از مهمترين دلايلي که در مقابل منتقدان حضور آقاي خاتمي به عنوان کانديداي جبهه اصلاحات در دهمين انتخابات ‏رياست جمهوري مطرح مي شود، امکان "اجماع" و "وحدت کانديدا" در صورت حضور ايشان در انتخابات است.
‏
بي شک وحدت کانديداي منتقدان، تحول خواهان، اصلاح طلبان و يا هر طيف سياسي که مي خواهد جانشين دولتمردان ‏دولت نهم شود، براي پيروزي آن گروه امري ضروري است. تا کنون چهره هاي مختلفي که کمابيش از سوي رسانه ها ‏منسوب به اصلاحات معرفي شده اند به طور علني يا غيرعلني، تلويحا يا تصريحا آمادگي خود را براي کانديداتوري ‏اعلام کرده اند. افرادي همچون "کروبي"، "عارف"، "مهرعليزاده"، "روحاني" و .... حاميان حضور آقاي خاتمي ‏معتقدند که با اعلام کانديداتوري ايشان نه تنها ساير گزينه هاي نزديک به اصلاح طلبان به نفع ايشان کناره گيري ‏خواهند کرد بلکه برخي از نامزدهاي احتمالي اصولگرايان معتدل نظير قاليباف نيز از شرکت در انتخابات منصرف ‏خواهند شد. ‏

با اين حال اين روزها تقريبا همگان با واسطه يا بي واسطه از کانديداي احتمالي حزب اعتماد ملي شنيده اند که "اگر ‏خاتمي بيايد من هم مي آيم" در واقع فرض حضور شيخ اصلاحات در انتخابات آتي در صورت حضور خاتمي، اين ‏روزها فرضي کاملا جدي و چه بسا قطعي است. اينکه در صورت نامزدي آقاي خاتمي افرادي چون عارف، ‏مهرعليزاده و ... نامزد نخواهند شد گرچه امري پذيرفته است اما بايد پرسيد چه کسي در ميان عموم مردم اين آقايان را ‏به عنوان اصلاح طلب مي شناسد؟ تصور کاملا اشتباه برخي دوستان از مفهوم اصلاح طلبي موجب شده است تا تصور ‏کنند هرآن کسي که در دوره اصلاحات مديريتي بر عهده داشته است اکنون در ميان مردم به عنوان اصلاح طلب ‏شناخته مي شود و علاقه و اعتماد مردم به اصلاح طلبان براي او راي آور خواهد بود، بر اين اساس اگر قرار باشد ‏مديران دولت هاي اصلاحات را اصلاح طلب بدانيم چهره هايي چون "دري نجف آبادي"، "حسين مظفر" و ... را هم ‏بايد چهره هاي مقبول و مورد علاقه حاميان و راي دهندگان به اصلاحات بدانيم، اما خوشبختانه واقعيت آن است که ‏آزمون هاي دشوار طي شده از دوم خرداد 76 علاقه مندان به اصلاحات را به اين باور رسانده است که ملاک قضاوت ‏خود را عملکرد هر فرد بدانند نه يدک کشيدن عنوان کلي اصلاح طلب. بر اين اساس بايد گفت که لزوما کانديداتوري ‏آقاي خاتمي موجب وحدت در ميان اصلاح طلبان نبوده و تنها نام هايي که در محافل سياسي ـ و نه در ميان قشرهاي ‏مختلف مردم- به اصلاح طلبي معروف اند را کنار خواهد زد و نه چهره هاي شاخص و امتحان پس داده جبهه ‏اصلاحات را. از اين رو چنانچه نامزد ديگري مانند "عبدالله نوري" از سوي اصلاح طلبان معرفي شود علاوه بر اينکه ‏نامزدي احتمالي اشخاصي چون مهرعليزاده و عارف از سوي مردم به پاي اصلاح طلبان نوشته نخواهد شد بلکه با ‏توجه به سبقه تاريخي و عملکرد شفاف و موج محبوبيت فراواني که نوري دارد بسياري را از رقابت با او پرهيز ‏خواهد داد‎. ‎

استدلال لزوم وحدت براي پيروزي همچنانکه براي اصلاح طلبان کاربرد دارد براي اصولگرايان نيز ضرورتي انکار ‏ناپذير است، چنانچه اعضاي ارشد مجاهدين و مشارکت بارها اعلام کرده اند با آمدن آقاي خاتمي دوگانه "احمدي نژاد- ‏خاتمي" شکل خواهد گرفت، به اين ترتيب تمامي نيروي اصولگرايان براي شکستن آقاي خاتمي پشت سر آقاي احمدي ‏نژاد جمع شده و چنين امري به دلايل ناگفته پيدا قطعا به نفع اصلاحات و شخص آقاي خاتمي نخواهد بود. "روحاني" و ‏‏"قاليباف" از جمله نامزدهاي احتمالي هستند که گفته مي شود سرنوشت خود را به خاتمي گره زده اند، پس شکي باقي ‏نمي ماند که با عدم حضور آقاي خاتمي و کانديداتوري روحاني و قاليباف بخش قابل توجهي از راي اصولگرايان به ‏آنها اختصاص خواهد يافت و عملا موجب از دست رفتن بخشي از پايگاه راي رييس دولت نهم خواهد شد، که اين به ‏نفع کانديداي اصلاحات خواهد بود. ‏

چنانکه بارها گفته شده است آقاي خاتمي براي پيروزي بر تمامي عوامل و موانع پيش رو نياز به راي بالايي دارد که ‏جز از طريق آراء خاموش و رويگردان و سرخورده از اصلاحات کسب نخواهد شد. به طورکلي تحقق اين موضوع ‏براي پيروزي نامزد جريان اصلاحات (هرکس که باشد) امري ضروري و قطعي است. با اين همه گويي علت اين ‏سرخوردگي و خاموشي اين قشر به کلي به دست فراموشي سپرده شده و قرار نيست جايي هم گفته شود که بخش عمده ‏اين رويگرداني از راي دادن به نامزدهاي اصلاح طلبان ناشي از عملکرد شخص آقاي خاتمي و حاميان سينه چاک ‏امروز ايشان در جريان هشت سال رياست جمهوري اش است. اکنون اما، چگونه قرار است عامل سرخوردگي موجب ‏‏"انتشار اميد به اصلاحات" و نشاط سياسي شده و آراء خاموش را به صحنه کشاند.‏
‏---‏
‏*اين مقاله به صورت تقطيع شده در روزنامه اعتماد چاپ شده است.‏