‏اسکات پيترسن
‏
رای دهندگان ايرانی روز جمعه در حالی پای صندوق های رای حاضر شدند، که به نظر می ‏رسد اين انتخابات به ادامه برتری محافظه کاران در مجلس جديد بيانجامد. مقامات کشور هم ‏انتخابات را به عنوان ضربه ای بر "دشمنان" غربی تعبير می کنند.‏
اصلاح طلبان به خاطر نحوه برگزاری انتخابات از شانس کمی برخوردارند، حال آنکه انتظار ‏می رود محافظه کاران وفادار به احمدی نژاد و ساير احزاب راستی، احاطه خود را بر ‏اکثریت 290 کرسی مجلس حفظ کنند.
‏
چند روز طول می کشد تا نتايج نهايی انتخابات مشخص شود. معذالک درخواست های مکرر ‏برای مشارکت مردم از سوی تلويزيون دولتی و رهبران ايران، اشتياق غير معمولی را برای ‏نمايش مردمی بدنبال داشت که پشتيبانی 44 ميليون ايرانی واجد شرايط برای شرکت در ‏انتخابات را به نمايش بگذارد.
‏
آيت الله علی خامنه ای- رهبر مذهبی ايران- با وجود اینکه معمولاً خود را جدا از سياسيون ‏نگه می دارد اما دولت احمدی نژاد را مردمی ترين در قرن گذشته خوانده است. وی گفت: ‏‏"برای کشور و مردم ما، اين يک لحظه و روز حياتی است. انتخابات زمانی است که ‏سرنوشت يک ملت رقم می خورد."
‏
فاطمه غلامپور، يکی از قضات دادگاه های جرايم کوچک و مسوول 45هزار حوزه رای ‏گيری، با جان و دل موافق اين سخنان است.
‏
او در حاليکه صورتش با چادری سياه قاب شده است، اماخط چشم و عينک خوش مدلی بر ‏چهره و چندين انگشتر طلا بر انگشتانش دارد، می گويد: "هر ايرانی اين را به عنوان تکليفی ‏برای نقش داشتن در آينده می بيند." او ادامه می دهد، کسانی که تصميم به رای ندادن می ‏گيرند "بی اطلاع و گمراه" هستند. آنها تحت تاثير نظرات منفی ديگران هستند و از مغز ‏خودشان استفاده نمی کنند.
‏
اما خيلی از طرفداران اصلاح طلبی ايران روز جمعه می گفتند اصلاً دليلی برای رای دادن ‏نمی بينند. زيرا رای های آنها نقشی در کنار گذاشتن تندروها نخواهد داشت. حدود 1700 ‏نامزد انتخاباتی، که اکثر آنها اصلاح طلب بودند، توسط محافظه کارها رد صلاحيت شده اند و ‏ترتيبی داده شد تا 4500 نفر باقيمانده از اعضای دو اردوگاه اصلی محافظه کار باشند.
‏
کسانی هم که در حوزه انتخاباتی غلامپور ايستاده اند شامل نيم دو جين از مردها- که پنج ‏نفرشان سالخورده اند و يکی جوانتر است- مشغول نوشيدن چای در زير نور آفتاب صبحگاهی ‏اند. آنها از رای دادن خودداری می کنند و می گويند اميدشان به سياست را از دست داده اند. ‏يکی از مردها که به طرز عصبی به اطراف نگاه می کند و نخواست نامش رابدانيم، می گويد: ‏‏"همه اين حرف ها چرند است. همه دروغ است... همه به خاطر اقتصاد ضعيف و قيمت های ‏بالا ناراحت اند."
‏
محافظه کارها به دنبال پيروزی قاطع
انتخابات همواره در جمهوری اسلامی به عنوان يک مهره چينی حياتی محسوب شده است. ‏محمد خاتمی، رييس جمهور پيشين، در سل های 1997 و 2001 با 80 و 67 درصد آراء به ‏پيروزی رسيد . آن انتخابات خطی از انتظارات برای تغيير و آسانگيری سياسی و اجتماعی را ‏ترسيم کرد که از سوی محافظه کارها زير پا گذاشته شدند.
‏
نارضايتی گسترده از رهبران اصلاح طلب به خاطر ناتوانی در عمل به وعده هايشان- و ‏اجازه دادن به محافظه کارها در انتخابات بعدی- موجب شد طرفداران اصلاح طلبان که اغلب ‏از ميان جوانان بودند، به سياست پشت کنند و قهرمانان قبلی خود را تنبيه کنند. ‏
اکنون نارضايتی عمومی از مشکلات اقتصادی و انتقادات آتشين از سياست های احمدی نژاد- ‏حتی نزد محافظه کاران هم قطارش- همه جا را گرفته است. با اينحال، سيستم اسلامی نمی ‏خواهد رای گيری سال 2004 تکرار شود. در آن زمان، محافظه کارها مجلس را با 51 ‏درصد آراء از اصلاح طلب ها پس گرفتند و تنها 40 درصد واجدين رای دادن در تهران ‏درانتخابات شرکت کردند.‏
محافظه کاران در انتخابات روز جمعه، شرکت در رای گيری را به عنوان يک وظيفه مذهبی ‏مهرفی کردند. حتی بعضی ها دست به دامان رهبر انقلاب اسلامی 1979- آيت الله روح الله ‏خمينی- شدند.
‏
يک مقام دولتی که خود را با نام حسين کريمی معرفی نمود، گفت: "اين مهم است که خمينی ‏گفته مجلس خانه مردم است، در راس امور است، و درباره آينده تصميم می گيرد." او در ‏محوطه ای مشغول رای دادن است - منطقه جماران در شمال تهران- که زمانی خمينی به ‏وعظ و سخنرانی می پرداخت. او می گويد: "مردمی که به دفاع از آرمان های امام خمينی ‏برخواستند بايد به مجلس راه پيدا کنند. آنها بايد شجاع باشند. بايد آگاه باشند."
‏
اما مردم اطراف او با احتياط مشغول نوشتن نام ياران خاتمی در برگه های رای بودند.
‏
اميد رهبران اصلاح طلبی به خاتمی، رييس جمهور قبلی، و مهدی کروبی، نامزد اسبق رياست ‏جمهوری، است. آنها خواستار مشارکت گسترده اند تا زمام مجلس را به قید و شرط به تندروها ‏نسپارده باشند. ‏

پيام اتحاد به غرب
در حوزه غلامپور در دزاشيب تهران، پنج مقام ناظر از سوی شورای نگهبان حضور داشتند. ‏اين شورا به عنوان يک مرجع انتصابی، حرف آخر را در تعيين صلاحيت نامزدها می زند. ‏دو نفر هم از سوی وزارت کشورو دو تن هم از سوی استانداری حاضر بودند اما اثری از ‏نمايندگان احزاب به چشم نمی خورد.
‏
هر چند بنا بر اين است که حوزه های رای گيری خالی از ابزارهای تبليغاتی باشد، زير بعضی ‏از صندوق های رای در تهران می توان پوسترهايی را يافت که به "کميته اخلاقی" کميسيون ‏انتخابات اختصاص داشت و شامل عکسی از احمدی نژاد و گل های قرمز بود و در آن وعده ‏‏"انتظار بهاری ديگر" داده شده بود.
‏
از سوی ديگر، ايالات متحده در هفته جاری گفت: "انتظار ناچيزی وجود دارد که مردم بتوانند ‏عقايد خودشان را ابراز کنند."‏
طبعاً احمدی نژاد هم با لحن ديگری گفت: "انقلاب ما به معنای حضور مردم است." او بعد از ‏شرکت در انتخابات گفت: "مجلس به مردم تعلق دارد و بايد بازتاب خواست آنها باشد."
‏
البته اينطور هم نبود که هرکسی که به پای صندوق رای آمده، به اينکار اعتقادی داشته است.
‏
يک جوان دانشجو به نام مونا و خواهر بزرگترش به نام مهراوه که کارمند وزارت نفت است، ‏دو تا از اينها هستند. آنها در حاليکه با آرايش روشنی بر لبان و مانتوهای مد روز وارد مسجد ‏پر زرق و برق می شدند، گفتند برای اينکه شناسنامه هايشان مهر شرکت در انتخابات بخورد ‏اينجا آمده اند. آنها می خواستند مطمئن شوند در دانشگاه يا محل کارشان، مشکلی در آينده پيش ‏نمی آيد.‏
دختر جوانتر گفت: "ما واقعاً اين (رژيم) را دوست نداريم. ما اين را قبول نداريم. اما مجبوريم ‏رای بدهيم."
‏
ناصر فتاحی، مهندس نفت، ديدگاه متفاوتی دارد. او می گويد رای داده تا پيام "اتحاد" را به ‏غرب بفرستد و بگويد تحريم ها "می توانند پيشرفت ايران را کند کنند اما نمی توانند آنرا ‏متوقف کنند."‏

منبع: کريستين ساينس مانيتور – 15 مارس ‏