‏

اميد معماريان
o.memarian@roozonline.com

ناهيد جعفري، يکي ديگر از فعالان حوزه زنان که با حکم زندان وشلاق مواجه شده است، درگفت وگو با روز مي ‏گويد که چنين احکامي عمدتا براي ارعاب صادر شده مي شوند. وي يکي ازاعضاي کمپين يک ميليون امضا است ‏که طي ماه هاي گذشته تحت فشار مسئولان امنيتي وقضايي بوده و جرمش همراهي ديگر فعالان زن درجلوي ‏دادگاه رسيدگي کننده به پرونده پنج نفرديگرازفعالان زن بوده است. ‏

جعفري پس ازآنکه جلوي دادگاه دستگير شد مورد ضرب وشتم قرارگرفت و از نيروي انتظامي شکايت کرد. اما ‏مانند بسياري از پرونده هاي مشابه نه تنها پاسخي نگرفت، بلکه باحکمي مواجه شد که اين روزها شبيه آن براي ‏خيلي هاي ديگر نيزصادرشده است: "پرونده بزهکاري در حد اخلال در نظم و تجمع غير قانوني محرز و مسلم ‏است و مستنداً طبق ماده 618 قانون مجازات اسلامي نامبرده به شش ماه حبس با احتساب ايام بازداشت و 10 ‏ضربه شلاق محکوم است که به دليل شرايط خاص متهم اين حکم به مدت دو سال معلق است". گفت وگو با اين ‏فعال حقوق زنان را مي خوانيد. ‏

‎‎اينکه طي ماه هاي گذشته فعالان زن احکامي غيرمتناسب با فعاليت هاي اجتماعي شان دريافت مي کنند ‏نشانه چيست و چه سرانجامي خواهد داشت؟‏‎ ‎
ازديد من نشانه آن است که اين قوانين مردسالارانه است و اينها هر جور شده از چنين قوانيني پاسداري مي کنند تا ‏آنها را به همين ترتيب نگهدارند. بيشترين انرژي که الان جنبش زنان مصرف مي کند روي تغيير قوانين تبعيض ‏آميز است و درست کردن اين شرايط براي آن است که ما را مرعوب کنند تا اين احکام تعليقي مثل چماق بالاي سر ‏ما باشد و هيچ فعاليت ديگري انجام ندهيم. الان مثلا در حکم من نوشته اند که در صورتي که هر جرمي مرتکب ‏شوم، اين حکم اجرا مي شود و تعريف هم نکرده اند که چه جرمي؟ نمي دانم اگر در رانندگي هم اگرتصادف کنم ‏اين هم جرم حساب مي شود؟ الان جامعه زنان همه مطالباتش درواقع به شيوه مسالمت آميز است. اگر اين فعاليت ‏ها جرم حساب شود، ما نمي دانيم که جرم واقعي چه خواهد بود. درواقع الان مرز بين جرم واقعي وغيرواقعي ‏کاملا مخدوش شده است. ولي آنچه مسلم است اين است که مي خواهند چماق وارعاب بالاي سرمان باشد تا هيچ ‏حرکتي نکنيم و همين طوري بنشينيم سرزندگي مان و برويم گوشه آشپزخانه. اينکه به کجا مي کشد نمي دانم الان ‏به صورت مشخص چه بگويم، اما مي دانم اين احکام هر چقدر هم که بيشتر صادر شود، زنان را ازفعاليت هاي ‏خود دور نخواهد کرد.‏

‎‎برخي مواقع مسئولين دليل برخوردهاي خود را نگراني از اتصال جنبش هاي مدني به خارج از کشور ‏بيان مي کنند. به نظر شما اگر چنين نگراني وجود نداشت، آيا تغييري در رفتار مسئولين صورت مي گرفت يا ‏ماجرا ريشه اي تر ازاين حرفهاست؟‎ ‎
به هرحال همه اينها تاثيرخاص خودش را دارد. به برخي در جريان بازجويي مي گويند شماها از خارج ‏ازکشورحمايت مي شويد. ما که خودمان درجنبش زنان هستيم مي دانيم که به هيچ عنوان چنين موضوعاتي صحت ‏ندارد. به برخي ديگر در بازجويي گفته اند که ما مي خواهيم با اين کارها چوب لاي چرخ کمپين بگذاريم. درواقع ‏موضع خودشان هم مشخص نيست. نمي دانند که مثلا براي يک حرکت اجتماعي قانون مدار کار کردن آيا جرم ‏است؟ تعريفي ندارند که به ما بگويند و در راديو وتلويزيون هم اعلام کنند که کمپين غيرقانوني است.‏

‎‎اگر بگويند غيرقانوني است چه مي کنيد؟‎ ‎
احتمالا مجبورمي شويم ازروش هاي ديگري استفاده کنيم. ما روشمان کاملا مسالمت آميزاست. خواسته هايمان هم ‏کاملا شفاف وروشن است که اينها چنين برخوردي مي کنند. البته هنوز خودم به اين موضوع فکرنکرده ام که ‏چطور مي شود اين کارا ادامه داد. به هر حال، با ساکت ماندن هم چيزي عوض نمي شود. ‏

‎‎به نظر شما برخورد با فعالان اجتماعي خوشنام و کساني که براي بسياري ازجوانان الگوهاي اشتياق ‏آوري براي فعاليت هاي اجتماعي هستند چه تاثيري روي نسل جواني مي گذارد؟‏‎ ‎
اين موضوع روي افراد تاثير يکساني نمي گذارد. عده اي ممکن است به دليل موقعيت شغلي شان مشکلاتي ‏برايشان پيش بيايد. عده اي ممکن است يک سري مسائل خانوادگي و شخصي پيدا کنند که وارد کمپين نشوند ويا ‏ديگر حرکت هاي اجتماعي، اما فقط با زنان اين برخورد نمي شود و با ديگر بخش هاي جامعه مدني هم چنين ‏برخوردهايي مي شود. وقتي با مردم در کوچه وخيابان صحبت مي کنيد مي بينيد که نگراني ها ونارضايتي هاي ‏خودشان را دارند و به هرحال آنها براي تغييراقدام مي کنند. ما نه مي خواهيم مردسالاري باشد نه زن سالاري ‏باشد. عوض شدن قوانين هم براي زنان ومردان خوب است. درنتيجه اين تغيير زندگي همه تغييرمي کند. من مي ‏خواهم به مسئولين اين را بگويم که اين کمپين يک روش مسالمت آميزدارد و درنهايت ما ازخود شما وقانون ‏گذاران خودمان خواهيم خواست که اين قوانين را عوض کنند که به نفع همه باشد.‏

‎‎فکرمي کنيد سرانجام حکمتان به کجا بکشد؟‎ ‎
با وکيلم صحبت کردم و اعتراض دارم به حکم وحتما به دادگاه تجديدنظر خواهد رفت. به هرحال معتقدم که نمي ‏شود با اين احکام دست روي دست گذاشت وگفت چون اين حکم را دادند با مردم خودم حرف نزنم ودرجامعه ‏حرکتي نداشته باشم. چون اعتقادم براي تغيير اين قوانين است اين حرکت ادامه خواهد داشت واميدوارم دادگاه ‏تجديد نظر، اين حکم را تغيير دهد. ‏