مقايسه کارتون هاي انتخاباتي ايران و آمريکا
انتخابات در آئينه کارتون - سه شنبه 21 اسفند 1386 [2008.03.11]
يوسف محمدي
رويدادهاي مهم سياسي در هر کشور، موقعيت هايي طلايي هستند براي کارتونيست هاي مطبوعاتي تا انديشه و نکته سنجي را با درک عميق خود از احوالات سياسي و اجتماعي گره زنند و آثاري تأثيرگذار و ماندني پديد آورند. بسياري از ما وقايع مهمي چون يازده سپتامبر، واترگيت يا جنگ خليج فارس را از خلال کارتون هاي مربوطه به خاطر مي آوريم.
در شرايطي که تب انتخابات رياست جمهوري در آمريکا بالا گرفته، هشتمين انتخابات مجلس ايران، مهمترين رويداد سياسي کشور ما به شمار مي رود. مقايسه برخورد کارتونيست هاي ايراني و آمريکايي در قبال موضوعي واحد - انتخابات- در کشورهايشان، خالي از لطف نخواهد بود.

آمريکا: در حالي که سناتور جان مک کين با آرامش تمام آراء ايالت هاي مختلف را در صندوق خود جمع کرده و ميخ خود را به عنوان نامزد قطعي جمهوريخواهان محکم کوبيده است، باراک اوباما و هيلاري کلينتون در اردوگاه دموکرات ها به هم پيچيده اند و از هيچ تلاشي براي لجن مال کردن هم، فروگذار نمي کنند.
با نگاهي به کارتون هاي دو سه ماه اخير مطبوعات آمريکا مي توان مجموعه اين وقايع را در آثار کارتونيست هايي چون مايک راميرز، کيگل و اري يل مشاهده کرد. نيش تيز طنازانه کارتونيست ها، فارغ از تمايلات سياسي شان، کوچکترين کلام و رفتار نابه هنجار انتخاباتي را نشانه گرفته و سياستمداران را نواخته است. مطبوعات پرتيراژ در آمريکا بر افکار عمومي تأثير مي گذارند و کارتون ها با توجه به ارتباط قدرتمندشان با مخاطب، نقش عمده اي در اين تأثيرگذاري بازي مي کنند. سال ها بعد مجموعه آثار پديد آمده را مي توان به عنوان گواهي بر يک دوران تاريخي، مورد استناد قرار داد و تحليل و بررسي کرد.
ايران: چند ماه مانده به انتخابات، اصولگرايان چند پاره شده اند در حالي که حال و روز اصلاح طلبان چندان خوش تر نيست و هر از گاهي، سران احزاب مشارکت، همبستگي و اعتماد ملي سخنراني هايي در رد و نفي هم مي کنند. زمان تأييد صلاحيت ها فرا مي رسد، نود در صد نامزدهاي اصلاح طلب رد مي شوند. بعضي سعي در حل مشکل از طريق رهبري دارند، مقامي از وزارت کشور تأييد صلاحيت ردشدگان را امکان ناپذير اعلام مي کند، قرار مي شود صلاحيت بعضي از نمايندگان شرکت کننده در تحصن مجلس ششم به شرط اعلام تبري از آن ماجرا، مجدداً تأييد شود. نوه امام خميني ابتدا رد و بعد تأييد مي شود. نهضت آزادي انتخابات را تحريم مي کند. اکثريت خاموش همچنان خاموش اند و نماينده اي در اين جريانات ندارند. آقاي خاتمي بر شرکت در اين انتخابات، حتي به اين شکل ناعادلانه، تأکيد مي کند.
مجموعه اين وقايع ريز و درشت که تنها گزيده اي از آنها را آوردم، چه جلوه اي در کارتون مطبوعاتي ايران داشته است؟ مروري اجمالي بر آثار منتشره در نشريات اصلاح طلب، نشان مي دهد که تقريباً هيچ اشاره مستقيمي به بازيگران اين بازي سياسي نشده است.

تنها در دوران رد صلاحيت هاي گسترده، صندوقهاي رأي در بسته و آراء به هدف ننشسته، جايي در آثار کارتونيست ها پيدا کرده و نارضايتي بخشي از افکار عمومي را به نمايش گذاشته اند. در يک دو هفته اخير هم اگر کارتوني، انتخابات را موضوع قرار داده، حتماً با مولفه هاي مانند خورشيد، پرنده و درخت همراه بوده تا بر نگاه مثبت سفارش دهندگان کارتون- و نه خود کارتونيست- نسبت به انتخابات پيش رو تأکيد کرده باشد. انگار هيچ نارضايتي از روند انتخابات جاري در کار نيست يا لااقل بررسي کارتون هاي منتشره ما را به چنين نتيجه اي مي رساند!

آثار منتشره درباره انتخابات مجلس هشتم ايران هم روزگاري نمونه هايي مناسب، براي تحليل و بررسي آيندگان خواهند شد البته نه به عنوان گواهي بر تاريخ و سياست، که به عنوان نشانه هاي بيماري سانسور و استبداد زدگي کارتون مطبوعاتي در اين دوران حساس تاريخ ايران.
