باورمندان و ناباوران به يك ادعا
علي انجم - دوشنبه 17 تیر 1387 [2008.07.07]
هنوز زمان زيادي از سخنراني دكتر محمود احمدي نژاد درباره ي ربودنش توسط آمريكايي ها در جمع روحانيون سرشناس حكومتي نمي گذشت كه يك ديپلمات ايراني، از توطئه اي ديگر جهت حذف فيزيكي "معجزه هزاره سوم" در ايتاليا پرده برداشت. جالب اينجاست كه رييس محترم جمهوري و اطرافيانش اصرار دارند ثابت كنند ادعاهاي شان نه فقط محلي از اعراب دارد و حقيقتي مسلم و غير قابل انكار است بلكه ناباوران را هم به تلويح، گاهي هم به تصريح به همدستي با توطئه گران متهم مي كنند. علي الظاهر اين باور كه از دو منشاي دروني بنام عقل و احساس ناشي مي شود در مرام اين آقايان و خانم ها يك منشاي سوم بيروني هم، بنام اجبار دارد. به ادعاي مدعيان در هر دو توطئه، آمريكا و متحدانش متهمان رديف اول هستند.
در اين ميان بايد با تامل و تعمق پيرامون اين مساله انديشيد. زيرا اگر چنين مساله اي فقط يكبار، آنهم توسط خود "معجزه هزاره سوم" مطرح مي شد باز با اغماض، اين يكي را هم، همچون بسياري از اظهارات مشابه طي سه سال اخير، مي شد جز معجزات شان محسوب كرد. اما با پرده برداري از طرح ترور وي در ايتاليا، آنهم نه توسط احمدي نژاد بلكه از سوي ديپلماتي ارشد، اين ظن در اذهان به وجود مي آيد كه شايد مساله فراتر از ادعايي ناشي از شور و هيجان سخنراني در جمع "علما و فضلا" باشد. بنابراين بايد ديد انگيزه ي احمدي نژاد و نزديكانش از طرح اين مساله ي دنباله دار چيست آيا دولتمردان نهمين دولت جمهوري اسلامي دچار اين احساس ناخوشايند شده اند كه رييس شان شانسي براي دوباره در قدرت ماندن ندارد لذا در فرصت باقيمانده بالاخره مي خواهند يك كارهايي بكنند؟
شايد طراحان چنين ادعاهايي درصدند به داخل و خارج، اهميت نه فقط جايگاه رياست جمهوري، بلكه شخصي كه هم اكنون بر كرسي صدارت تكيه زده است را گوشزد كنند. واقعيت اين است كه اگر دشمنان بخواهند براي از پاي در آوردن يك حكومت، دست به چنين اعمالي بزنند و هزينه هاي مترتب بر آن را هم بپردازند كسي را مي زنند كه نقش محوري در حكومت داشته باشد.
اما براستي متهمين سوء قصد به جان رييس جمهوري اسلامي، تا بدان پايه از ساختار سياسي نظام حاكم بر ايران بي اطلاع هستند كه نمي دانند محور و مركز ثقل حكومت چه كسي، و كجاست؟ بي شك آمريكا و متحدانش مي دانند حذف احمدي نژاد به سرنگوني نظام نمي انجامد حتا باعث حل و فصل مساله هسته اي بصورتي كه آنان مي پسندند هم نخواهد شد زيرا داستان هسته اي ايران قدمتي بيست ساله دارد.
اگر هم در اوايل شاهد ترور مسولان ارشد نظام در حد رييس جمهور، رييس شوراي عالي قضايي و ديگران بوديم، هنوز سال هاي زيادي از عمر اين نظام نمي گذشت و براي خيلي ها، ساختار نظام در سايه روشن ابهام قرار داشت. تروريست هاي آن سال ها، لابد تصور مي كردند با حذف فيزيكي مسولان تراز اول، نظام را زمين مي زنند آنان يا از نقش محوري ولي فقيه بي اطلاع بودند و يا امكان ترور ايشان وجود نداشت.
در شرايط موجود ربودن و يا ترور رييس جمهور، نه تنها باعث سرنگوني نظام نمي شود بلكه محاسن اش براي حكومت، بيشتر از مضارش است. اين اتفاق لااقل در ميان مدت جو داخلي و خارجي را به نفع حكومت تغيير مي دهد و از فشارهاي شكننده ي موجود خواهد كاست. اين دودوتا چهارتا كردن هم، فراتر از شعور و قوه ي تحليل سرويس هاي اطلاعاتي غرب و تصميم گيرنده گان نهايي در اين كشورها نيست. بلكه با يك حساب سرانگشتي مي توانند اين معادله تقريبا نامجهول را حل كنند.
نكته ديگري كه سوء ظن حتا آدم هاي زودباور را هم قلقلك مي دهد شكل و فرم داستان ربايش در عراق و همچنين ماجراي ترور رييس جمهوري اسلامي با اشعه ايكس در ايتاليا است كه آدم را به ياد فيلم هاي جيمزباند مي اندازد! ربايش و يا ترور رييس يك دولت در كشوري ديگر بدين سبك و سياق، تاكنون فقط بر پرده هاي سينما اكران شده و جدا بي نظير است. گذشته از اين، در صورت ربوده شدن جناب آقاي "دكتر محمود احمدي نژاد" در عراق، بيشترين زيان متوجه ايالات متحده و سپس دولت عراق مي شد. زيرا اينها به در و ديوار مي زنند در آن كشور امنيت و ثبات برقرار، و امنيت نيم بند موجود در عراق را به رخ جهانيان بكشند. حال در چنين شرايطي حتا اگرلاستيك اتومبيل حامل يك مقام عاليرتبه خارجي در خيابان هاي بغداد بتركد بيش از سرنشين، دل مسولان عراقي و آمريكايي بايد بتركد.
البته پس از جنگ سرد نظام حقوقي در سطح بين المللي دستخوش تحولاتي شده است. در گذشته اگر حاكمي مردم اش را به روز سياه مي نشاند، قتل عام و شكنجه مي كرد خطري از خارج متوجه اش نبود . در صورت اعتراض دول خارجي هم، حاكم و دم دستگاهش بطور شديداللحن پاسخ مي دادند "به شما مربوط نيست در امور داخلي کشورمان دخالت نکنيد." در واقع تا همين چند سال قبل هم، در بسياري از نقاط جهان شهروندان مايملك حاكمان شان محسوب مي شدند. اما اكنون در دوراني به سر مي بريم كه دادگاه هاي بين المللي قادرند روساي كشورها را احضار و محاكمه كنند. در صورت لزوم احتمال بازداشت دولتمرداني كه متهم به جنايت جنگي،نسل كشي،اقدام عليه بشريت و... هستند نيز، وجود دارد. اما احمدي نژاد كه همچون اسلوبودان ميلوشويچ در هيچ دادگاه بين المللي پرونده ندارد حكم جلبي هم براي وي صادر نشده شبيه آن حكم جلبي كه اخيرا دادگاهي در آرژانتين عليه برخي از مسولان پيشين ايراني صادر كرده است. اگر چنين مي شد بله، بي ترديد نه آمريكا و نه بقيه كشورهاي ملتزم به قواعد بين المللي، تعارف نداشتند و ايشان را به جاي اينكه در عراق به سبك تروريست ها بربايند همان سال گذشته در خود آمريكا دستگير مي كردند. البته از آنجايي كه جناب رييس جمهور نسبت به ادعايي كه مطرح كرده است كمترين ترديدي ندارد بنابراين بهتر است امسال از سخنراني در مجمع عمومي سازمان ملل در نيويورك صرف نظر كند.
نظام جمهوري اسلامي تاكنون پايه هاي مشروعيت اش بر ايدئولوژي مذهبي استوار بوده است. در ساختار اين نظام بعضي ها مهم، برخي از اشخاص محترم و حتا شخصيت هايي معظم هستند. اما كليت نظام متكي به اشخاص نيست. مهمترين شخصيت نظام، بنيانگذارش بود كه نوزده سال قبل درگذشت و شاهديم كه پس از درگذشت ايشان خدشه اي به حاكميت وارد نشده است. همان اوايل، اولين نخست وزير و نخستين رييس جمهور، هر يك به شكل و روشي از گردونه ي حاكميت كنار گذاشته شدند. چندي بعد دومين رييس جمهور به همراه نخست وزيرش، و دو ماهي قبل از آن عالي ترين مقام قضايي مورد ترور قرار گرفته حذف فيزيكي شدند. چند سال بعد عالي ترين مقام نظام بعد از آيت الله خميني، عزل شد اما همانگونه كه شاهديدم هنوز نظام سرجاي خود باقي است.
بنابراين ترور يك مقام اجرايي حتا اگر شخص دوم نظام باشد فقط درخت نظام را آبياري مي كند آبي كه در شرايط فعلي، نظام سخت بدان محتاج است. چنانچه ترورهاي سال هاي اوليه هم، در آن شرايط حساس باعث تحكيم پايه هاي نظام شد. از همين رو پذيرفتن ادعاهاي فوق الذكر سخت است. حتا اگر عقوبت اين ناباوري اتهام "كنار دشمن ايستادن" باشد و همچنين اگر بسيار علاقمند باشيم دل مدعيان را، با پذيرفتن ادعاهاي شان بدست آوريم و خداي ناكرده آزرده خاطرشان نسازيم خب وقتي آدم بتواند دل انساني را شاد كند چرا كه نه ؟!
البته حساب نگارنده از بقيه ناباوران جداست زيرا باور و عدم باور من نه به دو فاكتور دروني(عقل و احساس) بلكه به سومين فاكتور (كه بيروني ست) ارتباط دارد. لذا من يكي باور مي كنم جهاني عليه ي رييس جمهور محبوب و دوست داشتني كشورم متحد شده و مي خواهند ايشان را نابود كنند. آري جهاني عليه اوست چون مي دانند نظام و حتا ايران در صورت نبود وي نابود مي شوند. دشمنان اين ملت براي گسستن رشته ي تمدن باستاني مان ايشان را نشانه رفته اند پروردگار از ايشان(دشمنان از خدا بي خبر) نگذرد.
اميدوارم خداوند، رييس جمهور محبوب و دوست داشتي مان را در پناه خود محفوظ بدارد تا ملك و ملت و نظام و تمدن باستاني مان در سايه ي تدابير داعيانه ايشان مستدام، و هر روز قله ي تازه اي از "شكوفايي و نوآوري" را فتح كنند.
