‏‏
مبارزات براي انتخابات مجلس ايران14 مارس که خوبي ظهور يک نيروي جديد سياسي و در عين حال اصولگرا را نشان مي ‏دهد: رزمندگان سابقي که امروز بر صحنه سياست ايران تسلط يافته اند. ‏

با نزديک شدن انتخابات 14 مارس هيچ چيز در تهران تغيير نکرده. علي اشراقي، نوه آيت الله خميني، اخيراً اعلام کرد که از ‏شرکت در انتخابات منصرف شده است. صلاحيت او ابتدا رد شد و در نهايت توسط شوراي نگهبان مورد تأييد قرار گرفت. پسر ‏دايي او، حسن خميني، ديگر وارث بنيانگذار جمهوري اسلامي، مدتهاست با شيوه رد يا تأييد صلاحيت و شرکت نظاميان در سياست ‏به مخالفت برخاسته است.‏

حسن خميني و علي اشراقي انگشت خود را به سوي گروه جديدي از سردمداران نشانه مي روند که به مانند رييس جمهور احمدي ‏نژاد از ميان شخصيت هاي سپاه پاسداران، ارتش ايدئولوژيک حکومت، برخاسته اند. در اين رابطه، حتي برخي از اصلاح طلبان ‏از محکوم کردن آنان در ايجاد کودتا عليه حکومت فروگذار نمي کنند. ‏

اين مبارزات که يک هفته قبل از انتخابات به اوج خود رسيده، در حقيقت نشان از خطوط جديدي از فراکسيون در نزد نظام سياسي ‏ايران دارد. کشمکش ميان محافظه کاران و اصلاح طلبان که در زمان رياست جمهوري خاتمي قدرت را در دست داشتند ديگر به ‏مانند سابق مشاهده نمي شود.‏

نزديک به 30 سال پس از به قدرت رسيدن مذهبي ها در ايران، از اين پس شاهد رقابت ميان عمامه داران و سپاهياني که خشونت ‏اساس کارشان است هستيم. به بيان ديگر، مبارزه اي که بين جناح پير مذهبي و رزمندگان سابق جنگ ايران و عراق شکل گرفته ‏است.‏

برنارد هورکاد، محقق فرانسوي مرکز ملي تحقيقات فرانسه و متخصص در امور ايران، در اين زمينه مي گويد: "اين يک نوسازي ‏منطقي براي نسل هاي جديد سياسي است." او در ادامه مي افزايد: "سپاهيان زماني که بسيار جوان بودند براي دفاع از وطن خود به ‏جبهه ها رفتند. در آن زمان، مذهبي ها قدرت اقتصادي و سياسي را در دست داشتند. آنها امروز حدود 50 سال سن دارند و مهندس ‏يا جغرافيدان هستند. اکنون مي خواهند جزو تصميم گيرندگان باشند و هدفشان پست هاي کليدي است." ‏

برنادر هورکاد همچنين مي افزايد: "پس نمي توان گفت که با يک نظامي سازي روبرو هستيم، بلکه اين خواستي است که در نظر ‏دارد قدرت قبضه شده توسط مذهبي ها را پس گيرد." ظهور آنها روي صحنه سياسي به تدريج صورت گرفته: ابتدا در انتخابات ‏شوراي شهر سال 2003، سپس در انتخابات مجلس سال 2004 و پس از آن، در انتخابات رياست جمهوري سال 2005.‏

‎‎رأي استان ها‏‎‎

عدم تأييد صلاحيت اصلاح طلبان در انتخابات 2008 مجلس که توسط کميسيون هاي وابسته به وزارت کشور مورد نظارت قرار ‏مي گيرد فاکتوري است که بي شک بايد آن را به حساب آورد و اين در حالي است که مواضع وزارت کشور نيز به مواضع احمدي ‏نژاد بسيار نزديک است. در سال جاري، با توجه به اعداد و ارقام رسمي که از سوي شوراي نگهبان صادر شده [نهادي که اکثريت ‏آن را محافظه کاران تشکيل مي دهند و وظيفه رد يا تأييد صلاحيت ها را برعهده دارد]، صلاحيت 4500 نامزد براي انتخابات 14 ‏مارس مورد تأييد قرار گرفته و 2200 نفر رد صلاحيت شده اند. در ميان رد صلاحيت شدگان، تعداد زيادي اصلاح طلب به چشم ‏مي خورند که طبيعتاً نخواهند توانست براي به دست آوردن کرسي هاي مجلس به رقابت بپردازند. براساس نتيجه گيري هاي انجام ‏شده توسط اصلاح طلبان، که از سوي فرانس پرس نيز انتشار يافته، آنها تنها براي 111 کرسي از 290 کرسي مجلس به رقابت ‏خواهند پرداخت.‏

عدم شرکت طرفداران خاتمي در انتخابات قبلي، به ويژه زنان و جواناني که از روند کند اصلاحات مأيوس شده بودند، راه را براي ‏سپاهيان سابق هموار نمود. به گفته فريبا عادل خواه، محقق مؤسسه مطالعات سياسي پاريس، رأي مردمي در استان ها بيشتر به ‏‏"پروژه هاي قابل بهره برداري در چارچوب گسترش هاي اقتصادي" اختصاص دارد و چنين پروژه هايي بيشتر از سوي عوامل ‏جديد سياسي اعلام شده تا از سوي اصلاح طلبان. او مي گويد: "امروز بازده و تخصص گرايي فاکتورهاي مهمي محسوب مي ‏شوند. رأي استان ها بر تئوري هاي سياسي-مذهبي استوار نيست، بلکه به پروژه هاي ملموس و قابل رؤيت اختصاص دارد."‏

و اين دقيقاً همان چيزي است که به نظر مي رسد سپاهيان سابق به خوبي درک کرده اند؛ سپاهياني که به گفته برنارد هورکاد، ايده ‏هاي يک شکل و يکنواختي ندارند. او در اين خصوص مي گويد: "دو جناح کاملاً مشخص را بايد از هم تميز کرد. اين دو جناح از ‏سوي دو شخصيت سياسي رقيب هدايت مي شوند. از يک طرف، شخصيتي مانند احمدي نژاد را مي بينيم که طرفدار ايدئولوژي ‏اسلامي و تحريک در صحنه بين المللي است و از سوي ديگر اشخاصي مانند محمد باقر قاليباف، شهردار تهران، يا علي لاريجاني، ‏رييس سابق شوراي عالي امنيت ملي را مي توان يافت که اسلام و ملي گرايي در نظرشان داراي اهميت ويژه اي هستند. گروه دوم ‏معتقدند که اين ارزش ها را بايد براساس شيوه خاصي از جهاني سازي به تحقق رساند، به گونه اي که بتوان از انزواي ايران نيز ‏جلوگيري کرد. در اينجاست که مي توان رقابت جديد براي به دست گرفتن قدرت را به خوبي مشاهده کرد."‏

منبع: فيگارو، 6 مارس ‏

مترجم: علي جواهري
alijava_rooz@yahoo.es