به دفاع از جنایت راضی مشو...
این روزها فروشگاه نشر چشمه شاهد باز پس فرستادن رمان "كافه پیانو" نوشتهی فرهاد جعفری توسط دارندگان این كتاب است.
"كافهپیانو" كه در نظرخواهی سال گذشتهی روزنامه اعتماد از منتقدان و نویسندگان، به عنوان رمان برگزیدهی سال انتخاب شد برای اولین بار در نمایشگاه كتاب سال 87 منتشر شد و پس از گذشت یك سال در آستانهی انتشار بیست و یكمین چاپش قرار دارد اما اعلام موضع نویسندهی این رمان در جریان دهمین دورهی انتخابات ریاستجمهوری بر گروهی از خوانندگان آن تأثیر گذاشت.
ماجرا از آنجا شروع شد كه فرهاد جعفری در خرداد ماه جاری با نگارش نامهای از كاندیداتوری محمود احمدینژاد حمایت كرد: «من یك رأی دارم و آن یك رأی به محمود احمدینژاد تعلق خواهد گرفت.»
او كه در این نامه كاندیداهای اصلاحطلب را "نامزدهای چپ دموكراتنما" نامیده بود، یازده دلیل را برای حمایت از احمدینژاد برشمرده و در بخش پایانی نامهاش نوشتهبود: «گمان میكنم كشور من در چهار سال آینده به تداوم قدرت مرد جسور، قاطع و عملگرایی چون او، نیاز مبرم داشتهباشد تا بتواند خود را مهیای ورود به یك "تكنوكراسی نسبتاً دموكرات" كند.»
در روزهای پیش از انتخابات این نامه حواشی چندانی نداشت اما فرهاد جعفری در روزهای خونین پس از انتخابات نیز بر موضع خویش در حمایت از احمدینژاد پافشاری كرد و بحث "تقلب" در انتخابات را مردود خواند.
در نتیجه تعدادی از خوانندگان كتاب فرهاد جعفری برای نشان دادن اعتراضشان به این موضعگیری سیاسی وی، بهصورت خودجوش "كافه پیانو" را به فروشگاه نشر چشمه باز گردانند. این خبر دهان به دهان چرخیده و تعداد كسانی كه این كتاب را به ناشر بر میگردانند در حال افزایش است اما نشر چشمه نیز از خوانندگان کتاب "کافه پیانو" درخواست کرد که به جای اینکه این کتاب را به نشانی ناشر بفرستند، آن را مستقیما برای خود نویسنده بفرستند و متذکر شدهبود که این اقدام باعث بدنامی نشر چشمه در میان اهالی فرهنگ و کتاب شدهاست.
یكی از مسئولان نشر چشمه میگوید: «ما دو سال پیش با آقای جعفری قرارداد بستیم و نمیدانستیم كه اظهارنظرهای سیاسی ایشان به باز پس فرستادن رمان ایشان منجر میشود. هر كس میخواهد كتاب را برگرداند، مشكلی نیست. ما همهی كتابهای برگشتی را برای ایشان پست میكنیم. در این مورد ناشر هیچ تقصیری ندارد.»
فرهاد جعفری نیز كه این خبر به او رسیدهاست با انتقاد از بازپس فرستادن و آتش زدن كتابش توسط دارندگان آن گفت: «این افراد ادعا میكنند هوادار نامزدی هستند كه دموكراسی و آزادی از مطالبات او است. این كار و برگرداندن كتاب از آدم دموكراسیخواه بر نمیآید.»
از سوی دیگر بعضی از وبلاگنویسان و دوستان فرهاد جعفری در وبلاگهایشان پستهایی را برای پاسخ به یادداشتهای اخیر او اختصاص دادهاند.
آرش شفاعی (روزنامهنگار و منتقد ادبی) از جمله كسانی است كه بهعنوان یكی از دوستان فرهاد جعفری به او نامه نوشتهاست. او كه در این نامه فرهاد جعفری را با عنوان دوست سابقش مورد خطاب قرار میدهد، مینویسد: «در ابتدا دگردیسی فرخندهی شما از یک لیبرال دموکرات خوشتیپ به توجیهگر وضع موجود را به شما تبریک میگویم.»
او در بخشی از نامهاش به نوشتههای اخیر جعفری اشاره میكند: «این روزها نوشتههای این دوست سابق اما رنگی از توجیه قدرت حاکم، بیاعتنایی به مردم و نخوت گرفتهاست که این برایم قابلتحمل نبود. فرهاد جعفری حق دارد به اندازهی یک دختر دبیرستانی ذوقزده، شیفتهی محمود احمدینژاد باشد و خبطها و خطاهای او را نبیند اما حق ندارد با نیشخند زدن به مردمی که احساس تحقیر شدن دارند صدای گلوله را نشنود، گاز اشکآور را در ریههای جوانان این سرزمین (حتی اگر به نظرش بیدلیل و بیاندازه احساساتی شدهباشند) حس نکند و در برابر سیل بازداشتها و بیخبریها سکوت کند و به جای آن وظیفهی ناتمام عباسعلی کدخدایی و صادق محصولی را ادامه دهد. حق ندارد خشونت را در چهرهی تمام عیارش نبیند و لبخند زنان احساس کند که با پیروزی پرشکوهی ایران را آباد کردهاست.»
شفاعی همچنین در خصوص باز پس فرستادن "كافه پیانو" از سوی خوانندگان این كتاب مینویسد: «نویسندهی رمان پرفروش کافه پیانو!
من نمیخواهم رمان شما را پس بدهم چون به این کار اعتقادی ندارم اما این حق را به عنوان یک حق مدنی برای گروهی که از رنگ به رنگ شدنهای هر روزهی شما عصبانی هستند به رسمیت میشناسم. شما که از من مدنیتر هستید چرا با دندانهای به هم فشرده مینویسید کافه پیانو کار خودش را کردهاست؟»
نویسندهی وبلاگ "ناموجود" یكی دیگر از وبلاگنویسانی است كه به موضعگیری در مورد یادداشتهای اخیر جعفری پرداختهاست. او در مطلبی تحت عنوان "در باب كودتا و پاسخی به فرهاد جعفری" دلیل اصلی نگارش مطلبش را یادداشت جعفری در وبلاگ "گفتمگفت" میداند كه در آن اصطلاح "کودتا" را برای توصیف اتفاقات اخیر ایران مناسب نمیداند بلکه آن را "دروغی بزرگ" مینامد.
این وبلاگنویس با استناد به نظرات پرفسور ساموئل هانتینگتون سه تعریف مختلف از كودتا در فرهنگ سیاسی ارائه میدهد و وقایع اخیر ایران را بر خلاف نظر جعفری "كودتای وتو" میداند.
وی در پایان مینویسد: «آقای جعفری؛ من طرفداران استبداد و این دولت نامشروع را به دو دسته تفسیم میکنم؛ گروهی که واقعاً اطلاعات اندکی از مسائل دارند، همانان که تنها منبع فکریشان صدا و سیما است و دوم، گروهی که آگاهانه و برای سود و منفعت خود سینه چاک میدهند. شما به طور حتم از دسته اول نیستید. در نتیجه به شکل منطقی از دسته دوم هستید. اما شما که نویسنده هستید و اهل ادبیات، چگونه وجدانتان راضی به دفاع از این همه جنایت و دروغ میشود؟»
نویسندهی وبلاگ "كتاب امروز" نیز در پستی با عنوان "شرم بر ریاكاران" نوشت: «ضمن ابراز تأسف برای نویسندهی کتاب "كافه پیانو" تنها به عنوان پاسخی در باب مطلب اخیری که در وبلاگشان گذاشتهاند و در قسمتی از آن متذکر شدهاند: ]در این یکماه اخیر نیز، چندباری شد که نگران از وضعیتی که برای کشورمان پیش آمده بود، به قرآن مراجعه کردم. اما هربار، با آیاتی مواجه شدم که تمامشان بهم آرامش خاطر میدادند و میگفتند: "اینها همه خواهد گذشت. حقیقت برهمگان آشکار خواهد شد و خدا ریاکاران را به دست خودشان رسوا خواهد کرد".[
میگویم: حق با شماست آقای جعفری... خداوند ریاکاران را به دست خودشان رسوا خواهد کرد... و اینگونه است که شما به عنوان یک نویسندهی ریاکار رسوا شدهاید و یا آن شخصی که از او حمایت کردهاید، در سراسر دنیا رسوا شدهاست... پس الحق که شرم بر ریاکاران باد.»
