همسایه ها، یادی از دوهنرمند ایرانی دارد. عبداله بوتیمار که در غربت وطن مرد در بخش یاد یاران و نیمای بزرگ در جمع مستان.
اجازه دفن بوتیمار در قطعه هنرمندان را ندادند
هنرمندی در پی گوری.....
من هرگز از عشقم دور نبودم و در آلمان هر گاه در كوچه و خيابان مي ديديم كه در گوشه اي از شهر پروژكتوري روشن است و عده اي مشغول ضبط تصوير هستند بلافاصله به نزديكي آنها مي رفتم و شيوه كاري كار گردان ها و هنرپيشه ها را زير نظر مي گرفتيم.
این ها سخنان شکسته مردي است با موهاي سپيد،چشماني سبز ، شلوار مشكي، كتي مخملي به رنگ قهوه اي با سيگاري در لاي انگشت :عبدالله بوتیمار.
هنرپیشه قدیمی سینمای ایران که در سال ۱۳۱۱ در شهر بادکوبه (باکو ی فعلی) ديده به جهان گشود و در سال ۱۳۱۵ به ایران مهاجرت کرد. فعاليت هنری خود را در سال ۱۳۳۰ در«تئاتر پارس» به همراه افرادي همچون "منوچهر قاسمی" و"كامل حلمی" اغاز كرد و سپس به به بازي در سينما آمد. او با بازي در فيلم «يك قدم تا مرگ» ساخته ساموئل خاچیكيان در نخستين نقش سينمايی خود ظاهر شد ، پس از ان در ۴۷ فيلم به ايفاي نقش پرداخت. و در سال ۱۳۳۸ كار خود را در عرصه ي دوبله آغاز كرد از جمله بازيگرانی كه او صدای آنها را دوبله كرده مي توان به «برت لنكستر» و «گريگوری پك» اشاره كرد. خيلی ها بوتيمار را به خاطر چهره اش دوست داشتند . او می گفت:
- متنفرم از اينكه مرا به خاطر چهره ام تحسين كنند؛اين يعنی تنها چيزي كه در چنته دارم ، ويژگی ظاهری است و از هنر بازيگری بی بهره ام...
دلهره، ضربت، يك قدم تا مرگ، اضطراب، دزد سياهپوش، كردي از جنوب شهر، بي عشق هرگز، ميخك سفيد، ميخك نقره اي و...از جمله آثار سینمایی است که وی به عنوان بازیگر در آن ها شرکت داشت.
او در سال ۱۳۶۰ با اصرار فرزندانش ايران را ترك و به كشور آلمان مهاجرت كرد. در آن جا پس از مدت كمی زبان آلمانی را فراگرفت و دوبله را ادامه داد. در سال ۱۳۸۹ بوتيمار آخرين سفر خود را به قصد بازگشت و ادامه زندگی در ايران انجام داد:
"اين بار آمده ام تا باز هم در كشورم و براي مردم خوب عزيزم كه هموطنان واقعي خودم هستند كار كنم.. برايم هم فرقي نمي كند که در کدام بخش فعالیت کنم... دوبله و بازیگری در سینما همه جزو علايق شخصي من است كه به آنها عشق مي ورزم. در دوبله و سينما براي انجام هر نوع خدمتي آمادگي كامل دارم..."
بوتیمار در حالی در بیمارستان فیروزگر تهران بستری بود که طی چند سال اخیر اوضاع بسامانی نداشت و هرچند تلاش کرد تا با حضور در سینما اوضاع روحی و مالی و شرایط زندگی خود را بهتر کند،امابرخلاف وعده وعید های سجاد پور ،مدیر کل شورای نظارت و ارشیابی سینمای ایران ، متاسفانه مجوز بازیگریاش صادر نشد و همین مساله ضربه روحی شدیدی به او وارد کرد. بوتیمار که از جمله رفقای ایرج قادری بود، طی سالهای اخیر در شرلیط مناسبی زندگی نمیکرد.
بوتيمار سالها بهعنوان بازيگر سينما و دوبلور فعال بود. او كه از چند هفته پيش به دليل سكته مغزي در بخش آي سي يو بيمارستان فيروزگر بستري بود، در تهران از دنيا رفت.او در ایران کسی را ندارد. با دفن وی در قطعه هنرمندان ایران مخالفت شده است.



