شيرين کريمي

ماجرا از سفر احمدي نژاد به رم جهت شرکت در نشست سازمان "فائو" آغاز شد. سفر پر حاشيه اي که ‏مخالفين زيادي داشت، در واقع جز چند تن از فاشيست هاي برجسته ي ايتاليايي که ديداري هم با محمود ‏احمدي نژاد داشتند کسي از سفر رييس جمهور ايران به ايتاليا خوشحال نبود. و درست همين موقع بود که کليد ‏جنگ خيابان ها زده شد.‏

در آن موقع پيشنهاد روزنامه ي "ايل رفورميستا" براي نامگذاري خياباني در حوالي سفارت ايران در ايتاليا ‏به نام يکي از فعالان شناخته شده ي دانشجويي عضو دفتر تحکيم که چند نوبت به دليل انتقاداتش به محمود ‏احمدي نژاد بازداشت و زنداني شده بود با استقبال محافل دانشجويي و روشنفکري در کشور ايتاليا و همچنين ‏جيانو آلمانو شهردار رم مواجه شد.‏

پس از آن دفتر تحکيم وحدت بزرگترين طي نامه اي به شهردار رم خواهان اين شد که خيابان مورد نظر به ‏ياد مقاومتها و مبارزات دموکراتيک جنبش دانشجويي ايران " 18 تير" ناميده شود. تعدادي از فعالين ‏دانشجويي و زندانيان سياسي سابق در تبعيد نيز طي نامه اي به شهردار رم از اين پيشنهاد پشتيباني کردند تا ‏قضيه صورتي جدي تر به خود بگيرد. آنها در بخشي از نامه ي خود نوشته بودند:‏

‏"بي شک مبارزات دانشجويي در ايران به حمايتهاي بين المللي نيازمند است.همانگونه که چندي پيش ‏دانشجويان ايتاليايي با راه اندازي تطاهراتي گسترده، حمايت خود را از همتايان ايراني اشان که بسياري از ‏آنان با احکام زندان و ممانعت از تحصيل مواجه شده و برخي نيز ناچار به ترک سرزمينشان شده اند، اعلام ‏کردند.در همين راستا، ما جمعي از فعالان دانشجويي و زندانيان سياسي پيشين ايران ضمن اعلام حمايت از ‏اين پيشنهاد دفتر تحکيم وحدت و تجليل از تمامي دانشجوياني که هم اکنون در زندان بسر مي برند و ياد آوري ‏مبارزات دوستان دانشجويمان، عزت ابراهيم نژاد و اکبر محمدي که جان خود را در راه آزادي ايران فدا ‏کردند، از شما در خواست داريم که با اين پيشنهاد موافقت نمائيد"‏

پس از آن نامه ي تعدادي از دانشجويان زنداني در ايران به شهردار رم باعث شد که جيانو آلمانو رسما تصميم ‏خود را براي ارائه ي اين پيشنهاد به شوراي شهر رم اعلام کند. اين تصميم البته با ناخرسندي شديد مقامات ‏دولتي جمهوري اسلامي و گروههاي سياسي محافظه کار در داخل ايران مواجه شد. در واقع رفتار دولت ‏ايتاليا با محمود احمدي نژاد و حذف نام او از فهرست مدعوين به ضيافت شام "سيلويو برلوسکوني" وقتي در ‏کنار اين اقدام شهرداري رم قرار گرفت خشم محافل محافظه کار ايران را بيش از پيش برانگيخت. اينگونه ‏بود که همفکران رييس جمهور در شوراي شهر تهران در اقدامي تلافي جويانه تغيير نام خيابان "ايتاليا" را در ‏دستور کار خود قرار دادند.آنها تصميم دارند اين خيابان را به "شهيد ادواردو آنيلي" تغيير نام دهند. "ادواردو ‏آنيلي" فرزند يک سناتور ايتاليايي و از خانواده ي ثروتمند و معروف آنيلي ـ مالک مجموعه کارخانجات فيات- ‏بود که بنابه ادعاي محافل محافظه کار جمهوري اسلامي طي سفري به ايران و پس از بازديد از شهر مذهبي ‏قم به اسلام گرويده بود. اين محافل مدعي هستند که بر خلاف نظر پليس ايتاليا که علت مرگ آنيلي را ‏خودکشي اعلام کرده بود او به وسيله ي سرويس هاي امنيتي ايتاليا به قتل رسيده است. پيش از اين در زمان ‏رياست جمهوري محمد خاتمي و همزمان با گسترش روابط کشورهاي عضو اتحاديه ي اروپا و خصوصا ً ‏ايتاليا، پخش فيلم مستندي از تلويزيون جام جم ـ شبکه ي جهاني سيماي جمهوري اسلامي- که بر پايه ي همين ‏فرضيه[قتل آنيلي به دليل گرويدن به اسلام] ساخته شده بود موجبات تنش در روابط ايران و ايتاليا را فراهم ‏آورد.‏

در شرايط کنوني نيز جنگ خيابانها بين تهران و رم مي رود تا به بحراني در روابط ايران وايتاليا تبديل شود. ‏نمايندگان اصلاح طلب شوراي شهر تهران براي کنترل اين بحران پيشنهاد کرده اند که در اين مورد با وزارت ‏خارجه مشورت شود. منوچهر متکي وزير خارجه ي دولت احمدي نژاد نيز روابط ايران و ايتاليا را "خوب" ‏ارزيابي کرده است. در واقع به نظر مي رسد اصلاح طلبان عضو شوراي شهر ـ نظير محمد علي نجفي و ‏احمد مسجد جامعي- با اين کار عملا ً خواسته اند از اقدامات تلافي جويانه ي محافظه کاران در برابر ‏نامگذاري خياباني به عنوان 18 تير در شهر رم جلوگيري کنند.‏

پيش از اين نيز نام خيابانهاي شهر تهران مشکلاتي را براي ديپلماسي و روابط خارجي ايران آفريده بود از ‏جمله وجود خياباني به نام خالد اسلامبولي، قاتل انور سادات، يا خياباني به نام "بابي ساندز" ايرلندي. در ‏مواردي نيز دولت ايران کوشيده است طرح تغيير نام خيابانها و ميادين را به عنوان اقدامي تلافي جويانه به ‏انجام رساند؛ به عنوان مثال در برهه اي به دليل تصميمات دستگاه قضايي آرژانتين در مورد پرونده ي موسوم ‏به "آميا" بحثهايي براي تغيير نام "ميدان آرژانتين" صورت گرفت که البته به جايي نرسيد.‏

به هر حال اتحاديه هاي دانشجويي و برخي احزاب ايتاليا طرح تغيير نام خياباني به نام 18 تير را با حمايت ‏نيروهاي هوادار دموکراسي و حقوق بشر و به عنوان اعلام همبستگي با مبارزات دموکراتيک دانشجويان و ‏مردم ايران با جديت دنبال مي کنند و حتي از نامگذاري خياباني به نام 18 تير در تمام کلانشهرهاي ايتاليا ‏سخن مي گويند. بايد منتظر ماند و ديد جنگ خيابانها بين رم و تهران سرانجام به کجا خواهد انجاميد و چه ‏تاثيري بر مبارزات دانشجويي و روابط ايران و ايتاليا خواهد داشت. ‏

پيش از اين يکي از فعالين دانشجويي داخل کشور طي مقاله اي که در پايگاه خبري- تحليلي "روز" منتشر شد ‏در اين باره نوشته بود:‏

‏"اين دست حمايتهاي معنوي از جنبش دموکراتيک مردم ايران وظيفه ي اخلاقي همه ي نيروهاي سياسي ‏مترقي در جوامع مدرن غربي است. دموکراسي خواهان ايراني نبايد احساس تنهايي و رها شدگي کنند، ‏حکومت ايران نيز بايد بداند جامعه ي جهاني نسبت به کارنامه ي حقوق بشر اين حکومت حساسيتي ويژه ‏دارد.فقط يک لحظه به اين فکر کنيد که سفير جمهور اسلامي در ايتاليا براي آمدن به محل کارش هر روز ‏مجبور باشد از خياباني عبور کند که نامش يادآور يکي از سياه ترين نقاط پرونده ي حقوق بشري حکومت ‏ايران است. حالا فکر کنيد اين اتفاق در آلمان، انگليس، فرانسه، سوئد، هلند و... نيز بيفتد. مردم وقتي به ‏سفارت ايران در خيابان 9 جولاي[18 تير] نگاه مي کنند اولين چيزي که به ذهنشان مي رسد چه خواهد بود؟ ‏اين حمايتهاي معنوي و اخلاقي بيش از هر چيز ديگري به دموکراسي خواهان داخل ايران دلگرمي و شهامت ‏مي دهد. مبارزه براي دموکراسي قدر مسلم مسئله اي "کاملا ملي" است که مردم ايران خودشان بايد آن را به ‏سرانجام برسانند، اين اما نافي وظايف اخلاقي جامعه ي مدني جهاني در قبال مردم ايران نيست."‏