ژوليت ريکس

مريم نمازي مي گويد اين صحنه را تجسم کنيد: "دختر بچه اي هر روز از فرق سر تا نوک پا در پارچه اي ‏پيچيده شده است، از ترس اينکه نکند براي يک مرد تحريک کننده باشد، بايد همه چيز به جز صورت و ‏دستانش پوشيده باشد. در مدرسه ياد مي گيرد به اندازه نصف يک پسر ارزش دارد. اجازه ندارد برقصد، شنا ‏کند، آفتاب را بر روي پوستش حس کند و يا باد لابلاي موهايش بگردد. اين بدون شک غير قابل قبول است، ‏با اينحال اگر با نام مذهب انجام شود، قابل پذيرش مي شود".‏

نمازي موسس شوراي مسلمانان سابق در بريتانيا ‏‎(CEMB)‎‏ است که از اواسط سال گذشته تشکيل شده. وي ‏روز دوشنبه در مراسم جشن روز جهاني زن، در کنفرانسي درباره اسلام سياسي و حقوق زنان سخنراني کرد ‏و تبليغاتي را درمقابله با شريعت به راه انداخت.‏

نمازي 41 ساله که به عنوان يک مسلمان ايراني بدنيا آمده است؛ رفتار دوستانه اي دارد و آرام صحبت مي ‏کند. اما او از سرسختي در سخنانش کوتاه نمي آيد. تاسيس يک سازمان براي کساني که اسلام را رد کرده اند، ‏کار مشکلي است. بر اساس قانون اسلام، ارتداد با مجازات مرگ تنبيه مي شود. نمازي گاه و بيگاه از طريق ‏تلفن همراهش تهديد مي شود. او مي گويد: "يکي گفت به زودي سرت را از دست مي دهي... من به پليس ‏مراجعه کردم. آنها اولش خيلي توجه نشان دادند، چون فکر مي کردند ممکن است به تلاش ها براي بمبگذاري ‏در گلاسگو مرتبط باشد. ولي وقتي فهميدند ارتباطي وجود ندارد، ديگر زحمت تماس مجدد با من را به خود ‏ندادند." آيا او نگران امنيت خودش نيست؟ او پاسخ مي دهد: "بله، نگرانم. نگران اين هستم که آيا زنده مي ‏مانم، مخصوصاً حالا که يک مادر هستم. وقتي يک نفر به طرز عجيبي به من نگاه مي کند، نگران مي شوم." ‏مي پرسم چرا از نام مستعار استفاده نمي کند. مي گويد: "آنها به هرحال فهميده اند که من که هستم". او از ‏عنوان مسلمانان سابق خيلي راضي نيست. ترجيح مي دهد هويتش در چهارچوب کلمات مذهبي تعريف نشود. ‏او مي گويد مانند قضيه همجنسگرا ها در 30 سال پيش است: اگر بخواهيد تابوها را بشکنيد، چيزهايي بايد ‏عمومي شود. شوراي مسلمانان سابق داراي بيش از 100 عضو است. او مي گويد: "بعضي ها داستان هاي ‏تکان دهنده اي با خود دارند اما نامشان را در وب سايت نمي گذارند چون مي ترسند."‏

پدربزرگ نمازي يک ملا بوده و پدرش هم يک خشکه مسلمان بار آمده بود. پدر و مادر او که اکنون در ‏آمريکا زندگي مي کنند هر دو مسلمان باقي مانده اند. وقتي نمازي درباره آغاز به کار شورا با پدرش حرف ‏زده، او گفته اي واي، پدربزرگت در قبرش مي لرزد " من به او گفتم، کاري که من مي کنم براي مسلمان ها ‏هم مفيد است. زيرا اگر شما در يک جامعه سکولار زندگي مي کنيد، مي توانيد يک مسلمان، سيک، مسيحي و ‏يا بي دين باشيد و در عين حال داراي حقوق يکسان باشيد"‏

مخالفت خانم نمازي با دين حکومتي از تجربه خودش برخواسته است. او 12 ساله بود که انقلاب "توسط آيت ‏الله ها ربوده شد" و کشورش به جمهوري اسلامي ايران تبديل شد. ‏

او مي گويد: "من هرگز حجاب نداشتم. در مدرسه مختلط درس مي خواندم. ناگهان يک مرد عجيب وسط حياط ‏مدرسه ظاهر شد. او ريش داشت و براي جدا کردن پسرها و دخترها فرستاده شده بود. ما به دور او حلقه ‏زديم". او هنوز قيافه "حزب الله" را به خاطر مي آورد که او را در خيابان متوقف کردند زيرا سرش را ‏نپوشانده بود. "من 12 يا 13 سالم بود. واقعاً خيلي ترسناک بود. چيزهاي بدتري براي بقيه اتفاق افتاد. در ‏مواردي زنها را کتک زدند و به صورتشان اسيد پاشيدند. هر روز در تلويزيون اعدام ها را نشان مي دادند." ‏بعدها مدرسه او در روند اسلامي شدن بسته شد. ‏

خانم نمازي و مادرش عازم هند شدند و در شهر دهلي ساکن شدند. نمازي وارد مدرسه انگليسي ها شد و اين ‏در حالي است که پدر و خواهر سه ساله او در تهران مانده بودند. قرار بود اين وضعيت موقتي باشد، اما ‏پدرش که يک روزنامه نگار بود به زودي به اين نتيجه رسيد که همگي بايد بروند. خانواده او وقتي اقامت ‏آمريکا را گرفتند که نمازي 17 سالش بود. ‏

او در دانشگاه به برنامه توسعه سازمان ملل ملحق شد و براي کمک به مهاجرين اتيوپيايي، عازم سودان شد ‏‏"شش ماه از ورود من به سودان گذشته بود که حکومت آنجا هم اسلامي شد. من با خودم فکر کردم، اين ‏مصيبت مرا در دنيا دنبال مي کند."‏

از آن زمان خانم نمازي به همراه گروهي ديگر دست به کار تاسيس يک سازمان غير رسمي حقوق بشر شد و ‏به جمع آوري اطلاعات از دولت پرداخت. سرويس امنيتي سودان او را براي بازجويي فرا خواند. او مي ‏گويد: "من خيلي محترمانه برخورد نکردم و مرد همراه من از سازمان ملل گفت، عجيب نيست که پدر و ‏ماردت تو را از ايران خارج کردند." مرد سوداني هم مرا تهديد کرد و گفت: "تو نمي داني چه بلايي سرت ‏خواهد آمد. ممکن است يک حادثه رانندگي يا چيز شبيه آن برايت اتفاق بيفتد."‏

‏ سازمان ملل هم بي سر و صدا او را سوار هواپيما کرد و به خانه فرستاد. ‏
اين نقطه چرخشي شد تا او را از يک مسلمان بي توجه به قواعد، به يک بي دين تبديل کند. دو دهه گذشت و ‏حالا او عمرش را به پاي مخالفت با قدرت ديني گذاشته است. در ميانه راه برگزاري اولين کنفرانس بين المللي ‏مسلمانان سابق است که قرار شده در 10 اکتبر در لندن برگزار شود. در عين حال در آستانه به راه انداختن ‏همايش ضد شريعت است. ‏

نمازي معتقد است جامعه درباره معني حقوق بشر دچار سرگشتگي شده ايم. "حقوق متعلق به انسان هاست و ‏نه مذهب و عقايد. مساوي بودن همه انسان ها به معني تساوي عقايد نيست.". او مي گويد اسلامگراها خود را ‏مظلوم جلوه مي دهند و سياست گذارها هم گول آنها را مي خورند. نمازي مي گويد شوراي مسلمانان بريتانيا ‏را نبايد به چشم نماينده مسلمانان اين کشور نگاه کرد. او از هر فرصتي براي مناظره در اين باره استقبال مي ‏کند"مسلمانان سابق در موقعيت خوبي براي به چالش کشيدن اسلام سياسي هستند. ما نبايد اجازه دهيم دختر ‏بچه ها و هيچ کس ديگري، حقوق انساني خود را از دست بدهد. ما نمي توانيم هيچ چيز غير قابل تحملي را به ‏هر دليلي -از جمله مذهب - تحمل کنيم."‏

منبع: تايم آنلاين – 12 مارس ‏