Rooz

صداي ايران در گردهم آيي جهاني زنان‏

"جنبشي که رهبر و دفتر مرکزي ندارد"‏ - دوشنبه 27 آبان 1387 [2008.11.17]

asiehamini.jpg

آسيه اميني

بيش از 2200 زن فعال در جنبش هاي زنان از حدود 150 کشور جهان در شهر کيپ تاون در افريقاي جنوبي گرد هم آمدند ‏تا طي روزهاي 14 تا 17 نوامبر 2008، درباره مسائل زنان در کشورهاي مختلف به بحث و بررسي و تبادل تجربه ها ‏بپردازند. ‏

jonbeshzanan.jpg

در روز نخست اين کنفرانس جهاني، که در آن چهره هايي از فعالان زن ايراني نيز شرکت کرده اند، در پانل مربوط به ‏فعالان کمپين يک ميليون امضا، شيرين عبادي درباره فعاليتها و خواسته هاي فعالان جنبش زنان و نيز فعاليتها و ‏دستاوردهاي اين کمپين سخن گفت.‏

وي جنبش زنان ايران را يکي از قوي ترين جنبشهاي زنان در خاورميانه برشمرد و گفت: اين جنبش که ويژگي آن نداشتن ‏رهبر و اداره مرکزي است به دليل تکيه بر همه مردمي که به برابري حقوق زن و مرد اعتقاد دارند، يک جنبش مردمي ‏قوي است. و به همين دليل است که حکومت توان فروپاشاندن آن را ندارد. ‏

وي سپس به برخي دستاوردهاي اين جنبش از جمله حضانت فرزند اشاره کرد که به موجب آن بعد از طلاق زن ومرد، هفت ‏سالگي به جاي سپردن اجباري فرزندان به پدر، در صورت داشتن اختلاف دادگاه بايد درباره بودن فرزند در پيش پدر يا ‏مادر تصميم بگيرد. ‏

‏ شيرين عبادي، با شاره به مصداقهايي از تبعيض هاي قانون اسلامي که بعد از انقلاب در ايران به تصويب رسيد، گفت: ‏عجيب اينکه تعداد زنان تحصيل کرده در ايران، بيش از مردان تحصيل شده است و در دانشگاه ها، 65 درصد دانشجويان ‏را زنان تشکيل مي دهند. زناني که در مشاغل مختلف جامعه همچون استاد دانشگاه، پزشک، مهندس و حتا مديران مختلف ‏اداري مشغول به کارند، نمي توانند قوانين تبعيض آميز و تحقيرآميز را تحمل کنند. زيرا اين قوانين با واقعيت زندگي آنها ‏تطبيق ندارد. ‏

وي با ايراد مثالي درباره اينکه زنان طبق قانون اجازه بيرون رفتن از خانه را بدون رضايت و اجازه همسر، ندارند، گفت: ‏حالا فرض کنيد اين زن نماينده مجلس باشد و شوهرش به خاطر يک دعواي خانوادگي، مانع رفتن او به بيرون شود. آيا ‏طبق قانون صندلي پارلمان بايد خالي بماند؟!‏

برنده جايزه صلح نوبل که در اين پانل، بين چند تن از فعالان کمپين يک ميليون امضا نشسته و سخن مي گفت، اين کمپين را ‏به خاطر فراگيري و تاثيرهايش، يکي از موثرترين حرکتهاي زنان در ايران و خاورميانه دانست. ‏

در اين پانل که با حضور چند تن از فعالان کمپين يک ميليون امضا برگزار شده بود همچنين موضوعاتي همچون نحوه کار ‏و فعاليت کنشگران، ويژگي چهره به چهره بودن کمپين، قوانين نابرابري که براي مردم در مورد آنها توضيح داده مي شود، ‏استراتژي هايي که کنشگران استفاده مي کنند، حضور سه نسل از زنان در کنار هم، چگونگي تامين منابع مالي از خود ‏کنشگران، غير وابسته بودن کمپين به منابع خارج از کمپين و حضور مردان برابري خواه در کنار زنان براي حاضراني که ‏يکي از شلوغترين و پر شنونده ترين سالنهاي کنفرانس را تشکيل داده بودند، توضيح داده شد.‏

همچنين استفاده از تکنولوژي هاي جديد ارتباطي همچون موبايل و اينترنت توسط يکي از کنشگران توضيح داده شد. در اين ‏بخش از تاثيرات اس.ام.اس در اطلاع رساني، اي ميل و مسنجرها توضيح داده شد و تاثير سايتهايي که تنها رسانه هاي تحت ‏انتشار کمپين هستند و وبلاگها و وبسايتهاي خواهر که در مناطق مختلف ايران و جهان، اخبار و مسائل مرتبط با کمپين را ‏منتشر مي کنند در اطلاع رساني و توزيع آگاهي بين مردم سخن گفته شد. ‏

در بخش ديگري از اين پانل، تهديدات و فشارهاي وارد شده بر کنشگران در دو بخش پيش از دستگيري و پس از دستگيري ‏بازخواني شد. فشار در محيط کار و دانشگاه، محروميت از تحصيل، محدود کردن فضاهاي عمومي، ممنوع الخروج شدن ‏از کشور، از جمله روشهاي سرکوب پيش از بازداشت عنوان شد. سخنران اين بخش درباره تاثيرات زندان و بازداشت ‏فعالان کمپين گفت: بازداشتها باعث شد ما با قربانيان واقعي نابرابري هاي حقوقي بين زنان و مردان آشنا شويم. ‏

در اين کنفرانس بزرگ جهاني هر روز حدود چهل نشست، به صورت سخنراني، گفت و گوي جمعي و پرسش و پاسخ، ‏ورک شاپ و ميزگرد برگزار شده و تجربه هاي مختلف جنبش هاي زنان در کشورهاي مختلف شنيده مي شود. برخي از ‏مسائل مطرح شده در اين کنفرانس عبارتند از بلند شدن صداي فمينيسم در اسلام، فمينيسم اگر و مگر ندارد، رابطه فمينيسم ‏و خانواده، ساختن و حمايت فعاليتهاي جنسيتي در توده ها، حقوق کارگران زن و تامين بودجه براي جنبش هاي فمينيستي، ‏شرايط زنان معلول جسمي و ذهني، زنان و ايدز، حقوق کارگران زن جنسي، گامهاي نخست براي جنبش سازي، نگاه از ‏درون به بنيادگرايان مذهبي، چرا سکولاريزم موضوع زنان است؟، نئوليبراليزم و بنياد گرايي در نظم جديد جهاني، زنان و ‏عدالت اجتماعي و اقتصادي، مسائل زنان کشاورز، فقر، سقط جنين، بهداشت باروري و...‏

کنفرانس کيپ تاون توسط "انجمن حقوق زنان در توسعه"‏‎(Association for Women’s Rights in Development)‎‏ ‏تشکيل شده که يک سازمان بين المللي مبتني بر عضويت است. هدف اين انجمن که با نام اختصاري آن "اويد" ‏‎(AWID)‎‏ ‏شناخته مي شود، تقويت صداي مدافعان حقوق زنان و همچنين قدرت بخشي به جنبش هاي زنان است. فروم بين المللي اويد، ‏يکي از بزرگترين نشست هايي است که رهبران جنبشهاي زنان و فعالان حقوق زنان، را هر سه سال يکبار گرد هم مي ‏آورد تا ضمن تدوين راهبردها تا در يک فضاي پر انرژي از يکديگر بياموزند. ‏

نرگس محمدي يکي از فعالان زن ايراني شرکت کننده در اين کنفرانس درباره تاثيرات فروم جهاني زنان مي گويد: موضوع ‏زنان يک موضوع فراملي است. زنان، صرف نظر از اين که مسائل خاص خودشان را در کشورها و جوامعشان دارند، به ‏صفت زن بودن، داراي يک ويژگي جهاني هستند؛ ويژگي که به آنها حرکت و قدرت مي بخشد. جنبش زنان ايران نيز ‏جزيره نيست. متعلق به همان جامعه جهاني زنان است و بسياري از مسائل ما با مسائل زنان پاکستاني، افريقايي، لهستاني، ‏اندونزيايي، امريکايي و هرجاي ديگر دنيا مشترک است. ‏

حضور زنان فعالان جنبش زنان در فروم جهاني به حدي قوي بود که در بسياري از نشستها و بروشورها، تصاوير مختلفي ‏از اين جنبش به عنوان نمونه موفق حرکت زنان، به نمايش گذاشته مي شد. ‏

بازگشت به صفحه اول

ad_vertical.jpg
استفاده‌ غیر تجاری از مطالب «روز»‌ تنها بر اساس پروانه‌ کریتیو لایسنس و به‌ طور مشروط آزاد است.