‏

نرگس محمدي، سخنگوي کانون مدافعان حقوق بشر، هفته پيش در‎ ‎نشست "چالش‎ ‎هاي‎ ‎مدافعان‎ ‎حقوق‎ ‎بشر‎ ‎در‎ ‎ايران"‏‎ ‎در‎ ‎ژنو‎ ‎حاضر شد و به گفت و گو و تبادل نظر با گزارشگران ويژه حقوق بشر پرداخت. با وي در زمينه مباحث مطرح شده در اين ‏نشست و ديدگاه هاي کانون مدافعان حقوق بشر گفتگو کرده ايم که در پي مي آيد.‏

‎‎هدف حضور مدافعان حقوق بشر در اجلاس ژنو چه بود؟‎ ‎

در دسامبر سال ۲۰۰۷، وقتي که در مجمع عمومي سازمان ملل گزارش نقض حقوق بشر درايران طي قطعنامه اي منتشرشد، ‏مجمع نگراني هاي خودش را در اين مورد، با موظف کردن دبير کل جهت گزارش دهي نقض حقوق بشر در ايران نشان داد. ‏مدافعان حقوق بشر معقتد هستند که اين گزارش بايد با مستندات مبتني برتحقيقات دبيرکل همراه باشد. ولي از آنجا که سازمان ‏هاي مستقل حقوق بشري نمي توانند گزارشگران خود را به ايران بفرستند، براي اينکه ايران درکنار کشورهايي مانند برمه و ‏سوريه و کوبا مانع ورود اين گزارشگران مي شود، چهار گروه کاري از گزارشگران ويژه (در زمينه هاي: بازداشت هاي ‏خودسرانه، خشونت عليه زنان، اقليت هاي قومي ومذهبي واعدام) در ژنو ميزبان مدافعان حقوق بشر ايران بودند که خانم ‏عبادي، من، آقاي لاهيجي وآقاي قائمي با آنها بحث وگفت وگو کرديم. بعداز آن يک نشست براي سخنراني مدافعان حقوق بشر ‏ايران درمقر سازمان ملل در ژنو ترتيب داده شده بود که مشخصا روي نقص وناکارآمد بودن قوانين که موجب عدم رعايت ‏حقوق بشر در ايران مي شود متمرکز بود. ازسوي ديگر سرپيچي بخشي از حکومت از قانون که منجر به تضعيع حقوق ‏بشرمي شود نيز ازجمله مواردي بود که به صورت مفصل به آن پرداخته شد‏‎. ‎

‎‎وقت گزارشگران حقوق بشر نمي توانند وارد ايران بشوند چگونه دبيرکل خواهد توانست گزارش خود را تا ‏سپتامبرآماده کند؟‎ ‎

دبيرکل به هر صورت موظف است اين گزارش را تهيه کند و درواقع مدافعان حقوق بشر دراين نشست درخواستشان اين بود ‏که اين گزارش بايد مبتني برتحقيقات واقعي آنها از داخل ايران باشد که متاسفانه اين تحقيقات انجام نشده است. ازهمين جهت بود ‏که اين گروه هاي کاري خواهان ملاقات با ما بودند‏‎. ‎

‎‎گزارشي که درجلسه اراپه شده مي تواند مبناي گزارش دبيرکل قراربگيرد؟‎ ‎

البته. مي تواند مبنا قرار بگيرد‎. ‎

‎‎شما با توجه به اينکه ايران زندگي مي کنيد و درزمينه حقوق بشر فعال هستيد آيا نگراني نداريد که چنين فعاليت ‏هايي موجب ناراحتي مقامات مسوول شود؟‎ ‎

زمينه فعاليت ما حقوق بشر است واين مقوله اي جهاني است و به هيچ عنوان در جغرافياي خاصي تعريف نمي شود ومحدود به ‏کشورها نيست. همان طور که ايران مي تواند به نقض حقوق بشر در فلسطين اعتراض کند و هر نهاد حقوق بشري در ايران ‏نسبت به وضعيت حقوق بشر درهرجاي دنيا مي تواند واکنش نشان دهد‎.‎‏ درمورد ايران هم مساله به همين شکل است. به هرحال ‏طي چند ماهه آينده گزارش دبير کل درخصوص ايران بايد به مجمع عمومي سازمان ملل ارائه شود و گزارشات ما چه در داخل ‏ايران و چه در خارج از کشور همان چيزي است که کانون مدافعان حقوق بشر منتشر مي کند. کانون هر سه ماه يک بار يک ‏گزارش درخصوص موارد نقض حقوق بشر ارائه مي کند. يک گزارش سالانه هم دراين خصوص داريم. گزارشي که ما ‏درگروه هاي کاري ودرسخنراني هاي خودمان به آن اشاره کرديم همان گزارش کانون مدافعان حقوق بشر درسال ۸۶ است. ‏درواقع صحبت هاي ما همان هاست که در ايران مي کنيم. ما نسبت به نقض حقوق بشر درايران معترض هستيم. ما نسبت به ‏نقض حقوق زنان، دانشجويان، معلمان، کارگران، بهاييان، دراويش گنابادي، زندانيان سياسي،... معترضيم. اينها حوزه هاي ‏فعاليت ما درايران است که درمورد همه اينها اطلاعيه صادر مي کنيم، گزارش مي دهيم، اعتراض مي کنيم، وکيل روانه دادگاه ‏مي کنيم و همان ها در چنين نشست هايي مورد بحث وگفت وگو واقع مي شود. فعاليت هاي ما کاملا علني است ودولت از ‏ميزان وچگونگي فعاليت ما آگاه است ونگراني هم ازاين بابت نداريم‎.‎

‎‎برخي مي گويند که اعتراض به کارنامه حقوق بشر ايران درمجامع بين المللي ممکن است بهانه اي شود براي ‏کساني که ايران را تهديد نظامي مي کنند. به عنوان کساني که در زمينه اطلاع رساني موارد نقض حقوق بشر فعال هستيد ‏پاسختان چيست؟‎ ‎

ما يک نشست مطبوعاتي بعد از ديدارهايمان داشتيم در سازمان ملل که اين بحث، از جمله موضوعاتي بود که در جريان نشست ‏مزبور به آن پرداخته شد. ما مدافع حقوق بشر هستيم و اين زمينه فعاليت ماست. مدافعان حقوق بشر نسبت به هر گونه تضعيعي ‏که در ايران و يا هرجاي ديگر دنيا انجام شود واکنش نشان مي دهد. همزمان، به همان نسبت هم به مساله جنگ و جنگ طلبي ‏واکنش نشان مي دهيم. فراخوان خانم عبادي در آبان سال ۸۶ براي مقابله با جنگ نشان دهنده ميزان حساسيت کانون مدافعان ‏حقوق بشر و رييس اين کانون نسبت به تهديدات نظامي عليه ايران بود. ما معتقد هستيم دموکراسي وحقوق بشر نمي توانند ‏ونبايند ابزاري سياسي در دست قدرت هاي بزرگ واقع شوند و هر دوي اينها، تنها در محيطي آزاد که انسان ها ازکرامت ‏والاي انساني برخوردارباشند مي توانند تحقيق پيدا کند. از همين رو کانون مدافعان حقوق بشر الان همزمان دوفعاليت را انجام ‏مي دهد، يکي فعاليت درزمينه صلح ومقابله با جنگ، وديگر مقابله با نقض حقوق بشر، که منافاتي با هم ندارد‏‎. ‎