بياييد يک لحظه سعي کنيم خودمان را جاي سرتيپ قاسم سليماني فرمانده نيروي قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامي ‏بگذاريم. در واقع اين سليماني نرم گفتار، نه محمود احمدي نژاد رئيس جمهور درشت گوي ايران، است که نقش تعيين ‏کننده اي در رويارويي ايران با آمريکا ايفا مي کند.‏

سليماني نشانه نوک تيز نيزه ايران است. او مسئوليت فعاليت هاي مخفيانه ايران در عراق، لبنان، افغانستان و ساير ‏مناطق ناآرام را بر عهده دارد و بر روابط رژيم با گروههاي شبه نظامي حماس و حزب الله نظارت مي کند. جناح ‏مخفي و برجسته او در سپاه پاسداران توسط دولت بوش بعنوان يک سازمان تروريستي نامگذاري شده است، اما او در ‏عين حال استراتژيست برجسته ايران در حوزه سياست خارجي بشمار مي رود. سليماني شخصا ً به آيت الله علي خامنه ‏اي گزارش مي دهد و بودجه خود را (اکثرا ً به صورت نقد) مستقيما ً از دفتر مقام رهبري دريافت مي کند.‏

به گفته يک مقام عرب که اخيرا ً با سليماني ديدار داشت، سليماني از قدرت روزافزون ايران در منطقه مطمئن است. او ‏آمريکايي را مي بيند که جنگ عراق آن را تضعيف کرده اما هنوز سرپاست. به رغم لحن مقابله جويانه اش، او اهداف ‏ايران و آمريکا در عراق را يکسان مي داند، اما هيچگونه علاقه اي به مذاکره مستقيم با آمريکا در سطح سران عالي ‏رتبه دو کشور ندارد. فرمانده نيروي قدس سپاه ترجيح مي دهد دوره تصدي دولت بوش به پايان برسد و اميدوار است ‏دولت بعدي آمريکا بيشتر به منافع ايران توجه کند.‏

به گفته اين مقام عرب که دائما ً با سليماني ديدار مي کند، "اعتماد بچه هاي نيروي قدس سپاه به اندازه اي است که ‏خودشان را کسي مي دانند و هر چيز ديگر را حاشيه و کم اهميت تلقي مي کنند." سليماني در افزايش ناآرامي هاي ‏عراق و فرونشاندن آنها به اقتضاي منافع ايران چيره دست است. در اين ميان به يک نمونه خوب مي توان اشاره کرد: ‏ناآرامي هاي بصره در ماه مارس به رهبري جيش المهدي که به شدت مورد انتقاد نوري المالکي نخست وزير عراق ‏قرار گرفت. اگرچه ايرانيان از مقتدي صدر که رهبري جيش المهدي را به عهده دارد، حمايت مي کردند، اما بلافاصله ‏موضع خود را تغيير داده و حمايت خود را از مالکي اعلام کردند. اين خود سليماني بود که واسطه آتش بش شد و ‏آرامش را به بصره بازگرداند.‏

به گفته کساني که سليماني را به خوبي مي شناسند، حمايت همزمان از مالکي و صدر ويژگي سليماني است. او بجاي ‏اينکه تنها يک متحد براي خود برگزيند، کاري که آمريکايي ها مي کنند، دست کم دو متحد براي خود انتخاب کرده ‏است. سليماني با انتخاب چند گزينه در آن واحد، شانس ايران را به حداکثر مي رساند و خطرات آن را کاهش مي دهد. ‏

فرصت طلبي سليماني از گلوله باران سنگين منطقه سبز عراق در ماه مارس مشخص است. ايرانيان سربازان جيش ‏المهدي را که در شهرک صدر عراق مستقر بودند با موشک ها و خمپاره هاي بسيار قوي مجهز کردند و اهداف خود ‏را در منطقه سبز آنقدر دقيق محاصره کردند که شمار تلفات آمريکايي ها به سرعت افزايش يافت.‏

پس از گذشت يک روز گلوله باران سنگين، ژنرال ديويد پترايوس در پيامي به سليماني گفت: "گلوله باران منطقه سبز ‏را متوقف کنيد." اين پيام شفاهي توسط جلال طالباني رئيس جمهوري عراق منتقل شد. فرمانده نيروي قدس واکنش ‏سريعي نشان نداد، اما شليک خمپاره هاي سنگين به منطقه سبز بتدريج کاهش يافت. ايران قدرت نمايي کرد و آسيب ‏پذيري آمريکا را به اثبات رساند و سپس يک عقب نشيني تاکتيکي.‏

ريان کراکر سفير آمريکا در بغداد به اين فراز و نشيب تاکتيک هاي ايران اشاره کرده است. او روز پنج شنبه به ‏خبرنگاران گفت، ايرانيان سربازان جيش المهدي را از بصره و شهرک صدر عراق فرا خوانده اند، اما هنوز معلوم ‏نيست که آيا آنها تصميم گرفته اند که "دوره شبه نظاميان در عراق به پايان رسيده" يا اينکه صرفا ً يک "مکث ‏تاکتيکي" کرده اند.‏

مسأله اي که اکنون براي ناظران سليماني مطرح است، اين است که او چگونه در درگيري هاي روزافزون بر سر ‏برنامه هسته اي ايران عمل خواهد کرد. بنظر مي رسد دولت بوش تصميم گرفته است در ماههاي باقيمانده دوره تصدي ‏خود فشارها را بر تهران افزايش دهد. در عين حال بنظر مي رسد که ايرانيان نيز علاوه بر حفظ موضع گيري سخت ‏خود در خصوص مسأله هسته اي و عراق و لبنان، نگران يک رويارويي همه جانبه هستند. ‏

بنابراين تصور کنيد که شما قاسم سليماني، فرمانده ارتش مخفي ايران هستيد که در سراسر خاورميانه مستقر گشته است ‏و شک داريد که دولت بوش ريسک حمله نظامي به ايران را انتخاب کند، اما مطمئن هم نمي توانيد باشيد. تصور مي ‏کنيد که آمريکا نمي تواند در سال انتخابات بزدلانه عمل کند، اما از اين هم نمي توانيد مطمئن باشيد. فکر مي کنيد ايران ‏روي شانس است، اما مي دانيد که اين مزيت چقدر سريع مي تواند توسط انتخاب هاي نابخردانه از بين برود. مي دانيد ‏که اعراب، حتي اعراب عراق، از دخالت و زياده روي ايران دلخورند.‏

بنابراين شما مراقبيد و منتظر. جايي که لازم باشد عقب نشيني مي کنيد، اما در عين حال آماده مي شويد تا در حد امکان ‏به شدت مقابله به مثل کنيد.‏

منبع: واشنگتن پست، 8 ژوئن‏