پوشاندن به تعهد رئيس جهمور براي گفت و گو با مخالفان اين کشور، اولين قدم را براي بحث و گفتگو با سوريه در آخر هفتۀ جاري بر مي دارد. اين گفتگوها که وزير خارجه آمريکا در سفر خاورميانه اي خود از آن خبر داده، بر روي روابط با سوريه متمرکز مي شود، هرچند هدف بزرگتر آن دور شدن دمشق از ايران است."
و در تهران خبر تازه اعلام رسمي نامزدي مير حسين موسوي است که تيتراول روزنامه اعتمادملي مي شود.
اولين بيانيه آخرين نخست وزير ايران که خود را "اصلاح طلب اصولگرا" مي خواند، همان حرفهاي کلي است. و احمد زيد آبادي- اولين کسي که آمدن او راتحليل مي کند- مي نويسد: "من گمان ميكنم كه آقاي موسوي ممكن است به صورت كانديداي نظام در آيد." او حرف صاحبنظراني را تکرار مي کند که موسوي را بهترين کانديداي نظام مي دانند و معتقدند او در ز مينه آزادي حداقل خواست هاي خاتمي و در سياست خارجي واقتصاد حداکثر برنامه هاي احمدي نژاد را دنبال خواهد کرد.
توپخانه کيهان اما به روي خاتمي گشوده است. خاتمي هنوز جواب تهديد به ترور ارگان مرکزي طالبان شيعي را نداده: "به نظر من خيلي نبايد به اين بحث ها پاسخ داد و البته معتقدم بادمجان بم آفت ندارد." که برادر حسين به زبان مالوف امنيتي ها فحش بارانش مي کند: " «شاه سلطان حسين»! «مرد شنا در استخر»! «تدارکاتچي»! «فاقد انسجام فکري» و..."
"آيتالله دستغيب خطاب به خاتمي مي گويد: " شيوه شما شيوه پيامبر است."
و محمدخاتمي بدون نام بردن از کسي جواب همه را مي دهد: "شأن ملت ايران بالاتر از آن است که صدقه گير باشند. ماجامعهاي آزاد ميخواهيم و آزادي براي ما خيلي مهم است. رقيب فکر نکند که طرفداران آزادي به دنبال ولنگاري هستند. طرفداران آزادي ضد فاشيسم هستند. مخالفان آزادي پايگاه فکريشان از فاشيسم آغاز ميشود و در اين بين استبداد تحقق پيدا ميکند. اگر بنا شود بين فاشيسم و ليبراليسم يکي انتخاب شود - که نبايد اين انتخاب صورت گيرد- ليبراليسم بايد انتخاب شود. يکي از افتخارات قانون اساسي ما اين است که در اصل 56 انسان حاکم بر سرنوشت خود دانسته شده است و به اين معناست که حاکميت برآمده از راي مردم است و هيچ قدرتي نميتواند بدون راي مردم سر کار بيايد. بايداز شعار زدگى پرهيز كرد و در جهت رفع تبعيض و بهبود زندگى مردم حركت كرد.اگر مديريت امروز كشور در جهت آرمان هاى انقلاب است، انقلاب قصد آزادى، پيشرفت، توسعه عدالت، استقلال، كاهش فقر توام با پيشرفت اقتصادى دارد تا درآمدهاى سرشار كشور در جهت رفع نابرابرى ها و پيشرفت هزينه شود."
و "رقيب" هم که همه مسائل ايران را حل کرده، به فکر ساختن جهان است. احمد جنتي دبير شوراي نگهبان و برگزار کننده انتخاباتي که احمدي نژاد را به رياست جمهوري رساند، درکنگره سرداران طرفدار احمدي نژاد از قبيل سرلشگر فيروزآبادي، سرلشگر جعفري فرمانده کل سپاه، سردار صفار هرندي وزير ارشاد اسلامي، طائب فرمانده بسيج و... مي گويد: "ما مي توانيم آينده جهان را بسازيم.جمهوري اسلامي از غزه، لبنان، بوسني و فلسطين حمايت ميکند و اين يعني که ما بدون سروصدا خودمان را به دنيا معرفي ميکنيم."
او که چشم بر تمام بي عدالتي و ظلم حاکم درايران بسته و نسبت به فقر و فساد و فحشاء و اعتياد و گراني و نارضائي ملي ـ از کارگر تا دانشجو و از زن تا مرد ـ حاکم بر کشور که خود وي نقش مهمي در به وجود آمدن آن داشته سكوت مي کند، و براي بشر و جهان شعار مي دهد: "ما طرفدار عدالت و مظلوم و دشمن ظالم هستيم و بشر چنين چيزي را ميخواهد."
سخن از ايران نيست. از بهار ايران نيست. از برف آبهاي الوند و گل هاي سرخ شيراز نيست.
اما بهار ايران مي آيد... پنجره را باز کنيد...
