‏

نوشابه اميري
nooshabehamiri@yahoo.com

در صحنه پر ماجراي سياست ايران، و در پس همه دودهايي که به راه مي افتد تا چشم، چشم را نبيند، موضع گيري ‏روز جمعه آيت الله خامنه اي در مورد سخنان رحيم مشايي و دوست داشتن "ملت اسراييل" و حمايت محمود احمدي نژاد ‏از معاون خود، اگر چه در ظاهر به دو سوي مختلف مي رفت، اما در واقع بر يک داستان، تاکيد داشت: ساکت! خودمان ‏تصميم مي گيريم.‏

آيت الله علي خامنه اي در نماز جمعه تهران، سخنان رحيم مشايي در باره دوستي با مردم اسرائيل را اشتباه دانست و ‏گفت: "يک نفر پيدا مي شود در باره مردمي که در اسرائيل زندگي مي کنند، اظهار نظر مي کند، البته اين اظهار نظر ‏غلطي است. اينکه گفته مي شود ما با مردم اسرائيل هم مثل مردم ديگر دنيا دوستيم، اين حرف درستي نيست." و ‏همچنين اينکه "اين موضع دولت جمهوري اسلامي هم نيست."‏

آن هم درست ساعاتي پس از آنکه احمدي نژاد گفته بود: "حرف آقاي مشايي حرف دولت است و حرف روشني است." ‏حال لابد به روال سي سال گذشته که آقايان حرف هاي خود را گفته اند و ديگران، هر کس از ظن خود، يار گشته است ‏با اين و آن، بايد اين دو تيتر را مقابل هم گذاشت و نتيجه گرفت که: آقا از رئيس جمهور ناراضيست.‏

من اما مي خواهم اين بار از ظن تجربه، با اين سخنان يارشوم و ديگر جملات کليدي آقايان خامنه اي و احمدي نژاد را ‏بازخواني کنم. آيت الله خامنه اي در پس تنبيه کلامي آقاي مشايي اما تنبيه همه آن 50 آيت الله عضو مجلس خبرگان، ‏همه آن 200 نماينده مجلس، همه روحانيون مجلس، همه مخالفان رئيس آقاي مشايي، يعني احمدي نژاد را مد نظر ‏دارد. او به نوشته ايسنا "عكس‌العملهاي مستمر درباره اظهار نظر غلط درباره مردم اسرائيل را كاري بيهوده‎ ‎و ‏التهاب‌آفرين" مي خواند و مي گويد: "اين حرف غلط تمام شده است و نبايد دنبال اينجور‎ ‎مسائل كوچك و پوچ را گرفت ‏و آن را ادامه داد‎.‎‏"‏

به عبارت ديگر: آقاي مشايي يک غلطي کرد، اما شماساکت!‏

و اين "شما" همان کساني هستند که محمود احمدي نژاد وقتي از وي نظرش را در باره موضع گيري برخي مراجع ‏تقليد ـ و اتفاقا همگي از جناح راست ـ درباره لزوم برکناري آقاي اسفنديار رحيم مشايي مي پرسند، به صراحت تعريف ‏شان مي کند. او با اشاره به اينکه "براي مراجع احترام قائل است" مي افزايد: "تصميمات دولت مستقل از ‏اظهارنظرهاي افراد گرفته مي‌شود، حتي اگر آن افراد محترم و عزيز باشند." ‏

و اين لپ کلام است که رهبر جمهوري اسلامي صورت کلي اش را مطرح مي کند و رئيس جمهور وي مصداقش را.‏
سخناني که اگر در روزگاري ديگر توسط کساني ديگرمطرح مي شد، حداقلش راه افتادن کفن پوشاني بود که در دوران ‏آقاي احمدي نژاد به دلايل پيدا و ناپيدا، ديگر نه غيرت اسلامي شان به جوش مي آيد و نه از خاصيت "خودجوشي" ‏شان چيزي باقي مانده است.‏

به ديگر سخن، امروز روزبازگشت "مراجع عزيز" به خانه است. تاريخ مصرف آنان تمام شده. حکومت، رئيس و ‏صاحب دارد و پشتوانه اش هم حزب پادگاني مخفي. اين سخن برخلاف گفته برخي به معناي مقابله با روحانيت و شايد ‏در دراز مدت جدايي دين از حکومت نيست؛ برعکس. سخن دقيقا بر سر حکومت ديني است، اما از نوع "يک نفره" ‏اش و با کارپردازي همانان که سخنگويي خويش را در اين مقطع به محمود احمدي نژاد سپرده و يک دوره 4 ساله ‏ديگر نيز برايش تدارک ديده اند. دوره اي که قرار است حکومت ديني"يک نفره" به کمک پادگانچي ها و عدليه چي ‏هايي از نوع سعيد مرتضوي، به تمامي استقرار يابد و ته مانده صداهاي معترض را نيز در حنجره ها خفه کند. ‏

نه! سخنان آقاي احمدي نژاد که به پشتوانه رهبري فقيه ادا مي شود، پايان حکومت ديني نيست؛ آغاز سرديست که تنها ‏چراغ آن قرار است در يک جا بسوزد:خانه ولي مطلقه فقيه. هر چند خانه اي که تجربه ايراني مي گويد در آن نيز ‏جنگ، سنگر به سنگر ادامه خواهد يافت؛ شايد وقتي ديگر. ‏