موسوی در این بیانیه با اشاره به اینکه شورای نگهبان از انبوه تقلب ها و تخلف های صورت گرفته چشم پوشی کرده، هشدار داده است که "با حمله به خوابگاه دانشجویان، با خون‌های ریخته شده، جوانان کتک خورده و مورد اهانت قرار گرفته، صدا و سیمای از انظار جامعه افتاده، قلم‌های شکسته، روزنامه‌های بسته، با فضای امنیتی کودتاگونه و بی‌اعتمادی تلخ و گستردة مردم نسبت به نتایج اعلام شده برای انتخابات و دولت ناشی از آن. به زودی گرمای حادثه فرو می‌نشیند و دست‌اندرکاران  این ماجرا با صورت‌حساب بلندبالای اشتباهات خود روبرو می‌شوند."

نخست وزیر زمان جنگ با یادآوری اینکه خطر در پیش است تاکید کرده "نظامی که به مدت سی‌سال به اعتماد مردم متکی بود نمی‌تواند یک شبه قوای امنیتی را جایگزین این نقطه اتکا کندو اگر انکار این واقعیت سودی می‌رساند،  ما نیز با منکران آن هم‌صدا می‌شدیم."

 موسوی سپس با بیان اینکه باید "به صداقت، قانون، خرد و مردم" بازگردیم این سوال را طرح کرده است که: "چگونه از مردم می‌خواهیم ایمان‌های مذهبی‌شان را سرمایه اعتماد به ما قرار دهند در حالی که صراحتا به آنان دروغ گفته می‌شود؟ و چرا هر گره سهلی را با دندان‌های امنیتی باز می‌کنیم؟" موسوی در بخش دیگری از بیانیه اش خطاب به مردم با تاکید بر اینکه "آرزوهای بلند و کوشش‌های خالصانۀ خود را نباخته ایم" نوشته است: "ما با هم آمدیم تا با تجسس در احوال شخصی مردم مخالفت کنیم و از نفرت‌پراکنی و پرونده‌سازی بیزاری بجوییم."

حفظ شعله های امید

موسوی امید به آینده را رساترین اعتراض خود و حامیانش دانسته و به هوادارانش توصیه کرده که شعله امید را در سینه های خود محافظت کنند. موسوی تاکید کرده است: "تمامی تلاش‌هایی که این روزها در مخالفت با شما صورت می‌گیرد برای آن است که از ثمربخش بودن اعتراضات قانونی خود ناامید شوید، زیرا تا ما ناامید نشویم این دولت از اعتبار واقعی برخوردار نخواهد شد."

 او ادامه اعتراض و تلاش برای استیفای حقوق مردم را مسوولیت تاریخی خود دانسته و تصریح کرده است که "اجازه ندهیم حاصل خون صدها هزار شهید به یک دولت امنیتی مستهلک شود."

معامله و مصالحه نمی کنم

موسوی آنگاه بااشاره به شخصیت ها و گروه هایی که از خواسته بودند گذشت کند اعلام کرده« من از همان ابتدا از حق شخصی خودم گذشت کرده بودم اما نمی توانم بر سر حقوق و آرای پایمال شده مردم معامله یا مصالحه کنم.»

  در بخش دیگر این بیانیه موسوی از تشکیل جمعیتی قانونی توسط گروهی از نخبگان برای صیانت از حقوق و آرای پایمال شده مردم خبر داده و گفته است او نیز بدانها خواهد پیوست.

کوتای مخملین علیه مردم و جمهوریت نظام

همزمان با صدور بیانیه میرحسین موسوی، سید محمد خاتمی، رئیس جمهور پیشین ایران و حامی موسوی هم ضمن سخنانی انتخابات اخیر را "کودتایی مخملین علیه مردم و جمهوریت نظام" خواند وتاکید کرد "نظام جمهوری اسلامی باید حتی نسبت به ریختن یک قطره خون هم حساس باشد نه اینکه با ایجاد فضای تبلیغاتی مسموم حرکت آرام و هوشمندانه مردم را اغتشاشی که توسط چند نفر از بیرون نظام هدایت می شود بخواند."

 خاتمی که در جمع خانواده های زندانیان سیاسی و مطبوعاتی که در پی کودتای انتخاباتی اخیر بازداشت شده اند، سخن می گفت، تصریح کرد: "این توهین به شعور و بلوغ سیاسی مردمی است که با رأی خود برای تغییر ساز و کارهای غلط به عرصه آمدند، نه برای تغییر نظام و اعتراضشان هم به این بود که سرنوشت رأیشان چه شده است؟"

 خاتمی فلسفه انتخابات را روی کار آمدن نماینده مردم دانست و هشدار داد: "زمانی که ذهن جامعه از نتایج انتخابات اقناع نشده است فلسفه اصلی انتخابات زیر سؤال خواهد رفت و نظام شکست خواهد خورد."

وی در ادامه خطاب به خانواده های بازداشت شدگان گفت: "جرم شما این است که  در ایران ماندید و برای تقویت نظام و تأمین حقوق مسلم مردم تلاش کردید و اینک باید مورد بی مهری و کم لطفی قرار گیرید."

خاتمی معترضان را "دلسوزان ایران و نظام " دانست و با انتقاد از عدم صدور مجوز از سوی وزارت کشور برای تجمعاتی که تشکل های رسمی و ریشه دار انقلاب درخواست کرده بودند و همچنین بستن تمام راههای ارتباطی بزرگان با مردم تصریح کرد: "پاسخ حکومت به این حرکت بزرگ مردمی چه بود؟! ریختن خون مردم، امنیتی کردن فضای جامعه و اتهام زنی به خیرخواهان نظام."

صدا و سیما کجاست کشته ها را نشان دهد؟

وی آنگاه موسوی را سرمایه نظام دانست و با طرح این سوال که "چند نفر مانند موسوی و کروبی داریم" از اتهامات و فضای مسموم صدا و سیما به شدت انتقاد کرد.

خاتمی گفت:"امکانات مخابراتی، اینترنت و مطبوعات را به شدت محدود کرده اند و در فضایی کاملا بسته و امنیتی که هر روز دهها نفر در کمال بی خبری دستگیر می شوند رسانه به اصطلاح ملی بارها و بارها صحنه های خاصی را نشان می دهد تا از آن برای تحریک احساسات بخشی از جامعه بهره برداری کند و آنگاه انگشت اتهام را به سوی مردم نشانه می گیرند که چرا برای دریافت اخبار و اطلاعات به منابع دیگر رجوع کرده اند!"

 وی افزود: "میلیون ها نفر از مردمی که صدا و سیما مرتب از حماسه آنان دم می زند به نشانه اعتراض و در حالی که تمام راههای قانونی به روی آنها بسته شده به صحنه آمده اند، دهها نفر کشته شده اند و صدها نفر مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند! کجاست صدا و سیما که این ها را به جامعه نشان دهد؟"

امنیتی کردن فضا

رئیس جمهور سابق ایران با مخاطب قرار دادن آیت الله شاهرودی، رئیس قوه قضائیه گفت: "وظیفه قانونی و شرعی شما بود که به عنوان رئیس قوه قضائیه از ابتدای بروز این حوادث با جدیت اعمال مسؤولیت می کردید و در مورد نحوه بازداشتها، اختیار وکیل، شرایط زندانیان و بازجوییها، قانون شکنان خشونت گرا را موظف به رعایت قانون و شرع می فرمودید. اگرچه تشکیل هیأتی برای رسیدگی به این موضوع پس از یک هفته جای امیدواری است ولی اعمال مسؤولیت شما یعنی آزادی این جمع کثیر، رسیدگی به تمام افتراهایی که به شخصیتها و سرمایه های نظام زده شده، توهین هایی که به مردم شده است."

وی تصریح کرد: "مگر هرکس می تواند به هر صورت خواست مردم را بازداشت کند، بعد آنها را بازجویی کند و بدون اینکه کسی اطلاع از نحوه برخوردها و فشارهای وارده به آنها داشته باشد تواب سازی و اعتراف گیری کند و پیش از اینکه در دادگاهی صالح این اعترافات بی اساس و بی ارزش به قضاوت گذاشته شود آنها را در سطح جامعه منتشر کند و دستگاه قضایی اظهار بی اطلاعی کند؟!"

 وی در ادامه خواستار رعایت تمام حقوق شهروندی بازداشت شدگان شد و انتقاد کرد: "این شکل فله ای علاقمندان به نظام و ایران توسط عده ای که هیچ کس مسؤولیت کارشان را به عهده نمی گیرد دستگیر شده، تحت فشار قرار گیرند و دستگاه قضایی و اطلاعاتی کشور رسما اظهار بی اطلاعی کند؟"
عضو مجمع روحانیون مبارز با بیان اینکه همه از فضای آرام صحبت می کنند پرسید: "فضا چگونه باید آرام شود؟ با ادامه این دستگیریها، با امنیتی کردن بیشتر فضا؟! آشتی ملی به این ترتیب؟"

پروژه نخ نمای اعتراف گیری

وی با این توضیح که  "اگر خواهان آرامش در جامعه ایم، باید مسببین این خشونتها و دستگیریهای غیرقانونی به سرعت شناسایی و به مردم و مراجع قضایی معرفی شوند و این فضای زشت امنیتی برداشته شود" تاکید کرد: "کسانی که باید مدافع حقوق مردم باشند آن ها را تحقیر می کنند و با به کار بردن الفاظی سخیف و عجیب احساسات بخشی از جامعه را تحریک کرده اند و بزرگترین تهمت ها و اهانت ها را به چهره هایی که هر یک سرمایه نظام هستند روا داشته اند مجرم اند، نه عزیزان شما که جرمشان دفاع از حق مردم برای تعیین سرنوشت خود بوده و از آراء مردم دفاع کرده اند."

خاتمی با بی اساس خواندن اتهامات مطروحه از طرح مباحثی چون براندازی و انقلاب مخملی به شدت انتقاد کرد و گفت: "در فضایی تبلیغاتی که مدام از آن سم به جامعه تزریق می شود حرکت مترقی و آرام مردم به اغتشاش و انقلاب رنگی با منشاء بیگانه تعبیر می شود و چهره هایی که همگی سابقه ای روشن دارند، با اعمال روشهای غیرقانونی و غیرشرعی دستگیر می شوند و هدف پروژه نخ نمای تواب سازی و گرفتن اعترافات بی اساس و نمایشهای تلویزیونی قرار می گیرند و شاهد رفتارهای زشتی هستیم که سالها پیش ریشه آن لااقل در وزارت اطلاعات کنده شد و آنگاه دم از آشتی ملی و فضای آرام می زنیم؟!"

اعتراض ادامه می یابد
خاتمی با اشاره به سلب اعتماد مردمی و قانع نشدن مردم از نتیجه اعلام شده انتخابات گفت :" اگر این فضای مسموم تبلیغاتی و امنیتی ادامه پیدا کند، با توجه به آنچه انجام گرفت و یک طرفه اعلام شد باید بگوییم کودتای مخملین علیه مردم و جمهوریت نظام صورت گرفته است."
خاتمی با بیان اینکه از هیچ کوششی فرو گذاری نخواهد کرد اظهار امیدواری کرد شاهرودی در ماههای آخر مسؤولیتش در قوه قضائیه با اعمال مسؤولیت سریع و قاطع زمینه آزادی بازداشت شدگان و جلوگیری از ادامه این خشونت ها را فراهم آورد.

وی در پایان سخنانش تصریح کرد:"نباید تصور کرد که با سرکوب اعتراضات مردم اقناع می شوند، اعتراضی که سرکوب شود ادامه خواهد یافت اگرچه ممکن است شکل آن تغییر یابد. ابراز نظر و اعتراض حق مردم است و حکومت موظف است آن را پاس دار."

بیانیه موسوی و سخنان سید محمد خاتمی در حالی پخش شد که حامیان رئیس دولت نهم با متهم کردن میرحسین موسوی به کودتای رنگی و جو سازیهای شدید علیه او و حامیانش خبر از شکایت تعدادی از نمایندگان مجلس علیه موسوی داده اند. امروز نیز یک تشکل بسیجی در نامه ای به دادستان کشور خواهان پیگرد قانونی موسوی شده است.  علیرضا بهشتی، فرزند آیت الله بهشتی و عضو شورای راهبردی ستاد میرحسین موسوی درپاسخ به این اتهامات و اقدام برخی نمایندگان مجلس گفته است: "بخشی از نمایندگان مجلس که حامی دولت هستند، و خودشان در نتیجه یک نوع انتخابات «مهندسی شده» به مجلس راه پیدا کرده‌اند و هیچ کدام از این اتهامات مبنای حقوقی ندارد و مستدل به ادله محکمه پسند نیست و این حرکت را بیشتر یک حرکت سیاسی برای فشار بر آقای موسوی تلقی می‌کنم."

عدم کفایت احمدی نژاد

بهشتی که با رادیو فردا گفتگو میکرد با بیان اینکه "مردم از نمایندگان مجلس توقع دارند برای طرح عدم کفایت ریاست جمهور اقدام کنند، تا با خواسته‌های اکثریت مردم همسویی داشته باشد" تصریح کرد: "صدا و سیما، روزنامه‌ها، سایت‌ها و کسانی که در قالب نمایندگی مجلس یا مقام‌های دیگر به نفع دولت جو سازی تبلیغاتی می‌کنند تا آقای موسوی را اغتشاشگر معرفی کنند، باید بدانند این گونه تبلیغات در اذهان عمومی مردم جایگاهی ندارد و مردم این چیزها را به خوبی می‌فهمند."
بهشتی نیز همچون موسوی تایید انتخابات از سوی شورای نگهبان را غیر منتظره ندانست و گفت: "ما می‌دانستیم شمارش آرای برخی از صندوق‌ها مشکلی را حل نخواهد کرد و فقط یک نوع مشروعیت بخشی برای تصمیم شورای نگهبان مبنی بر تایید انتخابات به شمار می‌رود."

وی آنگاه با بیان اینکه "میزان مقبولیت و مشروعیت دولت زیر سوال رفته و اکثریت مردم آن را قبول ندارند" افزود: "راه‌های قانونی برای اعتراض هم در دست دولت یا نهادهای طرفدار دولت قرار دارد، استیفای حقوق کار دشواری خواهد بود. اما راه‌های قضایی هنوز بسته نشده است و راه‌های دیگری برای نشان دادن اعتراض به صورت مسالمت آمیز و مستمر هم توسط خود مردم ابداع می‌شود."

بهشتی با تاکید بر اینکه موسوی به راه خود ادامه می دهد افزود: "تشکیل پرونده قضایی برای موسوی بیشتر برای ایجاد فشار بر آقای موسوی از طرف گروه‌های تندروی طرفدار دولت است ولی اگر به فرض هم چنین مسئله‌ای پیش بیاید، باید یک هزینه اجتماعی بسیار سنگینی پرداخته شود تا افرادی بتوانند وضعیت را به چنین جایی بکشانند."

 تسویه حساب های دیرینه
بهشتی در بخش دیگری از این گفتگو در پاسخ به کسانی که می گویند برخی به ظاهر لباس بسیج را پوشیده و مردم را کتک زده اند گفت: "اگر  این مطلب راست است که در این صورت، سؤالات بسیار مهم‌تری مطرح می‌شود. اگر به راحتی هر کسی می‌تواند وارد این سازمان شود یا این لباس را بپوشد، باید سوال کرد چطور مسایل مهمی مانند انتخابات را به سازمانی که این درجه از اطمینان متوجه آن است، واگذار شده؟ این خطایی بسیار بزرگ و نابخشودنی است. البته درست بودن یا نبودن مسئله جای شک و تردید است."
وی افزود: "بالفرض من  خودم را به عنوان بسیجی جا بزنم. تجهیزات را از کجا می‌توانم بیاورم؟ تجهیزات ضد شورشی که دراختیار اینها قرار دارد، در فروشگاه‌ها که به فروش نمی‌رسد، پس اینها باید از یک جایی به من داده شود."
بهشتی همچنین درباره بازداشت شدگان اخیر گفت: "برخی می‌خواهند این فرصت را مغتنم بشمارند و به یکسری تسویه حساب‌های دیرینه بپردازند و این طرح را از ابتدای جریان انتخابات در ذهن داشتند و در محافل خود مطرح کردند اما واقعیت این است که همه چیز مطابق برنامه ریزی‌های محفلی پیش نمی‌رود و نیروهای دیگری هم در اجتماع وجود دارند که خیلی از این نقشه‌ها را ناکام می‌گذارند."

معرفی لباس شخصی ها در سایت ها روش موثری است

یک سوال در مورد لباس شخصی ها مطرح شده است...اصلا حضور لباس شخصی ها جنبه غیر قانونی دارد. من در این مورد یک متن حقوقی نوشتم و به این مسئله  اعتراض کردم، که موجب واکنش رئیس پلیس و دستگاه های دیگر شد که نشان دهنده حساسیت قضیه است. به نظر من این اعتراض جنبه حقوقی و قانونی دارد و رسیدگی به آن باید ادامه داشته باشد. این می تواند زمینه را تنگ بکند برای اینکه بتوانند از این نیروها استفاده بکنند. چون کسانی که قوه قهریه علیه مردم بکار می برند از نظر قانونی باید با لباس مشخص و آرم مشخص باشند و همه نمی توانند این کار را انجام دهند. خود مردم هم واکنش قوی و محکم نسبت به این قضیه دارند و باید از این مسئله استفاده کرد. بعضی از دوستان اشاره داشتند که این افراد در سایت ها معرفی و شناسایی می شوند. این قضیه را دست کم نگیریم؛ روش موثری است و باید آن را ادامه دهیم و این امر کمی کنترل کننده است. بعد اعتراض قانونی و حقوقی و اعتراض سیاسی هم نسبت به این قضیه باید ادامه پیدا کند و فشار روی این مسئله بیشتر شود. ما پلیس و نیروی انتظامی داریم اگر خلافی صورت میگیرد  انها باید بیایند و دخالت کنند ومسئله لباس شخصی ها باید از کشور برود.

فکر نمی کردم رهبری این قدر به رییس جمهور علاقه دارند!

سوال بعدی که مطرح شده این است که چگونه بدون تشکل (وارد صحنه) شدید؟ من یک بر آوردی داشتم - هنوز هم فکر نمی کنم اشتباه کرده باشم - که این را (تصمیم به ورود به صحنه را) دیر مطرح کردم. اگر این را یک سال پیش مطرح کرده بودم اصلا کار به انتخابات نمی رسید! یعنی نمی گذاشتند که به انتخابات برسد. من می خواستم حتی دیرتر از 15 اسفند مطرح کنم که فرصت یک مقدار کار داشته باشم تا دوستان حواسشان جمع شود ویک کمی جلو برویم. حالا این را 15 اسفند مطرح کردم ولی با زبان بی زبانی به همه می گفتم که من این را نمی توانم (زود) مطرح کنم چون جوسازی می شود و این مسئله در وضعیت فعلی ثابت شد که من واقع بین بودم. یقینا من اگر در ماه مهر و آبان شرکتم در انتخابات را مطرح کرده بودم به عید نمی رسید.

در هر حال تصور بنده از وسعت تقلب تا این حد نبود و نوع کاری که شد نه تنها بنده بلکه همه را غافلگیر کرد و گسترده تر از اطلاعاتی که به ما می رسید و گفتگوهایی که با دوستان داشتیم بود و باز من فکر نمی کردم که مقام معظم رهبری اینقدر به رئیس جمهور علاقه دارد و شاید اگر این از اول گفته می شد من یک فکر دیگری می کردم! در انتخابات مشکل دیگری هم پیدا شد و ان خود مقدمه انتخابات است که فوق العاده مهم است واعتراض به آن جنبه قانونی دارد. یعنی مواردی نقض شده که اگر انتخابات هم درست انجام می شد همان تخلفات در مقدمات انتخابات را باطل می کرد مثل کسی که بدون وضو به نماز می ایستد و در واقع نمازش باطل است. تمام این مقدماتی که صورت گرفته غیر حقوقی و خلاف قانون بوده است از جمله پول پخش کردنها و دروغ پراکنی ها و موارد مختلفی که صورت گرفته و توزیع یارانه نفت و ....

در روند انتخابات هم، در مقدمات و در آستانه انتخابات اتفاقاتی افتاد که هر کدامش می توانست ما را فلج بکند؛ از جمله تعطیلی  اس ام اس ها. ما تمام شبکه اطلاع رسانی را بر این اساس تنظیم کرده بودیم و به ما اطمینان داده بودند که این از بین نمی رود و بر این اساس قرار بود یک کار وسیعی صورت بگیرد، یک ساختمان و جمعی از متخصصین با رایانه ها در نظر گرفته شود (برای نظارت بر وضعیت) اما همه اینها با تعطیلی اس ام اس از بین رفت. ما به این قضیه اعتراض کردیم و در همان ابتدا دو گروه از سوی دو کانال به مخابرات رجوع کردند اما هم بدنه و هم مقامات رسمی شان گفتند که ما این کار را نکردیم و به دستور ما نبوده است. واین خودش اخلال کننده در کارها و برنامه های ما بود، به علاوه مواردی دیگر.

ادامه راه تا سال های آینده...

یکی از دوستان سوال کرده که ادامه راه تا کجاست؟ قطعا ادامه راه، هم این مقطع کوتاه را در بر می گیرد و هم ماهها و حتی سالهای آینده را در بر می گیرد. آن چیزی که در کشور اتفاق افتاده را باید دقیق فهم کرد و باید آن را ارزیابی بکنیم و بر این اساس موقعیت جدید را بسنجیم و روندها را پیش بینی بکنیم و بر اساس ان برنامه هایی را ارائه بدهیم و این از مسائلی است که می تواند یک جلسه را به خود اختصاص دهد. در همین جمع یا در جمع جامعه شناسان یا دوستانی که در رشته علوم سیاسی هستند می توانیم به ان بپردازیم و در اتاق های فکر هم می شود به این مسائل پرداخت تا راه حل های کوتاه مدت و دراز مدت ارائه داده شود.

آن چیزی که بسیار مهم است این است که نیروهایی که به این جریان علاقه مند هستند و خودشان در انتخابات شرکت کرده اند طیف های فکری متعددی را در بر می گیرند. یک عده اعتقاد دارند که اعتراضات خیابانی باید هر چه زودتر جمع شود و ما باید به یک فاز دیگر منتقل شویم. عده ای دیگر مدافع اعتراضات خیابانی هستند و می گویند این مسئله باید ادامه پیدا کند. بعضی ها تند و بعضی ها کند هستند. این بحث و گفتگو ها در حالت جمعی باید ادامه پیدا کند تا به جمع بندی و به یک نتیجه برسیم.

الان ما اقتضایی عمل میکنیم، بعضی مسائل است که ما (در زمینه آنها) به دنبال مردم می دویم. یعنی خیلی از اتفاقاتی که بعد از انتخابات افتاد به هیچ وجه زاده یک نوع تدبیر مرکزی و دستوری نبود. خود راهپیمایی عظیمی که روز یکشنبه (24 خرداد) اتفاق افتاد و تصور می شد که عده کمی حضور پیدا کنند (از جمله آنها بود). خود بنده در آنجا در ستاد حضور پیدا کرده بودم و (فکر کردم) ممکن است این خشونتی که علیه مردم می شود شاید با حضور من کمتر شود و یا شاید من را هم کتک بزنند و دل مردم بیشتر خون نشود. ما با این دید رفتیم و حضور مردم بیشتر از آن چیزی بود که ما تصور می کردیم. یا مثلا جمع شدن مردم در میدان توپخانه قطعا با یک برنامه مرکزی و یا یک ستاد مرکزی  صورت نگرفت و هنوز هم این کار ها ادامه دارد.

حتی من در یکی از اطلا عیه ها آورده ام که رنگ سبز انتخابات از خود مردم به سوی ما آمد نه اینکه اندیشمندان ما فکر بکنند و این را کار بکنند و جا بیاندازند. در واقع در یکی از مسافرت ها یک جوان نوزده ساله پیشنهادش را داد و یک شال سبز به گردن ما انداخت و ما هم از نظر هنر زیبا شناسانه فکر کردیم این مسئله می تواند بگیرد. و بدین ترتیب رنگ سبز تبدیل به یک نمادی شد که توانست عده زیادی را در سطح ملی به دور خودش جمع بکند و تبدیل به یک به یک پرچم شود. به دلیل غنای این رنگ در تاریخ فرهنگی ما که این رنگ را به بیت علی (ع) نسبت می دهیم و یک جنبه مذهبی دارد و مردم یک حس خوش و زیبایی به آن دارند و بخشی از رنگ پرچم ما و همین طور طبیعت است. خداوند متعال هم خیلی کمک کرد و همان قرعه ای که به رنگ سبز به نام ما در آمد خیلی اثر داشت و این چیزی است که از درون صفوف مردم در آمد. من می خواهم بگویم که هر زمان نیازمند بهره مندی هاو گرایش ها ی مردم هستیم.  البته نمی خواهم بگویم که همه اش دنبال این مسئله برویم و برنامه نداشته باشیم...

خشم پلیس، تعیقب حجازی

 سردار اسماعیل احمدی مقدم روز گذشته مدعی شد:" آرش حجازی كه در پرونده قتل ندا آقا سلطان به عنوان شاهد، جنجال سازی كرده تحت تعقیب پلیس بین‌الملل (ینترپل)  ونیروهای اطلاعاتی است." وی افزود که  قتل ندا آقا سلطان سناریو است و هیچ ربطی به اغتشاشهای تهران ندارد.

این سخنان دیروز در حالی بیان شد که با جستجو در  قسمت افراد "تحت تعقیب" وب سایت پلیس بین الملل، هیچ نامی از آرش حجازی دیده نمی شود. بسیاری از وبلاگ نویسان ایرانی دیروز با استناد به همین واقعیت اظهارات احمدی مقدم را دروغ دانستند.

آرش حجازی چهره شناخته شده ای درمیان اهالی نشر و ترجمه درایران است متولد سال ۱۳۴۹ است و از سال ۱۳۷۶ انتشارات کارون را تاسیس کرد. پاولو کوییلو نویسنده نامدار برزیلی و خالق "کیمیاگر" حجازی را مترجم رسمی آثار خود به فارسی معرفی کرده است. او هم اکنون دانشجوی دانشگاهی در جنوب انگلیس است و درحالی که تنها پنچ روز پیش از حادثه یادشده به تهران آمده بود، یک روز پس از آن ایران را ترک کرد. او در گفت وگویی مفصل با شبکه بی بی سیبا تشریح لحظات پایانی زندگی ندا اعلام کرد که علیرغم خطراتی که چنین مصاحبه ای برای وی دارد آن را به دلیل مساپل اخلاقی انجام می دهد. او گفت که از زمانی که ندا درخیابان جان سپرد به مدت سه شب نتوانسته بخوابد. در این مصاحبه مفصل او تصریح کرد کسانی که به ندا شلیک کرده اند نیروهای لباس شخصی مسلح بوده اند.

حجازی در اظهار نظری دیگر تاکید کرد ابتدا گمان کرده که تیر اندازی از روی یک پشت بام انجام شده است. اما کمی بعد تظاهرات کنندگان را دیده است که مرد مسلح موتور سواری را گرفته اند: "مردم فریاد می زدند "گرفتیمش، گرفتیمش". او را خلع سلاح کردند و کارت شناسایی اش را که نشان می داد عضو بسیج است، گرفتند. مردم خیلی عصبانی بودند و او فریاد می زد: « نمی خواستم بکشمش.» مردم نمی دانستند با او باید چکاربکنند و گذاشتند که برود. اما کارت شناسایی اش را گرفتند. کسانی هستند که می دانند او کیست. چند نفر هم از او عکس گرفتند".

پوشش خبری مصاحبه آرش حجازی و اظهارات وی مبنی بر قتل نداآقاسلطان توسط نیروهای بسیجی خشم مقامات ایرانی را به شدت برانگیخت و شنیده ها حاکی از آن است که خانواده وی تحت فشارشدیدی هستند تا روایت رسمی مقامات ایرانی را تایید کنند.

 احمدی نژاد، مردی که به موضوعات جهانی علاقه منداست

طی روزهای گذشته رسانه های طرفداردولت از صداوسیما گرفته تا خبرگزاری فارس وروزنامه جوان وکیهان دیگر ارگان های حامی دولت، با اظهاراتی ضدونقیض کشته شدن ندا آقا سلطان را توطئه نامیده اند.  دو روز پیش محمود احمدی نژاد با نوشتن نامه ای به آیت الله شاهرودی از وی خواست در خصوص این قتل پیگیری لازم را به انجام رساند.

او درنامه خود نوشت: " با توجه به حاشیه سازی های فراوانی که در خصوص این حادثه دلخراش صورت گرفته و شانتاژ تبلیغاتی وسیع رسانه های بیگانه و قراین و شواهد فراوان دیگر، دخالت مخالفین و معاندین ملت ایران، برای بهره برداری های سوء سیاسی و مشوه نمون چهره پاک جمهوری اسلامی قطعی به نظر می رسد. لذا دستور فرمائید تا دستگاه قضایی با جدیت هرچه بیشتر به موضوع قتل آن مرحومه رسیدگی و عوامل جنایت را شناسایی و محاکمه و نتیجه را جهت اطلاع مردم شریف منتشر نماید."

اینکه رییس جمهور درمقابل دستگیری صدها نفر وکشته شدن نزدیک به بیست نفرسکوت کرده اما درمورد پرونده مرحوم نداآقاسلطان واکنش نشان داد اعتراض و انتقاد صریح پارلمان نیوز، پایگاه خبری فراکسیون خط امام مجلس را به همراه داشت. این سایت دریادداشتی با به سخره گرفتن اظهارات محمود احمدی نژاد وانگیزه وی برای نوشتن چنین نامه ای نوشت: "نگاشتن این نامه خود این روزها موجب بحث‌های فراوان شده که چرا اگر احمدی‌نژاد می‌خواهد پرونده قتل قربانیان حوادث اخیر بررسی شود به سراغ نداآقا سلطان رفته است؟ پاسخی که اکثر تحلیل‌گران به این موضوع می‌دهند یکسان است: «چون نداآقا سلطان جهانی شد»، و اصولا احمدی‌نژاد با توجه به ویژگی‌های خاص خود علاقمند است در موضوعات جهانی وارد شود و به اصطلاح خود «صحنه را مدیریت کند»، کاری که چند سالی است از آن سخن می‌گوید اما در عمل چندان نتوانسته در موضوعاتی که برای مدیریت کردن آن در عرصه بین‌الملل وارد شده موفق باشد."

روایت های متناقض رسانه های طرفداردولت

روزنامه وطن امروز که به مدیرمسوولی مهردادبذرپاش متحد نزدیک محموداحمدی نژاد منتشر می شود کشته شدگان اخیر را قربانی "تک تیراندازهای منافقین نامید" و مدعی شد: " آنان با استقرار تک تیراندازهایی در برخی نقاط، مردم و به ویژه زنان را هدف قرار می دهند و با تصویربرداری از قربانیان خود، به جنجال تبلیغاتی علیه نظام می پردازند."

اما خبرگزاری فارس که طی روزهای گذشته فعالیت های چشمگیری را برای عادی جلوه دادن نتیجه انتخابات وحمایت از محموداحمدی نژاد وپوشش کامل پروژه اعترافات اجباری داشته است نوشت:  "تحقیقات به عمل آمده از طریق دوربین‌های حاضر در صحنه، اظهارات شهود، بررسی محل حادثه، شناسایی و بازجویی از افراد حاضر در صحنه و گزارش پزشكی قانونی، مشخص شده است فردی به وسیله یك اسلحه قاچاق به طرف تنی چند از حاضران در خیابان كارگر شمالی تیراندازی می‌كند كه یكی از این گلوله‌ها از پشت به ندا صالحی اصابت می‌كند."

 اما درحالی که فارس در جای دیگر می نوشت که تحقیقات برای پیدا کردن قاتل ندا ادامه دارد ، روزنامه جوان نزدیک به سپاه پاسداران  از "دستگیری قاتل" خبر می داد و بدون این که نامی از وی ببرد مدعی شد که عامل این جنایت یکی از "اراذل و اوباش" بوده که از خبرنگار بی بی سی پول گرفته است تا ندا را بکشد.

 جوان نوشت: "خبرنگار بی‌بی‌سی، مستقر در تهران که اخیراً از ایران اخراج شده است در اقدامی غیرانسانی با اجیر کردن یکی از اراذل و اوباش و دادن مبلغی به وی، خواستار کشتن یک نفر برای تهیه فیلم مستند خود شد. به گفته منابع آگاه، فیلمی که اخیراً از اصابت گلوله و کشته شدن دختر جوانی به نام ندا آقا سلطان در شبکه‌های مختلف خبری دنیا و اینترنت منتشر شده است ثمره این اقدام غیرانسانی خبرنگار شبکه بی‌بی‌سی در ایران است. گفتنی است پس از به قتل رسیدن این دختر و با توجه به اینکه هیچ اجازه‌ای برای استفاده نیروهای امنیتی و انتظامی از سلاح گرم علیه اغتشاشگران صادر نشده بود، نیروهای حاضر در صحنه این فرد را دستگیر كردند و پس از بازجویی پرده از این راز غیرانسانی برداشته شد."

 سید احمد خاتمی، خطیب جمعه تهران نیز  "اغتشاشگران" را عامل این جنایت معرفی کرد و با اشاره به فیلم منتشر شده از لحظه هدف قرار گرفتن ندا گفت: هر عاقلی که این فیلم را ببیند می فهمد که کار، کار اغتشاشگران است و معلوم می شود که از پیش تنظیم شده بوده چرا که این خانم در یک کوچه خلوت حضور داشت و اگر نظام بخواهد برخورد کند در خیابان و نه کوچه خلوت برخورد می کند لذا خودشان این کار را کرده اند و معرکه علیه نظام به راه می اندازند.

در این بین صدا و سیما که معمولاً در این قبیل موارد، عملکردی کند و دیرهنگام دارد نیز وارد ماجرا شد و با پخش گزارشی کوتاه از این واقعه، با تاکید بر نکاتی مانند دور بودن محل حادثه از مکان درگیری ها و تصویربرداری از وی، ماجرا را دارای "ابهامات فراوان"  نامید و البته مشخصاً از هیچ فرد، سازمان یا کشوری به عنوان عامل قتل یاد نکرد.

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران 

پیرو فرمایشات آن مقام منیع که دستور پیگیری قتل خواهر ندا آقا سلطان معروف به ندا صالحی صادر شده است، سه قاضی و یک هیات ویژه اطلاعات و دو بازجوی تمام وقت مامور گشته و طی دو روز گذشته موفق شدند، عوامل گسترده قتل مشکوک شخص موسوم به ندا آقا سلطان( صالحی معروف به سرمدی) را کشف کرده و بازجویی از آنان به عمل آمده و به کلیه موارد اعتراف و اعترافات آنان نیز ضبط و در حال مونتاژ بوده( تمام شد) و نتیجه این بررسی ذیلا بعرض می رسد:

اول: بر اساس اعترافات شخص موسوم به مصطفی تیموری فرزند اصغر که از عوامل منافقین می باشد، و در درگیری های ایلام دستگیر شده، وی قصد داشت که برای شرکت در اغتشاشات به دستور فرماندهی منافقین( مسعود رجوی) در اغتشاشات سی خرداد تهران شرکت نماید، اما چون فرماندهی منافقین در بازداشت آمریکایی ها بود، وی بصورت خودسر تصمیم گرفت برای قتل شخص مذکور به تهران آمده شخص فوق الذکر در اعترافات خود گفته است: " به من گفتند در تهران می روی معصومه را جلوی دوربین بی بی سی از دور می کشی، آخ نزن! بخدا می گم) که منظور از معصومه همان ندا بود که در خانه شان واقع در کاشان او را معصومه صدا می کردند و شخص موسوم به مصطفی تیموری فرزند اصغر در ایلام دستگیر و پس از دستگیری در دوم تیرماه در حضور شاهدین معتبر عینی به قتل ندا آقا سلطان( در خانه وی را معصومه سرمدی صدا می کردند) اعتراف کرد و گفت انگیزه این کار ضربه زدن به نظام بوده و علت خفیف این قتل را اختلافات خانوادگی عنوان نموده و گویا معصومه سرمدی( ندا آقا سلطان) خواهر زن مصطفی، یعنی طاهره سرمدی( پانته آ آقا سلطان) بوده است و این قتل در خانه تیمی جبهه مشارکت در قرارگاه نجف برنامه ریزی شده است.

دوم: همچنین با هشیاری سربازان امام زمان شخص موسوم به جیمز روبین( معروف به حسن دکه دار) از اراذل و اوباش منطقه یافت آباد در روز 30 خرداد در حوالی محل قتل( امیرآباد) یعنی در خیابان سیروس مشاهده و به نیروی انتظامی دلالت شده و پس از سه روز بازجویی اعتراف کرد که نام واقعی اش جیمز روبین بوده و همسر شخص موسوم به کریستین امانپور خبرنگار بی بی سی بوده و با استفاده از سلاح غیر سازمانی( وی از قمه و پنجه بوکس که سلاح سازمانی است استفاده نمی کرد) و با یک کلت برتا شماره سریال 567432 متوفی را بقتل رساند منتهی سربازان گمنام امام زمان بعدا متوجه شدند که کریستین( صدیقه) امانپور مدتی است با سی ان ان( از شبکه های عنکبوتی غرب) کار می کند و چون کریستین از ایران رفته بود، امکان دستگیری و اعتراف وی به اینکه فیلم هایش را برای بی بی سی گرفته است، مقدور نشد و لذا جانی دیمانش خبرنگار دیگر بی بی سی که اخراج شده بود، توسط برادران سفارت جمهوری اسلامی دعوت شده است تا پس از ورود به تهران دستگیر و به قتل ندا آقا سلطان اعتراف کند. در حال حاضر حسن دکه دار( معروف به جیمز روبین) به قتل ندا و تعداد دیگری از شهدای اخیر( خس و خاشاک سابق) اعتراف کرده و آمادگی اعتراف به قتل های بیشتری را بفرموده دارد. براساس قول ریاست محترم جمهور قرار است برای گردن گرفتن هر قتل یک پژوی 206 به قاتل محترم تحویل داده شود. وی در کلیه مراحل اعتراف کرد که خود و همسرش( صدیقه یا کریستین) با تحریک شخص موسوم به بهزاد ن. اقدام به اغتشاش نموده است.

سوم: با مساعدت سربازان سایبراللهی امام زمان شخص موسوم به علی محمد ابطحی، کارمند سابق ریاست جمهوری عصر خیانت و فروپاشی( موسوم به خاتمی) و مسوول مرکز گفتگوی ادیان مورد بررسی قرار گرفت و بعد از بررسی و بازگشت از بیمارستان و به هوش آمدن اعتراف کرد که شخصی به نام nedasol در مسنجر یاهوی وی حضور داشته که از زمان دستگیری براداران تاکنون با نام محمد علی ابطحی چند بار با همین نداسل که در واقع ندا آقا سلطان می باشد، چت نموده و مشخص است که وی زنده بوده و برخلاف توطئه های رسانه ای استکباری وی اصلا نمرده است. برادران در اثر ساعتهای متمادی چت در کافی نت با وی قرار گذاشتند و معلوم شد که نام اصلی وی پیمان میم بوده و ظاهرا بخاطر همراهی با اغتشاشگران نامش را نداسل گذاشته است. وی پس از مصرف یک جام کاپوچینو به زندان اوین دلالت شد و پس از سه روز گفتگو بتازگی بهوش آمده و قرار است با استفاده از همراهی یکی از پزشکان دلسوز تغییر جنسیت داده و اعتراف کند که همان ندا آقا سلطان بوده و مددجو محمد علی ابطحی نیز اعتراف کرده که به ندا آقا سلطان( که ادعا می کند پسر است، مورد ادعا نیز دیده شده) دستور داده است که برای فراهم کردن خوراک استکباری برای رسانه های غربی در کوچه بایستد و توسط یکی از اغتشاشگران کشته شود و فیلمبرداری از او انجام بگیرد. بدین ترتیب محمد علی ابطحی به عنوان قاتل ندا آقا سلطان شناخته و پزشکی قانونی نیز چهار بار کشته شدن ندا توسط اراذل و اوباش طرفدار موسوی را تائید کرده و چون مسوول مربوطه در پزشکی قانونی در زندان اوین تحت بازداشت است، در صورت لزوم می تواند دهها بار دیگر مورد مذکور را تائید کند.

چهارم: در اثر پیگیری مسوولان مونیتورینگ شخص موسوم به آرش حجازی که مدعی است پزشک بوده و با یکی از عوامل مساله دار غرب به نام پائولو کوئیلو( که کتبی در زمینه جادوگری و شیطان پرستی داشته و بعید نیست در توزیع مواد مخدر در تهران نیز دست داشته باشد) ارتباط دارد، در گفتگو با تلویزیون امپراطور پیر و عوامل اینتلیجنت سرویس اعتراف کرد که در آخرین لحظات در کنار ندا آقا سلطان بوده است. وی که بلافاصله برای ایجاد امواج تبلیغاتی به امپراطوری پیر و راه راه منتقل شد، مورد بررسی عوامل و مسوولان امر قرار گرفت و به دلایل مختلفی معلوم شد که در جریان قتل ندا دست داشته است، البته مسوولان امر معتقدند که ندا زنده است و تا کنون چند بار به ندا بودنش اعتراف کرده است، ولی اگر قرار است او کشته شده باشد، احتمال مرگ او توسط آرش حجازی بیش از هر آرش دیگری می باشد. اولا، او اعتراف کرده است که در لحظه مرگ بالای سر او بوده است، پس نزدیک ترین کسی است که می تواند او را کشته باشد. دوما، شخص مذکور جزو هیچ سازمانی نبوده پس سلاح سازمانی ندارد و چون سلاح سازمانی ندارد، سلاح غیرسازمانی دارد. سوما، یک شبکه از عوامل دشمن از طریق انگلیس برای ایجاد تظاهرات به تهران آمده اند و رفتن او به انگلیس اثبات می کند که او می تواند برای ایجاد اغتشاش به انگلیس برگشته باشد و نکته چهارم اینکه او هیچ سابقه گروهکی ندارد و همین نشان می دهد که تاکنون توانسته به عنوان عامل دشمن خود را حفظ کند. بازجویان وزارت معتقدند در صورت ورود وی به ایران وی بیست ساعت بیشتر نیاز به ارشاد ندارد تا به این قتل اعتراف کند.

پنجم: تا کنون سربازان گمنام امام زمان موفق شده اند 17 نفر به اسامی مصطفی ت. رمضان زاده، جلایی پور، حمید، حسن، صغری، ناهید( موسوم به جعفر)، نورالدین کیانوری، صادق هدایت، اشرف پراکنده، حسین دکور، حسام ترکه، سورن آرارات، کمیل زیاده طلب، ناصر غرغرو، حسین زمان و شهلا جاهد را به عنوان قاتلین ندا آقا سلطان شناسایی کنند که همه این افراد به قتل وی اعتراف کرده و 346 نفر دیگر هم در نوبت اعتراف به قتل وی هستند.

ششم: براساس اطلاعات واصله کارت یک بسیجی که ادعا شده است در روز مذکور به ندا شلیک کرده و پس از دستگیری کارتش را به دست جمعیت حاضر داده است، گم شده و این وزارت در صدد یافتن این کارت است تا با پیدا کردن یابندگان کارت مذکور آنان را نیز وادار به اعتراف به قتل ندا نماید.

در پایان، ستاد بررسی قتل ندا آقا سلطان به ریاست محترم جمهوری اعلام می نماید به هر تعداد که لازم باشد ما می توانیم قاتل مناسب و در اندازه ها و مشاغل مختلف با هر نوع اعترافی که مورد نظر مسوولان مربوطه باشد، کشف نموده و از طریق رسانه ملی اعلام نماییم تا خلاء خبری را پر کنیم و جهانیان بدانند که چه توطئه های ننگینی پیش روی ماست.

مسوول کمیته پیگیری قتل ندا آقا سلطان و مسوول چیزهای دیگر

غلامحسین الهام( با حفظ سمت)

محمدرضا نسب عبدالهی وبلاگ نويس و روزنامه نگار شيرازي روز چهارشنبه ضمن انتشار عکس ها صندوق های رای پيدا شده در ساختمان در حال احداث کتابخانه مرکزي شیراز در وبلاگش نوشت که استاندار فارس پس از مواجه شدن خبرنگاران با این صندوق ها از آن ها خواست که به این موضوع در رسانه ها اشاره ای نکنند. او این صندوق ها را جزو "اسناد ملی"اعلام کرد.

به دنبال انتشار عکس صندوق های پيدا شده رای در ساختمان نیمه کاره کتابخانه شیراز خبرگزاری رسمی دولت، ايرنا با انتشار مصاحبه های پياپي با ااستاندار فارس، فرماندار شيراز و رييس مرکز اسناد ملی استان فارس اقدام به انتشار توضيحات متناقضي در خصوص اين صندوق ها کرد.

استاندار فارس بدون اشاره به توصيه اش به خبرنگاران شيرازي در مورد عدم انتشار خبر کشف اين 4 صندوق رای گفت که اين صندوق های راي جزو اسناد ملی به شمار مي روند و به همين دليل در کتابخانه نگهداري مي شوند.

اظهارات محمدرضا رضازاده در حالي بيان مي شد که مطابق قانون انتخابات کليه صندوق هاي راي بايد پس از شمارش آراء و صورت جلسه با حضور نمايندگان کانديدها، مجريان و ناظران شورای نگهبان، و رئيس صندوق تحت نظارت هيات هاي اجرايي به بخشداري یا فرمانداري تحويل شود، از طريق فرمانداري ها به استانداری و وزارت کشور منتقل شده و پس از پايان کليه مراحل انتخابات و رسيدگي به اعتراض ها و شکايات در نهايت امحاء شود.

توجیه تناقض، تهديد قضايي

فرماندار شيراز نيز روز چهارشنبه پس از کشف 4 صندوق رای در شيراز ادعا کرد که "صندوق هاي اخذ راي موجود در مرکز اسناد و کتابخانه مرکزي شيراز مربوط به انتخابات گذشته است و هيچگونه ارتباطي با دهمين انتخابات رياست جمهوري ندارد."

ابراهيم عزيزي انتشار تصاويرصندوق هاي کشف شده در ساختمان نيمه ساز کتابخانه مرکزي شيراز را "جو سازی" عنوان کرد، و به خبرگزاری دولت گفت "متاسفانه برخي افراد بدون تحقيق و بررسي دقيق اقدام به جو سازي در اين خصوص کردند، در صورتي که اين صندوق ها طبق دستورالعمل وزارت کشور در آن مکان نگهداري مي شود." وی افزود "برابر دستورالعمل وزارت کشور پس از اعلام نتايج و گذشت مدت زماني مشخص و بعد از اينکه آرا ماخوذه امحا گرديد، سه صندوق با محتويات خود و پلمپ شده، به عنوان اسناد ملي به مرکز اسناد ملي منتقل مي شود."

وی توضيحي نداد که چنانچه اين صندوق ها به عنوان اسناد ملی نگهداري مي شود چرا در محل ساختمان در حال احداث و نيمه ساز کتابخانه قرار داشتند.

فرماندار همچنين گفت که "صندوق هاي موجود درمرکز اسناد و کتابخانه مرکزي شيراز مربوط به دوره هاي مختلف انتخابات گذشته ازجمله مجلس خبرگان رهبري، مجلس شوراي اسلامي و شوراهاي اسلامي شهر و روستاست و هيچ ارتباطي به دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري ندارد."

خبرگزاري دولتي ايرنا عصر چهارشنبه براي سومين بار مصاحبه ای از علي اکبر صفي پور مدير مرکز اسناد و کتابخانه ملي فارس را منتشر و به نقل از وی ادعا کرد که نگهداري صندوق های رای در ساختمان نيمه ساز کتابخانه مرکزي شيراز براساس مصوبه مجلس شورای اسلامی صورت مي گيرد. وی در پاسخ به اين سوال که چرا صندوق هاي اخذ راي موجود در مرکز اسناد شيراز پلمپ شده است، گفت "براساس قانون، نمونه هايي از صندوق هاي هر انتخاباتي که در کشور برگزار شده در سازمان اسناد کشور نگهداري مي شود و بر همين اساس پس از يک دوره زماني و بعد از انجام مراحل قانوني، صندوق هايي با محتويات داخلي خود و پلمپ شده تحويل مرکز اسناد مي شود."

وی در مورد اينک چرا صندوق ها در محل ساختمان در حال احداث کتابخانه کشف شده، گفت که عمليات عمرانی مخزن اسناد کتابخانه شيراز در حال اتمام است و بسياري از اسناد به اين مخزن جديد منتقل شده اند از جمله چهار صندوق رای کشف شده. وی يکی از صندوق ها کشف شده را متعلق به انتخابات سومین دوره شورای شهر دانست اما در مورد سه صندوق دیگر به طور کلی ادعا کرد که متعلق به "انتخابات های گذشته" هستند.

صندوق های رای رها شده در ساختمان در حال احداث کتابخانه مرکزی شیراز یک پس از آن خبرساز شدند که تصاویر منتشر شده از سوی خبرگزاری دولتی ایرنا در مورد "بازشماری" آرای انتخابات توسط شورای نگهبان بازتاب وسیعی در افکار عمومی یافته بودند؛ تصاویری که در آنها، برگه های رای "تانخورده" بسیاری به چشم می خوردند. رسوایی حاصل از انتشار ناخواسته تصاویر فوق توسط خبرگزاری ایرنا، سخنگوی شورای نگهبان را بر آن داشت تا روز سه شنبه در کنفرانسی خبری  ادعا کند که "صرف تا خورده بودن يا تا نخورده بودن براي اثبات وقوع تخلف كافي نبوده، بلكه بايد مدارك ديگري نيز وجود داشته باشد."

یک روز پیش از آن نیز، امیدوار رضایی نماينده مجلس و برادر محسن رضايی در مصاحبه ای با روزنامه خبر فاش کرده بود که "70 تا 80 درصد آرا با یک خودکار و با یک دستخط در صندوق های مختلف نوشته شده است." اظهارات امیدوار رضايي تنها اندکی بعد با انتشار عکس های بازشماری آراء از سوی خبرگزاری دولتی ايرنا و محتواي اين عکس ها – که شامل چند رای نوشته شده با دستخط مشابه بود - تائيد شد.

اما عباسعلی کدخدايي سخنگوي شوراي نگهبان در واکنش به انتشار اين اسناد، با اشاره مستقیم به اظهارات امیدوار رضایی در مورد دست خط های مشابه خواستار برخورد قوه قضائیه با افشا کنندگان اسناد تقلب انتخابات شد. وی گفت: "این موضوع از همان بخش هایی است که قوه قضائیه باید به آن رسیدگی کند و با کسانی که این شائبه ها را درست می کنند برخورد کند."

"کودتای مخملین علیه مردم و جمهوریت" ـ به گفته محمد خاتمی ـ آخرین پرده های خود را یک به یک به صحنه می آورد  

در پایان دومین هفته تیرماه 1388، خلافت اسلامی آغاز می شود واندیشه نهفته در "انقلاب اسلامی" خود را عریان در معرض نگاه جهانیان قرار می دهد.

هفته ای که شرح رویدادهای آن بخش مفصلی از تاریخ جنبش مدنی ایران است و موضوع بررسی های تفصیلی متعدد قرار خواهد گرفت، شاهد ادامه سناریوی بسیار دقیق طراحی شده ای بود که تاریخ به آن نام "کودتای 22 تیر" داده است. کودتایی که بدیل آن را می توان در 28 مرداد1332 به یاد آورد. آن کودتا، استبداد شاه ـ آمریکا را جانشین جنبش ملی کردن نفت کرد؛و این کودتا می خواهد "جنبش مدنی ایران" را به خانه بفرستد و استبدادسلطان ـ روسیه را در جامعه ایرانی نهادینه سازد.

در هفته دوم تیرماه، تاکتیک وقت گذرانی ـ سرکوب ادامه یافت. تعداد زیادی از فعالین سیاسی، اجتماعی، روزنامه نویسان و حتی هنرمندان دستگیر شدند. پروژه نخ نمای تواب سازی و اعتراف گیری به اجرا در آمد. ووقتی از حضور مردم در صحنه کاسته شد، شورای نگهبان 10 درصد آرایی را که با یک خط نوشته شده بود در نمایشی تلویزیونی ارائه داد و سپس نظر رهبر را تصویب کرد. سخنگوی شورای نگهبان گفت: "پرونده انتخابات بی تقلب بسته شد."

صحنه های اول"پرده آخر"هم به نمایش درآمد. پخش "اعترافات" و تلاش برای تسلیم کردن موسوی و کروبی. هیات ویژه ای هم متشکل از 3 "قاضی" با تجربه در کشتار زندانیان انتخاب شد تا در معیت سعید مرتضوی، به اتهامات انبوه زندانیان رسیدگی کند.

از هم اکنون می شود "پرده آخر" سناریوی به ظاهر پیروز شده "کودتای 22 خرداد" را به دو شکل مجسم کرد: ادامه سرکوب خونین و یا راهکاری مسالمت آمیز که نتیجه آن حذف همه نیروهای اصلاح طلب به صورت "قانونی" باشد.

پاسخ مردم ایران و افکار عمومی جهان به این "کودتا" یک "نه" بزرگ تاریخی بود. هنوز هم جز روسیه، شریک اصلی کودتاگران، و دو سه کشور دیگر "دولت کودتا" را تایید نکرده اند.

اما دستاورد "جنبش مدنی" بسیار فراتر از این است. این جنبش سبب ایجاد گسلی در "نظام" شد که دو نیروی عمده اجتماعی در دو طرف گسل حاصل از آن در حال شکل گیری است.

طالبان شیعی که با این کودتا از جمهوریت گذر کردند، در برابر تاریخ و مردم تنها ماندند. اکثریت روحانیون که با سکوت خود بر این کودتا صحه گذاشتند، برای اولین بار در تاریخ معاصر ایران در برابرمردم قرار گرفتند.

بخش حذف شده "نظام" که از همراهی چند روحانی انگشت شمار برخوردارست، در کنار مردم و جنبش مدنی ایران قرار گرفت. هاشمی رفسنجانی به روش معمول در جست و جوی یافتن راه حلی است که او را در نقش"ریش سفید" بر بلندای نظام بنشاند. اگر آنچه در انتخابات قبلی بر او رفت و روزگاری که بر فرزندانش گذشت، او را به خود نیاورد، چاره ای جز فشردن دستان خونین "نظام" نخواهد داشت. وضعی که محمد خاتمی هم با اندکی تفاوت دارد. مهدی کروبی با شجاعتی مثال زدنی و میرحسین موسوی با درایتی ویژه، دولت برآمده از کودتا را غیر مشروع خواندند و هر کدام به روش خود تدارک مبارزه مسالمت آمیز با آن را می بینند.

جنبش مدنی ایران اما برنده اصلی کودتایی است که محمود احمدی نژاد آن را "شکست براندازی نرم" خوانده است.

جنبش مدنی ایران که به ظرفیت های ملی و جهانی خود واقف شده، آخرین  محک را هم به "نظام" زد و هویتی مستقل گرفت که هدفش "آزادی" است و نیرویش میلیون ها جوان. این جنبش از درون خود رهبرانش را خواهد یافت و انبوه خلاقیت ها و تجارب این سه هفته به کارش خواهد آمد. این جنبش اکنون پیوندی عمیق تر با بخش اصلاح خواه برآمده از جمهوری اسلامی برقرار کرده است. تکرار نتیجه ای تاریخی که درآن، نواز شکاف برآمده در بدنه کهنه متولد می شود.

مهماتما گاندی گفته بود: ابتدا تو را به حساب نمی آورند؛بعد مسخره ات می کنند؛ آنگاه به مبارزه ات می آیند و سرانجام "تسلیم ات"می شوند.

جنبش مدنی ایران اکنون"نظام"سراپا مسلح را با تمام امکاناتش به مبارزه طلبیده است.

پیش از هر مطلبی، اجازه دهید برای اطلاع آن گروه از مخاطبانی که به هر علت و دلیل، متن کامل نامه‌ی احمدی‌نژاد به هاشمی‌ شاهرودی را ندیده یا نشنیده‌اند، عین این نامه -برای تدقیق بحث- در همین جا درج، و آنگاه پاره‌ای ملاحظات در مورد آن، بیان شود.

"ریاست محترم قوه قضایی، حضرت آیت الله هاشمی شاهرودی؛ سلام علیکم. مستحضرید كه یكی از شهروندان محترم به نام سركار خانم ندا آقا سلطان در مورخ 30/3/88 توسط عوامل ناشناس به طور كاملا مشكوكی در یكی از خیابان های تهران به ضرب گلوله كشته شدند. با توجه به حاشیه‌سازی‌های فراوانی كه در خصوص این حادثه دلخراش صورت گرفته و شانتاژ تبلیغاتی وسیع رسانه‌های بیگانه و قراین و شواهد فراوان دیگر، دخالت مخالفین و معاندین ملت ایران برای بهره‌برداری‌های سوء سیاسی و مشوه نمودن چهره پاك جمهوری اسلامی قطعی به نظر می‌رسد.‌ لذا تقاضا دارد، دستور فرمایید تا دستگاه قضایی با جدیت هر چه بیشتر به موضوع قتل آن مرحومه رسیدگی و عوامل جنایت را شناسایی و محاكمه و نتیجه را جهت اطلاع مردم شریف منتشر نماید. با تشكر، محمود احمدی نژاد".

اما ملاحظات و پرسش‌های قابل طرح در مورد این نامه:

1. آیا احمدی‌نژاد، به‌عنوان عالی‌ترین مقام اجرایی کشور، از وقوع قتل‌هایی دیگر در روزهای پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم، مطلع است یا بی‌خبر مانده؟

2. آیا جان باختن شماری از شهروندان ایران، ارزش پیگیری و تشکیل کمیته‌ای ویژه، ندارد؟

3. آیا احمدی‌نژاد عامل/عاملان و آمر/آمران قتل‌های دیگر را می‌شناسد؟

4.آیا از نظر احمدی‌نژاد، افراد جان باخته در حوادث پس از 22 خرداد، مستحق قتل بوده‌اند یا به غیرحق، کشته شده‌اند؟

5. در مورد ندا آقاسلطان، "شانتاژ تبلیغاتی وسیع" توسط "رسانه‌های بیگانه" انجام گرفته؛ در مورد دیگر شهروندان قربانی شده، که اغلب گمنام مانده‌اند و کمتر نام و نشانی از آنها در داخل و خارج منتشر شده، چه پیگیری صورت گرفته یا انجام خواهد شد؟

6. نامه‌ی احمدی‌نژاد به هاشمی شاهرودی، برای روشن شدن حقیقت قتل ندا آقاسلطان است یا برای تایید شدن فرضیه و حکم وی؟ (احمدی‌نژاد، چنان که در بالا خواندید، در نامه‌ی خود تصریح می‌کند که "با توجه به حاشیه‌سازی‌های فراوانی كه در خصوص این حادثه دلخراش صورت گرفته و شانتاژ تبلیغاتی وسیع رسانه‌های بیگانه و قراین و شواهد فراوان دیگر، دخالت مخالفین و معاندین ملت ایران برای بهره‌برداری‌های سوء سیاسی و مشوه نمودن چهره پاك جمهوری اسلامی قطعی به نظر می رسد.")

7.چنان که احمدی‌نژاد در نامه‌ی خود آورده است « ندا آقا سلطان توسط عوامل ناشناس به طور كاملا مشكوكی به ضرب گلوله كشته شده است و.. دخالت مخالفین و معاندین... قطعی به نظر می رسد»؛ آیا عوامل به قتل رسیدن دیگر شهروندان، از نظر احمدی‌نژاد، مشخص و معلوم‌اند؟ آیا ایشان (قاتلان دیگر) از هرگونه پیگرد قضایی، معاف هستند؟ در صورتی‌که قاتلان، به ناحق شهروندان را به گلوله بسته و شهید کرده‌اند، آیا  بنابر سوگندی که احمدی‌نژاد به‌عنوان رییس‌جمهور یاد کرده است، نباید پیگیر علت جان باختن آنها شود؟

8.اگر در مورد قتل دردناک ندا آقاسلطان، آن‌چنان که احمدی‌نژاد معتقد است "حاشیه‌سازی‌های فراوان و شانتاژ تبلیغاتی وسیع رسانه‌های بیگانه" صورت نگرفته بود، آیا وی (احمدی‌نژاد) باز هم پیگیر قتل آن مرحومه، می‌شد؟

9.چرا در این چهار سال، تنها مواقعی احمدی‌نژاد پیگیر حقوق اساسی شهروندان می‌شود که موضوع، بازتاب رسانه‌ای و جهانی گسترده‌ای می‌یابد؟ به یاد داریم که همین چند ماه پیش‌تر، احمدی‌نژاد در نامه‌ای دیگر به مسئولان ارشد قضایی، خواستار رعایت حقوق قانونی رکسانا صابری، خبرنگار ایرانی-آمریکایی شد. بازداشت صابری در ایران، با واکنش فراوان در غرب، به‌ویژه آمریکا، و نیز ژاپن، همراه شد. احمدی‌نژاد تا پیش از آن، نسبت به بازداشت و احضار هیچ روزنامه‌نگار، دانشجو، یا کنشگر سیاسی و صنفی دیگری موضع نگرفته بود. در این مورد هم (قتل ندا آقاسلطان)، احمدی‌نژاد ناگهان رخ می‌نماید؛ درحالی که در مورد مشکوک و پر سر و صدای دیگری چون زهرا بنی‌یعقوب (خانم دکتری که در همدان بازداشت شد و بعدتر اعلام گردید، خودکشی کرده است) واکنشی از رییس قوه مجریه‌ی جمهوری اسلامی، مشاهده نشد.

10.اساسا" موضع صریح احمدی‌نژاد به‌عنوان رییس شورای عالی امنیت ملی کشور، در مورد سرکوب‌ها و برخوردهای خشن خیابانی در روزهای پس از 22 خرداد با معترضان به نتایج انتخابات، و نیز بازداشت‌های گسترده‌ و برخوردهای انجام شده با بازداشت‌شدگان و دیگر موضوعات هم‌خانواده، چیست؟ احمدی‌نژاد میان آنچه در این روزها در خیابان‌ها و حتی خانه‌ها به‌وقوع پیوست، با شعار "مهرورزی"اش، چه نسبتی برقرار می‌کند؟

11. و...

پرسش‌ها از محمود احمدی‌نژاد کم نیستند؛ اما این‌که پاسخ‌های رسمی به این پرسش‌ها، به چه میزان خواهد بود، بدون هرگونه پیش‌داوری، می‌توان صبوری کرد و به انتظار نشست...

دیر یا زود، پاسخ‌های حقیقی و حقیقت امور، حتی اگر از زبان احمدی‌نژاد شنیده نشود، آشکار خواهد شد و در کتاب‌ها و اسناد  تاریخی، ثبت و ضبط خواهد گردید.

روزنامه نگاران در ایران اکنون با شرایط سخت و حتی خطرناکی روبرو هستند. از یک سو آن ها وظیفه دارند بنا بر اصول حرفه ای، خبر را که مادر روزنامه نگاری است با رعایت اصول "بی طرفی، انصاف و دقت" به مخاطب برسانند ولی از سویی دیگر انجام این وظیفه در شرایط امنیتی فعلی ایران، خطرات فراوانی از جمله زندان برای آن ها در پی خواهد داشت.

سازمان گزارشگران بدون مرز می گوید که با دستگیری های اخیر، ایران به بزرگترین زندان جهان برای روزنامه نگاران تبدیل شده است.

انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران هم با صدور بیانیه ای تاکید می کند که محدودیت ها و فشار ها بر خبرنگاران غیرقانونی است. در این بیاینه از "توقیف و ممنوعیت انتشار برخی روزنامه ها، دستگیری روزنامه نگاران در تهران و شهرستان ها، حضور ماموران امنیتی در چاپخانه برای اعمال سانسور و نامه های مکرر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای اعمال خود سانسوری" به عنوان نمونه هایی از اعمال فشار بر روزنامه نگاران و روزنامه های ایران یاد شده است.

"محمدقوچانی، احمد زیدآبادی، کیوان صمیمی، سعید لیلاز، ژیلا بنی یعقوب، بهمن احمدی امویی، مازیار بهاری، عیسی سحرخیز، عبدالرضا تاجیک، مهسا امرآبادی و سمیه توحیدلو" تنها تعدادی از روزنامه نگاران و خبرنگاران بازداشت شده در تهران هستند که تاکنون نام آن ها منتشر شده است. اما این احتمال وجود دارد که برخی نیز در شهرهای دیگر ایران بازداشت شده باشند اما اطلاعی از آن ها در دست نیست.

اتهام بازداشت شدگان هنوز از سوی منابع رسمی اعلام نشده است اما افراد بازداشت شده در هفته بعد از انتخابات با هم یک وجه مشترک دارند. این وجه مشترک هم پوشش اخبار تحولات اخیر ایران و مصاحبه با تلویزیون های ماهواره ای است. حتی در موارد عمده دیگری به بعضی از روزنامه نگاران از سوی سازمان های امنیتی هشدار داده شده که درباره ناآرامی ها و انتخابات ریاست جمهوری ایران در روزنامه ها نظر خود را منتشر نکنند و از گفت و گو با تلویزیون های ماهواره ای نیز خودداری کنند. سرانجام جدی نگرفتن این هشدار یک حکم بازداشت است که آن ها را روانه زندان می کند. در اتفاقی دیگر، ایران خبرنگاران رسانه های خارجی را که برای پوشش اخبار انتخابات به ایران سفر کرده بودند از تهیه گزارش و عکس از ناآرامی ها منع کرده و حتی در مواردی ویزای این خبرنگاران را تمدید نکرده است. در آخرین سخت گیری دولت ایران علیه خبرنگاران رسانه های خارجی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، "جان لاین" خبرنگار دائمی BBC را به دلیل آنچه که "عملکرد سرویس جهانی BBC در ارسال اخبار جعلی و خلاف واقع" نامید از ایران اخراج کرد.

اما آیا با دستگیری روزنامه نگاران و خبرنگاران و اعمال فشار و ایجاد محدودیت، می توان "خبر" را هم زندانی کرد؟

اگر ما در دوران ابتدای زندگی بشر به سر می بردیم، زندانی کردن همه چیز ممکن بود. اما مساله این است که ما دیگر در دورانی زندگی نمی کنیم که با "دود" پیام رسانی کنیم. قرن هاست که دنیا دوره "دود" را پشت سرگذاشته و به "رادیو، تلویزیون، ماهواره و اینترنت"  رسیده است.

کافی است سراغ کامپیوترتان بروید و به اینترنت وصل شوید. در موتور جستجوی "گوگل" نام "ایران" را تایپ و جستجو را  آغاز کنید. نتیجه این جستجو، انبوهی از اخبار و گزارش ها و فیلم هایی است که در سایت های خبری، وبلاگ ها و شبکه های اجتماعی درباره حوادث بعد از انتخابات ریاست جمهوری منتشر شده است.

تلویزیون را روشن کنید تا ببینید خبرهای فوری و فیلم هایی را که "مردم" برای شبکه های مختلف تلویزیونی ارسال کرده اند. این همه خبر و فیلم را روزنامه نگاران و خبرنگاران نمی توانند منتشر کنند. بلکه حالا شهروندان ایرانی هم روزنامه نگار شده اند.

کسانی که گمان می کنند با دستگیری روزنامه نگاران، خبر هم زندانی خواهد شد؛لازم است دامنه گسترده "روزنامه نگاری شهروندی" را به تماشا بنشینند. امروز هر یک از شهروندان بنا بر مشاهدات خود و با یک موبایل و دسترسی به اینترنت، به روزنامه نگارانی تبدیل شده اند که خبرها و فیلم ها را به سرعت منتشر می کنند.

شهروندان روزنامه نگار حالا دیگر فقط مخاطب نهایی"خبر" نیستند بلکه آن ها خود به تولیدکنندگان خبر تبدیل شده اند. یکی از مهمترین نمونه های روزنامه نگاری شهروندی سایت "OhMyNews" در کره جنوبی است. این سایت که در سال 2000 توسط "Oh Yeon Ho" خبرنگار پیشین ماهنامه "لیبرال مال" کره جنوبی راه اندازی شد، اخبار ارسالی شهروندان را انتخاب و منتشر می کند و به ارسال کنندگان خبر پول نیز می دهد. مجله "فوربز" می نویسد که بیش از 70 هزار شهروند خبرنگار به این سایت کره ای مطلب می دهند و حدود شش هزار نفر برای نسخه انگلیسی زبان می نویسند. در ایران هم به تازگی "روزنامه نگاری شهروندی" رشد فزاینده ای داشته است. حتی سایت هایی نیز ساخته شده اند که خبرهای شهروندان را دریافت می کنند و آن ها را پس از بازبینی و ویرایش منتشر می کنند.

در بسیاری از موارد این شهروندان هستند که خبر را  به مخاطب می رسانند و نه رسانه های رسمی و یا حتی روزنامه نگاران و خبرنگاران. به یاد آورید تصاویری را از حمله 11 سپتامبر و همچنین صحنه اعدام «صدام حسین»، رئیس جمهور عراق که توسط موبایل شهروندان گرفته شد و در سطح وسیعی به مخاطبان در سرتاسر دنیا رسید. این روزها هم تصاویری از لحظه کشته شدن "ندا آقاسلطان" در جریان ناآرامی های پس از انتخابات ریاست جمهوری در تهران به تمام دنیا مخابره شده است. این فیلم که با یک موبایل گرفته شده حتی "باراک اوباما" رئیس جمهور آمریکا را هم به واکنش واداشت. او روز سه شنبه 23 ژوئن گفت که "شاهد تصاویر تكان دهنده در غلطیدن یك زن در خون خود در خیابان" بوده است. تصاویری که به گفته آقای اوباما، قلبش را شکسته است.

ما روزانه از افراد عادی اطراف مان جملات خبری زیادی را می شنویم. هرگاه ما به هم می رسیم به یکدیگر می گوییم چه خبر؟یعنی اینکه ما انسان ها ذاتا دنبال خبر هستیم، خبرهایی که تازگی داشته باشد و برای مان جالب و جذاب باشند. اگر رسانه ها، خبری را پوشش ندهند این سبب نمی شود که خبر "سانسور" شود و به "مخاطب" نرسد. روزنامه نگاری شهروندی تلاش می کند مرزها و محدودیت ها را پشت سر بگذارد و  خبرهایی را که گمان می کند برای دیگران نیز جالب و جذاب است، منتشر کند.

درست است که می توان روزنامه نگاران و خبرنگاران را زندانی کرد اما باید پذیرفت که "خبر" را نمی توان زندانی کرد. خبر راهش را باز می کند و به هر روش ممکن، خود را به مخاطب می رساند.

هفته نامه یالثارات، ارگان انصار حزب الله، روز گذشته مطلبی را علیه شجریان روی خروجی خود قرار داد که در آن شجریان به علت اعتراض به عملکرد صدا و سیما و همچنین مصاحبه با تلویزیون فارسی بی بی سی، متهم به اقدام علیه امنیت ملی شده است.

این هفته نامه وابسته به سپاه پاسداران در ابتدای مطلب خود با اشاره به مصاحبه شجریان با تلویزیون بی بی سی نوشت:یکی از تلخ‌ترین رویدادهای فرهنگی در طول 30 سال گذشته، مصاحبه محمدرضا شجریان با بی‌بی‌سی است. اگر چه استاد در این سال‌ها، با چنین شبکه‌هایی، زیاد دم‌خور شد، اما این بار بحث از موسیقی و هنر فراتر رفت و سیاسی شد.

هفته نامه حزب الله که همراه با دیگر ارگان های جناح راست از جمله کیهان، نقش عمده ای در اتهام زنی به مخالفین و منتقدین محمود احمدی نژاد داشته، در ادامه شجریان را متهم به هم آوازی با دشمنان ایران کرده و از شجریان پرسیده است: آقای شجریان! چرا در حالی که تمام اعتبار، شهرت و ثروت خود را مدیون ملت ایران هستی، در این هنگامه به مخالفت با رأی همین مردم در انتخاب می‌پردازی و با دشمنان این مرز و بوم "هم‌آواز" شده‌ای؟

نویسنده یادداشت هفته نامه حزب الله سپس با مقایسه کردن سیمای جمهوری اسلامی که تریبون رسمی دولت کودتاست با بی بی سی، نوشته است: "آقای شجریان چرا از یک طرف کینه‌ورزانه با صدا و سیماکه ملی‌ترین رسانه کشورمان است برخورد می‌کنید، اما از طرف دیگر با بی‌بی‌سی که بدخواه‌ترین رسانه علیه ایران عزیزمان است، صمیمیت به خرج می‌دهی؟ ابراز دشمنی با صدا و سیمایی که علیرغم داشتن نقاط ضعف فراوان، بدون شک شریف‌ترین و پاک‌ترین دستگاه رادیو ـ تلویزیونی در دنیاست چه دلیلی دارد، در حالی که شما با صدای انگلستان که خبیث‌ترین و ضدبشرترین رسانه دنیاست همراهی می‌کنید؟"

هفته نامه ارگان حزب الله در ادامه هتاکی خود و در قالب انتقاد از مسئولان فرهنگی دولت کودتا در خصوص انجام مصاحبه چهره های هنری و فرهنگی کشور با رسانه های بین المللی خط قانونی می دهد و می نویسد: البته این گونه رخدادهای نامیمون، ناشی از سهل‌انگاری مدیران فرهنگی است. لازم است با تعیین قوانینی و تبیین آنها برای اهالی فرهنگ و هنر، مصاحبه و همکاری اشخاصی که در کشورمان فعالیت می‌کنند با شبکه‌ها و رسانه‌های ضد ایرانی ممنوع شود.

دربخش پایانی این یادداشت هم می خوانیم::گفت‌وگوهایی نظیر آنچه بی‌بی‌سی با شجریان انجام داد، مصداق بارز اقدام علیه امنیت و مصالح ملی ما محسوب می‌شود و باید با چنین افرادی که خود را حراج دشمنان ایران و اسلام می‌کنند، برخورد قانونی شود.

به دنبال اعلام نتیجه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، صدها هزار تن از شهروندان کشور و در بین آنها صدها هنرمند سینما و موسقی در اعتراض به نتیجه ابهام آمیز انتخابات بیانیه هایی منتشر کردند. پس از آن بود که حامیان محمود احمدی نژاد، دست به توهین و تخریب و برخوردهای گسترده و بی سابقه ای علیه مخالفین نتیجه این انتخابات زدند. این برخوردها و سرکوب ها حتی دامن تنی چند از هنرمندان صاحب نام کشور را هم گرفت و موجب دستگیری تعدادی از آنان توسط نیروهای امنیتی وابسته به دولت کودتا شد.

به دنبال چنین برخوردهایی، استاد محمدرضا شجریان نیز به عنوان یکی از هنرمندان صاحب نام حامی میرحسین موسوی نسبت به برخوردها و سرکوب ها لب به اعتراض گشود و هفته گذشته در اعتراض به اقدامات سرکوبگرانه دولت کودتا و ارگان های رسمی آن از صدا وسیما خواست آثارش را پخش نکنند. او سپس به منظور طرح نظرات خود در مورد انتخابات و سرکوب های خونین در تهران با شبکه فارسی بی بی سی گفتگوئی انجام داد که این گفتگو خشم حامیان دولت و منابع تندرو وابسته به احمدی نژاد را برانگخیت تا جائی که روز گذشته وی برای دومین بار مورد هتاکی قرار گرفت و حتی متهم به اقدام علیه امنیت ملی شد.

استاد محمد رضا شجریان تاکنون نسبت به این هتاکی ها واکنشی نشان نداده است.

در اعلامیه گروه "مادران عزا" آمده است: "سوگواری خاموش  و آرام مادران عزادار، عصر شنبه  ششم تیرماه 88 در پارک لاله تهران، متاسفانه  با هتک حرمت، ضرب و شتم و دستگیری تعدادی از مادران و زنان جوان  توسط نیروهای انتظامی و نظامی روبرو شد. به رغم مما نعت نیروهای پلیس از ورود زنان به پارک لاله و متفرق کردن افراد در پارک، بالغ بر 500 تن از مادران توانستند در گوشه و کنار پارک بنشینند و سوگوار فرزندانی شوند که در راهپیمایی های مسالمت آمیز و اعتراضی پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری شرکت کرده و  شهید شده بودند. پیرو فراخوان اولیه مادران عزادار، ما تا پایان دادن به خشونت ها و آزادی کلیه زندانیانی که برای اعتراض به تقلب های انتخاباتی دستگیر شده اند و به ویژه مادران دستگیر شده در پارک لاله  و مجازات قاتلان فرزندان مان شنبه های هر هفته از ساعت7 تا 8 بعدازظهر در پارک لاله و دیگر پارک ها به سوگ می نشینیم."

در ادامه این فراخوان می خوانیم: "مادران! حس مادری مان ما را به دادخواهی از خون فرزندانمان و خواست آزادی فرزندان دربندمان واداشته است. از همه شما  دعوت می کنیم با  حضورتان در گوشه و کنار پارک های مذکور به این حرکت خودجوش مادرانه بپیوندید. اعتراض تان را نسبت به مسئولان با سکوت؛ و همبستگی تان  را با مادران عزادار و مردم حق طلب با آمدن تان نشان دهید.

برادران و پسران ما در نیروهای انتظامی و نظامی! ما مادران شما هستیم، با شما با احترام و مادرانه رفتار می کنیم، حرمت مادران را نگاه دارید و به مادران تان خشونت نکنید تا به آه مادران دردمند گرفتار نشوید."

گردهمایی بعدی "مادران عزا" شنبه 13 تیر ماه برگزار می شود. اسامی و آدرس پارک ها به این شرح است: پارک لاله – بلوار کشاورز؛ پارک اندیشه – شریعتی نرسیده به پل سیدخندان؛ پارک ملت – خیابان ولی عصر؛پارک گفتگو- گیشا.

اولین گردهمایی مادران عزا

آزاده حاجی زاده، گاولین گردهمایی مادران عزا در پارک لاله را برای سایت تغییر برای برابری چنین گزارش کرده بود: "درپی فراخوان جمعی از مادران عزادار که قصد داشتند ساعت 7 بعدازظهرشنبه در پارک لاله با سکوت، راهپیمایی آرامی به دور استخر یا آب نمای پارک داشته باشند به پارک لاله رفتم هر چند مادر نیستم ولی برای احترام به مادران عزیز دلم می خواست که تنهای شان نگذارم.این مادران در فراخوان شان نوشته بودند "ساعت 7 شنبه شب؛ همان ساعتی که به ندا آقاسلطان بیرحمانه شلیک شده و اینک سمبل مقاومت فرزندان ما لقب گرفته به یاد بقیه عزیزان کشته شده هم هر هفته ساعت 7 بعدازظهر در حوالی محل کشته شدن ندا خیابان امیرآباد – پارک لاله جمع می شویم و با سکوت خود بغض و غم مان را نشان می دهیم».چند نفر از مادرانی هم که فرزندان شان جزو گمشده ها هستند عکس پسران شان را آورده بودند که دستشان بگیرند. تعدادی از مادران هم با شمع های سیاه و روبان های سیاه آمده بودند که شاید بتوانند در محلی کنار آب نما نشانه ای از عزاداری درست کنند. ازسکوت و بغض شان هم پیدا بود که چه می خواهند؛ شاید سکوت شان گوش ماموران را کر می کرد که بی طاقت شده بودند و گردان گردان نیرو پیاده می کردند و نمایش می دادند. از ساعت 5 بعدازظهرنیروهای پلیس مانع از نشستن زنان روی نیمکت های اطراف استخر شدند و زنان را از پارک خارج می کردند. به برخی هم که اعتراض می کردند می گفتند همه بروند این خانم بماند تا خدمتش برسیم.زنی با چادر مشگی اعتراض می کرد که بگو حکومت نظامی است تا من بروم. ولی مامور چنان دشنام های رکیکی به زن داد که مادری دیگر طاقت نیاورد و گفت ما شما را با لباس شخصی ها فرق می گذاریم شما نباید اینطور صحبت کنید شما نیروی انتظامی هستید و باید قانونی صحبت کنید. اما در جواب، مامور نیروی انتظامی حرف زشت تری به آن مادر زد که همه حرکت کردند به سمت دیگر پارک".

ضرب و شتم مادران

در ادامه این گزارش می خوانیم: "برنامه نشستن و راه رفتن با سکوت را ساعت 7 بعدازظهر اعلام کرده بودند ولی از ساعت 5 بعدازظهر زنان که اغلب میانسال به بالا بودند همه نیمکت ها را، مخصوصا سری دوم یعنی پشت نیمکت های اول را اشغال کرده بودند. همین طور به جمعیت اضافه می شد که دیگر از ورود زنان، بخصوص زنان سیاهپوش به پارک جلوگیری کردند و اتوموبیل های پلیس را به داخل پارک آوردند. یک نفر از ماموران شروع به فیلمبرداری از چهره زنان کرد که همه یکصدا اعتراض کردند و ماموران همه را به یک فرعی هدایت کردند و مورد ضرب و شتم قرار دادند و عده ای را دستگیر و تجمع را متفرق کردند. تعداد زنان دستگیر شده که به بازداشتگاه موقت شاپور منتقل شده اند بیش از 20 نفر است البته شاید تعدادی را هم به بازداشتگاه وزرا منتقل کرده اند خبری از بازداشتگاههای دیگر نداریم. در بین بازداشت شدگان رهگذرانی که هیچ اطلاعی از این حرکت مادران نداشتند دیده می شدند".

گزارشگر سایت تغییر برای برابری سپس می افزاید: "بهر حال به نظر من حرکتی بود خودجوش که می تواند هر هفته تکرار شود به شرطی که نیروهای پلیس با عقلانیت بیشتری به موضوع نگاه کنند چرا که : نه راه بندانی ایجاد شد، نه شعاری داده شده نه اعلامیه ای پخش شد. هیچ! فقط تعدادی مادر نگران و داغدار با فاصله از هم نشسته بودند و می خواستند با سکوتشان فریاد بزنند.باورنکردنی است که در کشوری که رئیس جمهور آن می گوید در کشور ما آزادی نزدیک به مطلق وجود دارد ازحضور چند مادر، آن هم چند مادر داغدار و نگران، آقایان چنان به هراس می افتند که گویی خدای ناکرده آمریکا یا اسرائیل حمله کرده و طوری نیرو پیاده می کنند و نمایش های رزمی می دهند و پارک را محاصره می کنند که رعب و وحشت عجیبی در بین مردم هم ایجاد بشود تا مبادا دست از پا خطا کنند."

وی سپس از قول مادران می نویسد: "چرا از ما می ترسند؟ اشتباه می کنند باید بگذارند ما مراسم مان را انجام دهیم و کمی آرام بگیریم.  اونقدر می آییم تا ذله شان کنیم مگر ما حقی نداریم؟ همه حق ها مال زورگویانه؟  بابا این تاج و تخت به کسی وفا نکرده به این ها هم وفا نخواهد کرد باید احترام خودشان را حفظ کنند.  بچه های ما چه گناهی کرده اند که عدالت را باور کرده اند. تقصیر خود ماست سی سال پیش اگر نمی رفتیم تو خیانونها الان بچه هامون راحت تر بودند.  پسرم کنکور داشت گفتند برای کنکور آزادش می کنن یک هفته دویدم ولی به قول شان عمل نکردند یکسال درس خونده بود برای کنکور ولی جا موند.صدا و سیما میگوید ندا را اغتشاشگران کشته اند؟ منظورش مردمه آخه کی باور می کنه؟  اگر اغتشاشگران کشته اند چرا اجازه مراسم ختم نمی دهند؟  از صدا و سیما نگویید که اصلا ملی نیست من یک نسخه فراخوان را برای صدا و سیما ایمیل کردم. اگر ملی بود امروز می آمد اینجا و یک گزارش خوب تهیه می کرد اونوقت می گن چرا به صداهای بیگانه گوش می دهید. پلیس های زن هم آورده اند. واقعن این مامور ها چی فکر می کنن. زندگی راحتی دارند؟ بدبختی ها را نمی بینند؟ جوانهای خودشون به این راهپیمایی ها نمی روند؟ چرا اینقدر سعی دارند سرکوب کنند. واقعن از سن و سال ما خجالت نمی کشند؟"

نیروهای امنیتی اگر چه می کوشند کمتر در خیابان ها و میدان ها آفتابی شوند وفضا را آرام نشان دهند، اما چهره ملتهب شهرو حضور سریع این نیروها به محض وقوع یک حادثه نشان می دهد که در پشت چهره شهر، اتفاقات دیگری در جریان است.

به گفته یک بسیجی طی دو هفته گذشته اغلب نیروهای امنیتی و نظامی  در طول شبانه روز تنها سه الی 4 ساعت می توانستند بخوابند، اما حالا هم که ظاهرا فرصت بیشتری برای خوابیدن دارند، صدای الله اکبر شبانه مردم  مانع خوابیدن آنها می شود.

نیروهای امنیتی و بسیج که دوشنبه شب و سه شنبه را در حالت آماده باش به سر برده بودند، انتظار داشتند بعد از تایید انتخابات توسط شورای نگهبان مردم بیشتری به خیابان ها بیایند و به نتایج انتخابات اعتراض کنند. اما این اعتراض ها در سه شنبه و پس از آن چهار شنبه ادامه نیافت و مردم اگر چه بر بانگ الله اکبر افزودند اما واکنش دیگری نشان ندادند[بیانیه موسوی و کروبی در همین ارتباط جداگانه چاپ شده است]. همزمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی و رسانه های  وابسته به جناح راست، ضمن نمایش قدرت به حمله به موسوی پرداختند. وابستگان دولت کودتا همچنین تا آنجا پیش رفتند که مرگ ندا آقاسلطان را به صراحت به خارجی ها نسبت دادند و فرمانده بسیج نیز اعلام کرد کسانی که اقدام به کشتن مردم کرده بودند، بسیجی نبودند بلکه از "لباس بسیجی" استفاده کرده بودند.

یک شهروند تهرانی در این مورد به روز می گوید:اینها خجالت نمی کشند؛من به چشم خودم دیدم که این جماقدارها چطور با حمایت نیروی انتظامی به جان زن و بچه مردم افتاده بودند. بعد هم همه شان سوار ماشین نظامی شدند و رفتند.

انتقال نیروهااز خیابان به مساجد

وجود شهروندان فراوانی مانند این مصاحبه کننده ست که باعث شده تانیروهای ضد شورش و بسیجی در خیابان ها بمانند؛ هر چند شکل حضور آنها تغییر کرده است. این نیروها طی سه روز گذشته در مساجد، اماکن دولتی و مدارس مستقر شده اند تا در صورت اعتراض مردمی به سرعت به خیابان بیایند.

 این نیروها به ویژه در مسجد میدان فلسطین، مسجد سه راه جمهوری، پایگاه مقداد، مدرسه امامی، پلیس راهنمایی خیابان کارون و بسیاری دیگر از ادارات، مساجد و مدارس حد فاصل میدان آزادی تا میدان فردوسی و حد فاصل میدان ولی عصر تا چهار راه پارک وی مستقر شده اند. جستجو برای  یافتن محل اجتماع این نیروها که اغلب بسیجی هستند نشان می دهد که در این دو مسیر حداقل 16 مسجد، اداره و مدرسه وجود دارد؛ البته آنها در محل های دیگری نیز مستقر هستند که اطلاع دقیقی از آن محل ها وجود ندارد.

محاصره محل سکونت موسوی

از سوی دیگر، پس از انتشار بیانیه های میر حسین موسوی و مهدی کروبی در مورد لزوم ابطال انتخابات و ادامه اعتراض ها تا رسیدن به نتیحه، محل زندگی میرحسین موسوی در خیابان پاستور، بیش از قبل و عملا تحت محاصره قرار گرفته است. البته رفت و آمدها به خانه موسوی ادامه دارد ولی هر کس وارد خانه می شود این احتمال را می دهد که بعد از خروج، دستگیر شود. یکی از استادانی که هفته گذشته پس از دیدار با موسوی بازداشت شد، به روز می گوید: "وقتی همه ما را سوار اتوبوس کردند چند مامور نیروی انتظامی اعتراض کردند. آنها به ماموران وزارت اطلاعات گفتند اینجا حوزه کاری ما است و شما حق دخالت ندارید. اما نیروهای اطلاعاتی معتقد بودند به وظیفه خود عمل کرده اند و این مساله ربطی به نیروی انتظامی ندارد. بالاخره درگیری لفظی بین ماموران بالا گرفت. پلیس مخالف بازداشت ما بود و وزارت اطلاعات مصمم به بازداشت. در نهایت یک مقام امنیتی از طریق بی سیم یا تلفن همراه از نیروی انتظامی خواست مانع بازداشت ما نشود".

این استاد دانشگاه ادامه می دهد: "بعد مارا به محل نامعلومی بردند و در انجا ساعت ها در مورد ضد انقلاب بودن موسوی و خط گرفتن او از خارجی ها حرف زدند. بعد از مدتی هم لابد فکر کردند ما ارشاد شده ایم، برای همین اقدام به آزادی ما کردند."

یکی از نزدیکان میر حسین هم که اکنون دیگر تعدادشان به کمتر از انگشتان دست رسیده، به روز می گوید: "اگر با شدت ادامه دهیم حتما موفق می شویم. البته اینها رحم ندارند هر روز یکی را می کشند؛ بعد  در تلویزیون می گویند عامل این کشتار میر حسین است".

به این ترتیب فضای شهر پس از برگزاری انتخاباتی که میر حسین موسوی آن را "شعبده بازی" نامید و کروبی برای آن "انا لله و انا الیه راجعون" خواند، همچنان ناآرام است و اگر چه  محمود احمدی نژاد چند ساعت پس از تائید  انتخاب خود از جانب رهبر و شورای نگهبان، به وزارت اطلاعات رفت و از کارکنان آن تشکر کرد، اما به آنها نگفت بیداری هایشان تا کی ادامه خواهد یافت.

سردار احمدی مقدم ،فرمانده نیروی انتظامی دیروز در حاشیه نشست تخصصی روسای پلیس راهنمایی و رانندگی از بازداشت 1032 نفر در جریان ناآرامی های پس از انتخابات 22 خرداد خبر داد و بدون نام بردن از رقم مشخصی خاطرنشان کرد "بسیاری" از افرادی که وی آنها را "اغتشاش گر" خواند پس از تشکیل پرونده و تحویل به دادسرا آزاد شده اند.

به گزارش ایلنا،سردار احمدی مقدم در مورد سرنوشت افرادی که هنوز در بند نیروهای امنیتی هستند،تاکید کرد آنانی که جرایم سنگین تری دارند همچنان در بازداشت خواهند ماند. وی البته روشن نکرد منظورش از "جرایم سنگین" چیست.

این چهره نظامی که یکی از نزدیکان احمدی نژاد محسوب می شود،همچنین از زخمی شدن 500 نفر از افراد نیروهی انتظامی در درگیری با معترضین به نتایج انتخابات سخن گفت اما تصریح کرد که هیچ یک از نیروهای پلیس در این اتفاقات کشته نشده اند. وی تعداد مردم کشته شده را هم20 نفر اعلام کرد، در حالیکه فعالین حقوق بشر در داخل ایران این رقم را بسیار بیشتر می دانند.

سردار احمدی مقدم با اعلام اینکه "افرادی كه پلیس را در مقابل این اجتماعات غیرقانونی قرار دادند، خیانت بزرگی به كشور كرده‌اند"، تلویحا به موسوی و کروبی اشاره و تصریح کرد آنان در بیانیه ها و اعلامیه های خود نیروهای پلیس را هم به "نافرمانی مدنی" دعوت می کردند.

آقای احمدی مقدم در بخش دیگری از اظهارات خود به قتل ندا آقا سلطان نیز اشاراتی کرد و آن را جریانی برخوردار از ابهامات فراوان توصیف کرد که از طرف رسانه های خارجی حمایت شده است. این مقام نظامی که بر اساس شایعات یکی از اعضای ستاد کودتاست همچنین به شاهد اصلی قتل فجیع خانم آقا سلطان یعنی آرش حجازی نویسنده و مترجم اشاره و با بیان اینکه وی در مورد قتل ندا "سمپاشی" کرده، از تحت تعقیب بودن این نویسنده که از ایران خارج شده است توسط وزارت اطلاعات خبر داد.

در پی انقلاب مخملین بودند

همزمان فراکسیون راستگرایان مجلس هشتم هم با مسئولان اطلاعاتی و فرمانده نیروی انتظامی جلسه ای مشترک برگزار کرد. پس از این جلسه رمضان شجاعی، یکی از نمایندگان وابسته به جناح راست،با تکرار موضع مقامات امنیتی جمهوری اسلامی، خبر داد که عوامل نا آرامی های اخیر که بازداشت شده اند، ارتباط "مستقیمی" با کشورهای بیگانه داشته اند. وی همچنین بازداشت شدگان را متهم به برنامه ریزی و سازماندهی برای "انقلاب مخملین"کرد.

این نماینده راست گراهمچنین گفت نمایندگان از مقامات امنیتی و اطلاعاتی خواسته اند "ریشه های" مسایل اخیر را بررسی و شناسایی کنند.

انکار پشت پرده ساده لوحی است

اما در همین حال فاطمه آجرلو، یکی دیگر از نمایندگان مجلس حامی دولت کودتا، علت برقراری "آرامش" در جامعه را محصول "دستگیری" سران "پشت پرده" تحولات اخیر معرفی کرد. فاطمه آجرلو از نمایندگان تندرو مجلس هشتم در تبیین ادعایش افزود " سران پشت پرده مغز متفكر این اغتشاشات بودند و اگر این دستگیری‌ها صورت نمی‌گرفت، فضا مدیریت نمی شد و تأمین امنیت صورت نمی‌گرفت".

نماینده کرج که معتقد است انکار حضور سران در پشت پرده ناآرامی های اخیر، بسیار "ساده لوحانه" است در ادامه تصریح کرده: "اتفاقات ربطی به انتخابات نداشت بلكه بحث براندازی نظام بود و در این راستا پروژه تقلب در انتخابات را از قبل طراحی كرده بودند."

آجرلو بدون اشاره مستقیم به کروبی و موسوی،آنان  را "ابزار خوبی" نامید که "دشمن" از طریق آنها اهداف خود را پیاده کرده است.

افزایش نگرانی ها

در چنین فضایی  و در حالی که نگرانی ها در مورد سرنوشت بسیاری از بازداشت شدگان اخیر- که در جمع آنان تعداد زیادی از چهره های سرشناس جناح اصلاح طلب و روزنامه نگاران صاحب نام دیده می شود- افزایش می یابد، رئیس شورای هماهنگی جبهه اصلاحات برای پیگیری این بازداشت ها صبح دیروز به دیدار نایب رئیس اول مجلس رفت. طالبی پس از این دیدار از "قول مساعد" ابوترابی فرد برای پیگیری وضعیت بازداشت شدگان خبرداد و گفت او از این بازداشت ها "ابراز تاسف" کرده است.

وی سپس با بیان اینکه "بعد از برگزاری انتخابات عده‌ای از فعالان سیاسی بازداشت شده‌اند و برخی از آنها نیز از وضعیت جسمانی مساعدی برخوردار نیستند" تصریح کرد اکثر این افراد از "یاران انقلاب" هستند.

خبرها حکایت از آن دارد که بازداشت شدگان تحت فشار و شکنجه شدید برای تن دادن به اعتراف جلوی دوربین صدا و سیما هستند، اقدامی که در مغایرت کامل با قوانین بین المللی است.

مادرم و من، یاس و نومیدی دوران جنگ و سرکوب دهه شصت را هرچند که هرگزفراموش نکردیم اما به "نشاط" حضور مردمی وبه امید وعده های خرداد 76 کمابیش بخشودیم.

مادرم ومن و بیش وبسیاری ازمردمان شهر و دیارم، دلسردی هشت ساله دولت اصلاحات را به قهرو انزوای خرداد 84 سپردیم.

مادرم و من و بیش و بسیاری از زنان شهر ودیارم، با گذ ران 4 سال پردلهره، تحمل مدنی خویش را با آگاهی و عمل اجتماعی تحت فشارومحدودیتی شدید افزون كردیم و سفر درراهی صعب و سخت را با حضوری شورمند، محقانه و مطالبه محور تا رسیدن به خرداد 88 ادامه دادیم.

مادران و پدران بسیاری از این شهر و دیار، در کنار من و دختران شجاع و پسران جسورم در کوچه های گمشده شادمانی و امنیت پیش از انتخابات، پای كوبان و رقصان ؛ و در خیابان های خون زده سرکوب و کشتارپس از آن، بهت زده و ترسان ؛ خشونت پیشه گی آمران و عاملان خرداد 88 را دیدیم و همچنان در خیابان ها ماندیم، اما این روزهای تلخ را با هیچ بشارتی در تاریخ فراموش نخواهیم کرد حتی اگر که ببخشاییم !

آری فراموش نخواهیم کرد و نیز نمی بخشاییم، که "ندای" جریانی را که رو به زندگی می رفت به مرگ پاسخ دادند. و سرشت حرکتی را که بر حق و قانون استوار بود، به ناحق به قانون گریزی متهم کردند. و حضور شاد و جوان دختران و پسران شهر و دیارمان را با حضورعبوس و سبعانه مردان از پا تا به سر زره پوش و مسلح به خاک و خون کشیدند.

آری فراموش نخواهیم کردو نمی بخشاییم، آنگاه که سرشت حرکت رو به زندگی و مدنی زن و مرد و پیرو جوان شهر و دیارمان را عامدا به سرنوشت جریان های انتحاری و رو به مرگ دچار می کنند.

آری فراموش نخواهیم کرد، رفنار كسانی را که جز با سرکوب جریان های مردمی –اعتراضی، حیات اشان پایدار نمی ماند، خواه این حرکت رو به زندگی باشد و خواه رو به مرگ !

آنها خشونت, خود پیشه کرده اند و ما که جز ادامه راه مدنی و هویت مند و مستقل خویش راهی دیگر نمی شناسیم... این بارنیز درکنارهم و بی تردید در صفوف مستقل خویش به حرکت حقوقی و مدنی خویش ادامه خواهیم داد. این بار سنگ هایمان را واکنده ایم و حرف هایمان را گفته ایم... این بار دیگرهیچ زنی در میان انبوه مردم معترض گم نخواهد شد، پیدا و مرئی در كنار دیگرهمرهان درپی رسیدن به مطالباتی كه طی سالها وبه ویزه طی چهارسال گذشته با شكل ها ی مختلف فریاد كرده، حضورمستقل خویش را در قالب گروه های مردمی، فعالان جنبش های مدنی، مادران، همسران، خواهران وگروه های میلیونی مردم كوچه و خیابان به ثبت می رساند.

مردمانی كه در پی دستیابی به مطالبات خویش به پای صندوق های رای رفتند وهریك از ظن خویش رای برصندوق هایی ریختند كه امانت ناداری اشان موجب جاری شدن سیلی از رودهای خروشان اعتراض مستقل زنان، مردان، دانشجویان، کارگران، كارمندان و اصناف مختلف شد.

این بار دیگر نه دوران 28 مرداد 32 است كه تنها نام محدود یك یا چند زن را در خاطره های مبارزاتی آن نسل به جای بگذارد و نه دوران بهمن 57 كه زنان را درصفی جداگانه و گاه درپشت صفوف مردان با شمایل و هیبتی گاه نادلخواه ونیز باحضوری مستحیل در جریانی كه چندان توجهی به حقوق فردی و مدنی آنان نداشت به خیابان بكشاند و جایزه اشان برای همپایی و ایثار در تمام آن سال ها، نادیده گرفته شدن حقوق فردی ومدنی آنان تا این سال ها باشد.

این بار حضور زنان و دختران جوان در جمعیتی كثیر و میلیونی دوشادوش مردان و با هیبت و شمایل مستقل خویش دیده می شود. زنانی مرئی و با ظاهری حدودا دلخواه، فریاد اعتراض نسبت به وضعیت موجود و رای از دست رفته اشان، كه با امید كاهش تبعیض به صندوق ها ریخته بودند سرداده اند.

این بار نماد این اعتراض عمومی و قانونی زنی جوان است كه "ندا" ی دادخواهی سرداد تا سرانجام روزی پاسخی در خور را به گوش های كر شده صلا دهد...." روزی كه چیزی برای نوشتن و جود نخواهد داشت، یا برای خواندن، مگر چیزهایی ترجمه ناپذیر درباره حبات این مرده بس جوان، ‌جوان آماده نعره زدن."(1)

1- دوراس، مارگریت. مرگ خلبان جوان. ترجمه قاسم روبین.تهران:انتشارات نیلوفر.76.

منبع: مدرسه فمینیستی

زنان عادي چه چادري چه با روسري ، چه جوان و چه مسن، به اقدامات شجاعانه بی نظیري در ایران امروز دست مي زنند.

زنان در صف اول تظاهرات آرامي هستند که توسط بسیجي ها به خشونت زیاد سرکوب مي شود. این سرکوب ها منجر به قتل فجیع ندا آقا سلطان در جریان تظاهرات در 20 ژوئن شد و نقش زنان را در تظاهرات بعد از انتخابات روشن تر کرد.

امروز 62 درصد دانشجویان زن هستند، آمار تقاضاي طلاق از سوي زنان افزایش پیدا کرده است و مشکلات زنان جزو مسائل مورد توجه رهبران کشور قرار گرفته است.

فعالان حقوق زنان در ایران کپین یک ملیون امضا را به راه انداخته اند که در پي تغییر قوانین تبعیض آمیز علیه زنان دز قانون اساسي است. اعضاي کمپین بدون درنظر گرفتن طبقه اجتماعي، یا مدرک تحصیلي یا مذهب، به زنان اطلاع رساني مي کنند.

کمپین در 16 استان فعال است و حتي اعضاي محافظه کار مجلس هم به تقاضاي زنان واکنش نشان داده اند. اما رئیس جمهور محمود احمدي نژاد عزمش را جزم کرده تا تحت عنوان اختلال در امنیت ملي این تقاضا ها را رد کند و به همین دلیل ادعا کرده است که فعالان حقوق زنان را "دشمنان کشور" تحریک کرده اند. دولت او در چهار سال گذشته، 70 فعال حقوق زنان را دستگیر کرده است. اما هرچه تعداد دستگیري ها بیشتر مي شود، تعداد داوطلبین هم بیشتر مي شود.

زنان منشور تقاضا هاي خود را یک ماه پیش از انتخابات به چهار کاندیداي ریاست جمهوري ارائه کردند و این باعث به عضویت درآمدن ایران در کنوانسوین رفع تبعیض علیه زنان شد و باعث اصلاحاتي در قوانین تبعیض آمیز علیه زنان در قانون اساسي شد.

زهرا رهنورد، همسر میر حسین موسوي کاندیداي ریاست جمهوري، که در حال حاضر در حبس خانگی بسر مي برد، گفت که کابینه موسوي از کنواسیون پیروي مي کند و براي احقاق حقوق زنان، تلاش خواهد کرد.

جمیله کدیور، سخنگوي مهدي کروبي، حتي از این هم فراتر رفت: او یکط از تابوهاي نظام را که همان حجاب اجباري بود، زیر سووال برد.

احمدي نژاد هم به نوبه خود از قانوني کردن چند همسري در ایران سخن گفت و این درحالي است که این موضوع در جامعه ایران پذیرفته نیست. او همچنین خواستار کم شدن تعداد دانشجویان زن شد. تلویزیون ملي که تحت کنترل مستقیم رهبر است، پشت سر هم برنامه هایي درباره جایگاه واقعي زنان در جامعه اسلامي پخش کرد.

پس خیلي هم عجیب نیست که تعداد بیشماري از زنان نسبت به تقلب در انتخابات معترض باشند. موارد زیادي براي اعتراض زنان وجود دارد. چهار سال دیگر ریاست جمهوري احمدي نژاد، گشت هاي ارشاد بیشتري را به خیابان ها مي ریزد تا فشار بیشتري بر روي زنان و فعالان حقوق زنان بیاورند.

 حتي زنان مذهبي هم نا امید شده اند: آنها نمي خواهند شاهد خونریزي در خیابان ها باشند. اعتبار آیت الله علي خامنه اي بعنوان رهبر مذهبي و یک مقام شیعه در میان هوادارانش که او را مسئول بحران اخیر مي دانند، بخطر افتاده است.

به گفته کمپین یک میلیون امضا، روز یکشنبه گروهي از مادران براي بزگداشت ندا اقا سلطان و همه کساني که از 12 ژوئن در جریان تظاهرات آرام توسط بسیجي ها شهید شده اند در پارک لاله تجمع کردند. زنان در حدود ساعت 5 بعد از ظهر به سمت پارک لاله حرکت کردند. نیروهاي امنیتي به تجمع آرام آنها حمله کردن و وحشیانه با باتوم انها را کتک زدند. نیروهاي امنیتي و لباس شخصي ها بیست نفر از معترضین را بازداشت کردند.  آنها را به زندان زنان ر خیابان وحدت اسلامي، منتقل کردند.

امروز، زنان ایراني در خیابان ها تظاهرات مي کنند و براي نجات جان جوانان که مي خواهند صدایشان را از طریق تظاهرات صلح آمیز به گوش دیگران برسانند، ، خود را جلوي نیروهاي بسیج مي اندازند. یک زن میانسال به یک بسیجي یاد آور مي شود که جمهوري اسلامي وعده اجراي عدالت و آینده اي روشن تر براي نسل بعدي را به آنها داده بود.

چهره خونین ندا وعده هاي انقلاب را منتقل مي کند، منتها درست برعکس آنچه باید اتفاق مي افتاد.

منبع: سانفرانسیسکو گیت 30 ژوئن

لینک

با گِل و خون ساختیم

تا جاده ای که موکب مهتاب ها در آن

بر قایق شهاب سفر می کنند،

با تو دریغ، میل ِاقامت نیست

شاعر این کلمات را مدت ها پیش گفته است. کسی که رانده شده از انقلاب توده ای در ایران بود که یک پادشاهی سرکوبگر را با یک رژیم روحانیت ریشویی که قول آزادی داده بود جایگزین کرد. پرتو نوری علا خیلی زود به این نتیجه رسید که آیت الله روح الله خمینی او را گول زده است.

این شعرداغدار است، لیدی لیبرتی به وطن سرکوب شده خود در سال 1979 رسید. ولی یک سال بعد از انقلاب ناپدید شد. آیت الله احزاب مخالف را ممنوع کرد و روزنامه ها را بست. حکومت دینی  زنان را درون حجاب کرد و قوانین خانواده اسلامی را مستقر کرد که به مردان حق طلاق، ازدواج مجدد و حضانت اطفال را می داد.

پس نوری علا و خانواده اش نهایتا کشور را ترک کردند و رویا های خود را در کالیفرنیا پی گرفتند.

حالا پس از سه دهه از آن جنبش مردمی، او و دخترش شهرزاد سپانلو منادیان یکدیگر در خارج شده اند. نوری علای شاعر و سپانلوی خواننده بار دیگر صدای خود را در غربت بلند کرده اند تا آزادی مردمشان را حمایت کنند.

نوری علا در آپارتمان تر و تمیز خود در ملاقات چای می گوید: "من هیچ وقت فکر نمی کردم در طول عمرم دو بار این صحنه مردم در خیابان را ببینم."

فرزانه میلانی، محقق مسائل زنان و ادبیات فارسی در دانشگاه ویرجینیا می گوید زنان یکی از نیروهای مقاومت در مقابل دولت سرکوبگر و مرد سالار ایران بوده اند. امروز تنها صدای هنر در میان زنان ایرانی سیمین بهبهانی است ولی درمیان ایرانی های آمریکا شاعران و نویسندگان زن، که به فارسی و انگلیسی می نویسند، ظهور کرده اند.

میلانی می گوید: "تاریخ طولانی از مقاومت زنان ایرانی که حقوق خود را مطالبه می کردند وجود دارد. پرتو یکی از مهمترین آنهاست. لحن استوار او باعث می شود که صدایش شنیدنی شود."

نیره توحیدی، رئیس بخش مطالعات جنسیت و زنان در دانشگاه دولتی نورتریج کالیفرنیا گفت نوری علا و سپانلو نماینده موجی از ایرانیانی هستند که انقلاب را تحمل کردند و رضا پهلوی را سرنگون کردند و به آمریکا آمدند و مشغول مرتبط کردن دوسرزمین از طریق حقوق بشر و زنان هستند.

توحیدی افزود: " آنها بخشی از تعداد روزافزون هنرمندانی در داخل و خارج از ایران هستند که از این جنبش حمایت می کنند."

نوری علا، 62 ساله،  در آپارتمان خود که با قالی های ایران زیادی تزئین شده و عکس های متعددی از خانواده و شاعران مشهور ایرانی از جمله سیمین بهبهانی بر دیوار آن آویزان است، زندگی می کند. با نشاط است و گفتارش شیطنت آمیز و کلماتش با خنده های مقطع همراه است. نوری علا در حالی که دائم در حال پذیرایی با هندوانه، ساندویچ، خیار و قهوه است مجموعه ای از داستان های زندگی پر نشیب و فراز خود را تعریف می کند. مو های بور او بر اثر سن و سال تیره شده است ولی هنوز خطوط قرمز را بر پیراهن  و آشپزخانه خود دارد- رنگی که پس از جدایی از همسر خود، که بیشتر رنگ های خنثی را دوست داشت، به آن روی آورد.

او روزانه وب لاگ خود را می نویسد و در کنفرانس های شعر شرکت می کند و در مصاحبه با رسانه های بین المللی، از جمله صدای آمریکا، در باره حوادث ایران شرکت می کند. او 9 مجموعه شعر، نقد ادبی و داستان های کوتاه  منتشر کرده است که تقریبا تمام آن ها را در کالیفرنیا پس از فرار از سانسور ایران نوشته است.

کار های او در چندین مجموعه از جمله "شعر زنان ایران" که سال آینده منتشر می شود منعکس شده است.او در ماه فوریه دیپلم افتخاری مجمع اکثریت فیوناما را دریافت کرد.

منبع: لوس آنجلس تایمز، اول جولای

خيابان های تهران که شاهد حضور هزاران معترض در دو هفته اخير بود، اينک در سکوت سنگينی فرو رفته است. هرچند شهر ظرف روزهای گذشته صحنه اعتراضات کوچکی بوده است، اما دولت با نشان دادن آمادگی استفاده از خشونت و تهديد به استفاده از آن عليه معترضان به نتايج انتخاباتی، کنترل اوضاع را در دست گرفته است. با اين حال، عدم حضور معترضان در خيابان ها، به معنای پايان بحران سياسی نيست؛ بحرانی که از زمان وارد شدن اتهام سرقت انتخاباتی 22 خرداد به محمود احمدی نژاد از سوی ميرحسين موسوی و طرفدارانش ، گريبان رژيم را گرفته است.

مسلم است که سرکوب معترضان کارآئی داشته است: شبه نظاميان بسيج در سراسر کشور پخش شدند و معترضان را قبل از به پيوستن به يکديگر، مورد ضرب و جرح قرار داده و بازداشت کردند. پليس به بازداشت صدها فعال سياسی، طرفداران کليدی و مشاوران ارشد آقای موسوی دست زده است. آيت الله علی خامنه ای رهبر عالی کشور بلافاصله و به دفعات از نتايج بحث انگيزانتخابات حمايت کرد و نسبت به ادامه اعتراضات هشدار داد. شورای نگهبان تندروی کشور 8 تير پس از بازشماری نمادين آراء، بر پيروزی احمدی نژاد مهر تأييد زد.   

هرچند به نظر می رسد رژيم در کنترل خيابان ها موفق عمل کرده، اما جنبش اصلاح طلبی ايران به پيروزی خيره کننده اخلاقی و سياسی دست يافت که می تواند به پيشبرد بيشتر تلاش ها در مسير تغييرات آزادی خواهانه منجر شود.

نادر هاشمی نويسنده کتاب «اسلام، سکولاريسم و دموکراسی ليبرال: به سوی يک نظريه دموکراتيک برای جوامع مسلمان» می گويد: «اين يک نقطه عطف است. جمهوری اسلامی در حال حاضر با بحران عميق مشروعيت روبرو است. يک جامعه بسياری سياست زده و ناراضی وجود دارد که برای تغييرات بيشتر و پاسخگو کردن نظام سياسی ايران، فشار وارد می کند.»

احيای جنبش اصلاح طلبی بر پايه مطالبه تغيير در ايران، ريشه ديرين و عميقی دارد. اعتراضات چشمگير ماه ژوئن در واقع در ادامه جنبش مردمی است که از 12 سال پيش با پيروزی خيره کننده محمد خاتمی روحانی ميانه رو آغاز شد. خاتمی در انتخابات سال 1997 به برکت حضور توده عظيم جوانان و زنانی که به دنبال آزادی فردی و سياسی بيشتر و تعامل با دنيای خارج بودند، جناح محافظه کار را شکست خورده و مغموم ساخت. تندروها در خلال سال های بعد به دستور کار اصلاح طلبی خاتمی حمله کردند و نيروهای امنيتی به سرکوب اعتراضات گاه و بيگاه دانشجويان دست زدند. با اين حال، تجمعات ماه ژوئن نشان داد درخواست برای تغيير از سوی ميليون ها ايرانی، غيرقابل سرکوب است.

اين بار، ائتلاف اصلاح طلبی بسيار گسترده تر است و شامل طيفی از روحانيون، سياستمداران و چهره های فرهنگی است که پيشتاز انقلاب سلامی سال 1979 بودند، اما اينک احساس می کنند وعده های انقلاب تحت الشعاع حضور مسؤولان خاصی در مرکزيت رژيم قرار گرفته است. «موج سبز» موسوی بيشتر از آنکه انقلابی در برابر جمهوری اسلامی باشد، کشمکش اصلاح طلبان درون نظام عليه جناح غيرانتخابی تشنه قدرت، محسوب می شود.

موسوی بدون وقفه خواهان ادامه اعتراضات است. هرچند ممکن است اين اعتراضات کوچک باشد و در محدودۀ قوانين مربوط به کسب مجوز بگنجد، اما روح اعتراض را زنده نگه می دارد. طرفداران گروه مخالف در ايران نيز به سهم خود سعی می کنند با نوشتن نام موسوی بر روی اسکناس ها و سردادن شعار «الله و اکبر» به عنوان شعار نمادين انقلاب در سال 1979  بر روی پشت بام ها و پشت پنجره های منازل شان، جنبش را زنده نگه دارند. مخالفان در عين حال، درخواست اعتصابات عمومی می کنند. قرار است دو سال ديگر انتخابات مجلس انجام شود که خود برای اصلاح طلبان، فرصتی است تا دلمشغولی های خود را به پای صندوق های رأی و شايد هم به خيابان ها بکشانند. 

هاشمی می گويد: «ما نمی دانيم همه اين کارها به کجا ختم می شود، اما طبقه حاکم متحمل خدشه بزرگی در اعتبار خود شده است. با درنظر گرفتن مخالفت ها و جنبش های مردمی، سرکوب دائمی مخالفان و بازگشتن به شرايط سابق، بسيار مشکل خواهد بود. اکنون يک رهبر مخالف وجود دارد که مايل به ايستادگی در برابر حاکميت ايران است، مرعوب نمی شود و تسليم شرايط هم نمی شود.» بنابراين سؤال اين است که انقلاب سبز، چگونه ادامه خواهد يافت و نه اينکه آيا ادامه خواهد يافت.

منبع: تايم- 1 ژوئيه

راجع به شکاف های بوجود آمده در هرم دينی بر سر نقش رهبری عالی ، مطالبی نوشته ام. با فروکش کردن بحران ناشی از انتخابات ايران، اين بحثی است که بالا گرفته و بايد به نتيجه برسد.

در عراق، که محل زندگی آيت الله العظمی علی سيستانی مهمترين رهبر مسلمانان شيعه است، نظريه ديگری جاری است. طبق اين نظريه، رهبران دينی بايد نفوذ خود بر امور کشور را از طريق اعتبار ذهن و مباحثات اعتقادی اعمال کنند. چنين رويکردی در اروپا و آمريکا، آشنا به نظر می رسد.

مکتب عراقی و به طور دقيق تر، حوزه نجف و ساير شهرهای مذهبی به عنوان پايگاه آيت الله ها، به طور سنتی به عنوان سکوت گرا شناخته می شوند. اما از آنجا که مذهب حد و مرزی نمی شناسد، شواهدی وجود دارد که انديشه سکوت گرائی به سرعت در حال گسترش است.

ديويد ميليبند وزير خارجه انگلستان اخيراً در سخنرانی خاورميانه ای خود به اين گسترش ايده ها اشاره فراوانی کرد. چندی پيش، ديپلمات ها در لبنان به من گفتند شيوخ حزب الله پس از ديدار از نجف به دنبال تغيير ديدگاه هايشان هستند. سفر زيارتی ميليون ها ايرانی به نجف و کربلا پس از سقوط صدام نيز، امکان تبادل ايده ها ميان دو کشور را فراهم کرده است.

تندروهای ايران توانستند اعتراضات خيابانی را سرکوب کنند اما نمی توانند جلوی مباحثات بنيادی درون مذهبی را بگيرند.

هرچند شکايات پوشالی از دخالت قدرت های غربی در انتخابات ايران پذيرفته نشده است، اما اين مناظره از زمان بزرگترين دخالت قدرت ها در منطقه، يعنی اشغال عراق در سال 2003، پا به عرصه گذاشته است.

يکی از پيامدهای تغيير موفقيت آميز رژيم در عراق، آشکار شدن کشمکش موجود بر سر نقش دين در کشورهای شيعه است.

عراق مانند ايران و احتمالاً لبنان، از اکثريت شيعه تشکيل يافته است.

در ايران به عنوان تنها کشوری که روحانيون بر مسند حکومت نشسته اند، قدرت هرم دينی برای حکومت بر کشور، در قالب آنچه ولايت فقيه خوانده می شود، تجلی پيدا کرده است. مفهوم ولايت فقيه که در اواخر دهه 1960 از سوی آيت الله روح الله خمينی بنيانگذار جمهوری اسلامی شکل گرفته است، امور مذهبی را برتراز ساير مسائل جاری  می داند.

منبع: تلگراف- 29 ژوئن

يک روز پس از آنکه شورای نگهبان بر پيروزی چشمگير محمود احمدی نژاد صحه گذاشت، نيروهای امنيتی و پليس با حضور گسترده خود در خيابان های تهران در روز سه شنبه و برپا کردن ايستگاه های بازرسی، نشان دادند دولت تحملی برای هرگونه ابراز مخالفت علنی از خود نشان نخواهد داد.

دولت برای پايان دادن به هفته ها اعتراض که قوی ترين چالش حکومت از زمان برپائی انقلاب اسلامی در سال 1357 محسوب می شد، به يک سلسله اقدامات دست زد. مجلس ايران با انتشار اطلاعيه ای، از انتخابات 22 خرداد و تلاش پليس و شبه نظاميان بسيج در حفظ امنيت تشکر و قدردانی کرد. آقای احمدی نژاد نيز به ديدار از وزارت اطلاعات خود شتافت و در جمع کارکنان اين وزارتخانه سخنرانی کرد.

دولت بدنبال برگزاری انتخابات به سرکوب گسترده  اعتراضات دست زد و با بکارگيری شبه نظاميان مسلح و نيروهای پليس، 17 کشته و صدها مجروح برجا گذاشت. مسؤولان به بازداشت صدها خبرنگار، مقامات پيشين دولت، فعالان سياسی و حتی چهره های مستقل دست زدند تا از هرگونه تظاهرات بعدی ممانعت به عمل آيد.

تحليلگران سياسی می گويند به نظر نمی رسد هيچگونه دورنمائی از انجام اقدامات منسجم عليه تعبير دولت از وقايع وجود داشته باشد. بازداشت ها باعث تضعيف رهبری مخالفان شده و در کنار حضور نيروها و نبود ابزار ارتباط جمعی، در ايجاد اين شرايط نقش داشته است.

به گفته تحليلگران سياسی، يکی از تازه ترين بازداشت ها که به اقتصاددان سياسی مستقلی به نام بيژن خواجه پور مربوط می شود، باعث ايجاد نگرانی در جامعه مدنی ايران شده است، زيرا وی در تظاهرات مخالفان هيچ نقشی نداشته است.

آقای خواجه پور در بازگشت از انگليس، در فرودگاه بازداشت شده و مانند بسياری از افراد ناپديد شده، سر از زندان مخوف اوين درآورده است. تحليلگران می گويند اين بازداشت، سبب بروز نگرانی هائی در خصوص وسعت سرکوب و دورنمائی از ايجاد خلأ سياسی در کشور است.

کريم سجادپور کارشناس مسائل ايران از مؤسسه بين المللی صلح کارنگی می گويد: «بيژن آخرين تحليلگر مستقل در تهران بود که با ادامه سفرهايش به اروپا و آمريکا، درباره ايران به سخنرانی آزادانه می پرداخت. او هميشه اعتقاد داشت اگر کاملاً شفاف باشد، دولت درک می کند هيچ کار اشتباهی از وی سر نمی زند.»

بر اساس گزارش های خبری در ايران، دولت ظرف چند روز گذشته مسؤولان بلندپايه حامی ميرحسين موسوی را از کار اخراج کرده است.

گروه های حقوق بشر می گويند بازداشت ها در سراسر کشور به مرحله اجرا گذاشته شده است. با اين حال، نسبت به وضعيت افرادی که در زندان اوين و در معرض خطرات فيزيکی قرار دارند نگرانی های زیادی وجود دارد.

عفو بين الملل طی اطلاعيه ای اعلام کرد «نسبت به بازداشت چندين نفر از رهبران مخالف پس از انتخابات 22 خرداد عميقاً نگران است. آنها ممکن است تحت شکنجه قرار بگيرند و به عنوان يک پيش زمينه برای برپائی دادگاه ها و احتمالاً صدور حکم اعدام برای آنها، مجبور به اعتراف های تلويزيونی شوند.»

گزارشگران بدون مرز، به عنوان يک سازمان آزادی مطبوعات، همچنین اعلام کرد نگرانی ها فراتر از رهبران مخالفان است. در اطلاعيه اين نهاد آمده است: «گزارش چندين شاهد ما را نسبت به تأثير اغتشاشات بر رفتار نامناسب با زندانيانی که عليه رژيم به اعتراض پرداخته اند، نگران کرده است و چندين روزنامه نگار و وبلاگ نويس تحت رفتار وحشيانه سپاه و افراد استخدام شده از سوی سعيد مرتضوی قرار گرفته اند.»

دولت همچنان اصرار دارد عوامل غربی، خصوصاً انگليسی ها، در بروز ناآرامی ها نقش داشته اند. دولت روز دوشنبه سعی کرد مسؤوليت مرگ 17 نفر از معترضان را به گردن ديگران بياندازد.

حسين طائب فرمانده شبه نظاميان بسيج اعلام کرد کسانی که تظاهر به پوشيدن يونيفرم های بسيج کرده اند، مسؤول حمله به جمعيت غيرمسلح بوده اند. وی ضمناً ادعا کرد فردی که خود را جای بسيجی ها جا زده، مسؤول مرگ ندا آقا سلطان است؛ زن جوانی که پس از به تصوير کشيدن شدن صحنه مرگش در خيابان و راه يافتن اين ويدئو به اينترنت، در تمام دنيا به عنوان يک نماد بين المللی شناخته شد.

منبع: نيويورک تايمز- 30 ژوئن

روزنامه های طرفدار احمدی نژاد با تيتر بزرگ در صفحات نخست به استقبال تأييد نتيجه انتخابات از سوی شورای نگهبان رفتند. جرايد حامی ميرحسين موسوی نيز اين خبر را با تيترهای کوچک به چاپ رساندند.  

موسوی اعلام کرده احمدی نژاد از طريق تقلب به سرقت انتخاباتی دست زده و خواهان برگزاری انتخابات جديد شده است. تحليلگران غربی پيروزی احمدی نژاد با نسبت 2 به 1 را مشکوک و غيرممکن توصيف کرده اند.

تصميم شورای نگهبان پس از اعلام حمايت رهبر عالی کشور از نتايج در 29 خرداد، امکان برگزاری مجدد اين انتخابات را غيرممکن ساخت. دولت، اعلام رسمی پيروزی خود را پس از سرازير شدن طرفداران موسوی به خيابان ها و سرکوب آنها توسط پليس و شبه نظاميان طرفدار دولت، به تأخير انداخته بود.

احمد ميرزائی کارگر 45 ساله در يکی از شرکت های خصوصی ايران می گويد تصميم شورای نگهبان، «عادلانه و مبتنی بر واقعيت بوده است. ايرانی های عاشق احمدی نژاد هستند و اگر دوباره نامزد انتخابات شود، نتايج مشابه همين خواهد بود.»

اما سحر، معلم 35 ساله دبيرستان، می گويد او می دانسته شورای نگهبان اين انتخابات را تأييد خواهد کرد.

وی می گويد: «من متقاعد نشده ام. هرکسی که من می شناسم، به موسوی رأی داده است و شورای نگهبان، يک قاضی عادل نبوده است.»

خبرگزاری مستقل فرارو در خبری که نشان از تأثير تحولات سياسی در مهمترين بخش اقتصادی کشور دارد، از کنار رفتن سه مقام ارشد وزارت نفت حکايت کرده است.

هر سه نفر از چهره های برجسته در دولت محمد خاتمی رئيس جمهر سابق بودند و از متحدان اکبر هاشمی رفسنجانی محسوب می شدند. هر دو رئيس جمهور سابق را حامی موسوی در اين انتخابات قلمداد می کنند.  

شورای نگهبان که از سوی مخالفان به جانبداری از احمدی نژاد متهم شده، روز دوشنبه اعلام کرد پس از بازشماری 10 درصد از 40 ميليون رأی مأخوذه، تنها به «تخلفات جزئی» برخورد کرده است.

به گزارش تلويزيون دولتی ايران، آيت الله احمد جنتی رئيس محافظه کار شورای نگهبان اعلام کرد «بررسی های دقيق و فراگير»، تنها «تخلفات جزئی را پيدا کرده که در تمام انتخابات رخ می دهد و شايسته توجه نيست.»

موسوی از زمان آغاز مناقشات تنها چند بار در انظار عمومی ظاهر شده و عهد کرده برای ادامه گردهمائی ها، به دنبال کسب مجوز قانونی است.

حکومت ايران اعلام کرده است مراسم تحليف آقای احمدی نژاد تا پيش از 4 مرداد ماه انجام خواهد شد.

هيلاری رودهام کلينتون وزير خارجه آمريکا در پاسخ به اين سؤال که آيا احمدی نژاد را به عنوان رئيس جمهور مشروع ايران به رسميت می شناسد، گفت: «ما اوضاع را روز به روز مدنظر خود داريم.»

به گفته دولت ايران، حتی اگر در تمامی آرای بازشماری شده تخلفاتی پيدا می شد، هنوز احمدی نژاد از موسوی پيشی می گرفت.

کلينتون در واشنگتن به خبرنگاران گفت: «آنها در مسأله روند انتخاباتی، يک شکاف بزرگ اعتباری با مردم خود دارند. من فکر نمی کنم اين شکاف با بازنگری محدود بخش کوچکی از آرا از ميان برود.»

رهبران ايران تلاش کرده اند مسؤوليت ناآرامی های انتخاباتی را متوجه دسيسه های غرب کنند، ابزار آشنائی که دولت از ديرباز در برابر مخالفان داخلی به کار گرفته است.

به گزارش تلويزيون ماهواره ای  وانگليسی زبان دولت، پرس تی وی، حسين طائب فرمانده بسيج روز دوشنبه از افراد مسلحی سخن گفته که خود را به جای بسيجی ها جا زده بودند. 

منبع: سی بی اس- 30 ژوئن