سايه تورم بر انتخابات جمعه
نگاه بوستون گلوب به نقاط ضعف اقتدارگرايان - یکشنبه 19 اسفند 1386 [2008.03.09]
فردريک دال
در اين گوشه از شهر و در زير سايه نگراني هاي غرب از جنجال هسته اي ايران، رشد قيمت فرآورده هاي غذايي مساله بغرنج طبقات کارگري ايران را در آستانه انتخابات، به خود اختصاص داده است.
هاشم حسيني که يک قصاب است، در مغازه تقريباً خالي از مشتري در اسلامشهر مي گويد: "نگراني اصلي بالارفتن مدام قيمت هاست." او مي گويد فقط در ماه گذشته، قيمت گوشت 20 درصد افزايش يافته است.
حسيني گفت: "افراد با امکانات محدود، در بدترين شرايط زندگي مي کنند."
چنين سخناني احتمالا براي محمود احمدي نژاد خوشايند نيست. او کسي است که در انتخابات رياست جمهوري، حدودً سه سال پيش، با تعهد توزيع درآمد نفت بين مردم پيروز شد و اينک در آستانه انتخابات 14 مارس مجلس، با آزمون سختي از محبوبيت خود روبروست.
مرد ناراضي ديگري در يک فروشگاه ديگر با تمسخر گفت: "مساله هسته اي ديگر چيست؟ اينجا مردمي هستند که شب ها با شکم گرسنه مي خوابند. ثروتمندان، پولدارتر مي شوند و فقيران، فقيرتر."
مثل بقيه منتقدين دولت، اين مرد 28 ساله هم از ترس خشونت مقامات نخواست از او نامي برده شود.
تحليلگران مي گويند انتظار مي رود سايه مشکلات اقتصادي بر پافشاري هسته اي سنگيني کند. اين در حالي است که انتخابات به فاصله دو هفته از تصويب دور سوم تحريم هاي نسبتاً ملايم شوراي امنيت عليه ايران برگزار مي شود.
بسياري از سياستمداران ميانه رو منتقد مديريت احمدي نژاد بر اقتصاد 280 ميليارد دلاري کشور، در پي جلوگيري از ادامه سلطه همفکران او بر قوه قانونگذاري کشور هستند. اين نقطه عطفي براي قدرت گرفتن آنها در دوره اي پيش از انتخابات رياست جمهوري سال آينده خواهد بود.
هرچند صعود نرخ تورم به ارقام دو رقمي مي تواند موجب تضعيف متحدان تندروي رييس جمهور در پاي صندوق هاي راي شود، ليکن صرف هزينه از سوي دولت در امور اجتماعي مربوط به فقيران تا حدي از تضعيف بيشتر دولت جلوگيري مي کند.
فضل الله نعمتي، 63 ساله هم از بالا بودن ميزان تورم شکايت مي کند اما در عين حال مي گويد اين يک مساله جهاني است و نبايد آنرا به گردن دولت انداخت.
اين مهندس بازنشسته که از رييس جمهور به خاطر افزايش حقوق بازنشستگي اش به 2 ميليون ريال (216 دلار) قدرداني مي کند، مي گويد: "احمدي نژاد مسول تورم نيست." اما او همچنان به خاطر اينکه به سختي قادر به خريد گوشت است، لب به شکايت باز مي کند.
دولت مي گويد، ايران، چهارمين کشور بزرگ توليد کننده نفت خام دنيا، در سال گذشته 70 ميليارد دلار درآمد داشته است. اقتصاد از رشد ساليانه 6 درصدي برخوردار است و هزاران شغل توليد شده است اما شواهد اندکي در تاييد اين موفقيت ها موجود است، مخصوصاً وقتي به مردم اسلامشهر مي رسيم که در 30 مايلي حومه تهران قرار گرفته؛ شهري که در دهه 1990 شاهد اعتراضات خشونت آميزعليه بالا بودن قيمت ها بوده است.
ماشين هاي قديمي و قراضه و اتوبوس هاي از کار افتاده، خيابان ها را پر از دود کرده اند. در مغازه ها و بازار، مردم مي گويند براي وفق دادن خود با فشار نرخ در حال صعود اجاره خانه و قيمت مايحتاج با درآمدهاي ناچيز، در حال دست و پا زدن هستند.
مرد ميانسالي که فروشنده ميوه و تره بار است مي گويد: "در دست مردم هيچ پولي نيست. بازار شديداً راکد است."
احمدي نژاد، که پسر يک آهنگر است و خود را به عنوان قهرمان فقيران معرفي کرده است، به خاطر ناتواني در مهار تورم مورد انتقاد تند مجلس و رسانه هاي عمومي قرار گرفته است. نرخ رسمي تورم نزديک به 20 درصد اعلام شده است. اقتصاددان ها معتقدند ميزان تورم احتمالاً بالاتر از اينهاست.
اقتصاددانان، تورم ايران را ناشي از هزينه کرد بي حساب و کتاب پول نفت مي دانند که بخشي از آن به سوي اقتصاد يارانه اي تحت کنترل دولت سرازير شده است.
منبع: بوستون گلوب – 7 مارس
