باطبي: دستتان دیگر به من نمی رسد
به عنوان سخنگوي برون مرزي مجموعه فعالان حقوق بشر - چهارشنبه 12 تیر 1387 [2008.07.02]

حميد احدي
احمد باطبي مشهورترين چهره اعتراض هاي دانشجوئي کشور سرانجام از کشور خارج شد و در يک گفتگوي تلويزيوني که الهه ايکس فعال حقوق بشر در صداي آمريکا هم در آن شرکت داشت، اعلام کرد که از اين پس سخنگوي برون مرزي مجموعه فعالان حقوق بشر ايران خواهد بود.
گوينده صداي آمريکا در اول برنامه گفت ميليون ها نفر منتظر هستند بدانند در زندان هاي جمهوري اسلامي چه بر سرتان آمد و چطور از کشور خارج شديد. باطبي با دادن خلاصه اي از پرونده خود اظهار داشت: در سال 78 به دنبال حوادث معروف به هجده تير دستگير و به اعدام محکوم شدم که اين حکم بعدا به پانزده سال حبس کاهش يافت. بعد از گذشت نه سال به دليل بيماري خطرناکي با استفاده از مرخصي استعلاجي از زندان خارج شدم و چون برايم قطعي شد که ديگر زمان مبارزه از داخل زندان سپري شده است براي خروج از کشور اقدام کردم.
به گفته باطبي وي با حمايت حزب دموکرات کردستان از کشور خارج شده و در اربيل تقاضاي مهاجرت به آمريکا راکرده که پذيرفته شده و او اينک نه به عنوان پناهنده بلکه به عنوان مهاجر وارد ايالات متحده شده است.وي خبر داد که از جريان خروجش از کشور فيلم و عکس گرفته شده که بزودي منتشر خواهد شد.
اين فعال دانشجوئي در پاسخ به سئوالي در مورد شکنجه در زندان هاي جمهوري اسلامي اظهار داشت:توان ادم ها در برابر شکنجه متفاوت است؛ برخي شکنجه فيزيکي را بهتر تحمل مي کنند که در آن صورت شکنجه هاي رواني به کار مي افتد. شکنجه رواني ممکن است شکنجه شده را به سرحد مرگ برساند.
او تاکيد کرد که در زندان هاي جمهوري اسلامي شکنجه رواني و فيزيکي هر دو رواج دارد. باطبي در مورد شکنجه هاي فيزيکي به کابل و کتک اشاره کرد و در توضيح انواع شکنجه رواني به ماه ها نگاهداشتن زنداني در سلول بسته، بي خبر و با دادن اطلاعات غيرواقعي اشاره کرد که به او سخت تر از شکنجه فيزيکي است. باطبي به عنوان مثال از دادن خبر مرگ مادر و عزيران گفت که براي زنداني اي که ماه ها و گاهي سال ها از تماس محروم مانده واقعي جلوه مي کند چه رسد که زنداني صداي مادر خود را هم پشت در سلول بشنود.
وي بيماري خود را تورم کره راست مغز خواند که در اثر جدي شدن آن موفق شد مرخصي استعلاجي بگيرد.
گوينده صداي آمريکا پرسيد دانشجويان در ايران چه مي خواهند. وي جواب داد که هجده تير براي اعتراض به ضايع شدن حقوق دانشجويان بود، آن ها در حالي که داشتند به مدني ترين شکل نسبت به وقايع کشور، يعني تعطيل تنها روزنامه منقد اعتراض مي کردند مورد جرح و ضرب لباس شخصي ها و ماموران شناخته شده حکومت قرار گرفتند. کشته دادند و صداي خود را بلند کردند. حکومت به صورتي مزورانه از آنان خواست براي جلوگيري از استفاده دشمن به تظاهرات، که داشت همه گير مي شد پايان دهند و مطمئن باشند که مسببان حادثه مجازات خواهند شد. اما مانند هميشه اتفاقي که افتاد اين بود که بعد از بازگشت دانشجويان به کوي، من و ديگران دستگير شديم و عاملان و مسببان ازاد گشتند و فقط سربازي به اتهام دزديدن ماشين ريش تراشي محکوم به حبس سد. اين يعني دست انداختن جنبش دانشجوئي ايران. يعني دست انداختن فعال ترين بخش جامعه.
به گفته باطبی اينک کار به جائي رسيده است که وقتي نماينده مجلس را که به جنبش دانشجوئي تعلق دارد به بهانه اي دستگير ميکنند با او چنان رفتاري ميکنند که من ديده ام. مهندس موسوي خوئنيي را چنان زدند که خون از سر وي به ديوار پاشيد و ما نگران شديم. اين حرکت با نماينده مجلس است ديگران که جاي خود دارند.
در جريان اين گفت و گو خانم الهه ايکس که در گذشته گزارشگر ديده بان حقوق بشر بوده و از چهره هاي شناخته شده تريبون هاي حقوق بشري جهاني است گفت مردم انتظار دارند بدانند که چه نوع شکنجه هائي در زندان هاي جمهوري اسلامي معمول است و از آن جائي که به نظر مي رسد اين روند ادامه خواهد داشت بهترست مردم آگاهي داشته باشند و در صورت قرار گرفتن در موقعيت زندان شوکه نشوند.
باطبي در جواب سئوال ديگري گفت که علاوه بر انواع شکنجه ها حتي يک بار سر وي را در توآلتي که پر از فضولات بود فروبردند.
احمد باطبي هنگام دستگيري، دانشجوي رشته تئاتر بود. در زندان تحصيلات را پي گرفت و در رشته هاي هنري داراي تجربه است. وي سال گذشته با گرفتن عکس هائي به جمع همکاران "روز" پيوست و عکس هاي وي در فرصت هاي مختلف در اين سايت منتشر شد.
همراه اين گزارش عکسي را مي بييند که با چاپ آن روي جلد مجله اکونوميست لندن، پرونده احمد باطبي با حکم اعدام قاضي روبرو شد که وي را به تبليغ عليه نظام متهم و بر همين اساس او را به مرگ محکوم کرد.
بنا به گزارش باطبي از صدها دانشجويئ که در حوادث هجده تير دستگير شدند تنها بهروز جاويد تهراني زنداني است و احمد لهراسبي آخرين دانشجوئي بود که چندي پيش آزاد شد.
