چهره ها ♦ سينماي جهان
آيدا کالجي - پنجشنبه 29 فروردین 1387 [2008.04.17]
يکشنبه دوم ارديبهشت ماه[20 آوريل] صد و پانزدهمين سالگرد تولد هارولد لويد کمدين برجسته سينماي کلاسيک است. مردي که در کنار چاپلين و باسترکيتون يکي از برجسته ترين کمدين هاي سينما صامت محسوب مي شود و نزديک به 200 فيلم در کارنامه خود دارد.
کمديني براي تمام فصول
هارولد کلايتون لويد در سال 1893 در نبراسکا متولد شد و پس از مهاجرت خانواده اش به کاليفرنيا فرصت بازي در نمايش هاي کوچک را يافت و پس از مدتي در اولين نقش سينمايي خود ظاهر شد. به زودي با توماس اديسون و کمپاني توليد فيلم او و هال روچ کارگردان مشهور سينما مشغول به کار شده و تبديل به پرکارترين و محبوب ترين کمدين هال روچ در نيمه دوم دهه نخست قرن بيستم گرديد. همکاري لويد با هال روچ تا سال 1918 و ساخت بيش از شصت فيلم کوتاه کمدي ادامه يافت.
در اين سال هارولد لويد و هال روچ، شخصيت سينمايي هارولد را پديد آوردند، مرد عينکي سمپاتيکي که درگير مشکلات روزمره زندگي است ولي سر از ماجراهاي عجيب در مي آورد، اين شخصيت سينمايي که در آن سال ها براي اغلب تماشاگران سينماي آمريکا شناخته شده بود به زودي به محبوبيت فراواني رسيد و توانست جايگاه هارولد لويد را تا حد چاپلين ارتقا دهد.
موفقيت فيلم هاي او در همين سال، سبب تثبيت اين شخصيت سينمايي شد. شخصيتي که در تاريخ سينما با نماهايي به ياد ماندني همچون آويزان شدن از عقربه هاي ساعت بالاي يک خيابان در فيلم ايمني در آخر ثبت شده است. هارولد لويد اغلب عمليات بدل کاري در فيلمهايش را که شامل صحنه هاي خطرناکي هم بودند خود انجام مي داد که بارها منجر به مصدوميتش شد و حتي در فيلم اشباح شکار شده دو انگشت شصت و اشاره اش را بر اثر انفجار بمب از دست داد که از آن پس ناچار به پوشيدن دستکشي مخصوص شد.
پس از موفيت در توليد فيلم هاي بلند، هارولد لويد از روچ جدا شد و از سال 1924 خود مستقلا تهيه کنندگي و کارگرداني فيلمهايش را برعهده گرفت. اين اتفاق در زماني افتاد که سينماي ناطق در حال تغيير دادن سنت سينماي کمدي بود و هارولد لويد نيز با فيلم هايي که تلفيقي از شيوه هاي کمدي هاي سينماي صامت و فيلم ناطق بود وارد اين عرصه شد و توانست به موفقيت برسد.
لويدز پس از آغاز به کار کمپاني توليد فيلمش يکي از اعضاي موسس آکادمي علوم و هنرهاي سينمايي شد که اهدا کننده اسکار، مشهورترين جايزه سينمايي جهان به شمار مي رود.
او در سال 1932 با بازيگر نقش اول زن فيلم هاي خود ميلدرد ديويس ازدواج کرد که در نخستين برخورد وي را يک عروسک فرانسوي خوانده بود.
فيلم هاي لويد چون پنجه گربه، اول پاها و پر سرعت با موفقيت بسيار زيادي روبرو شدند. اما هارولد در آغاز دهه چهل به تدريج از سينما کناره گرفت و در سال 1947 خود را کاملا بازنشسته کرد. وي پس از بازنشستگي به فعاليت هاي خيرخواهانه به ويژه براي کودکان معلول مشغول شد و يکي از فعال ترين موسسه هاي خيريه براي کمک به کودکان معلول را تاسيس کرد. در طول دوران بازنشستگي از سينما وي نه تنها در زمينه عکاسي بلکه مطالعات مربوط به سينماي سه بعدي و تکنيک هاي رنگي در سينما نيز فعال بود، برخي از عکس هاي او از بازيگران و مدل ها از جمله عکس هايش از مرلين مونرو پس از مرگ اين بازيگر بسيار شهرت يافتند.
در اوايل دهه شصت او دو فيلم از مجموعه فيلم هايش با نام هاي دنياي کمدي هارولد لويد و سوي مسخره زندگي تهيه کرد. نمايش اين دو فيلم سبب جلب توجه دوباره به فيلم هاي لويد و چاپ نقدهاي مثبت بسياري در باره فيلم هاي او در مطبوعات شد.
با اين حال لويد براي نمايش فيلم هايش هيچ گاه با شبکه هاي تلويزيوني به توافق نرسيد، زيرا مبغلي که او براي نمايش فيلم هايش طلب مي کرد بسيار بالا بود، او براي دو بار نمايش هر فيلمش 300 هزار دلار قيمت گذاشته بود که در مقايسه با فيلم هاي چاپلين و کيتون براي شبکه هاي تلويزيوني بسيار گران بودند.
پس از مرگش در سال 1971، حقوق انحصاري فيلم هايش در اختيار کمپاني تايم لايف قرار گرفت که به زودي برخي از آنها را در مجموعه تلويزيوني هارولد بر روي آنتن فرستاد که در بسياري از کشورها از جمله ايرانخبا گفتار به ياد ماندني ناصر طهماسب] سال ها از شبکه دوم تلويزيون ملي ايران پخش مي شد.
در دهه 90 با کوشش نوه اش سوزان لويد هيس، با اجراي تازه اي براي موسيقي توسط يک ارکستر برخي از فيلم هاي بلندش روانه بازار دي وي دي شدند. در دهه نخست قرن بيست و يکم نيز سرانجام شبکه ترنر کلاسيک مويز آغاز به پخش فيلم هاي بازسازي شده هارولد لويد کرد. دو سال پيش نيز يک مجموعه دي وي دي با حمايت بنياد هارولد لويد توسط کمپاني نيولاين سينما از فيلم هاي بلند وي و مهمترين آثار کوتاهش در اختيار علاقمندان سينما قرار گرفت.
هارولد لويد در سال 1952 اسکار افتخاري آکادمي را براي استادي در سينماي کمدي و شهروند خوب بودن دريافت کرد.
