کتاب روز♦ کتاب
نسرين تبريزي - پنجشنبه 5 اردیبهشت 1387 [2008.04.24]
هنر روز، در بخش کتاب مي کوشد کتاب ها و نشرياتي را که در حوزه انديشه و هنر مباحث نظري را منعکس مي کنند يا در مسائل اجتماعي و سياسي مباحثي درخور دارند، به خوانندگان خود معرفي کند. ارجحيت با کتاب هاي روز خواهد بود، ولي اين امر به معناي غفلت از آثارمنتشر شده در گذشته دور يا نزديک نيست. کتاب هاي منتشره از پديدآورندگان ايراني به زبان هاي ديگر يا ترجمه شده به اين زيان ها هم در کتاب روزجاي ويژه اي خواهند داشت. ناشران و پديد آورندگان آثار مي توانند براي معرفي يک نسخه کتاب به نشاني زير بفرستند.
P.O.Box 94000 creteil cedex
France10014
خوانندگا ن روز مي توانند از طريق پنجره کتاب که در بالاي صفحه اول ديده مي شود به اطلاعات تازه در مورد کتاب ها و نشريات دسترسي پيدا کنند.

<strong>كاروان عمر: زندگي وآثار داريوش رفيعي</strong>
به كوشش: شهرام آقايي پور
284 ص، تهران: انتشارات پازينه، 1386، چاپ اول
كتاب «كاروان عمر» كه نام آن از يكي از آثار خواننده فقيد و هنرمند ايراني، «داريوش رفيعي» گرفته شده است، به زندگي و آثار او مي پردازد. او كه در سال 1337 خورشيدي و در عنفوان جواني در گذشت، آثار خاطره انگيز و به ياد ماندني هم چون «زهره»، «گلناز»، «شب انتظار» و... از خود به يادگار گذاشت. اين مجموعه شامل چهاربخش است. بخش «گفته ها و ناگفته ها» شامل مصاحبه ها و نوشته هايي درباره «داريوش رفيعي» است. اين بخش تصويري از محيط اجتماعي و زندگي اين هنرمند ارائه مي دهد. بخش دوم به تصنيف هاي «رفيعي» و بخش سوم به نت هاي آثار او اختصاص دارد. در بخش چهارم، سه فهرست يعني «فهرست بر اساس نام تصنيف»، «فهرست بر اساس مصرع شروع تصنيف» و «فهرست بر اساس دستگاه»، گردآوري و تدوين شده است.

<strong>زندگينامه سياسي و اجتماعي احتشام السلطنه<strong>
دومين رئيس مجلس شوراي ملي
نويسنده: فرشيد مهري
302 ص، تهران: موسسه مطالعات تاريخ معاصر ايران، 1386، چاپ اول
اين كتاب، زندگينامه سياسي و اجتماعي «محمود خان علامير» از طايفه قاجار، معروف به «احتشام السلطنه»، فرزند «محمد رحيم خان علاء الدوله» پيشكار مظفرالدين ميرزا وليعهد است. او در سال 1279 ه. ق در تهران متولد شد. پس از تحصيلات مقدماتي، در سال 1297 ه. ق به خدمت دولتي درآمد. «احتشام السلطنه» از دوره پادشاهي ناصرالدين شاه تا اوايل حكومت رضا شاه، داراي مناصب حكومتي بود. در جريان حوادث مشروطه، تلاش زيادي براي استقرار مشروطه در ايران كرد و در اولين دوره مجلس شوراي ملي، پس از استعفاي «صنيع الدوله» از رياست مجلس، به اين سمت انتخاب شد. بعدها به عنوان وزير مختار ايران در لندن و برلن خدمت كرد. «احتشام السلطنه» در زمان جنگ جهاني اول، سفير كبير ايران در استانبول بود. او در سال 1305 به مدت شش ماه در كابينه «مستوفي الممالك» وزير كشور بود و پس از آن، رياست كمسيون معارف را بر عهده داشت. كتاب حاضر، علاوه بر زندگينامه اين شخصيت برجسته اواخر دوره قاجار، شامل مجموعه اي از اسناد، مدارك، فرمان ها و دستخط هاست.

<strong>استاد محمد سياه قلم</strong>
نويسنده: يعقوب آژند
112 ص، تهران: شركت سهامي كتاب هاي جيبي، 1386، چاپ اول
اين كتاب از مجموعه «مفاخر هنري ايران»، به معرفي زندگي و آثار نگارگر برجسته ايراني، «محمد سياه قلم» مي پردازد. نويسنده با توجه با اختلاف نظر بر سر هويت اين نگارگر برجسته و آثار او، بحث خود را حول سه موضوع متمركز مي كند: 1- هويت استاد «محمد سياه قلم»، 2- هويت نقاشي هاي او، 3- منشاء و مكان اين نقاشي ها. او پس از ارائه دلايل و مدارك گوناگون به اين نتيجه مي رسد كه استاد «محمد سياه قلم»، نقاش برجسته ايراني در عصر «بايسنقر ميرزا» فرزند «شاهرخ تيموري»، همان «غياث الدين محمد نقاش» است كه در نيمه اول قرن نهم هجري قمري مي زيسته و از شاگردان استاد «عبدالحي»، نقاش نام آور سده هشتم و اوايل سده نهم هجري بوده و در زمان «بايسنقر ميرزا» همراه با هيات سياسي به چين رفته است.

<strong>كمپيني براي تمام فصول</strong>
نويسنده: جلوه جواهري
122 ص، تهران: 1386، چاپ اول
اين كتاب، گزيده اي از مقالات «جلوه جواهري» است كه در ارتباط با «كمپين يك ميليون امضاء» به نگارش درآمده. اين مجموعه به منظور طرح گسترده تر مسائل نظري مطرح در جنبش يك ميليون امضاء و مستند كردن تجارب فعالان آن منتشر مي شود. «جلوه جواهري»، فارغ التحصيل رشته جامعه شناسي، فعال امور زنان، نويسنده و مترجم در حوزه مطالعات زنان و خود عضو «كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض آميز در ايران» است.

<strong>فرهنگ داستان نويسي افغانستان</strong>
نويسنده: محمد حسين محمدي
246 ص، تهران: انتشارات شهاب ثاقب، 1385، چاپ اول
در عرصه ادبيات و هنر افغانستان، تاكنون پژوهشي آمار جدي انجام نشده است. به راستي در صد سالي كه از پيدايش داستان نويسي در اين كشور مي گذرد، چند داستان بلند يا رمان خلق شده است؟ در اين دوران، داستان نويسان افغانستان چه تلاش هايي در اين زمينه كرده اند؟ كتاب حاضر تلاشي است در راستاي معرفي داستان نويسان افغاني و آثارشان در صد سال اخير. اين كتاب شامل چهاربخش است: «فرهنگ داستان نويسان» كه شرح حال داستان نويسان و آثارشان را در بر مي گيرد؛ «فرهنگ توصيفي داستان بلند و رمان» كه شامل مشخصات شناسنامه اي و خلاصه اي از رمان هاست؛ «كتاب شناسي داستان كوتاه» كه به معرفي داستان هاي كوتاه اختصاص دارد؛ و «سال شمار ادبيات داستاني افغانستان» كه به طور فشرده، تحولات مهم داستان نويسي معاصر اين كشور را مرور مي كند.

<strong>فرهنگ و سياست ايران در عصر تجدد (1300-1320 ش)</strong>
نويسنده: عليرضا ذاكر اصفهاني
297 ص، تهران: موسسه مطالعات تاريخ معاصر ايران، 1386، چاپ اول
اين پژوهش كه به فرهنگ و سياست در ايران عصر پهلوي اول مي پردازد، با اتكاء به گفتمان جهان سومي دهه هاي 40 و 50 شمسي در ايران، مبتني بر زير گفتمان شرق – غرب و با الهام از آراء اصحاب مكتب فرانكفورت و شاخه فرانسوي انديشه هاي پست مدرن شكل گرفته و بيش از همه به شرق شناسي «ادوارد سعيد» و ساير تئوري هايي كه به تبيين روابط «محور- پيرامون» در نظام بين الملل اشاره دارند، نظر داشته است.نويسنده در نهايت، يك نظريه تركيبي از اين تئوري ها ارائه كرده است تا بتواند روابط دو حوزه امپرياليستي و ملل زير دستي را در حوزه فرهنگ و سياست تبيين كند. او بر آن است كه ساختار روابط فوق در ايران و در دوره مورد نظر، يعني فاصله سال هاي 1300 تا 1320 شمسي، حاصل جمع كنش شرق شناسي هاست. لذا در وهله اول به بنياد شرق شناسي در ايران و نقش آن در پي ريزي مقطعي كه از آن به عنوان «دوره گذار» ياد مي شود، پرداخته است.

<strong>روحيه ايراني؛ روحيه شرقي</strong>
(نقد و بررسي كتاب سازگاري ايراني مهندس بازرگان)
نويسنده: مرتضي رهباني
244 ص، تهران: انتشارات چاپخش، 1387، چاپ اول
اين كتاب، نقدي است بر كتاب «سازگاري ايراني»، اثر «مهدي بازرگان» كه به عنوان ضميمه اي بر كتاب «روح ملت ها» اثر «آندره زيگفريد» نوشته شد. «بازرگان» از پيشگامان طرح مسئله استبداد و چگونگي شكل گيري آن در ايران است. او به اين نتيجه مهم رسيد كه اين پديده در ايران تنها ناشي از دولت نيست بلكه ملت نيز در شكل گيري استبداد نقش مهمي بازي مي كند. در كتاب حاضر ضمن بررسي انتقادي كتاب «بازرگان» درباره علل عقب افتادگي ايران و ايراني، نظريات «محمد نويد بازرگان»، «عزت الله سحابي» و «غلامعباس توسلي» - يعني كساني كه با انديشه و آراي بازرگان كاملا آشنا هستند- درباره نقد انديشه هاي بازرگان در حوزه استبداد و هويت ايراني نيز ارائه شده است.

<strong>روحانيت- بهائيان: نيمه اول سال 1334</strong>
تاليف: مسعود كوهستاني نژاد
255 ص، تهران: مركز اسناد انقلاب اسلامي، 1378، چاپ اول
در نيمه اول سال 1334 خورشيدي، در دوران زعامت آيت الله العظمي بروجردي، با سخنراني هاي تند حجت الاسلام فلسفي، مبارزه روحانيت ايران با بهائيت و بهائيان به اوج خود رسيد. علي رغم عقب نشيني حكومت در حمايت و دفاع از بهائيان در آخرين روزهاي ارديبهشت 1334 و دادن وعده هاي بسيار در اين مورد به روحانيت ايران، در تيرماه همان سال آيت الله بروجردي به علت تعلل شاه و دولت در عمل به وعده هايشان، به مدت يك ماه مسند تدريس را ترك كرد و سرانجام در مهرماه 1334 به قصد زيارت عتبات عاليات، در صدد مهاجرت و ترك ايران برآمد. در كتاب حاضر كه بر اساس اسناد و مدارك اين دوره از تاريخ معاصر ايران تاليف شده، جريان مبارزه روحانيت ايران با بهائيت و فراز و فرود اين ماجرا در فاصله سخنراني هاي حجت الاسلام فلسفي در ارديبهشت 1334 تا قصد مهاجرت آيت الله بروجردي در مهرماه همان سال بررسي شده است.

<strong>تاثير ادبيات ايران زمين بر مجالس شبيه خواني</strong>
نويسنده: محمدحسين ناصربخت
400 ص، تهران: انتشارات پرسمان، 1386، چاپ اول
شبيه خواني يا چنانكه عوام آن را مي نامند تعزيه، نمايشي است كه به وسيله ايرانيان شيعه و حول محور مبارزه و شهادت امام حسين (ع) در محرم سال 61 ه. ق شكل گرفت. اين نمايش كه ساخته عوام بود، بعدها مورد توجه خواص و دربار نيز قرار گرفت و جايي ويژه در عرصه هنر نمايش ايران يافت. در كتاب حاضر، تاثير ادبيات ايران بر مجالس شبيه خواني مورد بررسي قرار گرفته است. نويسنده با ارائه نمونه هايي از حضور مستقيم و بلا واسطه ادبيات ايران در تعزيه و هم چنين تاثير غير مستقيم و غير علني آن در شكل دادن به انديشه ها، مضامين، شخصيت پردازي و ساختار تعزيه، الگوهاي تكرار شونده، اعمال و رفتار قهرمانان و چگونگي رويدادها و فضا سازي را در اين نوع نمايش نشان داده است. بررسي تاثير اساطير و داستان هاي ايراني بر تعزيه، ويژگي هاي اشخاص بازي و موقعيت هاي نمايشي در شبيه خواني و شباهت ميان تعزيه و ادبيات مكتوب ايران، از موضوعات ديگري است كه در اين كتاب مورد برسي قرار گرفته است.

<strong>تاريخ تجزيه ايران، دفتر دوم: تجزيه بحرين</strong>
نويسنده: هوشنگ طالع
293 ص، لنگرود: انتشارات سمرقند، 1386، چاپ اول
اين كتاب، جلد دوم از مجموعه اي است كه نويسنده در آن به بررسي تاريخ تجزيه بخش هايي از ايران در دو قرن اخير پرداخته است. اين بررسي كه شامل 9 بخش است، اختصاص به تجزيه بحرين از ايران و تحولات مربوط به آن (در سال هاي 1348 و 1349 خورشيدي) دارد. عناوين مباحث كتاب عبارتنداز: «بحرين از دوران هخامنشيان تا برآمدن صفويان»، «دوران صفويان: آمدن اروپايي ها به خليج فارس»، «از پيدايي نادر تا پايان كريم خان»، «بحرين در دوران قاجاريان»، «اقدام ايران در جامعه ملل درباره بحرين»، «بحرين: استان چهاردهم»، «فراگشت تجزيه بحرين»، «ايستادگي برابر تجزيه گران» و «جداسازي بحرين از ايران». كتاب با مجموعه اي از اسناد و مكاتبات مربوط به اين حادثه و كتاب شناسي به پايان مي رسد.
