اسکات پيترسن
‏
قيمت ها در ايران، از گوجه فرنگی گرفته تا اجاره خانه ، بالا رفته است. لجاجت هسته ای ‏ايران، چهار سری از تحريم های سازمان ملل و آمريکا را به همراه آورده است. اما همه اينها ‏اشرف بانو رحيمی کيا را از رای دادن به طرفداران رييس جمهور تندروی ايران- محمود ‏احمدی نژاد- باز نداشته است.
‏
بر اساس نتايج انتخابات مجلس که جمعه گذشته برگزار شده، اين زن بيوه تنها نمانده است. ‏محافظه کاران صاحب اکثريت 70 درصد از 290 کرسی مجلس شده اند. اين چيزی شبيه ‏همان اکثريتی است که پيش از برگزاری انتخابات، در اختيار داشتند. ‏
علی رغم تورم پر سر و صدای 19 درصدی و رد صلاحيت تعداد زيادی از مخالفان، نتايج ‏انتخابات به محافظه کاران ايران اجازه می دهد که خود را صاحب يک مجلس مردمی بخوانند.
‏
خانم رحيمی کيا، که پس از شهيد شدن شوهرش در جنگ دهه 1980 دو فرزندش را به تنهايی ‏بزرگ کرده است، می گويد: "ما عليرغم همه مشکلات، احمدی نژاد را دوست داريم. قيمت ها ‏بالا رفته، اما من دوباره به او رای خواهم داد. او مردم را درک می کند. هرچند مردم بر ضد ‏او هستند، اما او يکی از ما است. ما انتظارات زيادی از او نداريم، اما او در حال مبارزه است ‏و همين برای ما کافی است."
‏
اصلاح طلبان آزادی خواه که زمانی صحنه سياسی ايران را از اواخر دهه 1990 تا سال ‏‏2004 در دست داشتند، مدعی هستند که در روند بازگشت شان پيشرفت اتفاق افتاده است.
‏
قبل از انتخابات، اصلاح طلبان صاحب 40 کرسی مجلس بودند و خود را برای تصاحب 10 ‏کرسی بيشتر در انتخابات روز جمعه آماده کرده بودند. آنها ضربه سختی را از رد صلاحيت ‏‏1700 نامزد خود توسط مقامات کشوری در آستانه انتخابات خوردند. ‏
عبدالله ناصری، سخنگوی ائتلاف اصلی اصلاح طلبان، گفت: "ما با افتخار اعلام می کنيم که ‏در يک انتخابات نابرابر، پيروز شده ايم. ما موفق به خراب کردن بازی مخالفانمان شديم."
‏
درحاليکه محافظه کاران موقعيت خود را تحکيم کردند، اما اتحادی نزد آنها وجود ندارد. ‏صحنه برای جنگ های درون گروهی محافظه کاران در انتخابات رياست جمهوری 2009 ‏مهيا شده است. تحليلگران می گويند محافظه کاران کمتر تندرو، تحت رهبری مذاکره کننده ‏هسته ای سابق- علی لاريجانی- بر عليه وفاداران به احمدی نژاد موضع خواهند گرفت. ‏لاريجانی از حوزه انتخاباتی شهر مذهبی قم، برنده 70 درصد آراء شده است.
‏
اصلاح طلبان و محافظه کاران، هر دو ادعای پيروزی در انتخابات را کرده اند. روزنامه ‏تندور کيهان با وجد و شعف نوشت که ايرانی ها بار ديگر مجلس را به اصولگراها "سپردند." ‏روزنامه اصلاح طلب اعتماد ملی هم نکته پر اميدی را به عنوان سرتيتر برگزيد: اصلاح ‏طلبان "محکم" و محافظه کاران "شکننده" بودند.
‏
احمد توکلی، يکی از افراد بانفوذ در مرکز تحقيقات مجلس و يک نماينده محافظه کار که ‏صاحب سومين رتبه در رای گيری روز جمعه شده، می گويد: "چرا ما بايد هيجان زده باشيم؟ ‏ما يک پيروزی بزرگ برای محافظه کارها بر سر سياست هسته ای داشتيم... مردم از ‏منازعات سياسی دوره اصلاح طلبی خاطرات بدی دارند."
‏
به هرحال در مورد صحت انتخابات سوالاتی پيش آمده است. گزارش شده که ناظران اصلاح ‏طلب را همزمان با شروع شمارش آراء، مجبور به ترک حوزه های رای گيری کرده اند. از ‏روزنامه نگاران نيز خواسته شد وزارت کشور را ترک کنند و اين در شب شمارش آراء ‏صورت گرفته است.
‏
يک رای دهنده اصلاح طلب بعد از مشاهده نتايج اوليه انتخابات گفت: "اين يک انتخابات ‏واقعی نبود، کاملاً مهندسی شده بود. اين ساختگی است و مايه تاسف است. وقتی نا اميدی مردم ‏از انتخابات شروع شود، اين پايان ماجرا خواهد بود."
‏
امير محبيان، سردبير سياسی روزنامه محافظه کار رسالت، می گويد: "رقابت ميان اصلاح ‏طلبان در خارج از مجلس شکل خواهد گرفت، در حاليکه اصولگرايان در داخل مجلس به ‏رقابت و دست و پنجه نرم کردن خواهند پرداخت." رييس جمهور ممکن است با مخالفت ‏بيشتری از سوی محافظه کاران ميانه رو روبرو شود،" اما اگر اکثريت مجلس طرفدار ‏احمدی نژاد باشند، او پيشتیبانی خوبی خواهد داشت ... و به هرکسی که انتقاد کند، حمله خواهد ‏کرد."‏

با نزديک شدن انتخابات رياست جمهوری 2009، رقابت گرمتر خواهد شد، خصوصاً ميان ‏تعدادی از محافظه کاران که در انتخابات پيشين در سال 2005 حضور داشتند. آقای محبيان ‏می گويد: "اکثر آنها فکر می کنند در ليست انتظار رييس جمهور شدن هستند. اين کار را برای ‏رسيدن به يک ائتلاف خيلی مشکل می کند. احمدی نژاد از نظر ايدئولوژيک نمی تواند ائتلاف ‏با آنها را قبول کند، زيرا به نظر او، آنها ليبرال هستند."‏

منبع: کريستين ساينس مانيتور – 17 مارس ‏