گفت وگو♦ تلويزيون
مهدي کيانيان - پنجشنبه 13 تیر 1387 [2008.07.03]
مهران رجبي يکي از بازيگراني ست که دير به جامعه سينمايي و هنري کشور معرفي شد. اما خيلي زود به خاطر تسلطش بر نقش ها و طنز نهفته در کلامش، جايگاه بسيار مناسبي براي خود در سينما و تلويزيون دست و پا کرد. به بهانه حضور او در مجموعه " سه در چهار" گفت و گويي با او انجام داده ايم.
گفت و گو با مهران رجبي
<strong>همه سريع از کوره درمي روند !!!<strong>
<strong>درحال حاضر مشغول چه کاري هستيد؟</strong>
فعلا درحال بازي در پروژه اي نيستم. البته يکي دو پيشنهادي شده است که درحال خواندن فيلمنامه آنها هستم. اين راهم بگويم که در سال گذشته بسيار پر کار بوده ام وبه جرات مي توانم بگويم سال گذشته پرکارترين سال کاري من بود.
<strong>چه شد که بازي در نقش سيروس در مجموعه سه در چهار را پذيرفتيد ؟</strong>
وقتي فيلمنامه را براي مطالعه به من دادند. قرار بود نقش ديگري را بازي کنم اما من پس از مطالعه از نقش سيروس خوشم آمد. و طي گفت و گويي که با مجيد صالحي داشتم او هم موافقت کرد که بنده نقش سيروس را بازي کنم. در واقع سيروس براي من جاي کار بسياري داشت و به همين علت بازي در اين سريال را پذيرفتم.
<strong>مخاطب بيشتر از شما بازي در ژانرها و نقش هاي طنز را ديده است. آيا قصد نداريد بازي در گونه هاي ديگر داستاني را هم تجربه کنيد ؟</strong>
بله. مطمئنا دوست دارم که اين اتفاق بيفتد، اما متاسفانه اکثر فيلمنامه هايي که پيشنهاد مي شود يک شکل است. يک عادت بدي که در سينما و تلويزيون وجود دارد اين است که اگر يک بازيگر در يک نقش بدرخشد و خوب بازي کند در کارهاي بعدي فقط نقش هايي همانند همان نقش قبلي را به شما پيشنهاد مي دهند، زيرا شما به عنوان بازيگر يک بار امتحان خود را درآن نقش پس داده ايد. بنابراين تهيه کنندگان ترجيح مي دهند که ريسک نکنند.
<strong>لحظاتي در بازي شما در "سه در چهار" ديده مي شود که گويا شما علاوه بر ديالوگ هاي متن به صورت بداهه ديالوگ مي گوييد. چقدر در اين کار از بداهه استفاده کرديد و آيا کارگردان چنين آزادي عملي به شما مي داد ؟</strong>
به نکته جالبي اشاره کرديد. ما قبل از اينکه هر صحنه را کار کنيم چند بار آن را تمرين مي کرديم و سپس اجراي نهايي را جلوي دوربين مي رفت. اما هميشه اين آزادي و اعتماد از جانب کارگردان به ما داده مي شد که اگر در چهارچوب داستان و متناسب با صحنه حرکت و يا ديالوگي به ذهن مان مي رسيد، اجرا مي کرديم. به نظر من بداهه يکي از شرط هاي لازم يک کار خلاقه طنز است. و اگر نباشد آن ارتباط صميمي که بايد ميان شخصيت ها به وجود بيايد، از بين مي رود. و تماشاگر با کار ارتباط برقرار نمي کند.
<strong>چقدر به ساخت چنين مجموعه هايي با رويکرد اجتماعي که برخي از معضلات جامعه را به بوته نقد مي کشند، موافقيد؟</strong>
خيلي، ببينيد به نظر من در چند ساله گذشته يک سياست جديدي در راستاي پرداختن به اين مقوله در تلويزيون به وجود آمده است. اما هنوز موضوعات و مسائل زيادي هستند که فرصت پرداخت به آنها پيدا نشده است و يا اينکه توليد کنندگان به سراغ چنين سوژه هايي نرفته اند. معضلي که اين دو خانواده در اين مجموعه با آن دست به گريبانند معضل اکثريت مردم ماست. وقتي چنين موضوعاتي دستمايه ساخت مجموعه اي قرارگيرد آنگاه با استقبال کم نظير تماشاگران مواجه مي شويم.
<strong>با توجه به اينکه بيشترين فعاليت شما در زمينه طنز است، اگر بازي دريک کار روتين و نود شبي به شما پيشنهاد شود آن را قبول مي کنيد ؟</strong>
بستگي دارد. اگر مجموعه از فيلمنامه قوي و محکمي برخوردار باشد و کارگردان توانمندي بخواهد آن را کارگرداني کند. بله، مي پذيرم.
<strong>به نظر شما چرا وقتي قشري از جامعه از دريچه طنز به نقد کشيده مي شود، آن طيف مورد نظر ظرفيت پذيرش نقد را ندارند؟</strong>
به يک دليل خيلي ساده، آن هم اين است که ما در اين سال ها کمتر در اين زمنيه فرهنگ سازي کرده ايم. اگر ما در قالب يک مجموعه يا فيلم طنز از يک شغل، صنف و... نقد مي کنيم. منظورمان کليه افراد شاغل درآن حرفه نيست. متاسفانه آستانه صبر افراد در جامعه ما بسيار پايين آمده است و همه سريع از کوره درمي روند.
