رهبر بايد فراتر از گروه ها بايستد
سرمقاله ديلي ستار در رقابت هاي انتخاباتي در ايران - پنجشنبه 7 شهریور 1387 [2008.08.28]
محمود احمدي نژاد رئيس جمهور ايران، احتمالاً جاي پاي خود را در پست سياسي اش محکم تر مي بيند زيرا سخنان آخر هفته آيت الله علي خامنه اي- رهبر عالي ايران- در هياهوي منازعات کشور در آستانه انتخابات رياست جمهوري سال 2009، نشان از حمايت از او داشت.
اخيراً احمدي نژاد به دليل عملکرد سياسي و اقتصادي خود، از سوي رقباي داخلي اش و از هر زاويه قابل تصوري، تحت حملات فزاينده و علني قرار گرفته است. خامنه اي در ديدار روز شنبه با رئيس جمهور و هيأت دولت خاطر نشان کرد که انتقادات را جدي نگيرند و شکست هاي سياسي را نپذيرند، بلکه به کاستي هاي مشهود بپردازند و طوري براي مردم کار کنند، که گوئي «پنج سال (آينده) همچنان اين مسؤوليت را در اختيار خواهند داشت.»
رهبر ايران ندرتاً وارد مشاجرات سياسي داخلي مي شود و وقتي هم که مي شود، سخنان او يا حداقل لحن کلام او توجه همگان را به خود جلب مي کند. روشي که رسانه هاي مختلف در انعکاس اظهارات خامنه اي براي عموم در پيش مي گيرند، شاهدي بر اين ادعا است. روزنامه کارگزاران که به اکبر هاشمي رفسنجاني- يکي از رقباي احمدي نژاد- وابسته است، به انتقادات رهبر از عملکرد اقتصادي دولت و هشدار او درباره نرخ دو رقمي تورم پرداخت که اگر مهار نشود، تمامي نظام جمهوري اسلامي را تحت الشعاع قرار خواهد داد. از سوي ديگر، خبرگزاري دولتي ايرنا که تحت مديريت رئيس جمهور به کار مشغول است، از اظهارات تحسين انگيزي که نثار وي شده استقبال کرد و سخنان خامنه اي را مانند يک حمايت همه جانبه قبل از انتخابات پيش رو به تصوير کشيد. اکثر رسانه هاي غربي هم مثل هميشه با پيچ و تاب دادن به گزارش ايرنا، اظهارات خامنه اي را نشانه دخالت گسترده وي در فرآيندهاي سياسي کشور ارزيابي کردند.
البته از کاه کوه ساخته اند. حتي حمايت آشکار و همه جانبه خامنه اي از علي اکبر ناطق نوري در انتخابات 1997 براي غلبه او بر محمد خاتمي در صندوق هاي رأي کافي نبود و رهبر ايران در نهايت چاره اي جز تسليم شدن دربرابر خواست مردم ايران نداشت. اين خواست در پاي صندوق هاي رأي ابراز شد. از اين گذشته، خامنه اي حتي با حمايت ضمني از احمدي نژاد که حزبش در انتخابات گذشته مجلس و شوراي محلي عملکرد ضعيفي داشت، علامت بدي را به مردمش و به دنيا ارسال مي کند.
قيل و قال هاي دنيوي نظير آنچه در صحنه سياسي ايران بروز کرد، نمي بايست با برتري معنوي رهبري ممزوج شود. شايد براي رهبر عالي ايران بهتر باشد که به جاي آنکه اجازه دهد از او به عنوان آلت دستي براي حمايت ازاحزاب ايران استفاده شود و از سوي غرب به عنوان يک ديکتاتور تلقي شود، در آستانه انتخابات بيشتر کناره جوئي کند.
منبع: ديلي استار- 27 اوت
