هفته دوم اسفند براي" نگاه هفته" چهارشنبه تما م مي شود. هفته اي که يکشنبه اش هم تعطيل است. با اينهمه بازار خبر رونق دارد. سرنخ ترورهاي شخصيتي و فيزيکي به کيهان مي رسد. تيم هاي ترورش رو مي شوند. همه مي فهمند از ٢٥۰ ميليارد دلار درآمد نفتي فقط ٥ ميلياردش باقيمانده است. چماقداران، دانشگاه ديگري راگورستان مي کنند. بحث شيرين رابطه با آمريکا داغترين موضوع روز است و اتوموبيل بي ترمز احمدي نژاد دارد به لب دره مي رسد...

حزب شيخ کروبي که حالا غلامحسين کرباسچي را درتيمش دارد و درعالم رقابت با خاتمي مير حسين موسوي را "پوش" مي دهد، اين سخن اورا تيتر اول روز شنبه اش مي کند: "صدقه راه به توسعه نمي‌برد."

محمد خاتمي که اگر هر اتفاقي بيافتد، خونش به گردن برادر حسين است در پاسخ به احمدي‌نژاد مي گويد: "جامعه سربلندتر از آن است که از جيب خودش صدقه بگيرد."

آماري ازکارنامه 4 ساله دولت احمدي نژاد تيتر مي شود: "٢٥۰ ميليارد دلا‌ر فروش نفت، ۵ ميليارد دلا‌ر ذخيره ارزي!" و توضيحي به دنبالش: "هرچند در سه سال گذشته اقتصاد ايران مملو از درآمدهاي سرشار نفتي بوده است اما درست در همين دوران نيز ذخاير ارزي بدترين روزهاي خود را مزمزه كرده است. تحليلگران اقتصادي با توجه به اطلا‌عات موجود، حداقل درآمد ارزي ايران در اين دوران ناشي از فروش نفت را بيش از 250 ميليارد دلا‌ر ارزيابي مي‌كنند و بر اين باورند كه بر اساس قوانين موجود با اين ميزان فروش نفت حداقل بايد 107 ميليارد دلا‌ر وجه نقد در حساب ذخيره ارزي وجود داشته باشد.البته چند ماه پيش نمايندگان مجلس با گفتن اين خبر كه فقط 7 ميليارد دلا‌ر در حساب ذخيره ارزي ته‌نشين شده است پرده از اتفاقي برداشتند كه مي‌تواند به نوبه خود براي تاريخ اقتصاد ايران ماندگار باشد. اين اما تمام ماجرا نيست. پس از نزاع شكل گرفته بر سر موجودي حساب ارزي مسوولا‌ن بانك مركزي موجودي اين حساب را 25 ميليارد دلا‌ر اعلا‌م كرده‌اند؛ رقمي كه باز هم با 107 ميليارد دلا‌ر ادعاي تحليلگران اقتصادي فاصله زيادي داشت."

تيتر و خبر از روزنامه اعتماد ملي است که با آمدن تيم محمد قوچاني کلي دوپينگ کرده است.

ميرحسين موسوي که باعبارت "نخست وزير دوران دفاع مقدس" بيادش مي آورند و هنوز واژگان آشنايي را لباس اسلامي مي پوشاند مي گويد: "هژموني طبقات فرادست‌تر در حال فراگيرشدن است. الآن تعجبي ندارد که ما گلابي چيني و انگور آفريقاي جنوبي بخوريم و با خودروهاي چند صد ميليوني در خيابان‌ها مانور بدهيم و هر روز خبر توقف و تعطيلي اين کارخانه يا ورشکستگي آن و يا اين تاجر را بشنويم." و نتيجه مي گيرد:"يکي از بدترين شرايط را درکشورهاي منطقه داريم."

موسوي هم که مي خواهد مانند احمدي نژاد به "ارزش هاي اول انقلاب" برگردد ـ منتها از سمت چپ ـ آخرين سخن اين هفته اش اين است: "مصرف درآمد نفت با اهداف کوتاه مدت پايمال کردن حقوق نسل‌هاي آتي است."
مهندس عزت اله سحابي از محمدخاتمي پشتيباني مي کند، اما حرف هاي موسوي را مي شکافد: "پول نفت سر سفره تجار رفت. تاکيد افراطي بر تداوم واردات لجام گسيخته در عمل منجر به بهره مند شدن تجار از سود بيشتر و افزايش فشار بر فقرا به دليل دامن زدن دولت بر تزريق نقدينگي و رشد تورم شده است.زماني که دولت در يک سال بيش از 50 ميليارد دلار واردات انجام مي دهد به اين معناست که بين 15 تا 30 درصد سود اين حجم از واردات نصيب تجار مي شود. در مقابل کشاورزان ايراني و فعالان صنايعي همچون نساجي با زيان قابل توجه مواجه مي شوند."

پول نفت که چهار سال پيش قرار بودسر سفره فقرابرود وبعد به "صدقه" 25 هزار توماني تبديل شد، تنها به جيب تجار وسرداران ميلياردي نرفته است، مصارف ديگر هم داشته است.

به نوشته روزنامه جمهوريت اين هفته بعد از توبيخ شديد استاندار يزد بعلت افشاي دستورالعمل محرمانه اش به فرمانداران شهرهاي استان، معلوم مي شود: "در سفر احمدي نژاد به استان يزد زادگاه سيد محمد خاتمي که يکي از مهمترين سفرهاي استاني احمدي نژاد به شمار مي رفت، صدها دستگاه اتوبوس از شهر هاي مختلف استان، مردم را رايگان به شهر يزد مرکز استان آوردند و براي آنان وعده هاي غذايي صبحانه، ناهار و شام نيز در نظر گرفته شد و در عين حال مبالغي پول هم به تعدادي از مردم پرداخت شد."

ريخت و پاس بي حسابي که قطعا محدود به اين سفر نبوده است. سفرهائي که به نوشته عبد الجبار کرمي ـ نماينده کردستان ـ هيچ سودي براي مردم نداشته است: "ديگر بس است اين سفرهاي پوچ و تهي كه تاكنون حتي يك ريال هم براي روستايي دردمند نفعي نداشته، چون حق آنها با جولان زدن در روستاهاگرفته نمي‌شود و با اين سفرهاي روستايي پر وعده و وعيد، پوچ و تهي و بدون بودجه و اعتبار چيزي محقق نمي‌شود، به آن ذات بي‌همتا سوگند، مردم از عوام فريبي خسته شده اند و همه چيز را مي‌فهمند اما بيان نمي‌كنند."

بيهوده نيست که حميد رضا جلايي پورمي نويسد: "رشد افسردگي مصرف ما را به ۱۰ ميليون قرص مسکن رسانده است." و يک عضو هبات علمي دانشگاه تهران، خبر مي دهد: "٧٨ درصد مردم به هم اعتماد ندارند.در جامعه‌اي که ۳۰ سال پيش انقلاب معنوي کرده است امروز به دروغ رسمي گفتن رسيده يعني در سطوح بالا که بايد نماد صداقت و راستي باشد و متاسفانه دولت نهم دروغ رسمي و آماري را رايج کرده است."

سکانداران کنوني هم بي توجه به فاجعه درحال انفجار ايران، به گفته مهدي کروبي:" به هر قيمتي مي خواهند قدرت را حفظ کنند." و از مرده و زنده و "شهيد" مايه مي گذارند.

اين هفته نوبت مي رسد به "برنامه دفن شهيد در دانشگاه پلي تکنيک."

به نوشته خبر نامه امير کبير "چماقداران همراه هيات هاي سينه زني و مداحي در خيابان انقلاب از روبه روي دانشگاه تهران" حرکت مي کنند و "کمتر کسي تصور مي کرد که اين نيروي جيره خوار، در دانشگاه پلي تکنيک به سيل مخالفان دفن شهيد در دانشگاه برخورد کند." مخالفيني که شعار مي دادند "ديکتاتور زمانه ـ شهيدشهد بهانه" تا مخالفت خود را باتبديل دانشگاه به گورستان اعلام کنند.

"دولت سايه" که به گفته محمدرضا جلايي پورحکومتي 12 ساله دارد و "امروز هر چهار رکنِ استقلال، آزادي، جمهوري و اسلامي را با فعاليت مستمرِ ش به سخره گرفته" توپخانه کيهان را از هم اکنون عليه رقيب اصليش محمدخاتمي بکار انداخته است.

عضو دفتر سياسي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي در گفتگو با پايگاه خبري ياري، حرفهائي مي زند که يک سايت فارسي زبان اين تيتر را ازآن بيرون مي آورد: "تيم هاي ترور کيهان آماده ترورهاي انتخاباتي شده اند."

او مي گويد: "اقتدارگرايان به هيچ وجه فکر نمي‌ کردند خاتمي وارد صحنه انتخابات شود. از آخرين راهکارهاي آنها رد صلاحيت خاتمي بود که به دهها دليل اين موضوع منتفي است. به همين دليل اين جريان به تهديد جدي براي حذف فيزيکي روي آورد تا بتواند زمينه را براي پيروزي خود فراهم کند".

جريان اقتدارگرا در اينگونه اقدامات سابقه دارد. بارزترين اين اقدامات ترور حجاريان و همچنين مسائلي مانند 18 تير و کوي دانشگاه بود که نشان داد آنها براي خانه نشين کردن جبهه اصلاحات از هيچ کاري فروگذار نمي‌کنند. سرمقاله کيهان بدون جمع بندي هاي جدي و تصميمات برخي جايگاه ها گرفته نشده است. زماني که حجاريان ترور شد گفتند که کار عوامل خودسر بوده است، اما اين سرمقاله با توجه به جايگاه کيهان و مدير مسوول آن يک يادداشت خودسر نيست و گرفتاري هاي اقتدارگرايان به احتمال قوي آنها را به سمت اين گونه اقدامات خواهد برد.دغدغه خاتمي بعد از کشف قتل هاي زنجيره اي اين بود که مي خواست ريشه اين تفکر را در همه بخش هاي کشور بخشکاند، اما سرمقاله کيهان نشان داد که اين تفکر زنده است و مديريت کيهان نيز نماينده آن است.

محسن آرمين- سخنگوي سازمان- هم "پته" کيهان را روي آب مي ريزد: "اين اولين بار است که در انتخاباتي در ايران کانديدايي تهديد به ترور و قتل مي شود. اين تهديد و خط و سرانجام اين جنايت زشت نيز نتوانست حضور نظاميان در قدرت را تضمين کند. بنابراين آقاياني که خاتمي را با بي نظير بوتو مقايسه مي کنند و نسبت به سرنوشتي نظير بي نظير بوتو براي خاتمي هشدار مي دهند بايد روشن سازند ژنرال مشرف ايران کيست و چه نسبتي ميان نظاميان ايران و پاکستان وجود دارد؟ جاي اين سئوال وجود دارد که چرا کيهان و شخص آقاي شريعتمداري که نماينده رهبري در اين مؤسسه است و به عنوان نماينده يک نهاد اجماعي که انتظار مي رود بيش از همه، جانب بي طرفي را حفظ کند و از عرصه منازعات و رقابت هاي سياسي ارتفاع بگيرد، شأن اين نهاد را حفظ نکرده، رهبري اين عمليات را برعهده گرفته است و در اتخاذ مواضع افراطي و خشن و ايجاد رعب و وحشت در جامعه، گوي سبقت را از راديکال ترين و افراطي ترين باندهاي دخمه نشين ربوده است؟"

ديگرمرکز فرماندهي تروروشخصيت، پرونده سازي و محو فيزيکي کاملاشناسائي شده است: تهران- خيابان فردوسي ـ روزنامه کيهان.

برخي سازمان هاو احزاب هم عزل "برادر حسين" را از رهبري مي خواهند. آيا عملي مي شود؟ هنوز معلوم نيست. اما هنوز درکار دريدن هرکسي است که خلاف ميلش نفس بکشد.

بدنبال فتواي قضائي دادستان کل کشور، دُري نجف آبادي درباره ممنوع بودن آئين بهائيت درايران، به خانه دهها بهائي از قبل شناسائي شده در تهران يورش امنيتي برده مي شود و شمار زيادي از اعضاي خانواده هاي بهائي دستگير مي گردند. در يورش ديگري، شماري از اعضاي خانواده هاي برخي اعدام شدگان قتل عام زندانيان سياسي 1367 در تهران دستگير و به بند 209 وزارت اطلاعات در زندان اوين منتقل مي شوند.

حسينيه دراويش گنابادي در اصفهان تخريب مي شود و شماري از دراويش که در حسينيه بودند دستگير و به اوين منتقل مي شوند.

بعد نوبت به ورزشي نويسان مي رسد.تعدادي از روزنامه نگاران ورزشي ايران بازداشت و روانه زندان اوين مي شوند.

هفته دوم اسفند در جهان هفته اي عادي است بدون تعطيلي و به نوشته يک سايت فارسي زبان "هفته، هفته ايران" است.
در منطقه نتايج انتخابات اسرائيل معلوم مي شود. اغلب صاحب نظران معتقدند پيروزي تندروها که نخست وزيري را تقديم نتانياهو مي کند، حاصل سياست تندروانه حماس است که با حمايت هاي جمهوري اسلامي عملياتي مي شود.

گزارش محمدالبرادعي هم انتشار مي يابد و ايران را در صدراخبار جهان قرار مي دهد.به گفته رئيس آژانس بين المللي اتمي: "ايران به طور قابل ملاحظه‌اى توسعه برنامه مناقشه برانگيز غنى‌سازى اورانيوم را كند كرده است. علت اين مسئله، «سياسي» است و ايران منتظر است تا نشانه‌هاي مصالحه جويانه‌اي از دولت جديد آمريکا دريافت کند."

وزارت خارجه امريکا بلافاصله به اين گزارش واکنش نشان مي دهد: "اين گزارش نشان داد که فرصت ديگري براي رفع نگراني هاي بين المللي از فعاليت هاي اتمي ايران از بين رفت. جامعه بين المللي نمي تواند به اين مساله اعتماد داشته باشد که برنامه اتمي ايران صلح آميز است."

هنوز بحث بر سراين موضوع ادامه دارد کهگزارش روزنامه گاردين از "پيشنهادات ناکام مانده براي معاملات پشت پرده اتمي" پرده بر مي دارد.

به نوشته گاردين- به نقل ازسر جان سورز، نماينده فعلي انگلستان در سازمان ملل "ايران به انگلستان پيشنهاد کرد حاضر است در برابرانعطاف بريتانيا در برابر برنامه اي اتمي ايران به بمب گذاري هاي جاده اي در عراق پايان دهد."
اين چندمين بار است که تلاش جمهوري اسلامي براي مذاکره وتوافق پنهان با آمريکا و انگستان از پرده بيرون مي افتد. در مذاکره پنهان مي توان سهم بيشتري از ايران را فروخت وامتياز گرفت و بعد شکست دشمن را در بوق کرد.

در مذاکره علني همه خواهند دانست چه مي گذرد. توافقات کدام است. کيهان با مذاکره مخالفت مي کند، يا دارد خاک در چشم حقيقت مي پاشد؟ به تعبير حميد رضا جلائي پور "دروغ‌ پراکني و عظمت ‌طلبي قلابي" را الغاء مي کند. از "امپراطوري ايران" سخن مي راند و مي نويسد:

" تقابل بين ايران و آمريکا که لايه بيروني آن ظاهراً مواجهه دو حکومت است، طي سه دهه اخير، با وجود فراز و نشيب هاي مختلف، به يک رويارويي ماهوي که از هويت متضاد طرفين حکايت مي کند، تبديل شده است."

اما فصل، فصل گفت و گوي آشکار است. مقامات جمهوري اسلامي"سيگنال" هاي خاص براي آمريکا مي فرستند.

انواع و اقسام رابطين و ميانجي ها پيدا شده اند. سفير ايران در برلين از تمايل المان به ميانجيگري بين ايران و امريکا خبر مي دهد. عليرضا شيخ عطار تاکيد مي کند: "هر کشوري که بخواهد براي حل مسائل بين ايران و امريکا اقدام کند بايد طرح مشخصي ارائه کند."

روزنامه اعتماد مي نويسد: "پيش از اين نيز حسن قشقاوي سخنگوي وزارت امور خارجه ايران، اواسط آبان ماه امسال در واکنش به پيشنهاد ترکيه براي ميانجيگري، گفته بود مسائل ايران و امريکا فراتر از مباحث معمولي و سياسي دو کشور است که با ميانجيگري کشوري ولو با حسن نيت قابل حل و فصل باشد."

رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام در گفتگو با الجزيره، بارديگر اشغال لانه جاسوسي راسياستمدارانه توجيه مي کند و به صراحت مي گويد: "از تغيير رويکرد اوباما نسبت به ايران استقبال مي‌کنيم. ما خواهان تخاصم هميشگي با آمريکا نيستيم. جمهور ي اسلامي قصدي براي قطع رابطه با ايالات متحده نداشت و اين آمريکا بود که رابطه را قطع کرد."

گرهاردشرودر ـ صد راعظم سابق آلمان- به تهران مي آيد. ديدارهاي متعددي مي کند که محتوايش کاملا سري مي ماند.هاشمي رفسنجاني در ديدار با او مي گويد: "جمهوري اسلامي ايران از مذاكره هسته‌اي بدون شرط و در شرايط برابر ابايي ندارد."

شايد سخن شرودردراين ديدار همان "پيام" او باشد: "بدون همكاري ايران و آمريكا مشكلات كنوني منطقه و جهان برطرف نخواهد شد."

شرودر نرفته، جلال طالباني در راه است. او فرداـ پنج شنبه ـ به تهران مي رسد و بعد به واشنگتن مي رود.هنوز معلوم نيست، طالباني نيز حامل پيام ويژه اي از جانب اوباما براي رهبر جمهوري اسلامي هست يا نه.

بشار اسد که دارد با هدف بهبود روابط سوريه و آمريکا دردمشق با جان کري مذاکره مي‌کند، به امريکا پيشنهاد مي دهد مذاکره با تهران را به بعد از انتخابات موکول نکند.

احمد توكلي از همه جلوتر مي رود: "براي رابطه با آمريكا تغيير رفتار مي‌دهيم."

دکترسيدولي رضا نصر که به عنوان مشاور امور خاورميانه آمريکا برگزيده شده پيشنهادش اين است:

"مصالحه و تجارت واشنگتن با تهران براي تعامل با ايران." اين سخن او سخت قابل توجه است: "دولت هاي عرب دور هم جمع شده اند تا يک دولت کارآمد را در عراق ايجاد کنند، زيرا نگرانند سقوط بغداد، نفوذ ايران را در آنجا تحکيم بخشد. نگراني از تفوق شيعه در منطقه، عربستان سعودي و مصر را متقاعد ساخته است تا به شدت به مهار حزب الله کمک کنند. طبق اين برنامه، اسرائيل و دشمنان قديمي عرب آن که منافع مشترکي در لطمه زدن به قدرت ايران و متوقف ساختن حماس دارند، به پرونده اسرائيل و فلسطين باز خواهند گشت. اين امر، تمرکز خاورميانه را از مساله پيچيده و کهنه فلسطين به فشار بيشتر بر تهديد ايران تغيير خواهد داد..."

موضوع وقتي مهمتر مي شود که نظرسنجي تلويزيون الجزيره نشان مي دهد: "90 درصد اعراب، نظام سياسي حاکم در ايران را دشمن مي‌دانند. طبق اين نظر سنجي ملت‌هاي عربي به شدت از سياست‌هاي نظام حاکم بر ايران ناراضي هستند و در پاسخ به اين سؤال که «به جاي دشمني با ايران بهتر است از دستاوردهاي انقلاب آن استفاده کنيم» ۹۰ درصد آنها جواب منفي دادند."

ودرست درهمين اوقات که غروب سه شنبه 6 اسفند 1387 است، اين خبر منتشر مي شود: وزيران كشورهاى عضو شوراى همكارى خليج فارس در نشست رياض خواهان محکومتي سخنان علي اکبر ناظق نوري توسط دولت ايران شده اند. على‌اكبر ناطق نورى، رئيس بازرسى ويژه دفتر رهبرى ايران، روز ٢٢ بهمن، در سخنرانى خود در شهر مشهد گفته بود: "در دوران محمدرضا پهلوى يك استان ما كه امروز كشورى به نام بحرين شده است از دست ما گرفته شد. آن زمان بحرين استان چهاردهم ما بود و در مجلس شوراى ملى هم نماينده داشت."

هفته کوتاه پر خبر به آخر مي رسد. اوضاع جهان چنان است که پادشاه ٨٦ ساله عربستان آستين ها را بالا زده تا "عربستان سعودي؛ پاورچين پاورچين به سوي اصلاحات" برود.

و در ايران ما هنوز طالبان شيعي حاکم، بر سياست هاي غلط سي ساله پامي فشارند. با انديشه ترور به استقبال انتخابات مي روند و در انديشه امپراطوري هستند، تا خود بر تخت آن فخر بفروشند ومردمان گرسنه امروز را موعظه کنند تا درانديشه فردا باشند.

در تهران نفس بهار مي زند. پونه ها در کوه شکفته اند و ايران به سوي سال سرنوشتي ديگري مي رود.