Rooz

منتقد احمدي نژاد دررأس مجلس

گزارش لوموند از انتخاب رئيس جديد مجلس شوراي ‏اسلامي - یکشنبه 12 خرداد 1387 [2008.06.01]


آيا انتخاب رئيس مجلس جديد به اين معنا نيست ‏كه در ايران مبارزات انتخاباتي رياست جمهوري ‏‏2009 از هم اكنون آغاز شده است؟ ‏

معنايش هرچه باشد واقعيت اينست كه رئيس ‏جمهور بنياد گراي ايران در چند ماهي كه به پايان ‏دوران مسئوليتش باقي مانده، بايد موج انتقادات ‏بي سابقۀ اكثريت مجلس جديد را ازسر بگذراند، ‏آن هم مجلسي كه بيش از شصت درصد كرسي ‏هاي آن به محافظه كاران اختصاص يافته است. ‏
‏ ‏majlis717.jpg

شيوه عوام پسندانه رئيس جمهور ايران در زمينه ‏مديريت اقتصاد، كه تورم بيست و چهار درصدي پي آمد آن بوده است و نارضايتي از برخوردهاي ‏تهاجمي و انعطاف ناپذيري او در زمينه هسته اي ‏كه موجب انزواي كشور در سطح جهان و صدور سه ‏قطعنامه به زيان ايران شده است، او را آماج انتقاد ‏ها، حتي از جانب جناح خودي قرار داده است. در ‏انتخابات اخير، جناح وابسته به احمدي نژاد "رايحه ‏خوش خدمت" نتوانست بيش از ده درصد آرا را ‏كسب كند. ‏

در مجلس جديد نيز ائتلاف پشت پرده جناح هاي ‏مختلف اكثريت محافظه كار با انتخاب علي ‏لاريجاني، رقيب احمدي نژاد در انتخابات رياست ‏جمهوري گذشته و مذاكره كننده سابق پرونده ‏هسته اي، مانع از آن شدند كه نامزد مورد نظر او ‏بر كرسي رياست مجلس تكيه زند. ‏
آقاي لاريجاني از همان ابتداي كار، در سخنراني روز ‏‏28 ماه مه در برابر نمايندگان مجلس، موضع خود را ‏مشخّص كرد:" اقتصاد مديريت صحيح مي خواهد ‏چون مسئله اصلي كه مردم را تحت فشار گذاشته ‏
مسئله اقتصاد است ". وي ابراز اميدواري كرد كه ‏اقدامات لازم براي" سروسامان دادن به اقتصاد" به ‏عمل آيد." مجلس بايد تحرك داشته باشد و راه و ‏روش عملي حكومت را تعيين كند". ‏
به گفته احمد سلامتيان، نماينده آزاديخواه اصفهان ‏در مجالس گذشته:" رئيس جديد مجلس علناً براي ‏انتخابات آتي رياست جمهوري، خود را به عنوان يك ‏وزنه سياسي در كفه مقابل عوام گرائي احمدي ‏مطرح مي سازد.او به انحاء مختلف تلاش خواهد ‏كرد قيموميت مجلس را بر اداره امور دولت محرز ‏سازد".‏
‏ آيا لاريجاني موفق خواهد شد؟ آيا اين امر در ‏نظامي كه به گفته يك سياستمدار ايراني سال ‏هاست مجلس را" به جاي محلّ تصميم گيري ‏دستاويزي براي نمايش جمهوريت و دموكراسي قرار ‏داده" امكان پذير است؟ به گفته سلامتيان تحقق ‏‏"اين امر غير ممكن نيست. نارضايتي، آن هم در ‏زمينه اقتصادي به قدري است كه آقاي لاريجاني ‏مي تواند روي حمايت نمايندگان منتقد جناح ‏محافظه كار و پشتيباني موضعي هواداران رئيس ‏جمهور سابق، رفسنجاني، و بي طرفي اصلاح ‏طلبان در حدّ همسوئي با او ، البته فعلاً، حساب ‏كند". ‏
به علاوه آقاي لاريجاني فراز هاي اوّلين سخنراني ‏خود را نسنجيده انتخاب نكرده بود زيرا چند ساعت ‏پيش تر، آيت الله خامنه اي رهبر انقلاب و داور وسط ‏ميدان سياست ايران، به دولت توصيه كرده بود كه ‏‏"از قانون و مصوبات مجلس تخطي نكند". ‏
در مورد پرونده مهم و حساس هسته اي نيز،‏
لاريجاني براي آنكه نشان دهد" مجلس دوباره به ‏مركز" تحولات سياسي ايران بدل شده است گام ‏اوّل را برداشت. وي روز چهارشنبه به انتقاد از ‏آخرين گزارش آژانس بين المللي انرژي اتمي ‏پرداخت و حتي آژانس را تهديد به تجديد نظر در ‏زمينه همكاري ايران با اين نهاد بين المللي كرد زيرا ‏به گفته او آژانس با گنجاندن اسناد" مبهم" در اين ‏گزارش ايران را متهم به امتناع از ارائه توضيحات در ‏مورد اهداف نظامي احتمالي برنامه خود كرده ‏است.وي مؤكداً اظهار داشت كه" مجلس اجازه ‏اينگونه دغلبازي ها را نخواهد داد". اين سخن ضمناً ‏مصرف داخلي هم دارد زيرا لاريجاني مي خواهد ‏نشان دهد كه در اين عرصه، كه ضمناً عرصه ‏تخصصي اوست هم رئيس مجلس براي ممانعت از ‏كجروي مجدد احمدي نژاد مداخله خواهد كرد. آقاي ‏لاريجاني كه نسبت به احمدي نژاد فردي عملگراتر ‏است در اواخر سال 2007 از سمت خود به عنوان ‏مذاكره كننده ارشد هسته اي استعفا داد زيرا ‏موافق برخورد ستيزه جويانه احمدي نژاد در پرونده ‏هسته اي نبود. امّا واقعيّت اينست كه او هم در اين ‏زمينه به همان اندازه رئيس جمهور جزم انديش ‏است. ‏
سعيد ليلاز اقتصاد دان ايراني مي گويد:" در درون ‏جناح محافظه كار تغييري روي داده كه بسيار پر ‏معناست. هيچكس خود را در فاجعه اي كه دامن ‏اقتصاد كشور را گرفته سهيم نمي داند و نمي ‏خواهد مسئوليت آن را به گردن بگيرد. درصورتي كه ‏مجلس زياد پاپيچ احمدي نژاد شود هيچ بعيد ‏نيست كه او براي دور دوم در سال 2009 نامزد ‏نشود". احمد سلامتيان معتقد است كه در مبارزه ‏انتخاباتي رياست جمهوري " رهبر با دو ورق ‏احمدي نژاد و لاريجاني از جناح محافظه كار بازي ‏خواهد كرد. و برگ برنده او كسي است كه در ميان ‏مردم از محبوبيت بيشتري برخوردار باشد و فعلاً ‏احمدي نژاد نفر دوّم اين بازي است".‏

علي لاريجاني، فرزند يكي از مراجع و فرمانده ‏سابق سپاه پاسداران انقلاب، برگ هاي برنده ‏زيادي در دست دارد. داراي روابط بسيار نزديك با ‏رهبر انقلاب است و به خاطر ذهن موشكاف و ‏وفاداري بي خدشه اش به مكتب[ اسلام] كه در ‏دوران رياست بر تلويزيون دولتي ايران به اثبات ‏رساند، مورد تأئيد رهبر قرار دارد. وي زماني كه
رئيس تلويزيون بود مجوز نمايش فيلم هاي خارجي ‏
را، البته سانسور شده، صادر كرد. به علاوه ‏لاريجاني در شهر مقدّس قم كه از همان جا نامزد ‏نمايندگي مجلس شد، با رهبران مذهبي روابط ‏خوبي دارد و گذشته از همه اين ها شبكه اي از ‏افراد متنفذ از زمره دوستانش به شمار مي روند.‏
‏ منبع: لوموند 31 مه ‏


‏ ‏

‏ ‏


‏ ‏

‏ ‏


‏ ‏


‏ ‏

‏ ‏


‏ ‏

‏ ‏

‏ ‏

بازگشت به صفحه اول

ad_vertical.jpg
استفاده‌ غیر تجاری از مطالب «روز»‌ تنها بر اساس پروانه‌ کریتیو لایسنس و به‌ طور مشروط آزاد است.