دفتر شیرین عبادی با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد این برنده جایزه صلح نوبل، با ارسال گزارشی به اعضای شورای حقوق بشر سازمان ملل و همچنین کمیسر عالی این شورا، ضمن تشریح وضعیت حقوق بشر در ایران، با اشاره به سرکوب شدید معترضان به انتخابات 22 خرداد به آنها هشدار داده است که "در صورت تکرار وقایعی که در چند ماه گذشته اتفاق افتاد و ادامه سیاست های سرکوب گرانه و کشتار مردم بی دفاع هر لحظه بیم آن می رود که فاجعه ای به بار آید که نه تنها آرامش ایران بلکه منطقه را بر هم زند."

اجلاس بعدی شورای حقوق بشر سازمان ملل برای رسیدگی به وضعیت حقوق بشر در ایران روز 26 بهمن در شهر ژنو برگزار می شود. در این جلسه نماینده جمهوری اسلامی ایران به مدت یک ساعت گزارشی راقرائت خواهد کرد و سپس نوبت به نمایندگان کشورهای عضو شورا می‌‌رسد تا نسبت به آن اظهار نظر نمایند.

بر اساس بیانیه دفتر شیرین عبادی "نظر به اینکه گزارش دولت ایران در برگیرنده تمامی حقایق نیست لذا دکترشیرین عبادی نیز گزارش مختصری- در حد حوصله و وقت نمایندگان فوق الذکر-تهیه کرده و برای همه آنها و همچنین کمیسر عالی‌ حقوق بشر ارسال نموده است. "

متن کامل گزارش شیرین عبادی که دیروز منتشر شد، به شرح زیرست:

خانم پیلای کمیسر عالی‌ محترم حقوق بشر

اعضای محترم شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد

هر چند قبلا نیز به دفعات کتباً و حضوراً وضعیت رو به وخامت حقوق بشر در ایران را متذکر شده بودم، ولی‌ لازم می‌‌دانم که  در آستانه رسیدگی به گزارش دولت جمهوری اسلامی ایران در پانزدهم فوریه ۲۰۱۰ مجددا توجه سرکار و همچنین اعضای محترم شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد را به موارد  زیر جلب کنم:

هموطنان من روزهای سختی را پشت سر گذاشته اند، پاسخ اعتراضات مسالمت آمیز خود را با گلوله و زندان دریافت می کنند. فیلم ها، عکس‌ها و شاهدان فراوانی بر خشونت‌های دولتی تاکید می‌‌نمایند و حتی در چند مورد قاتلین با دلیل و مدرک کافی‌، شناسائی و به مقامات دولتی و مردم معرفی‌ شده اند ولی متاسفانه هیچ اقدامی در جهت دستگیری قاتلین و حتی کاهش خشونت‌ها از سوی قوه قضائیه و سایر مسئولین حکومتی انجام نگرفته است. تعداد کثیری از فعالین سیاسی، مدنی و حتی فرهنگی‌ با دلایل واهی دستگیر شده و برخی‌ از آنان را با محاکمه ای‌ چند ساعته و پشت درهای بسته محکوم به اعدام نموده اند.  طبق اعلام رسمی‌ دولت جمهوری اسلامی ایران، تاکنون چهار تن‌ از آنان اعدام شده اند و بیش از ۲۵ نفر دیگر در انتظار لحظه موعود هستند. با زندانیان سیاسی بسیار بد رفتاری می‌‌شود تا حدی که چند نفر از آنان نیز در زندان و زیر شکنجه  جان سپرده اند. زندانیان سیاسی حتی از حقوق اندکی که  قانون برای زندانیان عادی و مجرمین خطرناک در نظر گرفته است،  نیز محروم هستند. برخی‌ از آنان به علت کهولت و یا بیماری در معرض خطر جدی قرار دارند که از آن جمله می‌‌توان به دکتر ابراهیم یزدی و دکتر محمد ملکی‌ و مهندس بهزاد نبوی اشاره کرد که دو نفر اول با سنی‌ قریب به هشتاد سال و بیماری سرطان و سومی با بیماری قلبی در شرایط غیر بهداشتی زندان بسر میبرند. آنان محروم از درمان بوده و هر لحظه بیم از دست رفتنشان می‌‌رود و دردناک تر آنکه زندانیان سیاسی بیمار که نیازمند معالجات هستند منحصر به این سه تن‌ نبوده و بیش از ۶۰ نفر آنها باید در بیمارستان بستری شوند."

خشونت های دولتی

در ادامه این گزارش می خوانیم: "ایران تبدیل به زندان بزرگ روزنامه نگارانی شده که گناهی جز اطلاع رسانی ندارند و در حال حاضر ۳ ۶ نفر روزنامه نگار و عکاس خبری در زندان هستند. دانشجویان ایرانی با کوچکترین انتقاد روانه زندان شده و یا از تحصیل محروم می‌‌گردند. زنان ایران که خواهان تساوی حقوق هستند متهم به براندازی نظام جمهوری اسلامی شده و برای بیش از یکصد نفر از آنان پرونده کیفری ایجاد شده است. کارگران و معلمین به علت شرکت در اتحادیه‌های صنفی و اعتراض به کمبود دستمزد متهم به ماجراجوئی و اغتشاش شده و تعدادی از آنان در زندان بسر میبرند و تعداد کثیری نیز شغل خود را از دست داده اند. نه تنها با غیر مسلمانان بدرفتاری می‌‌شود ـ از جمله بهائیان ایران از ابتدای تاسیس حکومت جمهوری اسلامی ایران حتی اجازه تحصیل در دانشگاه را نداشته اندـ  بلکه حتی پیروان تشیع که مذهب رسمی‌ ایران است، نیز از خشونت‌های دولتی در امان نیستند، از جمله می‌‌توان به ضرب و شتم و بازداشت دراویش گنابادی اشاره کرد. و دردناک تر آنکه اخیرا برای تحت فشار قرار دادن فعالین سیاسی و اجتماعی، یک یا چند تن‌ از بستگان آنان را گروگان می‌‌گیرند تا با ایجاد فشار روانی‌ بر فعالین به اهداف غیر قانونی خود دست یابند که در این ارتباط می‌‌توان به دستگیری دو دختر آقای توسلی -  یکی‌ از فعالین سیاسی ایران-  اشاره کرد و متاسفانه تاکنون هشت خانواده به این سرنوشت دچار شده اند. در این میان وضعیت مدافعان حقوق بشر از همه بدتر است زیرا مسئولین حکومتی تحت هیچ شرایطی مایل نیستند اخبار نقض حقوق بشر به خارج از ایران درز کند و به همین دلیل است که اکثر مدافعین حقوق بشر  شناخته شده ایران یا در زندان هستند یا ممنوع الخروج شده یا مجبور شده اند به طریق مخفی‌ و زیر زمینی‌ زندگی کنند و متاسفانه برای چند نفر از آنان نیز به اتهام محاربه کیفر خواست صادر شده است که جزای چنین جرمی‌ اعدام است."

صبرو حوصله تاکی؟

در بخش دیگری از این گزارش آمده است: "در چنین شرایطی مردم بی پناه ایران، با برخورداری از بلوغ سیاسی خود، بطور مسالمت آمیز بر خواست‌های بر حق خویش که همانا دموکراسی و حقوق بشر است پای فشرده و استقامت می‌‌کنند. سئوال من از شما نمایندگان کشورهائی که عضو شورای حقوق بشر هستید آن است که تا چه زمان می‌‌توان جوانان را به آرامش دعوت کرد؟ صبر و حوصله مردم ایران هر چند زیاد ولی‌ بی‌ انتها نیست. در صورت تکرار وقایعی که در چند ماه گذشته اتفاق افتاد و ادامه سیاست های سرکوب گرانه و کشتار مردم بی دفاع، هر لحظه بیم آن می رود که فاجعه ای به بار آید که نه تنها آرامش ایران بلکه منطقه را بر هم زند. بنا براین برای چندمین بار درخواست می‌‌کنم به هر شیوه ممکن دولت جمهوری اسلامی ایران را وادار سازید تا قطعنامه‌های مجمع عمومی‌ سازمان ملل متحد را که در مورد نقض حقوق بشر در ایران صادر شده است، خصوصاً قطعنامه مورخ دسامبر ۲۰۰۹، را اجرا کرده و گزارشگران حقوق بشر به  ویژه در زمینه بازداشت‌های خودسرانه، آزادی بیان، آزادی ادیان و حقوق زن را به ایران راه داده و با آنان همکاری کنند. همچنین تقاضا مندم برای بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران گزارش گر ویژه ای‌ تعیین کنید تا بطور مرتب رفتار حکومت را رصد کرده و با تذکرات به موقع و راهکار هایی که توصیه می‌‌کند به خاتمه بحران سیاسی و خشونت‌های رو به تزاید دولتی کمک کند."

در پایان این گزارش می خوانیم: "همکاران ارجمند توجه داشته باشید که هر یک از ما در قبال تاریخ پاسخ گو و مسئول هستیم، مبادا که فردا در قبال ملتی بی‌ پناه شرمنده زد و بند‌های سیاسی خود باشیم."

ده اصل برای صلح ممکن است مقداری نامأنوس به نظر برسد. منظور ما از صلح، صلح در جهان است، نه صلح در داخل یک کشور یا صلح گروه‌هایی با یکدیگر. امروز در دنیا مسئله مهمی به نام صلح جهانی مطرح است. مدت‌ها است که تفکر ما محدود به کشور خودمان شده است و به‌خصوص در بین اهل فکر کم دیده می‌شود که به مسائلی که در سطح جهان است بپردازند؛ تصور غالب این است که مسائل جهان به ما ربطی ندارد و ما ‌باید به مصالح و منافع جامعه خودمان بیندیشیم.

محدود شدن تفکر ما موجب غفلت ما از مسائل مهم جهانی است، بدون اینکه توجه داشته باشیم این مسائل در سرنوشت ما بسیار اثرگذار است. هر وقت در کشور ما مسائلی مانند حقوق بشر، حقوق مساوی زنان و مردان، مسائل اقلیت‌ها، آزادی دین و بیان و دموکراسی مطرح می‌شود، معمولا زاویه دیدمان محدود می‌شود؛ با این مسائل یا برخورد فلسفی می‌کنیم یا برخورد فقهی یا اخلاقی و از این مسئله غافل هستیم که این مسائل ابعادی دارد که اگر مهم‌تر از اینها نباشد، حداقل هم‌سطح‌شان است. امروزه بر اثر جهانی شدن همه انسان‌ها یک خانواده واحد شده‌اند.
یک سری مسائل هم در سطح جهان مطرح است که مقدمات زندگی صلح‌آمیز انسان‌ها در دنیا با یکدیگر محسوب می‌شود. حقوق بشر، مسائل اقلیت‌ها و عدالت اجتماعی مسائلی هستند که اگر به آنها توجه نشود ملت‌ها نمی‌توانند در صلح و مسالمت زندگی کنند. وقتی دنیا نمی‌تواند در صلح و مسالمت زندگی کند ما هم از نزاع‌هایی که در دنیا هست یا بپا خواهد شد بهره منفی خود را خواهیم برد و می‌بریم. گرفتاری در جامعه ایران بیشتر از پاره‌ای از کشورهای اسلامی دیگر است. پاره‌ای از کشورهای اسلامی به دلیل تبادلاتی که در آنها است کمتر این نقص را دارند.

وقتی نواندیشان دیگر کشورهای اسلامی درباره این مسائل مطلب می‌نویسند به بعد جهانی این موضوعات نیز توجه دارند. برای اینکه وارد بحث شوم اول یک مقدار درباره صلح صحبت می‌کنم. تاریخ نشان می‌دهد که جنگ‌ها مقدمه فتوحات و گسترش امپراتوری‌ها بوده است. هر قدر که می‌توانستند امپراتوری را گسترش می‌دادند و جایی هم که نمی‌توانستند، صلح می‌کردند.

در برهه‌ای از زمان، به‌خصوص در مسیحیت مفهومی به نام «جنگ عادلانه» مطرح شد. بعدها این مفهوم در میان مسلمانان هم رایج شد، به‌‌گونه‌ای که برای توجیه مسئله جهاد همین واژه‌ها را به کار می‌بردند. اما جنگ عادلانه چه بود و چه تعریفی داشت؟ جنگ عادلانه وسیله‌ای برای رسیدن به یک سری مقاصد سیاسی و ابزار تحقق آنها بود. در قرن نوزدهم ملت‌های اروپایی شکل پیدا می‌کنند و در میان آنها جنگ‌هایی صورت می‌گیرد که در این جنگ‌ها باز هم مفهوم جنگ عادلانه و همین‌طور صلح مطرح می‌شود.

معنای صلح در این فرازها این است که یک جنگنده و حاکم با یک جنگنده دیگر صلح می‌کند. در این برهه کسی فکر نمی‌کند که چه علل و عواملی باعث جنگ و صلح می‌شود؛ نه جنگ به عنوان یک ابتلا و شر مطرح است و نه صلح به عنوان یک ضرورت. اما در قرن بیستم و با پیدایش جنگ جهانی اول و دوم آشکار می‌شود که جنگ شر است و زندگی انسانی را تهدید می‌کند، چون در این جنگ‌ها سلاح‌هایی پیدا شد که قابل مقایسه با سلاح‌های قرون گذشته نبود. با این وصف تقسیم جنگ عادلانه و غیرعادلانه معنای خود را از دست داد. صلح هم به این معنا که دو حاکم و فرمانده با هم صلح می‌کنند، معنای خود را از دست داد و سرنوشت همه انسان‌ها با صلح گره خورد.
نکته دیگر این است که پیدایش سلاح‌های اتمی به‌طور کلی قضاوت‌ها درباره جنگ و صلح را عوض کرد. سپس این موضوع مطرح شد که وضعیت بد دنیا نتیجه سلاح‌ها است و باید این سلاح‌ها را نابود کرد. مقداری هم در این وادی پیشرفت حاصل شد اما در نهایت به بن‌بست خورد. بعد این بحث شکل گرفت که ما باید به علل پیدایش سلاح‌ها توجه کنیم، نابود کردن سلاح‌ها کافی نیست.

پیدایش سلاح‌های اینچنینی معلول و نشانه یک بیماری و نابسامانی است و تنها با از بین بردن آنها مسئله حل نمی‌شود. متفکران دنیا به این نتیجه رسیدند که این سیاست‌های غلط است که باعث پیدایش این سلاح‌ها می‌شود. بنابراین تاملات بر روی این متمرکز شد که سیاست‌های انسانی و سیاست‌های غیرانسانی چیست. عاقبت به این نتیجه رسیدند که هرقدر همکاری میان ملت‌ها برای انجام وظایف مربوط به حل کردن مسائل و مشکلات زندگی بشر در دنیای امروز بیشتر شود به همان اندازه نیاز به سلاح کمتر می‌شود.
اینجا منظور دیدگاه‌های اخلاقی یا احساسی نیست، بلکه این پرسش مطرح است که چگونه می‌توان با تحلیل‌های عقلانی انسان‌ها را قانع کرد که همکاری بین‌المللی برای تحقق صلح ضرورت دارد و اگر این توافق در عرصه بین‌المللی محقق نشود مطمئنا مسابقه تسلیحاتی و تهدیدهای متقابل ره به جایی نمی‌برد و پندهای اخلاقی هم به جایی نخواهد رسید.

8 سال قبل جمعیتی متشکل از مسلمانان و مسیحیان به دعوت موسسه عالی سنت گابریل در اتریش (وین) دورهم گرد آمدند تا عمده‌ترین اصول برای نزدیک شدن انسان‌ها و کم شدن بغض انسان‌ها نسبت به یکدیگر را گردآوری کنند تا اینکه چند ماه پیش نشستی در اتریش برگزار و آخرین بیانیه این جمعیت به صورت رسمی منتشر شد. در این بیانیه که به امضای 10 نفر رسید، 10 اصل صلح تدوین شد و هر یک از امضاکنندگان متعهد شدند که این 10 اصل را در کشور خود معرفی و ترویج کنند. اما این اصول چیست؟

اصل اول: هیچ صلحی بدون عدالت و هیچ عدالتی بدون صلح قابل تحقق نیست
این اصل ناظر به کسانی است که یا فقط از عدالت در دنیا حرف می‌زنند یا فقط از صلح. در حالی که نمی‌شود خواهان عدالت بدون صلح بود و همین‌طور صلح بدون عدالت. به‌طور مثال، نمی‌توان از فلسطینی‌ها صلح خواست بدون توجه به عدالتی که باید در آنجا رعایت شود و نمی‌توان در جای دیگری از کسانی عدالت خواست بدون اینکه همراه با صلح باشد. عدالت بدون صلح به این معنا است که من می‌خواهم به زور شمشیر عدالت را اجرا کنم. صلح و عدالت از همدیگر غیرقابل انفکاک هستند.
اصل دوم: هیچ صلحی در جهانی که نابرابری‌های اجتماعی و فقر و گرسنگی در آن وجود دارد، محقق نمی‌شود
انسان‌ها زمانی به هم نزدیک می‌شوند که فاصله‌ها از میان آنها برداشته شود، تا فقر و گرسنگی و نابرابری‌های اجتماعی و خودی و ناخودی و رانت است و کسانی می‌توانند همه کار کنند و کسانی نمی‌توانند هیچ کاری بکنند، انسان‌ها به هم نزدیک نمی‌شوند، چون کسی که در فقر شدید به سر می‌برد نسبت به کسی که در رفاه شدید به سر می‌برد بغض دارد. وقتی کسی مثلا یا ثروتی که در دست دارد سرنوشت دیگران را به دست گرفته و به آنها اعتنا نمی‌کند صلح قابل تحقق نیست. این موضوع ربطی به اتفافات داخلی کشور ندارد و در عرصه بین‌المللی تدوین شده است چرا که در عرصه جهانی نیز اگر کشوری مانند آمریکا بخواهد منویات خود را تحمیل کند صلح اتفاق نمی‌افتد.
اصل سوم: هیچ صلحی بدون رد مطلق خشونت قابل تحقق نیست
معنای خشونت اجرای قانون نیست، بلکه اجرای مقاصد سیاسی با تمسک به زور است. هیچ صلحی بدون رد قاطع و مطلق خشونت در دنیا امکان‌پذیر نیست و با اعمال خشونت انسان‌ها به هم نزدیک نمی‌شوند، مخصوصا اگر اعمال خشونت به نام دین انجام شود. این اعمال خشونت انسان‌ها را بیشتر از هم دور می‌کند.

اصل چهارم: هیچ صلحی در جهان بدون به رسمیت شناختن حرمت درونی و ذاتی همه اعضای خانواده بشری و بدون وجود یک سیستم حقوقی به عنوان تضمین‌کننده حقوق بشر تحقق پیدا نمی‌کند
در این اصل از نزدیک شدن انسان به انسان سخن می‌رود نه از نزدیک شدن مسلمان به مسلمان و مومن به مومن. این دو مسئله با هم فرق دارد. صلح جهانی به معنای نزدیکی انسان به انسان به ماهو انسان است. پیروان هیچ دینی نمی‌توانند پیروان ادیان دیگر را با زور به دین خود درآورند. باید انسان به‌واسطه انسان بودنش حرمت داشته باشد.

حال اگر یک حقوق بشر متافیزیکی درست کنند یا حقوق بشری که مسلمان‌ها بیشتر از آن بهره‌مند هستند، این به صلح منجر نمی‌شود. در یکی از کتاب‌هایم توضیح داده‌ام، حقوق بشری که برخی از آن سخن می‌گویند بین‌المومنین است اما صلحی که در جهان ‌باید رخ دهد بین ابنای بشر است. در این صورت نمی‌توان گفت ما مسلمانان بیشتر حق داریم. وقتی اینگونه می‌گویند، انسان‌ها به هم نزدیک نمی‌شوند. اگر بپذیریم که این مقدمات درست است نمی‌توان از موازین آن تخلف کرد.

اگر مراعات کامل اعلامیه حقوق بشر وسیله تحقق صلح در دنیا است که هست پس باید از آن حمایت کنیم. تحقق صلح نیاز به یک سیستم حقوقی در داخل کشورها دارد، نه پند اخلاقی. پند اخلاقی و تضمین حقوقی با یکدیگر تفاوت دارد. ما معمولا پند اخلاقی می‌دهیم، اما اگر این پندها بی‌فایده باشند، باید یک سیستم حقوقی وجود داشته باشد که این سیستم، حقوق افراد را در هر جامعه‌ای تضمین کند، سیستمی که بر مبنای حقوق بشر تعیین شده باشد.

اصل پنجم: هیچ صلحی در دنیا پایدار نیست، مگر اینکه بنیادهای کثرت‌گرایی اجتماعی به رسمیت شناخته شود
کثرت‌گرایی در تفکر، کثرت‌گرایی در وجدان‌ها و آزادی دینی باید به رسمیت شناخته شود وگرنه، انسان‌ها به هم نزدیک نمی‌شوند. چارچوب‌های قانون اساسی کشورها باید در درجه اول مردم خود کشورها را به هم نزدیک کند. 
هر فردی به‌گونه‌ای فکر می‌کند. ممکن است من طرز تفکر دینی کسی را درست ندانم اما باید تفکر و عقیده او را به رسمیت بشناسم. معنی به رسمیت شناختن این است که فرد امکان بیان و انتشار عقیده خود را داشته و مخالفان نیز امکان نقد آن را داشته باشند. 
برخی در جامعه‌های مسلمان عوامل حکومت‌ها می‌نویسند یا می‌گویند که فردی را مجبور به تغییر دین نمی‌کنیم. در حالی که آزادی دین به این معناست که اگر کسی در دین با تو تقابل داشت در عرصه سیاسی نباید با شما تفاوت داشته باشد. اینکه ما شما را مجبور به تغییر دین نمی‌کنیم، به معنای آزادی دین نیست. آزادی دین به این معناست که دین هیچ‌کس باعث محرومیت او از مشارکت‌های سیاسی و اجتماعی نشود.

اصل ششم: گفت‌وگو
در اینجا منظورمان از گفت‌وگو اهمیت می‌یابد. گفت‌وگو باید به این منظور اتفاق بیفتد که آگاهی همه طرف‌های گفت‌‌وگو درباره مسوولیت‌هایشان برای حل مشکلات بشریت، عمق پیدا کند، نه اینکه حقیقت مشخص شود. متاسفم از اینکه برخی «گفت‌وگو» را به معنای روشن شدن حقیقت به کار می‌برند. دیالوگی که امروز در دنیا مطرح است، برای حل مشکلات است نه اینکه معلوم شود که تو حقیقت را می‌گویی یا من. گفت‌وگو برای ممکن ساختن نزدیک شدن انسان‌ها به یکدیگر است به منظور احساس مسوولیت بیشتر در حل مشکلات همه بشریت.

اصل هفتم: هیچ صلح پایداری بدون آمادگی برای حل مسالمت‌آمیز نزاع‌ها و جلوگیری از نزاع‌های آتی محقق نمی‌شود
مقصود از حل نزاع این است، کسانی که در کنار هم برای حل مشکلات می‌نشینند آمادگی این را داشته باشند که به صورت صلح‌آمیز و به‌گونه‌ای که نفع همه در آن باشد، مشکل را حل کنند، نه آنکه ببینند زور چه کسی بیشتر است.

اصل هشتم: صلح پایدار به وجود نمی‌آید مگر اینکه تعلیم و تربیت بر اساس ارزش‌های عالی انسانی و دینی شکل گرفته باشد، نه بر اساس تقلید و سنت
پدری و مادری که فرزند خود را تربیت می‌کنند یا حکومتی که برنامه‌های آموزشی می‌نویسد چه نگاهی به مسئله آموزش دارند؟

آنها تلاش می‌کنند که اصول آموزش بر اساس سنت‌های خودشان باشد. حال آنکه چیزی که انسان‌ها را از هم دور می‌کند اصرار بر سنت‌های گذشته است. این مصداق همان آیات قرآن است که در آن می‌گویند، چون پدران ما اینگونه بوده‌اند، ما هم باید از آنان تبعیت کنیم. یک بار که در حسینیه ارشاد درباره «نواندیشی دینی و مسئله زن» سخنرانی کردم، گفتم که فلسفه تربیت در عصر حاضر ساختن برای آینده است، نه تقلید از گذشته. امروز ما باید فرزندان خود را تربیت کنیم برای اینکه در آینده انسانی‌تر و با مشکلات کمتر زندگی کنند.

معنای تربیت این نیست که ببینیم پدران ما در گذشته ما را براساس چه سنت‌هایی تربیت می‌کردند و حالا ما هم فرزندان خود را آنگونه تربیت کنیم. ما باید چشمان فرزندان خود را به آینده باز کنیم تا فرزندانمان نگاه مثبت به همه انسان‌های دنیا داشته باشند، نه اینکه بریده از انسان‌های دیگر و فقط در کنار هم‌کیشان خود باشند.

متاسفانه ما فرزندان خود را برای زندگی در جهان تربیت نمی‌کنیم، بلکه برای زندگی در کشور خود تربیت می‌کنیم و آن هم در دایره محدودی از فرهنگ‌هایی که در کشور وجود دارد. باید فرزندان خود را به‌گونه‌ای تربیت کنیم که سعه صدر داشته باشند. این‌گونه دل‌های انسان‌ها به هم نزدیک می‌شود. ما باید فرزندان خود را به‌گونه‌ای تربیت کنیم که توانایی این را داشته باشند که در هر شرایطی و در هر جای جهان درست تصمیم بگیرند.

اصل نهم: هیچ صلح پایداری تحقق پیدا نمی‌کند مگر اینکه زنان در همه ساحت‌های زندگی انسانی حقوق مساوی حضور داشته‌ باشند
تا زمانی که در زنان حس محرومیت وجود دارد، صلح پایه محکمی پیدا نخواهد کرد. اگر داخل یک خانواده‌ یک خانم احساس کند که تبعیض وجود دارد، اساس این زندگی خانوادگی نمی‌تواند بر عشق و علاقه باشد. در زندگی اجتماعی و سیاسی هم اگر زنان احساس کنند تبعیض هست و نمی‌توانند با همه توان به مشارکت اجتماعی و سیاسی بپردازند آن جامعه بر اساس صلح استوار نخواهد بود. این کافی نیست که ما فقط محاسبات فقهی داشته‌ باشیم و بگوییم در این محاسبات فقهی بانوان چه مقدار سهم دارند. یک چیز خیلی مهم هم مطرح است.

نیمی از انسان‌ها بانوان هستند و در آنها آگاهی‌های زیادی ایجاد شده است. برای حل مشکلات بشریت این دو جنس باید با هم به تعاون و تعامل برسند و این کار با تبعیض میسر نیست. در غیر این ‌صورت صلح در جوامع و جهان تحقق پیدا نمی‌کند. زن امروز به لحاظ خواسته‌ها و توانایی‌ها، غیر از زن 400 سال پیش است. من در حسینیه ارشاد که صحبت می‌کردم یکی از خانم‌ها گفت: «مگر در دوران پیامبر اکرم گفته نمی‌شد که بهتر است زن از خانه بیرون نیاید؟» من گفتم، زن امروز زن آن روز نیست. زن آن روز اگر از خانه بیرون می‌آمد چه کاری می‌توانست بکند؟ آیا پارلمان و وزارتخانه بود؟ مدرسه بود؟ باید دید اینکه گفته شده زنان بیرون نیایند در چه شرایط تاریخی گفته شده است.

اصل دهم: صلح پایدار به وجود نمی‌آید مگر اینکه به صورت مناسب و شایسته حقوق اقلیت‌ها به رسمیت شناخته شود
به رسمیت شناخته شدن حقوق اقلیت‌ها به این معناست که اقلیت‌ها بتوانند خود را تکامل ببخشند، یعنی بتوانند شکوفا شوند و فرهنگ خود را شکوفا کنند؛ به آنها نگوییم که اگر فرهنگ خود را شکوفا کنی با فرهنگ من تعارض پیدا می‌کند چون ممکن است منطق تو قوی‌تر باشد و منطق من ضعیف‌تر و در نتیجه من مغلوب شوم

منبع: خبر آن لاین .

میرحسین موسوی و مهدی کروبی، از مردم دعوت کردند "با حفظ هویت" در راهپیمایی روز 22 بهمن شرکت کنند. مهدی کروبی همچنین هرگونه سازش با حاکمیت را رد کرده و گفته است "نه در معترضان و نه در حاکمیت، آمادگی و تمایلی به سازش وجود ندارد." میرحسین موسوی نیز، با رد هرگونه وابستگی جنبش سبز به بیگانگان، به حاکمیت توصیه کرده است "همچون معترضان، راه اعتدال را در پیش بگیرند."

جنبش سبز ارتباطی با بیگانگان ندارد

میرحسین موسوی از مردم ایران خواست با حفظ هویت در راهپیمایی روز 22 بهمن شرکت کنند.

نخست وزیر زمان جنگ، 22 بهمن را، "روز جمع و روز جامع" خواند و گفت حضور در این‌گونه مراسم‌ها در سطح ملی، آثار خوبی خواهد داشت.

پیش از این مهدی کروبی و سید محمد خاتمی نیز از مردم خواسته بودند در راهپیمایی روز 22 بهمن شرکت کنند.

میرحسین موسوی روز گذشته در جمع گروهی از دانشجویان، جنبش سبز را جنبشی، جوان، مستقل و خردگرا توصیف کرد که تحت تاثیر موضع‌گیری‌ها و فشار‌ها، منفعل نمی‌شود و براساس منافع ملی حرکت کرده و متاثر از بیگانگان نمی شود.

او گفت: "جنبش سبز، جنبش جوانان است، جنبه احساسی ندارد و خردگرایی در آن بسیار قوی است."

موسوی با تاکید بر اینکه "جنبش سبز به هیچ‌وجه اجازه دخالت بیگانگان را در امور خود نمی‌دهد" در عین حال از نحوه برخورد حاکمیت با معترضان انتقاد کرد و اظهار داشت: "این هجمه ها به خاطر این است که روی مراجع و روحانیت و متدینین اثر بگذارند اما به صراحت اعلام می دارم جنبش به هیچ وجه به خارج وابسته نیست."

وی در ادامه سخنان خود که وب سایت کلمه آن را منتشر کرده، افزود: "نیرویی که امروز به صحنه آمده و تنها خواسته‌اش این است که به قانون و به ارزش‌های اصلی انقلاب اسلامی برگردیم که یکی از آنها استقلال است، مورد تهمت قرار می‌گیرد که آیا به بیگانه وصل است یا تحت تأثیر آنها است یا نیست."

به گفته نخست وزیر زمان جنگ"جنبش اعتراضی مردم مستقل است و هیچ ارتباطی با بیگانگان ندارد، اما تحت تاثیر اتهام و فشارهای حکومت نیز قرار نمی گیرد."

او با تاکید بر اینکه "این هجمه‌ای که به جنبش سبز می‌شود، ما را در شعارها دچار عدم تعادل نمی‌کند" به حاکمیت توصیه کرد همچون معترضان، سیاستی معتدل را در پیش بگیرند و بر اساس منافع ملی دراز مدت حرکت کنند.

موسوی به معترضان نیز توصیه کرد در برابر تلخی ها صبور باشند و همچنان از موضع ناصحانه و دلسوزی با نظام برخورد کنند.

به گفته میر حسین موسوی "جنبش سبز با همه دوست است. با کارگران، معلمان، جنبش زنان دوست است حتی با کسانی که عقاید ما را ندارند، دوست است. چون بخشی از ملت ما هستند و آنان برادران و خانواده ما هستند. جزو ملت ما هستند و ما با همه آنها دوست هستیم."

تناقض در سیاست خارجی

وی آنگاه با اشاره به استفاده ابزاری از برخی شعارها اظهار داشت: "از یک سو نامه‌های مکرر برای نصیحت سران کشورهای مختلف می‌فرستیم و آنها را با عنوان مدیریت جهانی دعوت به اسلام می‌کنیم و سعی می‌کنیم با آنها ارتباط برقرار کنیم و از سوی دیگر، در ارتباط با جهان حتی نمی‌توانیم یک دوست نزدیک و صمیمی در منطقه و جهان داشته باشیم."

موسوی افزود: "با آنها نامه‌نگاری می‌کنند اما به ما می‌گویند بیایید و به این کشورها ناسزا بگویید و با آنها مقابله کنید. ما می‌گوییم مسائل انتخابات خانوادگی است و ربطی به خارج ندارد و یقیناً ملت ما حاضر نیست تحت تأثیر منافع دیگران کار کند."

نخست وزیر زمان جنگ خطاب به گردانندگان جمهوری اسلامی اظهار داشت: "اینکه ما هم مثل شما، سیاستی ماجراجویانه داشته باشیم، یک روز ناسزا بگوییم، یک روز بخندیم و روزی نامه فدایت شوم بنویسیم، را نمی‌پذیریم."

تحریف قانون اساسی

نامزد معترض به کودتای انتخاباتی 22 خرداد، سپس با انتقاد از تحریف قانون اساسی توسط "کسانی که صاحب مال، امکانات و منافعی شده‌اند"، گفت: "باید فضایی که در آن قانون اساسی نگاشته شد و پیوستگی اصول آن درک شود تا بتوان نگاه نو و امروزی در تفسیر آن داشت. وقتی کتاب خدا را تحریف می کنند، طبیعی است که میثاق ملی بشری را هم با گذشت زمان و دور شدن از سرچشمه و سرمنشاء آن و بنا به دلایل گوناگون از جمله منافع فردی و باندی تحریف می کنند."

موسوی آنگاه به 7 اصل قانون اساسی که مغفول مانده اشاره کرد و گفت: "اگر این اصول به اجرا گذاشته شود، سایه دیکتاتوری، استبداد، حاکمیت نظرهای شخصی و منافع گروهی را از نظام دور می کند."

وی با تاکید بر اینکه "باید دید چه کسانی از بسته شدن روزنامه‌ها و رسانه‌ها سود می‌برند" گفت: " آنچه بعد از انتخابات دهم ریاست جمهوری در کشور اتفاق افتاد و حرکت عظیمی را باعث گردید و اندیشه‌های تازه‌ای در آن زاده شد، از این نظر اهمیت دارد که ممکن است به ما کمک کند تا مجدداً بتوانیم باز تفسیر نو و زنده‌ای را از قانون اساسی ارائه کنیم. تفسیری که بتواند مشکلات کشور را حل کند."

به اعتقاد نخست وزیر زمان جنگ، "یکی از بحران‌های رایج و مسائلی که در کشور پیش آمده به نوعی نتیجه این تفکر است که بسیاری از این اصول قانون اساسی که ظرفیت فراوانی دارند را به کنار گذاشته‌ایم."

عقب ماندگی حاکمیت از مردم

وی در بخش دیگری از سخنانش فاصله بین تحولات جهانی و تغییرات حاکمیت را یکی از مشکلات اصلی کشور خواند و گفت "تحولات جهانی از جمله فروپاشی شوروی سابق تاثیرات عمیقی در کشور داشته که همراه با پیشرفت های اقتصادی و گسترش فضای مجازی موجب آگاهی ملت شده است."

به گفته میرحسین موسوی، "حاکمیت نتوانسته به سرعت جامعه دچار تحول شود و این یک مشکل وسیع و عقب ماندگی است و مشکلاتی بوجود آورده وگرنه راه حل مسائلی که در خیابان‌ها اتفاق می‌افتد، با توپ و تفنگ و امثال آن حل نمی‌شود. بلکه، با صدا و سیما، سایر رسانه‌ها، فضای آزادی و فضای گفت و گو، برهان و عقل قابل حل است که این مسائل در قانون اساسی و دین ما ریشه دارد."

وی همچنین با اشاره به اینکه "منافع عده‌ای در دو قطبی کردن جامعه است تا در نتیجه این دوقطبی بهتر مردم را سرکوب کنند و بهتر به اهداف خود برسند" به بیان این نکته پرداخت که: "برخورد با حرکت‌های مسالمت‌آمیز مردم به نام اسلام باعث اسلام‌گریزی می‌شود".

نخست وزیر زمان جنگ خطاب به روحانیون گفت: "زندانی کردن، ضرب و شتم، گرفتن‌ و بستن‌ها، چون به نام اسلام و حکومت اسلامی صورت می‌گیرد ضرر آن به اسلام بازمی‌گردد و باید همه تلاش کنیم که این حالت از بین برود."

به گفته وی "اگر می‌خواهیم اسلام را به عنوان سرمایه برای کشور نگاه داریم نباید منافع ما، مصالح اسلام را تحت تأثیر قرار دهد".

موسوی آنگاه پرسید: "زدن، گرفتن و بستن چه ربطی به اسلام دارد و یا جلوی برهان و گفتگو را گرفتن چه ربطی به اسلام دارد. جستجو در احوال شخصی مردم چه ربطی به اسلام دارد؟ وارسی ایمیل‌های مردم چه ربطی به اسلام دارد. این مسائل با اعتقادات دینی و اصول قانون اساسی منافات دارد."

وی با تاکید بر اینکه "اهانت به مردم و اهانت به آزادی اندیشه، ارتباطی به اسلام ندارد" تصریح کرد: "ما از آزادی، اعتماد به ملت، گردش آزاد اطلاعات لطمه نمی‌بینیم."

سازش نمی کنیم

مهدی کروبی، دیگر نامزد معترض به انتخابات 22 خرداد نیز اعلام کرد در راهپیمایی روز ۲۲ بهمن شرکت خواهد کرد. او گفت "به آن حکومت دینی که در نماز جمعه‌اش، از کشته شدن فرزندان ملت ابراز خوشحالی می شود" اعتقادی ندارد.

وی تصریح کرد: "ما مردم را فرا می خوانیم تا در تظاهرات رسمی سی و یکمین سالروز انقلاب شرکت کنند. اما ما تعیین تکلیف نمی کنیم که تظاهرکنندگان در کدام راه پا بگذارند، به کجا بروند و چه بکنند."

رئیس سابق مجلس شورای اسلامی در گفتگو با نشریه اشپیگل که سایت سحام نیوز آن را منتشر کرده، هرگونه سازش با حکومت را رد و تصریح کرده است: "از جانب ما نشانه ای از آمادگی برای سازش وجود ندارد. از جانب طرف مقابل هم چنین آمادگی ای وجود ندارد. اصلا نه در معترضین و نه در حکومت خبری برای سازش نیست."

کروبی از "آزادی زندانیان سیاسی، آزادی مطبوعات و تغییر قانون انتخابات" به عنوان تنها راه خروج از بحران یاد کرده و گفته است که "در صورت عملی نشدن این خواست ها، دولت کنونی دوام نمی آورد و بر مسند قدرت نمی ماند."

به گفته او "در صورتی که از دولت محمود احمدی‌نژاد پشتیبانی نشود، همین پارلمان محافظه‌کار او را به زیر می کشد چرا که بسیاری از گروههای محافظه کار او را قبول ندارند."

وی در بخش دیگری از این گفتگو، هدف از اعدام ها را ایجاد رعب و وحشت دانسته اما متذکر شده که با این کارشان زخم ها را عمیق تر می کنند.

چهل سازمان معتبر جهانی زنان، با شعار "آزادی و برابری جنسیتی در ایران" به استقبال 8 مارس 2010 می روند تا از تلاش زنان ایران برای نیل به دموکراسی و برابری  حمایت کنند.

روز گذشته کمپین "آزادی و برابری جنسیتی در ایران" با انتشار بیانیه ای ضمن اعلام همبستگی این چهل سازمان، اعلام کرد این اعلام همبستگی در پی دعوت گروهی از کنشگران زن ایرانی بوده است که از فعالان حقوق زنان در همه جای دنیا خواسته اند در برابر نابرابری جنسیتی در ایران و تلاش خستگی ناپذیر زنان ایران در رفع این تبعیض سکوت نکنند و با ترتیب دادن برنامه هایی در 8 مارس سال 2010، همصدا با زنان ایران، ضمن اعلام حمایت از آنها به این تبعیض اعتراض کنند.

در بخشی از فراخوان عمومی  این کمپین آمده است: "پس از گذشت 7 ماه از برگزاری دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران و آغاز جنبش مردمی، گسترش روزافزون مبارزه دموکراسی خواهی مردم ایران با سرکوب بیشتر و خشن تری  مواجه شده است. اعمال خشونت های روانی و فیزیکی، بازداشت، شکنجه، تجاوز و صدورحکم های سنگین از زندان تا اعدام دایره خشونت علیه فعالان مدنی و سیاسی ایران را افرایش داده است.  در حال حاضردهها نفر زن اعم از فعالان جنبش زنان، جنبش سبز، جنبش دانشجویی و فعالان مدنی و سیاسی بازداشت شده و یا حکم های سنگین دریافت کرده اند و هر روز نام های تازه ای  ليست محکومان مدنی و سیاسی را طولانی تر می کند. در اين شرايط، همراه با گسترش دستگیری زنان فعال در جنبش سراسری و بویژه فعالان حوزه زنان، طرح  تصویب لایحه های قانونی مروج  تبعیض  جنسيتی همچون لایحه حمایت خانواده سرعت گرفته است.  به این ترتیب، در سی امین سال تصویب کنوانسیون رفع تبعیض از زنان، ما سی امین سال تبعیض علیه زنان را در ايران طی می کنیم. در آستانه پانزدهمین سال اجلاس پکن به علاوه پنج، (مارس 2010) دولت ایران به هیچیک از تعهدات خود برای رفع تبعیض از زنان عمل نکرده است."

کنشگران زن ایرانی علت دعوت از زنان جهان را چنین بیان داشته اند: "در این شرایط حساس، گسترش همبستگی جهانی همه زنان آزادی خواه و برابری طلب جهان با خواهران ايراني شان و دیگر مدافعان حقوق برابر، در گرو حمايت گسترده از جنبش دمکراسی خواهی مردم ايران است. جنبش های حقوق مدنی در ايران  سال هاست با مردم خود و مردم جهان سخن می گویند و اکنون در سراسر جهان خود رسانه خويش  گشته اند تا مدافعان آزادی و برابری را به همبستگی فراخوانند."

در این فراخوان از کنشگران زن، فمینیست ها و مدافعان حقوق برابر خواسته شده با شعار "آزادی و برابری جنسیتی در ایران"، برنامه های حمایتی و اعتراضی در 8 مارس امسال ترتیب دهند.

سازمانهایی که تاکنون به این فراخوان پاسخ مثبت داده اند عبارتند از: "سازمان زنان تحت قوانین اسلامی"، ولوم، که در 70 کشور جهان عضو و فعالیت دارد، "آوید"؛ شبکه ی جهانی زنان مدافع حقوق زنان، سازمان سراسری زنان برای حقوق، توسعه و صلح شامل ۱8 سازمان در دنیا،  "سوام" اتحادیه ی زنان شاغل در رسانه ها که در آسیای جنوبی فعال است، شبکه ی خبری زنان، شبکه ی چند فرهنگی زنان از مشاوران سازمان ملل در مسائل زنان، ابتکار زنان نوبلیست، کمپین جهان امن برای زنان، بخش زنان سازمان دیدبان حقوق بشر، همبستگی بین  المللی برای جامعه ی سکولار، سازمان سراسری جامعه شناسان بدون مرز، سازمان هماهنگ کننده ی روز زن، خبرنامه ی بیسیک،   سازمان گابریلا، سازمان زنان فیلیپینی در اونتاریو، سازمان مهاجرین کانادا، سازمان ملی حقوق زنان در برگيرنده دهها گروه فمينيستی در سراسر فرانسه،  انجمنی برای دفاع از حقوق زنان که توسط فعالان فمينيست  در منطقه ميدی پيرنه که از وسيع ترين مناطق فرانسه است تشکيل شده است،  مجمع 13 برای حقوق زنان، سازمان هماهنگی انجمن ها برای حق سقط جنين و ضد بارداری، بخش فرانسوی راهپيمائی جهانی زنان برای صلح، عليه خشونت و فقر،  اتحاد برای حق بين المللی زنان،  مانيفست آزادی ها،  انجمن "نه فاحشه و نه تسليم"، انجمن "جرات فمينيست بودن"، انجمن "نگاه زنان "، شبکه فمينيستی "گسست"، سازمان حقوق زنان، بیانیه ی برلین، شبکه  موزه های زنان که 36 موزه زنان را در دنیا  در بر دارد، "خانه بین المللی زنان در شهر رم "که با همکاری بیش از 40 سازمان زنان شکل گرفته است، مرکز ایده های زنان، باغ آلبالو فلورانس،  بنیاد زنان آلکساندر لانگر شهر بولزانو که از حمایت ۱80 نماینده ی مجلس اروپا برخوردار است، انجمن فرهنگی زنان  ایل فیلودی آریانناشهر ورونا، انجمن زنان شهر رم، اتحادیه اقدام زنان، زنان سیاهپوش مایورکای اسپانیا، بنیاد "زنان برای زنان" در سوئد، ابتکار فمینیستی، تاتر مردمی و سراسری سوئد با چهل و دو هزار عضو، انجمن تونسی زنان دموکرات، برنامه ی زنان کالفرنیا متشکل از 600 سازمان، تشکل آفریقای غرب  و شمال و جنوب، کمپین برای صلح و دمکراسی و نشریه ی فمینیستی ام اس.

اعلام حمایت سازمانهای جهانی زنان و کنشگران فمینیست و برابری خواه، از کمپین بین المللی "آزادی و برابری جنسیتی  در ایرا" ادامه دارد. برای اطلاعات بیشتر می توانید به سایت این  کمپپین مراجعه کنید:

www.irangenderequality.com

به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از "پايگاه اطلاع‌رساني دفتر مقام معظم رهبري، حضرت آيت‌الله خامنه اي رهبر انقلاب اسلامي و فرمانده كل قوا" گفته اند: "ابراز نفرت مردم دنيا از سران استكبار نشانگر اين است كه افكار عمومي دنيا شعارهايي همچون حقوق بشر و دموكراسي را از آنان باور نمي كند.... كساني دم از حقوق بشر مي زنند كه ابتدايي ترين حقوق انسانها را در زندانها و در سراسر دنيا و حتي در مورد ملت خود لگدمال، و شكنجه را رسماً قانوني مي كنند. آيا اين مايه سرافكندگي براي يك كشور نيست؟"

این گزارش اگرچه با یک "دروغ" آغاز می شودو آن هم اینکه آقای خامنه ای، رهبر انقلاب اسلامی است، که چنین نیست [در زمان انقلاب 57 ، ایشان آخوند جوانی بود که حتی به شورای انقلاب هم راه نداشت. رهبر انقلاب اسلامی، آیت الله خمینی بود. با پاره کردن عکس و حمله به بیت و مرکز نشر آثار وی هم این عنوان از آن کسی نمی شود. عناوین شغلی آقای خامنه ای، اینهاست: ولی مطلقه فقیه، رهبر جمهوری اسلامی و فرمانده کل قوا] ولی با یک سئوال اساسی ادامه می یابد که آقای ولی فقیه مطلقه مطرح کرده اندو خلاصه اش این است: پایمالی ابتدایی ترین حقوق انسان ها در زندان ها، به ویژه در مورد "ملت خود" مایه سرافکندگی نیست؟

سئوالی بسیار درست که یک پاسخ بیش ندارد: آری. مایه سرافکندگی ست.

پس ما به عنوان "خود ملت" از گوینده این سخنان می پرسیم:این مایه سرافکندگی نیست که ولی مطلقه فقیه حکومتی باشید که در آن ابتدایی ترین حقوق انسان ها در زندان هانقض می شود؟ این مایه سرافکندگی نیست که ماموران دولت تحت الحمایه "شکنجه را رسما قانونی" کرده اندو افرادرا دیگرحتی نه به دادگاه، که یک راست به زندان اوین "احضار" می کنند؟

این مایه سرافکندگی نیست که  درست همان زمان که می گویید "اين مدعيان دموكراسي با مستبدترين و ارتجاعي ترين حكومتها در دنيا و از جمله در منطقه خاورميانه و شمال افريقا عقد اخوت مي بندند و بعد هم دم از دموكراسي مي زنند" نمایندگان حکومت تان، با کلید خزانه در جیب، چهار گوشه دنیا را در پی "مستبدترین و ارتجاعی ترین حکومت ها" می گردند تا به جهان، نشانش دهند و بگویند: این هم دوست؟
این مایه سرافکندگی نیست که "حفظ وحدت آحاد مردم را خاري در چشم دشمنان، و اصلي ترين نياز كنوني" می دانیداماپاسخی به محمد خاتمی نمی دهید که به صراحت می گوید:شما رهبر یک جناح نیستید؟

این مایه سرافکندگی نیست که تأكيد می کنید "اكنون كاملاً مشخص شده است، كساني كه در مقابل عظمت ملت ايران در انتخابات ايستادند، از ملت نيستند بلكه افراد ضد انقلاب صريح و يا افرادي هستند كه براثر جهالت و لجاجت خود همان كار ضد انقلاب را انجام مي دادند و ربطي به توده مردم ندارند" اما یک کلمه نمی گویید این دو جوان مادر مرده که در تسویه حساب های شما بر دارشدند، اصلا نقشی در ماجراهای بعد از انتخابات نداشتند؟

آقا! باورکنید، جای سرافکندگی دارد؛ خیلی هم دارد. اگر نداشت که بزرگ ترین جشن انقلابی را که "انفجار نور" بود، در سایه بسیجی و امنیتی و اسلحه برگزار نمی کردید. اگر نداشت که زینب های این زمان که "همه مصائب و محنت هاي بسيار سخت مربوط به حوادث عاشورا، از قبل از آن تا به شهادت رسيدن عزيزترين عزيزان خود و بعد هم دوران اسارت فرزندانشان را تحمل كردند" و می کنند، در بند 209 اوین به بند نمی کشیدید؛ اگر نداشت که فرزند و برادر شهید را به میان اشرار نمی فرستادید و قلب رزمنده اسیر را، در چارچوب خانه اش نشانه نمی گرفتید؟دارد؛خیلی هم سرافکندگی دارد.

بیشتر هم می تواند داشته باشد اگر فردای 22 بهمن، مردمان ایران زمین بگویند: خون شهیدان ما می چکد از چنگ تو. پس؛ هشدار! هشدار! این روز، برای ملت ما روزی خواهد بود در میان روزهای فراوان مبارزه بااستبداد. روزهای این چنین در پس بسیار داریم و در پیش نیز. این روز اما برای تنهاترین ولی فقیه جهان، از روزهای آخر خواهد بود. از آخرین سرافکندگی ها. هشدار!

در مراسم بزرگداشت بیست و دوم بهمن، ای کاش این معنی اثبات شود که جنبشی که رهروانش و حتا قربانیانش، دانشجویان، نویسندگان و روزنامه نگاران هستند، مادران صلح  و فعالان جنبش ضد اعدام، رزمندگانش هستند، چنین جنبش بی سابقه و یگانه ای، زبان و ادبیات خود را دارد و باید این زبان را تعلیم بدهد و در این ملک ترویج کند.

مراسمی که در پیش است، یادمان انقلاب بهمن است. انقلابی که "مرگ بر شاه" به سرعت شعار محوری اش شد و همه تلاش و توجه و همه آن نیروی رشک برانگیز را، نه مصروف اعاده  بخشهایی ازحقوق پامال شده مردم، که هزینه تعویض نظام کرد. با مرگ بر شاه میخواست آزادی بگیرد زیرا شاه مستبد بود، با مرگ بر شاه استقلال بگیرد، زیرا شاه وابسته بود، با مرگ بر شاه جمهوری می خواست، زیرا که بگمانش همه این مشکلات زاییده شاه و شاهنشاهی بود.

به سرعت ثابت شد که چنین نبوده است. استبداد، ریشه در فرهنگ ما و بسیاری جوامع و ملل دیگر داشته و دارد؛ نظام سیاسی شان هر چه می خواهد گو باش. وابستگی، از نشانه ها و فقط یکی از نشانه های عقب ماندگی فرهنگی، اقتصادی و سیاسی است با هر مدلی از حکومت.

 از آن گذشته، به راستی چه باعث می شد که مردم ما به خیابان ها بریزند و با آن قدرت شعار استقلال، آزادی و جمهوری ( اسلامی) سربدهند؟

آیا به واقع عدم استقلال سیاسی کشور، مثلاً دخالت های آمریکا در سیاستگذاری ها مردم را چنان به تنگ آورده بود؟! آن آزادی هایی که عموم مردم برایش به خیابانها آمده شعار می دادند، کدام بود؟ آنها هم مثل طرح کنندگان این شعارها در صدد رفع محدودیت و فشاری بودند که بر روزنامه و کتاب و خواننده و نویسنده اش می آمد؟ توده ای که در خیابان این شعارها را می داد، خواسته ملموس خود را بیان نمی کرد. آن شعارها هم در جامعه ما نیرو داشت ولی نه آن توده ای که آن روز آنها را فریاد می کرد. و البته که روشنفکران ایران زیر فشارهای فرهنگی و سیاسی تا شده بودند زیرا که اصلی ترین مفهوم زندگی شان را از آنها دریغ می کردند. اما انقلاب مردمی بهمن را نمی توانست این عوامل به وجود آورده باشد، به همین علت هم این بخش از نیروها نتوانستند راهبرش باشند بلکه شرکای مرحله ای آنان که تعبیرشان از استقلال و آزادی و جمهوری از ایشان متفاوت بود و ذهن شان به ذهن توده نزدیکتر...

همین حکایت است که امروز از جوانی که آن انقلاب را شاهد نبوده تا پیری که آن را مرتکب شده، این جمله مشهورتر از کفر ابلیس بیان می کنند که: مردم انقلابی فقط می دانسته اند که چه نمی خواهند و نمی دانسته که چه چیز را...

آری! این بهترین بیان از اراده و آگاهی جمعی  جامعه ما در زمان انقلاب بهمن است.اما بیانی تصویری از لحظه و شکل بروز آن اراده ملی که به صحنه مبارزه سیاسی درآمد و همه به مدد سطح نازل آگاهی اجتماعی و عدم ارتباط روشنفکران با زندگی واقعی جامعه.

زیرا اینگونه نبود که مردم خواهان تحول و انقلاب نیازی نداشتند یا حتی آن نیازها را نمی شناختند. مثلاً مردمان جنوب شهر تهران ـ آنجا که من زندگی می کردم و جاهای دیگر هم لابد ـ به درستی می دانستند که از کدام بابت ها در رنجند. گرانی روزافزون هزینه زندگی،  تخریب روزانه و بی وقفه محیط زندگی شان که در آن یک باران چند ساعته ارتباط بین خانه و مدرسه را قطع می کرد، بی توجهی کامل دولت و دستگاههای اجرایی به محیط زندگی آنان از بهداشت و درمان و آبادانی مشکلات ملموس آنان بود. مشکلاتی  که نمی دانستند درکجا و از کدام راه باید طرح شان کنند. راهی که مبارزان سیاسی آنروز نشان می دادند جز به گذشتن از جان، رهرویی نمی خواست و مبارزین نیز که خود را فدیه گشودن آن راه کرده بودند، در پی تماس گرفتن با مسائل و مشکلات عینی مردم، به ویژه به معنای یافتن راه برای طرح شان نبودند، زیرا که حل همه شان را در سرنگونی حکومت جاری و برپایی حکومت بعدی که به اداره خودشان می دیدند، می دانستند همه دردها یکسره درمان خواهند شد. سیاسیون سن وسالدار تر هم که فقط  از فساد دستگاه اداری تبری می جستند و مجلس را وانهاده بودند تا هر روز فرمایشی تر شود و زندان رفتن را برای نوشتن مقاله ای در روزنامه یا ایراد سخنی در جایی کاری بی ثمر...

قصدم از تکرار برخی مسائل که هر از دوره ای تکرار می شود اینبار این است که بگویم رمز پویایی این جنبش سبزی که جهان را معطوف خود کرده است، در:

یک: حرکت مردم از خواسته های واقعی خود بود و تلاش روشنی که برای آن انجام داده بودند. شعار صمیمانه "رأی من کو" که تبلیغ هیچ حزب و ایده  و حکومتی نبود، بیانگر آن بود که این جنبش بر بستر زندگی واقعی مردم آفریده شده و توجه انسان قرن بیست و یکم را به پایمال شدن ابتدایی ترین حقوق دموکراتیک خود طلب می کند.

 دوم اینکه، در صحنه پرتلاطم و خشونت زده ای چون خاورمیانه که مبارزات سیاسی می توانند به سرعت به خون و خشونت بگروند، جنبش سبز مردم ایران بر صلح و مسالمت به هر قیمت صحه گذاشته و پیام سبزش حتی در سکوت جهان را به تحسین واداشته است.  و این همان ارزشی است که جهان امروز آن را کم آورده است و برایش می کوشدتا به آنجا که پیامش را به قدرتمند ترین سیاستمداران جهان رساند و شگفتی انتخابات سال 2008 میلادی را موجب شد.وگرنه! جهان پر است از مبارزات مردم مستأصل با حاکمان زورگو و بی منطق که هر شب و روز بلندگوها و دوربین ها آنها را نشان می دهند و فریاد می زنند و انگار که گوش و چشم جهان پر شده است از این فریادهای خشم و تضرع و آن تصویرهای جنایت و انتقام.

 تظاهرات خیابانی در مقابله با پلیس و نظامیان صحنه های ناآشنایی برای مردم جهان نیست. اما جنبش سبز مردم ایران در همان دوره نوزادی خود توجه شعر و ادبیات و هنر را در جهان بخود جلب کرد. این جنبش متفاوت در آراستگی خود به صلح و آشتی و دوری از خشونت در تمام نمادهایش، از پندار و گفتار تا کردار می تواند توجه و حمایت جهانی را با خود داشته باشد و مانند دیگر لحظه های ناب تاریخ ایران، همچون مشروطیت وهمچون نهضت ملی شدن نفت، سرمشق و رهنمودی تازه در مبارزات مردم گرفتار منطقه ما و جهان به جا بگذارد.

بیست و دوم بهمن اگر سخت، اگر آسان، برگزار می شود و نتیجه هر چه باشد نه پایان مبارزه دموکراسی خواهی مردم ایران و نه پایان فشارها و حق کشی های اقتدارگرایان در حکومت خواهد بود. برای هیچ کدام از دو سوی مبارزه پایان نیست و بازنده واقعی آن است که بخواهد در روزی یا قراری مشخص، مبارزه ای را که مضمونش حقوق و آزادی های مردم است آنهم در جامعه چون این که ما داریم به پایان ببرد.

جنبش سبز امروز توان و ابزار براندازی حاکمیت را ندارد و اگر هم می داشت از آن نه دموکراسی را بدست می آورد و نه عدالت را. این جنبش چون هر جنبشی نمودار اندیشه و مطالبات اجتماعی است، اما فاقد سازمان منظم و منسجمی است که از قدرتی به وسعت بدنه این جنبش برخوردار باشد و دارای توان اداره حکومت. و نیز مبارزه ای که مضمونش حقوق بشر و قدرتش در فرهنگ و آگاهی جمعی است در تداوم و طولانی تر شدن خود راه روشن تر و بی بازگشت تری را برای نسل های آینده، فرزندان نسلی که امروز مبارزه می کند می گشاید. فراموش نمی کنیم که پنجاه سال بعد از کشف حجاب اجباری میلیونها زن ایرانی با شوق حجاب بر سر گذاشتند ـ گیرم که بسیاری شان نادم هم شدند، مسئله بروز عاملی است که نه به مدد اندیشه که با اجبار مغلوب شده است.

با عطف به همه اینها، نا توانی جنبش سبز برای براندازی و به زعم من عدم تمایل آن به تدارک چنین خطای آزموده ای، با عطف به مضمون و محتوی جنبش سبز که با خشونت همسازی ندارد، با توجه  به نیاز جنبش به زمان ودر نتیجه تعمیق بیشتر، شعار "مرگ بر استبداد"، "مرگ بر ولایت فقیه" و هر مرگ خواهی دیگری، ضرورت و موقعیت ِ طرح در راهپیمایی بیست و دوم بهمن را ندارند و در صورت بروز، گذشته از تحصیل ِآسان مجوز خشونت برای اقتدارگرایان، اولین حاصلش خلع جنبش سبز از جایگاه یگانه و کم نظیرش و کاستن طیفی از حمایت های داخلی و خارجی از آن است و بگو کاستن از توان جنبش دموکراسی خواهی.

روزی که اصطلاح "جنبش مطالبه محور" وارد ادبیات سیاسی ما شد رمز مبارزه سیاسی مدنی پیدا شد. ما باید بتوانیم این رمز را بگشاییم. ما مطالبات مان را دنبال می کنیم و تحقق آنها را می خواهیم. بر سر تحقق آنها، شرافتمندانه است که با هر حکومتی که می تواند آنها را تضمین کند توافق کنیم. این حقیقت را نیز فراموش نمی کنیم که امروز و همیشه حکومت های مستبد تمایلی به سازش با مردم برای احقاق حقوق آنان ندارند و سرکوب خواسته های مردم ـ بر حسب شرایط فرهنگی و تاریخی هر جامعه ـ مطلوب آنهاست. اما و اتفاقاً! کشاندن آنان به صحنه این توافق و سازش ِناخواسته، به جای صحنه جنگ که قدرت و تمایل آنها در آنجاست، از دشواری هایی است که ما موظفیم از عهده آن بربیاییم؛ با شهامت اخلاقی بی مرزی که ما را در برخورد با مخالفت های دوستان مان به ویژه به هراس نیاندازد.

 بازی با دار - کارتون مرتضی خسروی از پرشین کارتونز

با بازداشت حسن ظهوری و امیر صادقی، تعداد روزنامه نگاران بازداشت شده به 55 نفر رسید. این در حالیست که کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران که مقر آن در نیویورک است روز جمعه با صدور بیانیه‌ای اعلام کرده بود این میزان دستگیری از سال ۱۹۹۶ تاکنون در هیچ کشوری سابقه نداشته و ایران در این زمینه (بازداشت روزنامه نگاران) هم‌اکنون از چین هم پیشی گرفته است.

حسن ظهوری، خبرنگار تخصصی حوزه میراث فرهنگی است که نیمه شب دوشنبه در منزل خود بازداشت شد. ماموران با حضور در منزل این روزنامه نگار، کامپیوتر و کتاب های او را نیز ضبط کرده اند.

براساس گزارش ها این روزنامه نگار نارسایی قلبی داشته و خانواده‌ وی به شدت نگران وضع جسمی وی هستند. پدر و برادر این روزنامه‌نگار بازداشت شده هم بیمار هستند و وی نگهداری آنها را بر عهده داشته است.

امیرصادقی نیز، عکاس روزنامه فرهنگ و آشتی است که روز یکشنبه در محل کار خود بازداشت شد.

مریم قنبری، حقوقدان و وکیل دادگستری نیز نیمه شب دوشنبه در منزل خود بازداشت شد. این فعال حقوق زنان ساعت سه نیمه شب در حالی بازداشت شد که مامورین امنیتی ابتدا زنگ همسایه ها را زدند و از این طریق وارد ساختمان و سپس وارد منزل مریم قنبری شدند و ضمن بازداشت او، کامپیوتر وی را نیز ضبط کردند.

ماه‌فريد منصوريان معمار، از فعالان محيط زيست و از زندانیان دهه شصت دیگر بازداشتی دو روز اخیر است. او نیمه شب 19 آبان در منزل خود بازداشت و به نقطه نامعلومی منتقل شده است.

شکنجه عیسی سحرخیز

عیسی سحرخیز، روزنامه نگار سرشناس ایرانی با دور جدیدی از فشارها در زندان اوین مواجه شده است. مهدی سحرخیز، فرزند این روزنامه نگار در این مورد به "روز" گفت: شنبه شب ساعت یک نیمه شب ماموران پدرم را به اتفاق یک زندانی سیاسی دیگر که مبتلا به بیماری قند بوده به بیرون سلول برده و سپس به حیاط زندان منتقل کرده اند و ساعت ها در سرمای زیر صفر درجه نگاهداشته اند.

وی افزود: از ساعت یک تا ساعت سه نیمه شب و در سرمای شدید، پدرم را بدون جوراب و بدون کفش در حیاط نگهداشته و مجبور کرده اند اینور و آن ور بروند.  بعد هم گفته اند این امر برای تنبیه آنها صورت گرفته است.

مهدی سحرخیز از نام دیگر زندانی سیاسی که به همراه پدرش مورد "تنبیه" قرار گرفته ابراز بی اطلاعی کرد و گفت: پدرم این امر را نوعی شکنجه میداند و باز فشارهای جدیدی روی پدرم و سایر زندانیان شروع شده است.

یک حکم و دو آزادی

برخی گزارش ها از محکومیت محسن امین زاده از سوی دادگاه انقلاب به 6 سال حبس تعزیری حکایت دارند. بر اساس این گزارش ها حکم امین زاده روز یک شنبه صادر شده است. از سوی دیگر مهرداد بزرگ و احسان دولتشاه، دو عضو بازداشت شده دانشجویان و دانش آموختگان لیبرال دانشگاه های ایران، آزاد شدند. این دو دانشجو روز بیست و هشتم آبان دستگیر شده بودند و بعد از سه ماه اکنون با قرار وثیقه آزاد شده اند.

اتمام بازجویی مهدی عربشاهی

مهدی عربشاهی، دبیر دفتر تحکیم وحدت در تماس با خانواده خود از اتمام بازجویی هایش خبر داد. این فعال دانشجویی که از روز عاشورا در زندان به سر می برد تاکنون فقط یکبار در تماسی چند ثانیه ای از بازداشت خود خبر داده بود.

از بهاره هدایت و سایر اعضای دربند تحکیم وحدت خبری در دست نیست.

تاج زاده از خود دفاع نکرد

دومین جلسه دادگاه مصطفی تاج زاده روز گذشته در حالی به صورت غیر علنی برگزار شد که این فعال سیاسی از خود دفاع نکرد. به گفته فخرالسادات محتشمی پور، همسرش ضمن رد کلیه اتهامات، از حق دفاع استفاده نکرده و به وکلایش نیز اجازه دفاع نداده است.

عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت در جلسه دادگاه گفته است: قاضی می تواند حکمش را صادر کند. این را من در پایان دادگاه قبلی هم گفتم.

تاج زاده پیش از این در دادگاه اعلام کرده بود تا زمانی که به شکایت او علیه احمد جنتی رسیدگی نشود نیازی به حضور در دادگاه و دفاع از خود نمی بیند.

هوشنگ پوربابایی، وکیل تاجزاده در این زمینه به خبرگزاری ایلنا گفته است که موکلش به سیاق جلسه گذشته از خود دفاع نکرد وبه وکلای خود نیز اجازه دفاع نداد.

وی افزوده است: موکلم در آخرین دفاع نیز از خود هیچ دفاعی نکرد و دادگاه ختم رسیدگی را اعلام کرد.

به گفته پوربابایی، با توجه به اخذآخرین دفاع، دادگاه در ظرف مهلت قانونی یک هفته مبادرت به صدور رای می‌کند.

عرب سرخی، وثیقه یک میلیاردی نمی دهد

قاضی صلواتی، رئیس شعبه 15 دادگاه انقلاب درحالی برای فیض الله عرب سرخی، وثیقه یک میلیارد تومانی صادر کرده است که این فعال سیاسی حاضر به پرداخت چنین مبلغی برای آزادی خود نیست.

فاطمه عرب سرخی، دختر فیض الله عرب سرخی، با تکذیب برخی شایعات مبنی بر آزادی پدرش گفت او حاضر نیست درخواست دادگاه برای ارائه وثیقه 1 میلیارد تومانی را بپذیرد.

این عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب به خانواده اش گفته است به هیچ وجه حاضر نیست این مبلغ وثیقه را برای آزادی خود بپذیرد و ترجیح می دهد در زندان باقی بماند.

امروز، دادگاه محسن میردامادی

دادگاه محسن میردامادی، دبیر کل جبهه مشارکت، امروز برگزار می شود. پیش از این قرار بود دادگاه این فعال سیاسی،  28 دی ماه برگزار شود که به گفته هوشنگ پوربابايي، وكيل مدافع وی، اين دادگاه به دليل تداخل با جلسه رسيدگي به پرونده متهمان حوادث روز عاشورا به امروزموكول شد.

محسن میردامادی از روز 30 خرداد در بازداشت به سر می برد.

انتقال دکتر یزدی به مکانی نامعلوم

دکتر ابراهیم یزدی، دبیر کل نهضت آزادی به مکان نامعلومی منتقل شده است. براساس گزارش ها این فعال سیاسی، جمعه شب از زندان به بیمارستان آتیه تهران منتقل شده بود اما روز شنبه، ماموران علیرغم مخالفت پزشکان، او را از سی سی یو به محل نامعلومی انتقال داده اند.

این در حالیست که پزشکان بیمارستان به شدت نسبت به خطرات انتقال دکتر یزدی از سی سی یو، هشدار داده اند.خانواده دکتر یزدی هیچ اطلاعی از این فعال سیاسی و مکانی که او را منتقل کرده اند ندارند.

دبیر کل 78 ساله نهضت آزادی به بیماری پروستات مبتلا بوده و نیاز به مراقبت پزشک دارد. او نیمه شب 8 دی بازداشت شده است.

یاسر طهرانی، تحت فشار برای ندامت تلویزیونی

یاسر طهرانی  از فعالان ستاد میر حسین موسوی که از ۹ دی ماه، توسط مامورین اطلاعات دستگیر و به زندان اوین منتقل گردید برای اعتراف تحت فشار است.

 بر اساس اظهارات هم بندیهای طهرانی  که اخیرا از زندان آزاد شده اند، یاسر طهرانی به انفرادی ۲۰۹ منتقل شده و جهت انجام اعتراف و اظهار ندامت تلویزیونی طبق نظر بازجویان تحت فشارهای جدیدی قرار گرفته است.او تاکنون زیر بار این موضوع نرفته، اماخانواده  طهرانی بشدت نگران سلامت او هستند.

براساس گزارش وب سایت کلمه مادر یاسر، دکتر کیهانی دوست، فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران و سابقه حضور یکساله در جبهه و مشاور وزیر بهداشت در دولت اصلاحات را در کارنامه خود دارد. پدر یاسر هم جانبازی ۵۰ درصد با از کارافتادگی کلی می باشد.

آنها علی رغم پیگیری های صورت گرفته  از طریق دادستان تهران تا کنون موفق به دیدار و اطلاع از وضعیت فرزندشان نشده اند.یاسر طهرانی به مدت ۴۰ روز در بند بوده و ۳۰ روز است که هیچ تماسی نداشته است.

 نامه علی مطهری به میرحسین موسوی  که در آن از وی خواسته "اندکی کوتاه بیاید تا رهبر جمهوری اسلامی خودش تکلیف احمدی نژاد را روشن و او را عزل کند"، خشم حامیان احمدی نژاد را که به دلیل مواضع چند ماهه اخیر مطهری نیز از او دل خوشی ندارند، برانگیخت تا جایی که او را به خودبزرگ بینی، خیانت به نظام و ساده لوحی متهم کردند.

هر اقدامی خیانت است

سیدیونس موسوی چشمه، نماینده فیروزآباد از جمله نمایندگان محافظه کار حامی احمدی نژاد، روز گذشته با اشاره به سخنان علی مطهری درمورد احمدی نژاد، و ضمن تاکید بر اینکه "هر اقدامی که با انگیزه تضعیف دولت صورت بگیرد خیانت به نظام محسوب می شود" گفت: "توهين يا ايراد اتهام بدون سند و مدرک به رييس قوه مجريه با انگيزه تضعيف دولت، خيانت به ملت و نظام جمهوري اسلامي است. در اين نامه، رييس جمهوري به قانون گريزي متهم شده اما هيچ نشانه يا سندي از قانون گريزي دکتر احمدي نژاد ارائه نشده است."

این نماینده مجلس در ادامه به مطهری توصیه کرد که "درخصوص موضوعاتي که در جامعه حساسيت برانگيزاست، با دقت بيشتر سخن بگويد يا اظهار نظر کند".

تضعیف رئیس جمهور

محمد اکرمی، دیگر نماینده حامی احمدی نژاد نیز در همین راستا گفته است: "معمولا آنچه تاکنون از آقاي مطهري ديده ايم، پيگيري خط مشي تضعيف رييس جمهور و دولت است."

این نماینده کرمانشاه، تحلیل های مطهری را "شخصی" دانسته وبا طرح این ادعا که او می خواهد این تحلیل ها را به کل جامعه تعمیم دهد، افزوده است: "وي مي خواهد موسوي و کروبي را تطهير کند اين در حالي است که سران فتنه نشان دادند که بيش از هر چيز به فکر قدرت و منافع خود هستند."

هم ترازی احمدی نژاد و سران فتنه

دیگر نماینده منتقد مطهری هم، وی را به حمایت از کسانی که از دید او "سران فتنه" هستند متهم کرد و گفت: "هم تراز دانستن رييس جمهور قانوني ملت با سران فتنه‌اي که مورد حمايت استکبار جهاني هستند، ظلمي بزرگ در حق احمدي نژاد است که آقاي مطهري بايد هم در اين دنيا و هم در آخرت پاسخگوي آن باشد."

سيداميرحسين قاضي زاده ادامه داد: "البته اينکه مطهري بخواهد از باب دلسوزي سران فتنه را نصيحت کند که به دامن انقلاب بازگردند، کار درستي است و اما نبايد عمل آنان را با ديگران مقايسه کرد."

خود بزرگ بيني

محمود احمدی بیغش، دیگر نماینده اصولگرا هم در خصوص نامه مطهری به میرحسین موسوی گفت: "خود بزرگ بيني مطهري ابزارتحقق اهداف فتنه گران شده است... فتنه گران با استفاده از توهم خود بزرگ بيني برخي افراد نظير علي مطهري، مقاصد خود را دنبال مي کنند."

وی با ساده لوح دانستن مطهری افزود: "علي مطهري به صورت ناخواسته وارد جرياني شده است که فتنه گران در اين روند تحت لواي وي، برخي شعارها و ديدگاه هايشان را مطرح مي کنند."

نامه مطهری به میرحسین

همه این واکنش ها بدلیل نامه چند روز پیش علی مطهری به میرحسین موسوی است؛ نامه ای که دلیل اصلی نگاشتن آن آنگونه که مطهری ذکر کرده مصاحبه میرحسین موسوی به مناسبت 22 بهمن بوده است.

مطهری در این نامه به طور تلویحی به میرحسین موسوی می گوید اگر کمی کوتاه بیاید رهبری شخصا به خودکامگی های احمدی نژاد رسیدگی خواهد کرد.

وی در نامه اش خواسته های میرحسین موسوی و مهدی کروبی را "بیان خوب دردها" می نامد اما راه درمان این درد را از سوی موسوی اشتباه می داند و می نویسد: "آیا فکر نمی کنید که وضع موجود، دست رهبری نظام و بسیاری از مصلحان مجلس و قوه قضائیه را برای برخورد با این خاطیان بسته است؟ مثلاً در شرایط عادی امکان سؤال از رئیس جمهور درباره برخی قانون گریزی ها و رهاسازی و لیبرالسیم فرهنگی وجود دارد اما اکنون چون این گونه اقدامات قانونی، همراهی با سران معترض و موجب تشدید بحران تلقی می شود، زمینه پذیرش آن در میان نمایندگان مجلس و مردم ضعیف است."

او در نهایت به میرحسین موسوی توصیه می کند "لااقل چند ماهی" به توصیه های رهبری جمهوری اسلامی عمل کند و اگر راهی باز نشد دوباره به راه فعلی باز گردد.

مطهری البته پیش از این هم نامه های دیگری نوشته بود که از میان آنها می توان به نامه او به مهرداد بذرپاش، جوان اول کابینه محمود احمدی نژاد اشاره کرد. مطهری در آن نامه در پاسخ به سخنان بذرپاش که خواستار اظهار نظر "خواص" شده بود، نوشته بود: "خواصی که اظهار نظر کرده اند تا امروز چه سرنوشتی پیدا کرده اند؟.... زبان حال شما این است که خواص اظهار نظر کنند و فقط همان چیزی را که ما می گوییم بگویند. بدیهی است خواصی که به این حرف تسلیم شوند دیگر خواص نیستند."

مطهری همچنین چندی پیش و در حالیکه فضای مناظره های تلویزیونی داغ شده بود از صداوسیما خواست میرحسین موسوی را نیز به اینچنین برنامه هایی دعوت کنند.

آیت الله خامنه ای رهبر محبوب ایران که ماههاست مردم در شعارهای خود یاد او را گرامی می دارند، در یک پیش بینی غافلگیر کننده اعلام کرد: " ملت ایران در 22 بهمن با وحدت کلمه مستکبرین را مبهوت خواهند کرد." خبرگزاری بیت، علی اکسپرس، اعلام کرد: یک میلیون و دویست و چهل و سه هزار و سیصد و بیست و سه نفر در راهپیمایی 22 بهمن شرکت خواهند داشت که 62 درصد آنها مرد و 38 درصد آنها زن خواهد بود. این خبرگزاری تاکید کرد که راهپیمایان توسط 73267 فقره بلندگو، 200 هزار اتوبوس و مینی بوس و وانت و موتور هوندا پشتیبانی خواهد شد. آیت الله خامنه ای وسط حرف خبرگزاری دویده و افزود: "دشمنان اسلام و دشمنان انقلاب، بزودی با گازهای اشک آور ایثارگران عزیز و باتوم های راست قامتان دشمن ستیزه چشم شان چهارتا خواهد شد." همین آیت الله افزود: " روز 22 بهمن 754 نفر دستگیر خواهند شد که 258 نفر آنان با رافت اسلامی آزاد و بقیه با قدرت اسلامی محکوم خواهند شد." وی می خواست تصاویر روز 22 بهمن آینده را که آماده شده است، منتشر کند که فعلا از انتشار آن خودداری کرده است.

هدیه اردانی مناظره می کند

به دنبال درخواست های برخی رهبران سبز در مورد انجام مناظره هایی میان سبزها و حامیان دولت، صدا و سیما که دو ماه قبل مناظره هایی میان برخی از محافظه کاران اصلاح طلب با اصلاح طلبان محافظه کار را منتشر کرده بود، در برنامه های جدید خود تصمیم گرفته است مناظره های بسیار جدی را میان حامیان دولت و طرفداران دولت اجرا کند. در پی این اقدام دیروز مناظره تلویزیونی رحیم مشائی، معروف به هدیه ارادانی را با عباس سلیمی نمین منتشر کرد. در این مناظره رحیم سبزها را عوامل دشمن خواند، اما سلیمی نمین اعلام کرد که سبزها عوامل دشمن نبودند، بلکه دشمنان عوامل سبزها بودند. قرار است در مرحله بعد مناظره احمدی نژاد با برادرش برگزار شده و در مرحله پایانی استاد حسن عباسی دیپلمه بیکار، با خودش مناظره سختی انجام دهد. حسن عباسی قبلا دوبار در مناظره با خودش پیروز شده است.

لیزرتو بخورم

در پی اعلام کاربرد لیزر در غنی سازی اورانیوم توسط محمود الفنون، ستاد ناهماهنگی رئیس جمهور با خودش، اعلام کرد که منظور رئیس جمهور از لیزر همان فریزر بوده است و دولت قصد دارد با استفاده از دستگاههای فریزر خنک کننده جدید که برای اولین بار توسط ایران ساخته می شود و توانایی یخ بستن آب را در سرما دارد، به غنی سازی اورانیوم بپردازد. همچنین رئیس جمهور دستور داد که تولید سوخت هسته ای 20 درصد بسرعت آغاز شود. پنج دقیقه بعد، سازمان انرژی هسته ای اعلام کرد که دستور رئیس جمهور انجام شده و سوخت هسته ای 20 درصد توسط سه دختر 16 ساله و شش هزار سانتریفیوژ بیست ساله انجام گرفته است. یکی از آگاهان سپاه پاسداران که نخواست نامش فاش شود، چون در حال خروج از کشور برای پناهندگی به اسرائیل بود، اعلام کرد که تا 24 ساعت دیگر ایران اولین بمب اتمی خودش را خواهد ساخت، اما چون با تولید سلاح اتمی جنگی مخالف است، تا یک هفته بعد خودش آن را از بین می برد و اسناد تولید و نابودی آن را نیز به وین می فرستد.

طعم فقر را بچش، بدبخت!

استاد حمله ور، معروف به سعید قاسمی، مسوول، معاون، سخنران، تئوریسین، تروریسین و کارشناس ارشد ادبیات چارواداری در شورای مرکزی نیروهای مسلح اعلام کرد " تنها کسانی تا آخر خط با ما هستند که طعم فقر را چشیده باشند." وی گفت مثلا همین آقای صادق محصولی که تا قبل از میلیاردر شدن، بیست سال طعم فقر را چشیده بود.

دکترای افتخاری به رهبر افتخاری

به دنبال عملیات هوشمندانه و مدبرانه تولید جنبش سبز از انتخابات 22 خرداد 88 توسط آیت الله خامنه ای، وزارت علوم تصمیم گرفت که به رهبر انقلاب دکترای افتخاری اعطا کند، اما رهبری اعلام کرد که من دکترای افتخاری نمی خواهم و دکترای راستکی می خواهم. در همین رابطه حجت الاسلام روح شناس، نماینده ولی فقیه در مرکز اسلامی احضار روح خامنه ای های مقیم مرکز اقدام به احضار روح مرحوم علی کردان نموده و قرار شد یک دکترای راستکی با مشورت روح مذکور به رهبری اعطا شود.

یک نفر به هفتاد میلیون نفر

در پی اظهارات یکی از روحانیون تازه ضدانقلاب شده فارس، همه اظهارات وی تکذیب شد. تکذیب کنندگان اعلام کردند که اصولا هر چیزی که ایشان بگوید تا اطلاع ثانوی تکذیب می شود. آیت الله دستغیب اعلام کرده بود که " یک نفر نمی تواند 70 میلیون نفر را اداره کند." یکی از آگاهان توضیح داد: به همین دلیل است که ایشان تصمیم گرفته است جمعیت کشور را به اندازه ای کم کند که بتواند آن را اداره کند.

ما بمب اتمی داریم

همزمان با مطرح شدن پرونده ایران در مورد نقض حقوق بشر، رئیس جمهور اعلام کرد که اورانیوم 20 درصد را بزودی غنی می کنیم. اما چون اعلام این خبر واکنشی در جهان نداشت، علی اصغر سلطانیه، به وین رفت و " تصمیم آغاز غنی سازی 20 درصد را رسما به آژانس اعلام کرد" اما مسوولان آژانس اعلام کردند که فعلا هیچ نگرانی از بابت ایران ندارند، به همین دلیل منوچهر متکی که خود را وزیر امورخارجه ایران قلمداد می کرد، طی تماسی تلفنی با مسوولان آژانس و دبیرکل سازمان ملل اعلام کرد که ایران قطعا اورانیوم 20 درصد را تولید خواهد کرد. دبیر کل سازمان ملل در پاسخ به اظهارات متکی گفت: " خالی نبند منوچ، از این خبرها هم نیست."

نزدیک به شصت تن از نمایندگان مجلس  با ارسال نامه ای به رئیس دستگاه قضائی و رئیس دولت جمهوری اسلامی، ضمن اشاره به  گزارش کمیته ویژه مجلس که سعید مرتضوی را به عنوان متهم اصلی حادثه کهریزک معرفی کرده است، خواستار تعقیب جدی و بی طرفانه دادستان سابق تهران وهمچنین عزل وی از ریاست ستاد مبارزه با قاچاق ارز و کالا شدند.

نمایندگان مجلس هشتم در نامه ای که روز گذشته پایگاه اینترنتی پارلمان نیوز آن را منتشر کرد با توصیف ماجرای کهریزک به عنوان حادثه تلخی که "متعاقب قانون‌گریزی برخی از سیاستمداران متوهم پیدا شد" با یادآوری کشته شدن چند "جوان مظلوم"، به گزارش ماه گذشته کمیته حقیقت یاب مجلس پیرامون حوادث خونین کهریزک اشاره کردند و نوشتند: "فرد آمر در انتقال بازداشت‌شدگان به كهریزك‏، آقای مرتضوی دادستان وقت تهران بود كه بر خلاف تدابیر ابلاغ شده پیشین و با وجود ظرفیت‌پذیرش در بازداشتگاه اوین این تصمیم را گرفت."

نمایندگان در این نامه که به صادق لاریجانی و محمود احمدی نژاد نوشته شده، به تحقیقات نمایندگان مجلس هفتم پیرامون "عملكرد نادرست و خلاف قانون همان دادستان" ـ سعید مرتضوی ـ هم اشاره کردند که اقدام سعید مرتضوی برای تعقیب قضائی نمایندگان عضو کمیته تحقیق و تفحص آن دوره از مجلس را در پی داشت.

قوه قضائیه و ضعیف کشی
این نمایندگان پس از یادآوری این شواهد، از صادق لاریجانی خواسته اند تا رسیدگی به پرونده کهریزک، محدود به "ماموران" نشود و سعید مرتضوی از "تعقیب جدی و بی طرفانه" مصون نماند.آنان نوشته اند: "نگذارند خدای ناخواسته در رسیدگی به پرونده متهمان بازداشتگاه كهریزك ماموران تعقیب شوند و دادستان وقت كه از نظر گزارش رسمی مجلس، ‌متهم به آمریت در این فاجعه است و در گزارش تحقیق و تفحص سال 1387 نیز یكی از متهمان است از تعقیب جدی و بی‌طرفانه مصون بماند."

چرا که به باور نگارندگان این نامه در غیر اینصورت قوه قضائیه نزد افکار عمومی متهم به "ضعیف کشی" خواهد شد.

قربانگاه کهریزک

سوله کهریزک محلی بود که جمع کثیری از بازداشت شدگان معترض به انتخاب بحث برانگیز محمود احمدی نژاد پس از دستگیری به دستور قاضی مرتضوی به آنجا منتقل شدند. این سوله که متعلق به نیروی انتظامی جمهوری اسلامی است و تحت نظر مستقیم سردار رادان، جانشین فرمانده نیروی انتظامی اداره می شد، به محلی برای شکنجه شدید جسمی، تجاوز جنسی و قتل بازداشت شدگان حامی جنبش سبز تبدیل شد و  آنچنان که  سازمان قضایی نیروهایی مسلح ایران در گزارش آذرماه خود منتشر کرد حداقل سه نفر از معترضین در اثر شکنجه و ضرب و شتم به طور عمد در آن به قتل رسیدند. بر اساس گزارش مزبور  نزدیک به 100 نفر از بازداشت شدگان کهریزک شکایت خود را به دادسرای نظامی تهران اعلام کرده بودند.

همچنین در ماه دی، کمیته پارلمانی که از سوی علی لاریجانی برای پیگیری حوادث خونین پس از انتخابات تشکیل شده بود در گزارش نهایی خود با معرفی "قاضی مرتضوی" به عنوان آمر اصلی انتقال بازداشت شدگان هجدهم تیر به کهریزک نوشت: "در اثر رفتارهای خشونت بار ماموران با بازداشت شدگان، محیط غیربهداشتی و ضرب و شتم بازداشتی‌ها به دست ماموران و زندانیان شرور تحت امرشان؛ سه جوان به اسامی مرحوم محسن روح‌الامینی، مرحوم امیر جوادی‌فر و مرحوم محمد کامرانی جان باختند."

مرتضوی: تشویش اذهان

بلافاصله پس از انتشار این گزارش سعید مرتضوی با انتشار جوابیه ای کوشید با "اشتباه و ناقض" خواندن این گزارش که روز 20 دی در صحن علنی مجلس قرائت شد، خود را بیگناه معرفی کند.او همچنین در انتقاد از رسانه ای شدن این گزارش نوشت: "چنانچه فرد یا افرادی از قضات شکایتی داشته باشند نیازی به نامه‌نگاری‌های تبلیغاتی ندارد زیرا این اقدامات نتیجه‌ای جز تشویش اذهان عمومی و آلوده نمودن فضای رسانه‌ای نداشته است."

همزمان با این تحولات، محمود احمدی نژاد که از عوامل "کودتای انتخاباتی" خوانده می شود، بلافاصله پس از آنکه مرتضوی از سوی مجلس هشتم به عنوان متهم شماره یک کهریزک شناخته شد، مراسمی برای معرفی وی به عنوان رئیس جدید ستاد مبارزه یا قاچاق ارز و کالا ترتیب داد.

درخواست عزل مرتضوی

در چنین شرایطی است که نمایندگان مجلس در نامه روز دوشنبه  با مخاطب قرار دادن محمود احمدی نژاد خواستار عزل سعید مرتضوی از پست جدید شده اند: "انتظارمان این است كه فردی با چنین اتهامات مهمی را در منصب حساسی مانند ریاست ستاد مبارزه با قاچاق ارز و كالا قرار ندهند."

 57 نماینده نگارنده نامه خاطرنشان کرده اند "برخی صاحب منصبان دولتی که وجاهتی ندارند تلاش کرده اند ماموریت آقای مرتضوی به قوه مجریه انجام شود."

 گفتنی است متهم ردیف اول فاجعه کهریزک پیش از این و بلافاصله پس از عزل از دادستانی تهران به عنوان معاون محسنی اژه ای ـ دادستان کل کشور- منصوب شده بود.
نمایندگان مجلس هشتم با اشاره به پست های سعید مرتضوی از رئیس دولت دهم خواسته اند تا "دوستی" را بر "حقوق شهروندی" ترجیح ندهد و  حداقل تا تعیین تکلیف پرونده کهریزک این "امانت" را از وی سلب کند؛چرا که: "بدین ترتیب به مظلومان حادثه و افكار عمومی نشان داده خواهد شد كه جنابعالی به نظرات مجلس و گزارش‌های رسمی آن احترام می‌گذارید و اعزاز قانون و حقوق شهروندی را بر دوستی ترجیح می‌دهید."

متهم به قتل زهرا کاظمی

گفتنی است سعید مرتضوی در جریان قتل زهرا کاظمی عکاس ایرانی ـ کانادایی هم که در تابستان سال 82 پس از دستگیری، به دلیل شکنجه و اصابت جسم سخت به سرش در زندان اوین جان باخت، توسط کمیته ای که به دستورمحمد خاتمی رئیس دولت اصلاحات تشکیل شده بود، به عنوان متهم در قتل این خبرنگار معرفی شده بود.

احمدی مقدم: من و رادان متهم نیستیم
گرچه ناظران سیاسی تردیدهایی فراوان پیرامون تعقیب جدی آمران اصلی ماجرای  کهریزک مطرح می کنند اما برخی مقامات عالی رتبه انتظامی نیز پس از تحولات اخیر کوشیده اند از خود  در "فاجعه خونین" کهریزک سلب مسئولیت کنند. از این میان می توان به  سردار اسماعیل احمدی مقدم اشاره کرد که اوایل همین هفته در مصاحبه با هفته نامه "خلیج فارس"، خود و احمدرضا رادان را  از متهم بودن در این پرونده مبرا دانسته است: "بنده به عنوان مسئول ارشد پلیس و یا جانشین من (احمد رضا رادان) در این پرونده متهم نیست و دلیلی هم ندارد."

این در حالی است که فرمانده نیروی انتظامی پیش از این اظهاراتی در تناقض با ادعای جدید خود گفته بود:"در اين بازداشتگاه و اتفاقات آن من هم تقصير دارم و نمي‌خواهم از زير بار مسئوليت اين موضوع شانه خالي كنم."

 وی در ماه مرداد همچنین در اظهاراتی "ویروس" را عامل کشته شدن بازداشت شدگان جنبش سبز معرفی کرده بود: "كشته شدگان در اين بازداشتگاه بر اثر ضرب و جرح فوت نكرده‌اند بلكه بر اثر يك بيماري ويروسي جان باخته‌اند."

 ادعایی که با گزارش سازمان قضایی نیروهایی مسلح که بر قتل عمد قربانیان کهریزک تاکید داشت نقض شد.

در همین ارتباط سردار احمدی مقدم که حادثه کهریزک را "تخلفی در سطح یک واحد" می داند در دفاع از نیروی انتظامی گفته است: "مسئولانی که از پلیس در کهریزک نقش داشته اند، حداکثر اتهامی که متوجه شان می باشد ضعف نظارت و سهل انگاری در انجام وظیفه است و گرنه آمریت و یا دستور نه تنها به اثبات نرسیده بلکه ثابت شده که چنین آمریتی نبوده است."

مرگ مرموز

از دیگر موارد مبهم پرونده کهریزک می توان به مرگ  بحث برانگیز پزشک بازداشتگاه کهریزک اشاره کرد که چند روز قبل، رئیس سازمان پزشکی قانون علت آن را "مسمومیت دارویی" معرفی اما تاکید کرد نمی تواند تایید کند وی خودکشی کرده و یا به قتل رسیده است.

بسیاری از نمایندگان مجلس هم با تاکید بر مشکوک بودن مرگ این پزشک جوان خواستار بررسی علت مرگ او در کمیته حقیقت یاب مجلس شده بودند.

نکته جالب توجه اینکه اسامی نمایندگان امضا کننده این نامه در زیر آن درج نشده است.

همزمان با اعلام رسمی تصمیم دولت برای بالا بردن سطح غنی سازی اورانیوم تا بیست درصد، نماینده جمهوری اسلامی در آژانس بین المللی اتمی این کار را "پروژه ای انسان دوستانه" توصیف کرد. در مقابل ایالات متحده در واکنش به این تصمیم از "تحریم های تازه" علیه جمهوری اسلامی، به عنوان تنها چاره جامعه جهانی خبر داد.

علی اکبر صالحی روز گذشته در گفتگو با صدا و سیما تاکید کرد  غنی سازی 20 درصدی اورانیوم از امروز ـ سه شنبه- آغاز خواهد شد. رئیس سازمان انرژی اتمی تاکید کرد، جمهوری اسلامی روز دوشنبه این موضوع را به طور کتبی به آژانس بین المللی انرژی اتمی اطلاع داده است.

احمدی نژاد: فرصت زیاد نیست

این مهم پس از آن صورت می گیرد که دو روز پیش رئیس دولت دهم  در بازدید از نمایشگاهی در تهران به رئیس سازمان انرژی اتمی دستور داد تا غلظت غنی سازی اورانیوم که تا امروز در سطح سه و نیم درصد انجام می گرفت  تا بیست درصد افزایش یابد.

 صالحی در این باره گفته است: "آقای احمدی نژاد فرمودند فرصت زیاد نیست و آنها {غرب} آمادگی ندارند، تبادل سوخت را بدون شرط و شروط اضافی انجام دهند و بر این اساس، به سازمان انرژی اتمی برای تامین سوخت رآکتور تهران آماده باش داده اند."

این تحولات در شرایطی رخ می دهد که اواخر هفته گذشته محمود احمدی نژاد در یک مصاحبه تلویزیونی چنان سخن گفته بود که ناظران بین المللی را نسبت به تصمیم ایران برای مذاکره با غرب، حول توافقاتی که اوایل پاییز در وین مطرح شد امیدوار کرده بود: "حتی اگر ما سوخت ۳ و نیم درصد را در اختیار آنها قرار دهیم، مشکلی وجود ندارد. البته برخی ها در داخل سر و صدا کردند و گفتند که آنها سوخت را می گیرند و سوخت نمی دهند. ما پاسخ دادیم که اگر ندهند چه می شود؟"

سلطانیه: پروژه انسان دوستانه

در همین ارتباط نماینده دائم جمهوری اسلامی در آژانس بین المللی اتمی در گفتگو با خبرگزاری فارس، وابسته به نهادهای امنیتی ـ نظامی از تسلیم نامه تهران به این آژانس خبر داد: "حدود ساعت 12 روز جاري(دوشنبه) به وقت وين طي نامه‌اي رسمي به آژانس، تصميم ايران براي آغاز فعاليت‌هاي غني‌سازي اورانيوم تا سقف 20 درصد براي سوخت رآكتور تهران به آژانس رسماً اعلام شد."

علی اصغر سلطانیه در تشریح مفاد این نامه از دعوت جمهوری اسلامی برای حضور بازرسان آزانس در فرآیند غنی سازی اورانیوم سخن گفته است: "كليه فعاليت‌هاي هسته‌اي ايران از جمله غني‌سازي به طور شفاف تحت نظارت آژانس بوده و خواهد بود."

 نماینده جمهوری اسلامی دلیل آغاز غنی سازی 20 درصدی اورانیوم راچنین تشریح می کند: "از زمان مذاكرات وين كه جمهوري اسلامي ايران پيشنهادي منطقي و فني براي تبادل همزماني به منظور تامين سوخت با تضمين لازم را ارائه كرد، نيز چهار ماه مي‌گذرد و تاكنون پاسخ نهايي و مثبت دريافت نشده است."

 وی غنی سازی اورانیوم در سطح بیست درصد، که تشدید نگرانی دولت های غربی را به همراه داشته است "پروژه ای انسان دوستانه" برای  تامين نيازهاي بيمارستان‌ها و راديوداروها توصیف کرده است که "بيش از اين نمي‌توان آن را بلاتكليف نگهداشت."

بر اساس توافق وین که با ابتکار محمدالبرادعی، رئیس سابق آژانس بین المللی انرژی اتمی مطرح شد بنا بود ایران دو سوم از اورانیوم غنی سازی شده خود را در اختیار غرب قرار دهد تا پس از غنی سازی این اورانیوم تا سطح بیست درصد، به جمهوری اسلامی بازگردانده شود.

این طرح ابتدا مورد توافق طرفین  قرار گرفت اما خیلی زود سران جمهوری اسلامی آن را رد کردند که تهدیدات غرب در خصوص تشدید تحریم ها علیه جمهوری اسلامی را به همراه داشت.

ایالات متحده: تحریم تنها چاره است
در شرایطی که اظهارات هفته گذشته احمدی نژاد امیدواری هایی را در غرب برای ادامه مذاکرات دیپلماتیک به وجود آورده بود، چرخش ناگهانی رئیس دولت دهم باعث شد تا ایالات متحده و اروپا از احتمال تشدید فشارها علیه جمهوری اسلامی خبر دهند.

از جمله می توان به واکنش روز گذشته وزیر دفاع آمریکا اشاره کرد که اعمال "تحریم های تازه" علیه جمهوری اسلامی را "تنها چاره" جامعه جهانی معرفی کرده است. رابرت گیتس که روز دوشنبه در پاریس با همتای فرانسوی خود گفتگو می کرد، خاطرنشان کرد: "ایران پیشنهادات غرب را رد کرده است و در این چارچوب عزم جمعی جامعه جهانی برای پیدا کردن راه حلی صلح آمیز بر سر برنامه اتمی ایران نیاز است."

وی جامعه بین المللی را دعوت کرد تا به منظور محدود کردن "بلندپروازی های هسته ای" جمهوری اسلامی متحد شوند.

همزمان با ایالات متحده، خبرگزاری فارس از ابراز نگرانی صدراعظم آلمان نسبت به تصمیم ایران برای  بالا بردن خلوص غنی سازی اورانیوم خبر داده است. در همین ارتباط اولریش ویلهم سخنگوی آنجلا مرکل از "بررسی نزدیک" اقدامات جمهوری اسلامی توسط دولت آلمان خبر داده  و تصریح کرده است: "بسته به اتفاقاتی که خواهد افتاد به سوی افزایش فشارها به ایران خواهیم رفت".

نحوه بازتاب گزینشی و تقطیع شده گفته های آیت الله خمینی در برنامه ای به نام "شاخص" از صدا و سیما، بار دیگر موجب نزاع قلمی میان موسسه تنظیم و نشر آثار آیت الله خمینی و  رادیو و تلویزیون دولتی ایران شد.نزاعی که رسانه های حامی احمدی نژاد هم به آن پیوستند تا از زبان حسین شریعتمداری، نماینده آیت الله خامنه ای در کیهان، نشان دهند که حمایت نوه بنیانگذار جمهوری اسلامی از سران و حامیان جنبش سبز را تحمل نخواهند کرد.

به دنبال پخش گزینشی سخنان ایت الله خمینی از سیمای جمهوری اسلامی، سید حسن خمینی، نوه وی و  رئیس موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی،  با انتشار نامه سرگشاده ای خطاب به عزت الله ضرغامی، رئیس سازمان صدا وسیما نسبت به آنچه که "پخش گزينشي سخنان حضرت امام" نامید، انتقاد کرد.

سید حسن خمینی در نامه خود صدا و سیما را متهم به ارائه تصویری خشن و بی رحم از بنیانگذار جمهوری اسلامی کرده و از صدا و سیما به دلیل تقطیع سخنان وی و «گزینش سلیقه ای» آنها انتقاد کرده است.

صدا و سیما در شب های گذشته مستندی با عنوان "شاخص" از تلویزیون دولتی ایران پخش کرد که طی آن جملاتی از آیت الله خمینی گزینش شده  بود که بر "آمريكايي بودن نهضت آزادي و بني صدر"، "عبرت از سرنوشت آيت الله منتظري"، "ضرورت ترديد نسبت به حمايت بيگانگان از شخصيت ها و گروه هاي سياسي"، "توبيخ كساني كه با بيگانگان پيوند مي خورند و انتخابات را زير سؤال مي برند" و... تاکید داشت و به اعتقاد ناظران سیاسی با هدف زمینه سازی برای برخورد با  رهبران جنبش سبز تهیه شده بود.

به دنبال پخش این برنامه سید حسن خمینی در نامه ای خطاب به ضرغامی نوشت: "برنامه‌اي تحت عنوان شاخص در تلويزيون پخش مي‌شود و به گونه‌اي غير صادقانه و تحريف‌آميز، شخصيت جامع عارف کامل و مهربان و رهبري مقتدر امام خميني را مخدوش نموده است. اينجانب جناب‌عالي را از علاقمندان امام راحل مي‌شناسم و به حکم وظيفه فرزندي امام نسبت به اين اشتباه فاحش صداوسيما و تصميم گيرندگان چنين موضوعاتي، اعتراض جدي دارم و معتقدم اگر حقيقتا به دنبال شناخت واقعي امام هستيد، بايد از ياران نزديک امام دعوت نماييد تا هم شأن نزول سخنان پخش شده را بيان نمايند و هم ناگفته‌هاي زندگي امام را بيان کنند".

اولین واکنش در برابر انتشار این نامه را حسین شریعتمداری، درسرمقاله دیروز کیهان نشان داد و خطاب به نوه آیت الله خمینی نوشت: "تحريف آشكار نظرات مكتوب و مضبوط حضرت امام  بارها از سوي افرادي نظير آيت الله صانعي، آقاي محتشمي پور و... صورت پذيرفت ولي جنابعالي و موسسه تنظيم و نشر آثار امام  برخلاف مسئوليتي كه داريد در مقابل اين تحريف ها سكوت فرموديد و حتي بعد از آنكه كيهان متن مكتوب و مضبوط رهنمودهاي حضرت امام  در صحيفه را با متن اظهارات تحريف كنندگان منتشر كرده و تحريف آشكار نظرات مبارك ايشان را به طور مستند اعلام كرده بود، نيز مؤسسه نشر آثار زحمت دفاع از نظر امام  و مقابله با تحريف كنندگان را به خود نداد".

شریعتمداری در بخش دیگری از سرمقاله خود، فرزند آیت الله بهشتی را "یکی از سران فتنه" نامیده و به سید حسن خمینی توصیه کرده است که به جای انتقاد از صدا و سیما از دیدار با علیرضا بهشتی و "دیگر سران فتنه" پرهیز کند.

شریعتمداری نوشته است: "متاسفانه، طي چندماه اخير و به گواهي اخبار رسماً منتشر شده، جناب سيدحسن خميني با برخي از عوامل اصلي فتنه پس از آزادي موقت آنها، ديدار صميمانه و دلجويانه داشته اند و از آنجا كه اين افراد و سران فتنه به شدت از روشنگري هاي حضرت امام آسيب ديده و رسوا شده اند، اين احتمال پيش كشيده مي شود كه مبادا، «منابع موثق»! مورد اشاره نوه محترم امام  همين دشمنان تابلودار حضرت امام  باشند! كاش حجت الاسلام سيدحسن خميني نام اين منابع موثق را بيان مي كردند تا ملت جايگاه آنها را در فتنه اخير ارزيابي كنند. چرا كه فقط سران فتنه و مديران بيروني آنها از پخش سخنان روشنگر حضرت امام  لطمه ديده اند و چنانچه آقاي سيدحسن خميني، خود اين برنامه ها را مشاهده مي كرد به يقين نگراني و سراسيمگي دشمنان امام  را به عنوان نظر «منابع موثق» مطرح نمي كرد و حرمت و ساحت مبارك امام راحل را نمي شكست."

همچنین بنا به گزارش خبرگزاری فارس، عزت الله ضرغامی نیز در نامه ای خطاب به سید حسن خمینی مشابه گفته های حسین شریعتمداری در سرمقاله کیهان و نیز جوابیه حسین فدایی به حمید انصاری در آذر ماه  را اما با لحنی مودبانه تر، تکرار کرده است.

در نامه ضرغامی که روز گذشته منتشر و بارها بدون اشاره به متن  نامه نوه آیت الله خمینی، از بخش های مختلف خبری تلویزیون و رادیو پخش شد، آمده است: "سخن اين است همانگونه كه به حكم وظيفه فرزندي امام، اعتراض جدي به اقدامات صدا و سيما داريد؛ اي كاش همين گونه هم نسبت به حوادث 8 ماه گذشته و جفائي كه دشمنان انقلاب و اسلام به اساس نظام جمهوري اسلامي و ميراث گرانبهاي امام كردند، و بغض و كينه ساليان خود را در كوچه و خيابان فرياد زدند؛ بيانيه مي‌داديد و آن اقدامات شرم‌آور را نيز محكوم مي‌كرديد".

جدال قبلی

جدال قبلی موسسه  تنظیم و نشر آثار آیت الله خمینی و صدا و سیما در آذر ماه گذشته وپس از آن روی داد که تلویزیون جمهوری اسلامی، تصویری از یک پوستر سوخته شده از آیت الله خمینی را بارها از شبکه های مختلف خبری پخش کرد و مدعی توهین هواداران جنبش سبز به بنیانگذار جمهوری اسلامی شد.

پخش تصویر پوستر پاره و سوخته آیت الله خمینی موجب بازداشت تعدادی از دانشجویان دانشگاه تهران و افزایش فشارها بر مخالفان دولت شد اما واکنش تند دفتر تنظیم و نشر آثار آیت الله خمینی موجب شد تا تلاش صدا و سیما برای ایجاد التهاب در عرصه سیاسی و زمینه سازی برای بازداشت رهبران جنبش سبز ناکام بماند.

گفتنی است در آن مقطع، حمید انصاری، قائم مقام  موسسه  تنظیم و نشر آثار آیت الله خمینی نامه ای خطاب به عزت اله ضرغامی، رئیس سازمان صدا و سیما منتشرکرد و وی را به دلیل اصرار بر پخش تصاویر موهن نسبت به آیت الله خامنه ای مورد انتقاد شدید قرار داد.

نامه اعتراض آمیز قائم مقام موسسه تنظیم و نشر آثار آیت الله خمینی با واکنش حسین فدایی، قائم مقام صدا و سیما  و از اعضای جمعیت ایثارگران، یکی از گروه های تندرو حامی دولت و حسین شریعتمداری نماینده آیت لله خامنه ای در روزنامه کیهان مواجه شد و آنان موسسه تنظیم نشر آثار را به "انحراف از خط امام" و بی اعتنایی به آنچه که "ساختار شکنی سران فتنه و جریان نفاق جدید" نامیدند متهم کردند.

در همان مقطع روزنامه کیهان در سرمقاله ای به قلم حسین شریعتمداری، موسسه تنظیم و نشر آثار آیت الله  خمینی را پایگاه "سران  فتنه" دانست و از عدم حضور سید حسن خمینی در مراسم تنفیذ حکم محمود احمدی نژاد، به عنوان یکی از مصداق های همسویی بازماندگان آیت الله خمینی با جریان "فتنه سبز" انتقاد کرد.

اینک با مقالات دوروزه اخیر حامیان دولت و حملات آنان به نوه آیت الله خمینی مشخص شده است که این جدال ناشی از حمایت های آشکار سید حسن خمینی از رهبران معترض به نتیجه انتخابات و به رسمیت نشناختن دولت محمود احمدی نژاد است. حمایتی که علاوه بر پاسخ های تند به نامه های وی و قائم مقام اش در موسسه تنظیم نشر آثار آیت الله خمینی، روح الله حسینیان و برخی از نمایندگان افراطی مجلس را به فکر انداخته است تا با تهیه طرحی در مجلس حق انتشار کتاب های آیت الله خمینی را از انحصار موسسه تنظیم و نشر آثار وی خارج کنند.

آن فلاهرتي

رابرت گیتس، وزیر دفاع آمریکا  گفت که بمنظور اینکه ایران دست از برنامه هاي اتمي اش بردارد، پیش از آن که جامعه بین المللي گزینه نظامي علیه تهران را بررسي کنند، هنوز فرصت برای اعمال تحریم و دیگر فشارها بر ایران هست.

آقاي گیتس که در کنار وزیر دفاع ایتالیا اینیاتزیو لا روسا نشسته بود، براي دومین بار ادعاي ایران مبني بر صلح آمیزبودن برنامه هاي اتمي اش را رد کرد. یک روز پیش از این آقاي گیتس در ترکیه به خبرنگاران گفته بود برنامه هاي اتمي ایران بسیار خطرناک است و تهدیدي براي همه کشورهاي اروپایي محسوب مي شود.

رابرت گیتس در کنفرانس مطبوعاتي اش در ایتالیا به خبرنگاران گفت: "اگر مجامع بین المللي در کنار هم بیایستند و به دولت ایران فشار بیاورند، من فکر مي کنم که هنوز فرصت تحریم و فشار سیاسي بر روي ایران باقي باشد. اما ما باید همه با هم کار کنیم".

آمریکا و متحدان غربي اش در تلاشند تا شوراي امنیت چهارمین دور تحریم ها علیه برنامه هاي اتمي ایران را صادر کند. با وجود چین و روسیه که با تحریم هاي جدید علیه ایران مخالفند، آنها باید در رفتارشان دقت کنند تا در برابر ایران اتحادشان حفظ  شود.

رئیس جمهور ایران، محمود احمدي نژاد، انگار که سعي داشت به اختلافات بیشتر دامن بزند، به آژانس اتمي کشورش دستور داد تا اورانیوم را با غلظت بالا تولید کنند.

ازآنجایي که اورانیوم غني سازي شده در ساخت بمب اتمي بکار مي رود، تولید آن یکي از اصلي ترین نگراني هاي مجامع بین المللي است. ایران همچنان مدعي است که برنامه هاي اتمي اش صلح آمیز است.

ایران و غرب درمورد برنامه تدوین شده توسط سازمان ملل مبني بر صادرات اورانیوم با غلظت کم براي ادامه مراحل غني سازي به خارج از کشور، پاي میز مذاکره نشستند.

وزیر دفاع آلمان، کارل تئودور تسو گوتنبرگ، در حاشیه کنفراتس امنیتي مونیخ از مواجه با آقاي احمدي نژاد و دولت ایران ابراز نا امیدي کرد.

وي گفت: "اظهارات امروز رئیس جمهور ایران نشان داد که نمایش مسخره ایران همچون گذشته ادامه دارد و ایران دست دوستي که از سوي مجامع بین المللي بسویش دراز شده بود را پس زده است".

رابرت گیتس، گفت: "هیچ کس به اندازه پرزیدنت اوباما با صداقت تلاش نکرد تا با دولت ایران به توافق برسد و جوامع بین المللي هم فرصت هاي چندگانه اي در اختیار ایران گذاشتند تا مطمئن شوند که برنامه هاي اتمي ایران صلح آمیز است".

آقاي گیتس درباره اینکه چه تحریمي مي تواند تاثیر بیشتري بگذارد گفت که این تحریم ها باید متوجه دولت ایران باشد و نباید مردم ایران را هدف قرار بدهد. وي همچنین از چین و روسیه به دلیل بي میلي شان درمورد تحریم ایران، انتقاد کرد.

او گفت: "من ترجیح مي دهم بدون نام بردن از کشور خاصي بگویم که به رعم من همه ما باید براي فشار آوردن به ایران، تلاش بیشتري بکنیم".

منبع: واشنگتن تایمز 7 فوریه

فرانسیسکو مورود ایسکار

به منظور فراموش کردن حب و کینه و از یاد بردن جنگ و جدل هایی که میان همنوعان برقرار است، می توان افق دید را به دوردست ها هدایت کرد و دورنماهای دیگر، حقایق دیگر و ایده های غنی را نظاره گر شد.

این روزها یک زن ایرانی، برنده جایزه صلح نوبل در سال ۲۰۰۳ در اسپانیا حضور دارد. او در سال ۱۹۶۹ در سن ۲۲ سالگی اولین زن قاضی در ایران بود. زمانی که انقلاب آیت الله ها به پیروزی رسید، به او گفتند که می تواند در همین رشته نه به عنوان قاضی، بلکه به عنوان منشی دادگاه به فعالیت خود ادامه دهد. او سپس تصمیم گرفت به حرفه وکالت بپردازد و از حقوق نه تنها زنان، بلکه کسانی که زندانی تعصب و قربانی تحجرند دفاع کند. زمانی که جایزه صلح نوبل را دریافت کرد، کانون مدافعان حقوق بشر را در ایران تأسیس نمود. ولی درست روز سالگرد شصتمین سال اعلامیه جهانی حقوق بشر و قبل از آخرین انتخابات تقلبکارانه جمهوری اسلامی، ده ها نیروی امنیتی به محل کانون رفتند، وسایل موجود در آن را ضبط و درب آن را پلمب کردند.

ولی آنها موفق نشدند این زن دلیر را که از تهدید واهمه ای ندارد وادار به سکوت کنند و این درحالی است که همسر و خواهرش در ایران دستگیر و بازداشت شدند. شیرین عبادی از زمان انتخابات اخیر به ایران بازنگشته و عملاً می توان گفت که در فرودگاه ها زندگی می کند. او به هرجا که به وجودش نیاز باشد سفر می کند و فریاد مسالمت آمیز خود را علیه کسانی که آزادی شهروندان ایرانی را نقض کرده اند برمی آورد؛ بازداشت ها، تعقیب های قضایی و اعدام ها را محکوم می کند، به ویژه اعدام هایی که چند روز قبل به اجرا درآمد، زیرا تنها جرم اعدام شوندگان این بود که خواستار آزادی و دفاع از حقوق بشر بودند.

او به قوانین ناعادلانه ای اشاره می کند که امروز برای مردم ایران، سنگسار، قطع عضو وحتی اعدام نوجوانان را به ارمغان می آورد. در قرن بیست و یکم شاهدیم که در چند کشور، ازجمله ایران، دولتمردان زندگی رقت باری را برای مردم خود رقم زده اند و در این رابطه، زنان شرایط به مراتب سخت تری دارند. وکلا باید در برابر قضات زانو بزنند، زیرا قضات می توانند به راحتی مجوز وکالت آنان را باطل کنند.

زمانی که به او یادآور می شویم این دکترین اسلام است، فریاد برمی آورد که این طور نیست. به آیت الله ها یاد داده شده که دین اسلام کاملاً با حقوق بشر سازگار است و دین هیچ گاه نمی تواند سرآغاز بهانه ای برای نقض این حقوق باشد.

او معتقد است که دموکراسی به ایران بازخواهد گشت، زیرا مقوله دموکراسی در بطن جامعه ریشه دوانده، ولی این بازگشت نیازمند کمک و یاری است. نه او می تواند سکوت اختیار کند، نه ما می توانیم ساکت بنشینیم و به او کمک نکنیم. بی شک تنها هم و غم دولت های غربی نیز نباید پرونده هسته ای باشد.

باید کاری کنیم که نقض حقوق بشر در ایران که با فریادهای رسای شیرین عبادی عجین شده برای همیشه از این کشور رخت بربندد.

منبع: اروپا پرس، ۵ فوریه

فیروزه خسروانی، فیلمساز ایرانی، امروز در شهر پامپلونا در شمال اسپانیا درحال مونتاژ فیلم مستند خود است. "هزار و یک ایران" فیلم مستندی است که ذهنیت دنیای غرب نسبت به ایران را نشان می دهد؛ تصویری که به طور غیرمستقیم تنها برگرفته از اخبار و تبلیغات حکومتی است.

خسروانی طی یک کنفرانس مطبوعاتی گفت که تنها ۱۰ درصد از فیلم نهایی را مونتاژ کرده و امیدوار است بتواند بدون مشکل با حکومت جمهوری اسلامی ادامه کار را در کشور خود انجام دهد.

مونتاژ این فیلم مستند به مدت یک ساعت و ۳۰ دقیقه بسیار پیچیده است، زیرا بخش اعظم آن به تصاویر آرشیوی مربوط می شود و در آن کلیپ هایی از یوتیوب و فیلم های کوتاه دیگری که اساس تصور غربی ها از واقعیت ایران است نیز مورد استفاده قرار گرفته.

در این فیلم مستند، شهروندان غربی طی مصاحبه های انجام شده، دیدگاه های خود در مورد کشور ایران را ارائه داده اند. به واقع این دیدگاه از آنچه تبلیغات داخلی جمهوری اسلامی خوانده می شود متفاوت است. این فیلمساز در این رابطه می گوید: "تصویری که جمهوری اسلامی از خود ارائه می دهد گاهی مثبت است و گاهی تهدید آمیز."

در این فیلم واقعیات به گونه ای به تصویر کشیده شده که کاملاً مخالف برداشت های هر دو طرف است. این فیلمساز می گوید: "مردم، به ویژه دولتمردان فکر می کنند که ایران مرکز توجهات غربی هاست و اینکه ایران در نظر همه از اهمیت خاصی برخوردار است، ولی ازطرف دیگر بسیاری از مردم حتی نمی دانند ایران کجای جهان واقع شده." 

خسروانی در ادامه می افزاید: "هدف من نه تنها یک اثر سیاسی بود، بلکه قصد داشتم به جنبه های زیبایی شناسی نیز بپردازم. ولی در این راه، یافتن یک زبان استعاری بسیار مشکل بود."

به هرحال، خسروانی اظهار خوشحالی می کند، زیرا مستند او به برهه ای می پردازد که سانسور و اجبار در ایران به شدت به چشم می خورد. او امیدوار است که روزی زنان ایرانی بتوانند لباس و پوشش شان را خود انتخاب کنند.

او تأثیر سینماگران و فیلم های ایرانی بعد از انقلاب را بسیار چشمگیر می داند و می گوید: "سینمای ایران نقش بسیار مهمی ایفا کرده و درواقع سفیر ایران در جهان بوده و واقعیت این کشور را که درعین حال پیچیده، متناقض و بسیار جالب توجه است به خوبی منتقل کرده. ایران در واقع آزمایشگاه عقاید است."

منبع: خبرگزاری اسپانیا، ۵ فوریه

ايران کليه روابط فرهنگی خود با موزۀ بريتانيا را به دليل خودداری اين مؤسسه از به امانت دادن يک قطعۀ باستانی ايرانی، قطع کرد.

در بطن اين بحران ديپلماتيک، يک کتيبه 2500 ساله ميخی به نام کتيبۀ کوروش قرار گرفته، که نخستين منشور حقوق بشر در جهان شناخته می شود.

قرار بود متصديان موزه بريتانيا اين کتيبه را ماه گذشته به ايران امانت بدهند، اما با  بدست آمدن لوح های ديگری که می تواند به تحقيقاتشان کمک کند، اعلام کردند اين کتيبه را ديرتر تحويل خواهند داد. تأخير ياد شده سبب خشم و عصبانيت مسؤولان ايرانی شده است. آنها ديروز اعلام کردند در اعتراض به تصميم اين موزه که به گفته آنها دارای انگيزه های سياسی است، به مذاکرات خود پايان می دهند.

حميد بقائی رئيس سازمان جهانگردی و ميراث فرهنگی ايران گفت، اقدام آنها برای نگهداشتن کتيبه غيرقابول بوده است. او گفت: "سازمان ميراث فرهنگی تمام روابط و همکاری های خود با موزه بريتانيا را قطع کرده است."

 آقای بقائی افزود سازمان تحت مديريت وی نامه اعتراضی را به يونسکو، نهاد فرهنگی سازمان ملل،  خواهد فرستاد. وی تهديد کرد نامه هائی نيز به ساير موزه های دنيا فرستاده خواهد شد و به آنها در برابر همکاری با موزه بريتانيا هشدار داده خواهد شد.

موزه بريتانيا نسبت به واکنش ايران و تصميم آن کشور برای پايان دادن به چندين دهه دوستی عليرغم بحران های سياسی چند دهۀ اخير، "ابراز شگفتی" کرد.

موزه بريتانيا شب گذشته با صدور اطلاعيه ای اعلام کرد، اين موزه طی تماس تلفنی چند روز پيش خود با مسؤولان ايران، بر قصد خود برای به امانت دادن کتيبه و لوح های خشتی ضميمه به موزه ملی ايران در نيمه دوم ژوئيه آينده تاکيد کرده است. به دنبال اين تماس، يک ایميل و نيز يک نامه از طريق فکس برای  آقای بقائی فرستاده شده است.

"بنابراين اظهارات جديد آقای بقائی مايه شگفتی بسيار است. موزه بريتانيا همواره با حسن نيت و ارزش گذاری بسيار برای روابط خوب خود با ايران رفتار کرده است. اميدواریم که اين مشکل هرچه زودتر حل و فصل شود."

در اين اطلاعيه آمده است: "موزه بريتانيا همواره از اين سياست پيروی کرده که اشيای بی نظير خود را تا سرحد امکان به کشورهای دنيا امانت دهد. چنين مبادلات فرهنگی، بخش حياتی از تعهد موزه بريتانيا به عنوان موزه ای برای تمام دنياست... و امکان برقراری و توسعه گفتمان ارزشمند، فارغ از ملاحظات سياسی را فراهم آورده است."

تنش فرهنگی موجود ميان ايران و انگلستان در بحبوحۀ بحران اخير ميان دو کشور بر سر فعاليت های هسته ای تهران رخ داده است.

هنگاميکه نيل مک گرگور مدير موزه بريتانيا و آقای بقائی توافق به امانت دادن اشيای تاريخی را در ژانويه گذشته، يعنی شش ماه پيش از بروز خشونت ها بر سر انتخابات رياست جمهوری در ايران، امضا کردند، اين روابط فرهنگی  نوعی گشايش ديپلماتيک محسوب شد. در آن زمان، حتی سفير انگستان در تهران نيز برای انجام يک گفتگو دچار مشکل بود.

سنگ نوشته استوانه ای که پس از کشف در سال 1879 تحت مالکيت موزه بريتانيا قرار گرفته است، به دستور کوروش کبير پادشاه ايران و پس از پيروزی وی بر بابل در سال 539 قبل از ميلاد، به زبان ميخی بابلی نوشته شده است. اين کتيبه در تاريخ ايران، عراق و يهود، از اهمیت چشمگيری برخوردار است.

شيرين عبادی وکيل حقوق بشر ايرانی که در سال 2003 برنده جايزه صلح نوبل شد، اين اثر را "يکی از مهمترين اسنادی می خواند که بايد در زمينه تاريخ حقوق بشر مورد مطالعه قرار بگيرد."  وی کوروش را فرمانروائی خواند که "آزادی برای همگان را تثبيت کرد." وی هفته گذشته با تکرار خواست خود برای به امانت دادن اين اثر به ايران گفت: "هرآنچه در ايران رخ می دهد، ربطی به فرستادن سنگ نوشته استوانه ای به تهران ندارد."

منبع: تايمز آنلاين- 8 فوريه 2010

خطر اعدام هفت بهائی زندانی در ایران را تهدید می کند. این هفت نفر، پنج مرد و دوزن 37 تا 76 ساله، که از بیست ماه پیش در بازداشت به سر می برند از سوی دستگاه قضائی ایران متهم به "جاسوسی برای اسرائیل" و "افساد فی الارض" شده اند. متهمین که اعضای جامعه بهائی ایران آنان را "یاران" می خوانند تا زمان بازداشت با ایفای نقش واسطه میان اعضای جامعه و نهادهای دولتی کشور تلاش می کردند از شدت فشارهای اعمال شده بر بهائیان ایران که سی سال است در معرض اقدامات ایذائی جمهوری اسلامی قرار دارند بکاهند.

بهائیان علیرغم آنکه مهم ترین اقلیت مذهبی کشور به شمار می ایند شهروند محسوب نمی شوند و تحت عنوان" کافر" پشتیبان و پناهی ندارند. اعضای این جامعه 300000 نفری که مسالمت جوئی مرامشان است هربار که کشور دچار تنش های سیاسی یا اجتماعی می شود سهل الوصول ترین قربانیانی هستند که می توان شدیدترین اتهامات را به آنان وارد آورد. امروز هم آنان از طرف روزنامه های دولتی متهم به سازماندهی آشوب هائی شده اند که کشور را تکان داده است امّا این اتهامات مثل تمامی اتهاماتی که طی یک قرن به بهائیان نسبت داده شده مقرون به حقیقت نمی باشد.

همزمان با نزدیک شدن تاریخ محاکمه هفت "یاران"، بازداشت بهائیان و تخریب گورستان ها و به آتش کشیدن اموال آنان فزونی گرفته و هیچکس به شکایات آنان ترتیب اثر داده نمی دهد. درحال حاضر 48 بهائی در زندان محبوسند و 75 نفر دیگر نیز با پرداخت وثیقه های غالباً سرسام آور یا گروگذاشتن اسناد مالکیت یا مجوز کسب خود تا زمان شروع محاکمات آزاد شده اند. اکنون سی سال است که ممنوعیت ورود به دانشگاه و حق برخورداری از حقوق بازنشستگی در مورد بهائیان اعمال می شود. از استخدام در ادارات دولتی محرومند،  کارفرمایان بخش خصوصی را برای اخراج آنان تحت فشار قرار می دهند، افراد ضد بهائی بدون نگرانی ازعواقب کار خود به آن ها حمله می کنند. حتی کودکان بهائی از خشونت در امان نیستند و در مدارس به هنگام مراسم صبحگاهی آماج دشنام قرار می گیرند.

خود شما، عالیجناب، روزگاری سابق بر این اعلام کردید که بهائیان باید به مرتبه "خراج گزاران" حکومت تقلیل یابند.

بهائیان صد و پنجاه سال است که، چه در ایران و چه در کشورهای دیگر، برای برقراری مساوات میان زن و مرد و برخورداری از حق تحصیل همگانی و امور دیگر نظیر برقراری موازنه میان علم و مذهب فعالیت می کنند و همین موجب شده است که از پشتیبانی روزافزون مردم ایران برخوردار شوند.

ما خواهان پایان دادن به اعمال خشونت سیستماتیک علیه بهائیان که از سوی جناح تندروی روحانیت و دولت سازماندهی می شود، به رسمیت شناخته شدن آزادی عقیده و مذهب در ایران و آزادی زنان و مردان زندانی بهائی در ایران هستیم.     

اسامی امضا کنندگان:

روزین آگه نوئر، محقق رشته زیست شناسی

آیتانا پره را گومس،محقق رشته زیست شناسی

فتی بن سلامه، استاد دانشگاه، رشته روانشناسی

مالوین درکیندرسن، محقق رشته زیست شناسی

ژاکلین لئون، محقق، رشته زبانشناسی

آن پله سیس، استاد دانشگاه در رشته زیست شناسی         

ژنویو بورده، استاد دانشگاه در رشته زبانشناسی

سوفی لووه ـ واله، استاد دانشگاه در رشته زیست شناسی

سسیل ساکه، استاد دانشگاه در رشته زبان و تمدن مشرق زمین

آن سکونلو، کارشناس محیط زیست، شهرشناس

ژان پیر اوردن، رئیس کارخانه

میشل وولوویچ، استاد دانشگاه در رشته زیست شناسی

سوفی وریز، استاد دانشگاه در رشته زیست شناسی

ژان رنه دوآمل، محقق علوم عصب شناسی

آنا مونتانینی، محقق رشته علوم عصب شناسی

اریک کستل، محقق رشته علوم عصب شناسی

ژولیت سابلیه، دکتر در رشته علوم عصب شناسی

دانیل دیاتکین، استاد دانشگاه در رشته تاریخ و اقتصاد

آنوشکا ایباکا، دانشجوی رشته زبانشناسی

سوفیا ژومنی، مدرس رشته علم جامعه درمانی

هلن کونزلر، استاد دانشگاه در رشته اقتصاد

آندره لاپیدوس، استاد دانشگاه در رشته اقتصاد

کلر پینیول، استاد دانشگاه در رشته اقتصاد

فلورانسیا سامبه، دکتراقتصاد

کاترین تور، استاد دانشگاه در رشته مردم شناسی

برونو اوئن، پزشک متخصص تشخیص عفونت در بیمارستان وابسته به دانشگاه

میشل بوتبول، پزشک روانشناس

پل کسلر، محقق رشته فیزیک

فرانسوا گرو، زیست شناس، عضو افتخاری کولژ دو فرانس  

لیدی کوش، محقق رشته فیزیک

آنری کورن، محقق رشته زیست شناسی

دومینیک شیف، محقق رشته فیزیک

ژرار تولوز، محقق رشته فیزیک

ژویس بلو، استاد دانشگاه در رشته شرق شناسی

سونیا دایان ـ ارزبرون، استاد دانشگاه در رشته جامعه شناسی

ژوزف پاریزی، محقق رشته فیزیک 

منبع: لوموند 5 فوریه

ريچارد اسپنسر

دستور اخير احمدی نژاد، نقطه اوج مجموعه ای از اقدامات  گيج کننده ای است که هفته گذشته دولتمردان ایران از آن خبر داده اند. اگر اين دستور اجرا شود، تمام اميدهای موجود برای رسيدن به توافق ارسال اورانيوم ايران به خارج، برای غنی سازی بيشتر، نقش بر آب خواهد شد. بسياری از مقامات در غرب خواهان عملی شدن پيشنهاد غنی سازی اورانيوم ايران در خارج شده اند، تا نگرانی از برنامه ايران  کنارزده شود و نيروگاه های هسته ای اين کشور، تحت نظارت بيشتر قرار گیرند.

کشورهای اروپائی و ايالات متحده از همين حالا خواسته اند درصورت عمل نشدن توافق،  ايران مشمول تحريم های بيشتر شود. اگر غنی سازی در ايران ادامه پيدا کند، احتمالاً پيشنهاد تحريم به زودی راه خود را به صحن شورای امنيت سازمان ملل باز خواهد کرد.

احمدی نژاد اظهاراتش را با نمايش خاص خود به زبان آورد. وی در يک سخنرانی که به طور زنده از تلويزيون پخش می شد، غرب را به "بازی درآوردن" بر سر توافق پيشنهادی متهم کرد و خطاب به اکبر صالحی رئيس سازمان انرژی هسته ای ايران که در جلسه حاضر بود، گفت:

"اکنون از دکتر صالحی می خواهم توليد سوخت 20 درصدی به کمک سانتريفوژها را آغاز کند."

نظير درخواست قبلی احمدی نژاد از دانشمندان کشور برای ساخت 20 نيروگاه غنی سازی جديد، خميرمايۀ اظهارات اخير احمدی نژاد، کسب پشتيبانی در داخل و رد گم کردن در خارج است.

موج اعتراضات در برابر انتخاب مجدد احمدی نژاد در خرداد ماه گذشته، پس از آخرين تظاهرات گسترده معترضان در دسامبر گذشته فروکش کرده است. با اين حال، انتظار می رود اين تظاهرات در سی ويکمين سالگرد انقلاب دوباره شعله ور شود. گفته می شود فعالان مخالف و گروه های در تبعيد  در حال سازماندهی برای تداخل با راهپيمائی های طراحی شده از سوی دولت در روز پنجشنبه هستند.

بر اساس توافقی که در ماه اکتبر از سوی آژانس بين المللی انرژی هسته ای پيشنهاد شده، ايران بايد سه چهارم ذخيرۀ اورانيوم خود را که اکنون خلوص 3.5 درصد دارد، برای ادامه خالص سازی تا 20 درصد به روسيه بفرستد. سپس اين اورانيوم به صورت ميله های سوختی، تنها برای استفاده در رآکتور تحقيقاتی به ايران بازپس فرستاده خواهد شد.

اورانيوم برای استفاده در توليد سلاح هسته ای بايد تا مرز 90 درصد غنی شود. تحليلگران اعتقاد دارند ايران دانش فنی لازم برای افزايش غنی سازی را در اختيار دارد و يا در آستانه دست يافتن به اين تکنولوژی است.

مقدار کل اورانيوم درنظر گرفته شده برای انتقال در اين توافق قابل توجه است که بر اثر آن اورانيوم در اختيار ايران برای حرکت به سوی توليد سلاح هسته ای را تا حد زيادی کاهش خواهد داد. به همين دليل است که پيشنهاد ايران برای مبادله تدریجی اورانيوم با مخالفت طرف های مذاکره با ايران قرار گرفته است.

هفته گذشته به نظر می رسيد آقای احمدی نژاد اين توافق را پذيرفته است، اما منوچهر متکی روز جمعه دوباره از وجود پيش شرط هائی سخن گفت که مورد قبول غرب نيستند. از جمله اين شرايط، تعيين مقدار اورانيوم قابل مبادله در اين توافق است.  

احمدی نژاد در سخنان ديروز خود گفت: "ما به آنها گفته ايم برای مبادله پا پيش بگذراند، هرچند ما خودمان می توانيم به غنی سازی تا 20 درصد ادامه دهيم. ما برای رسيدن به چنين توافقی، به آنها دو تا سه ماه زمان داديم. آنها بازی جديدی را شروع کردند."

تصميم ظاهری برای پیشروی درزمینه غنی سازی، در حالی گرفته شده که آقای متکی نشست خود با يوکيو آمانو مدير کل جديد آژآنس هسته ای را "بسيار خوب" توصيف کرده است.

سخنگوی وزارت خارجه انگلستان گفت فرمان آقای احمدی نژاد می تواند "زيرپا گذاشتن عمدی پنج قطعنامه شورای امنيت محسوب شود."

کارل تئودور زو گاتنبرگ وزير دفاع آلمان گفت: "اظهارات امروز همانند آنچه در گذشته شاهد بوديم، از ادامه لودگی و مسخره بازی حکايت می کرد و اينکه دستان دراز شده جامعه بين المللی به سوی ايران، پس زده شده است."

رابرت گيتس وزير دفاع آمريکا در رم گفت: "من اعتقاد دارم اگر جامعه بين المللی در کنار هم بايستد و بر روی دولت ايران فشار وارد کند، هنوز زمان برای کارآيی تحريم ها و فشار وجود دارد."

منبع: تلگراف- 7 فوريه 2010