دولت ساعت را عقب مي کشد؟
زمزمه براي عدم اجراي مصوبه مجلس - یکشنبه 25 فروردین 1387 [2008.04.13]

البرز محمودي
هرچند دوسال، همزمان با سال نو ساعتها به جلو كشيده نشد ، اما مجلس هفتم در ميانه هاي سال گذشته مصوبه اي را به تصويب رساند كه براساس آن دولت ملزم شد در سال 1387 ، ساعتها را جلو بكشد. دولت احمدي نژاد هم "به طور قهري" اينكار را انجام داد، اما آنچنان كه برخي سايت هاي نزديك به دولت خبرداده اند :"تلاش براي لغو مصوبه مجلس" ادامه دارد.
اين در حالي است كه با اجراي دوباره به جلو بردن ساعت، به نوشته روزنامه "ايران" ، بار ديگر ايران جزو هفتاد كشوري قرار مي گيرد كه براي "بهره گرفتن از روزهاي بلندتر در فصلهاي بهار و تابستان" ، سياست "تغيير ساعت رسمي" را اعمال مي كنند.
با اين وجود سايت "فردا" ديروز خبرداد كه "مسئولين دولتي در پي آن هستند تا ساعت را به حالت قبلي خود بازگردانند." اين خبر از يک مرکز دانشگاهي نزديک به دولت شنيده شده كه با مشاوره آن مركز به دولت، "احتمال اين وجود دارد که طي دستورالعملي ساعت کشور در ارديبهشت ماه يک ساعت به عقب بازگردد."
در اين ميان موضع "فاطمه رجبي" همسر سخنگوي دولت نيز خواندني است. سايت وي كه تا چند روز پيش بسته بود در پي اعتراض همسرش اكنون در دسترس است. وي در جديدترين يادداشت خود به موضوع تغيير ساعت پرداخته و نوشته است: "مصوبة مجلس در لغو تغيير ساعت توسط دولت، سبب گرديد تا از اول فروردينماه، وقت نماز صبح ساعت 5 بامداد، ظهر شرعي 1 بعد از ظهر و اذان مغرب حدود 8 شب باشد. اين نابساماني و سرگرداني مؤمنان، تحفهاي است كه مجلس هفتم با يدككشي عنوان اصولگرايي به آنان ارزاني داشته است. ظاهر قضيه عقبنماندن از قافله اروپا و يافتن نماد توسعهيافتگي بود، و باطن آن حراست از بدعتگزاريهاي ارتجاعي دولت توسعه و استمرار آن به وسيلة دولت اصلاحات."
به نوشته وي، "هنوز در فروردينماه هستيم كه نالة ناراحتي مردم شريعتمدار از اين شاهكار مجلس بلند است. شنيده ميشود برخي ائمه جمعه و جماعات، حتي دست به دعا بلند كردهاند تا عوامل نابساماني اوقات شرعي و ايجادكنندگان در هم ريختگي آرامش ملّت را در رسيدن به جزاي اعمال، امدادرسان شوند.اما بايد پرسيد مجلس هفتم در اين پافشاري بر مخالفت با تغيير ساعت توسط دولت، كدام مصالح شرعي يا ملّي را در نظر داشت. آيا صرف مخالفت با تصميمات دولت يك «هنر» است كه به هر قيمتي بايد آن را دنبال كرد؟ آيا وامداري نسبت به برنامهها و راهكارهاي بنيانفكن توسعه و سازندگي يك اصل است كه با هر بهايي بايد ملت را و آرامش ملّت را قرباني آن نمود؟"
فاطمه رجبي با انتقاد از مجلس وشوراي نگهبان به علت تصويب اين طرح همچنين نوشته است: "به هر روي مجلس براي نخستينبار در امري كه به او «مربوط» نبود، آشكارا دخالت كرد، و «اختيار دولتهاي گذشته» را از دولت احمدينژاد سلب كرد، و از آنِ خود نمود. شوراي نگهبان در همدلي با مجلس بدون نگريستن به عواقب كار آن را تصويب كرد، تا مجلسيان خرسند از دل بهخواهيهاي خود همچنان بر اريكه قدرت سوار بمانند."
اين درحالي است كه "رجا نيوز" سايت نزديك به دولت نيز با استناد به آخرين سخنراني غلامحسين الهام سخنگوي دولت در سال گذشته ، در گزارشي به"تلاش دولت براي لغو مصوبه مجلس"پرداخته است. الهام در آن نشست مطبوعاتي ضمن "ابراز نارضايتي دولت" از اين اقدام ، در جمع خبرنگاران گفته بود: "به دليل قانونپذيري دولت از ساعت 24 اول فروردين ساعت رسمي کشور يک ساعت به جلو کشيده ميشود. مصوبه مجلس تنها اعلام وضعيتي است که خود بخود تحقق مييابد و لذا ساعت به طور قهري به جلو کشيده خواهد شد."
وي در مخالفت با طرح جلو كشيدن ساعت با بيان اينکه "مردم در اين دو سال از تثبيت ساعت رسمي کشور احساس راحتي و رضايت داشتند"، گفته بود: "با تغيير ساعت هزينههاي مالي پنهان ديگري از جمله براي تنظيم و هماهنگي ساعت پروازهاي بينالمللي و تنظيم و تطبيق ساعات کار بانکها و موسسات مالي با خارج از کشور و ... ايجاد ميشود."
گفتني است الهام تصريح کرده بود "دولت تلاش قانوني خود را براي لغو مصوبه مجلس" پيگيري خواهد کرد. آن هم در حالي که يکي از نمايندگان مجلس هفتم از تاييد اين طرح در دفتر ايت الله خامنه اي، رهبر جمهوري اسلامي خبر داده است. در همين ارتباط، روزنامه کارگزاران نوشته: "اقدام سال گذشته مجلس در تصويب قانون تغيير ساعت رسمي در ابتداي هر سال، با هماهنگي دفتر مقام معظم رهبري انجام شده است. اين خبر بر اين مبناست كه «الياس نادران» نماينده تهران و از طراحان طرح، در خصوص اظهار نظر اخير سخنگوي دولت درباره تلاش براي لغو مصوبه مجلس پيرامون تغيير ساعت با لبخند معناداري گفته: «بد نيست آقاي الهام صحبتي هم با دفتر مقام معظم رهبري داشته باشد.» گفتني است، پيش از اين الهام بدون اطلاع از مواضع احمدينژاد در تغيير كابينه هم، به تكذيب موضوع پرداخته بود."
سابقه تغيير ساعت
پيش از انقلاب اسلامي سال 57 ، ساعت رسمي كشور به دو ساعت تابستاني و زمستاني تقسيم شده بود و متناسب با آن تغيير مي كرد. پس از انقلاب تا مدتها اين طرح متوقف بود اما بعدها دولت هاشمي رفسنجاني لايحه اي را در مجلس به تصويب رساند كه بر اساس آن، ساعت رسمي کشور همه ساله اول فروردين ماه، يک ساعت به جلو برده مي شد و سي ام شهريور ماه دوباره به حالت اول برگردانده مي شد.
دولت محمود احمدي نژاد در حالي در سال هشتاد و چهار شكل گرفت كه يكي از سياست هاي اعمال شده اين دولت ، تغيير برخي سياست هاي مديريتي بود. از جمله اين اقدامات، اين بود که مبنا قرار دادن ساعت معمول، بهتر و به صرفه تر از تغيير آن است.استدلال دولت اين است كه چون تغيير ساعت رسمي پيامد هايي مثبتي مثل صرفه جويي در مصرف انرژي را به همراه ندارد، لذا دليلي هم براي تغيير آن و جود ندارد.
غلامحسين الهام گفته بود: "بررسيهاي دقيق و كارشناسانهاي كه تاييد كننده اين صرفهجويي باشد و مشخص كند كه آيا تفاوتي در مصرف برق در 6 ماهه اول سال با تغيير ساعت ايجاد ميشود يا خير وجود ندارد و از طرف ديگر تغيير ساعت رسمي كشور باعث سردرگمي در بخشهاي زيادي از جامعه ميشود، بنابراين هيات وزيران در جلسه امروز خود، پس از بحث و بررسي و ارايه گزارشهاي كميسيونهاي تخصصي مصوبه تغيير ساعت رسمي كشور را لغو كرد".
پس از اين اقدام دولت احمدي نژاد، برخي صاحبنظران اعتراض كردند و حتي به نوشته ايسنا، امير رضا خادم نماينده تهران به عنوان موافق تغيير ساعت در مجلس موضع گرفت.به عقيده وي "اصليترين مشكلات بحث صرفهجويي در مصرف انرژي، كاستن از حجم فشار وارده بر نيروگاهها در زمان پرمصرف است، لذا تغيير ساعت در شش ماه اول هر سال، در كاهش اين حجم بار مؤثر خواهد بود."
مقاله اي درباره "مزاياى تغيير ساعت در بهار و تابستان در ايران" را اينجا بخوانيد.
غير از خادم،"مرتضي تمدن" نماينده شهركرد نيز در مخالفت با طرح دولت گفته بود: "بيشترين بار مصرف انرژي در ساعات اوليه شب يعني تقريباً از غروب آفتاب تا حداكثر 11 شب است. غروب آفتاب در 6 ماهه اول سال بهطور متوسط حدود ساعت 7 و سيدقيقه بعدازظهر است. بنابراين مدت زمان بيشترين بار مصرف در اين 6 ماه، حدود 5/3 ساعت ميشود. حال اگر ساعت رسمي كشور در اين 6ماه به ميزان يك ساعت جلو برود، به اين معنا كه غروب آفتاب از ساعت 5/7 به 5/8 بعدازظهر تغيير يابد، توانستهايم از اين طريق زمان 5/3 ساعته پرمصرف را به 5/2 ساعت كاهش دهيم."
پس از اين در ميانه هاي سال 1385 ، روزنامه سرمايه نوشت: "هرچند وزير نيروي دولت احمدي نژاد در جمع خبرنگاران تاكيد كرد كه هنوز تكليف تغيير ساعت در سال 86 مشخص نيست اما يك مقام آگاه در وزارت نيرو از ارايه چند پيشنهاد به دولت درباره تغيير ساعت ها در سال آينده خبر داد. اين مقام آگاه كه نخواست نامش فاش شود. اعلام كرد:گزينه مطلوب وزارت نيرو جلو كشيدن ساعت ها از ارديبهشت ماه هر سال و ادامه آن تا آبان ماه است."
اين سخنان برخلاف نظر الهام بود. چرا كه الهام پيش از اين در توجيه اقدام دولت گفته بود:"مصوبه سال 70 دولت وقت در راستاي صرفه جويي در مصرف برق بوده است، در حاليکه بررسي کارشناسانه اي در اين کشور وجود ندارد که نشان دهد تغيير ساعت رسمي موجب صرفه جويي در مصرف برق شده است."
الزام مجلس براي دولت
اما مجلس هفتم و مركز پژوهش هاي آن "تغيير ساعت براي سال 86 را ضروري" دانستند و از دولت خواستند که به روال هر ساله عمل کند؛ خواسته اي که توسط دولت اجابت نشد.
الهام سخنگوي دولت در اسفند ماه 85 در واكنش به تلاش نمايندگان براي بازگرداندن وضعيت تغيير ساعت به سالهاي گذشته، تصميم سال قبل دولت را غير قابل تغيير دانست و گفت: "در سال گذشته دولت تصميم گرفت كه ساعت رسمي كشور را تغيير ندهد و گزارشات كارشناسي نيز درستي اين تصميم را نشان ميدهد و ما در پي اين تصميم شاهد كاهش مصرف بوديم و در گزارشات رسمي اين مساله اعلام شد."
وي بدون توضيح بيشتر در مورد "گزارشات رسمي تاييد کننده" ، افزود:"تصميم تغيير ساعت رسمي كشور در شش ماهه اول سال در سال 70 يا 71 اتخاذ شد ولي هيچ گزارش مستند و كارشناسي وجود ندارد كه مبناي آن تصميم چه بود و اين تصميم بر اساس چه استدلالي گرفته شده است."
پس از اين بود كه در اولين روزهاي كاري سال 1386 ، نمايندگان مجلس يک فوريت "طرح تغيير ساعت رسمي كشور" رابه تصويب رساندند. به نوشته ايسنا ، "محمد خوشچهره" يکي از طراحان اين طرح "از مقاومت هيات رئيسه مجلس" در برابر طرح دوفوريتي و "تحت فشار بودن" طراحان اين طرح خبر داد.
به هر روي عليرغم "فشار دولت"، در آخرين روز مردادماه گذشته ، نمايندگان مجلس كليات و جزييات اين طرح را تصويب كردند تا به اين ترتيب دولت ملزم باشد "هر سال در ساعت 24 روز اول فروردين ماه يك ساعت جلو كشيده شود و در ساعت ۲۴ سيام شهريور ماه به حال سابق بازگردانده شود."
