‏

در خبرها آمده بود که خاور سولانا رئيس سياست خارجي اتحاديه اروپا رياست مجلس لاريجاني را تبريک ‏گفته است. طبيعي‎ ‎است که اين تبريک پيامد روابط خوبي است که در زمان تصدي وي بر کرسي دبيري ‏شوراي عالي امنيت ملي ميان اين دو ايجاد شده است. اين نکته بر همگان واضح است که سياست لاريجاني در ‏پيش برد ديپلماسي ايران به مراتب برتر از مدل همتاي امروزي او بوده است‏‎.‎

به طبع سولانا سياست هاي لاريجاني را بيش از سياست هاي دبير کنوني شوراي امنيت ملي مي پسندد. ‏بنابراين از لحاظ منطقي قضيه هيچ نوع اشکالي ندارد‏‎.‎

اما اگر وارد گفتمان توطئه گرايي که امروز بر بخش قابل توجهي از فضاي رسانه اي و حکومتي ايران حکم ‏فرماست شويم مي توان از پيغام اخير نتايجي مهم و قابل توجه گرفت. اگر براي چندي دنيا را از نگاه برادر ‏حسين شريعتمداري مرد زحمتکش فرهنگ و ادب ايران ديد مي توان چنين نوشت:‏

‏"تبريک يک مقام خارجي که علنا حامي کشورهايي چون انگليس و روسيه و فرانسه است چه معنايي مي تواند ‏داشته باشد؟ خيانت بسياري از کشورهاي عضو اتحاديه اروپا در طي تاريخ ايران و حتي هم اکنون به ملت و ‏دولت ايران غير قابل انکار است. اينکه يک مقام اتحاديه اروپا انتخاب لاريجاني را به رياست موقت مجلس ‏تبريک گفته است واقعه اي‎ ‎است که نمي توان به سادگي از آن گذشت. مگر امام خميني نفرموده اند اگر آمريکا ‏از شما خشنود بود به دنبال عيب خود بگرديد و مگر اروپا نيز همواره يار و ياور نزديک آمريکا و استکبار ‏او نبوده است. خشنودي يک مقام رسمي اتحاديه اروپا از نشستن لاريجاني بر کرسي رياست مجلس به خودي ‏خود ‏‎ ‎کافي است براي گرفتن اين نتيجه که لاريجاني مهره غرب است. تشکر لاريجاني از تبريک سولانا و ‏خبر از ارائه روش هاي نوين در بحث هاي هسته اي اين فرضيه را مستدل تر نيز مي کند‏‎.‎‏"‏

چشم هايم را مي شويم و حرف هاي احمقانه ام را مرور مي کنم. چقدر راحت مي شود براي کسي پرونده ‏سازي کرد و چه قدر راحت همين شيوه هاي مسخره در برابر بسياري از روشنفکران و دمکرات هاي ايران ‏به کار گرفته شد. آن روزي که گنجي به دليل اقامتش در ترکيه به جاسوسي آمريکا متهم مي شد و جايزه ‏سازمان هاي حقوق بشري براي او هديه اي از سوي خارجي ها به او تلقي مي گرديد را به ياد بياوريم. و يا ‏زماني که به ساده ترين و احمقانه ترين دلايل که بعضي به مراتب از نمونه بالا خنده دار تر بود متوسل مي ‏شدند تا ثابت کنند آزاديخواهي ايراني نيست. و اين سناريويي است که همچنان در برابر اصلاح طلبان و ‏دگرانديشان اين مرز و بوم به کار گرفته مي شود‏‎.‎

قضيه وقتي آزار دهنده تر مي شود که تاريخ را مرور کني و به اين نتيجه برسي که عين اين اتهام براي نسل ‏هاي بعدي ما نيز تکرار مي شود. گويي اين اتهام هميشگي روشنفکران و دگر انديشان اين مملکت است. گاهي ‏خيلي سخت است به خاطر آوري که تاريخ باز هم تکرار مي شود‎.‎