‏

کای بيوکی – گتين چمبرلين
‏
يک زن به خاطرسخن گفتن عليه رژيم محمود احمدی نژاد و اعتراض به "ويرانی يک نسل" ‏از ايرانی ها توسط انقلاب اسلامی، با مجازات زندان روبرو شده است.
‏
پروين اردلان 41 ساله، گفته است زنان و اقليت های قومی و مذهبی ايران، پس از روی کار ‏آمدن ملا ها در سال 1979، به خاطر سياست های سختگيرانه مورد تبعيض قرار گرفته اند.
‏
خانم اردلان قرار بود اين هفته برای دريافت جايزه اولاف پالمه و به خاطر دستاوردهای ‏بزرگش به استکهلم سفر کند. پيش از اين، کوفی عنان- دبير کل سابق سازمان ملل- و آنگ ‏سان سوکی- رهبر مخالفان برمه- برندگان اين جايزه بوده اند.
‏
خانم اردلان در مصاحبه با ساندی تلگراف گفت جنبش آزادی زن ایرانی به دنبال برقراری ‏حقوق مساوی برای زنان از راه صلح دوستانه بوده ، و اين با وجود موانعی که مقامات برای ‏سخن گفتن او و همکارانش ايجاد کرده اند ادامه خواهد یافت.
‏
او گفت: "من از نسل سوخته انقلاب هستم. من هميشه از خودم می پرسم چطور شد که ظرف ‏چند ماه دوچرخه سواری يک دختر به کار ناشايستی تبديل شد. من را به خاطر اينکه دوست ‏نداشتم روسری به سر کنم از مدرسه اخراج کردند."
‏
خانم اردلان، که يکی از فعالان جنبش يک ميليون امضاء برای حمايت از برابری حقوق ‏زنان ايرانی است، در آوريل گذشته و به اتهام اقدام در جهت تهديد امنيت ملی کشور، به سه ‏سال زندان محکوم شد. در ایران اين يک اتهام جدی است و شمار زيادی از مخالفان در ‏بازداشت را به کام مرگ فرستاده شده اند. او دربرابر اين حکم اعتراض کرده است.
‏
او گفت: "ما می دانيم که بايد بهای آن را بپردازيم. اولين بار که پايم به دادگاه رسيد، ترسيده ‏بودم. اما آخرين بار که به دادگاه رفتم، ساک خودم را هم برده بودم زيرا آماده رفتن به زندان ‏شده بودم."
‏
او در منزلش در تهران گفت: "من خواستار يک جامعه انسانی هستم- يک وضعيت بهتر برای ‏کسانی که مورد تبعيض قرار گرفته اند. اين فقط به زنان محدود نمی شود و شامل اقليت های ‏قومی و مذهبی هم می شود. آنها هم مورد تبعيض قرار گرفته اند."‏
هرچند ممکن است همايش يک ميليون امضاء، او را در معرض خطر قرار داده باشد اما اين ‏فقط بازتاب رشد تمايل به مخالفت در ايران است.
‏
او گفت: "همين الان که داريم حرف می زنيم، تغييراتی به آرامی اتفاق می افتد. نمی شود ‏جلوی آنرا گرفت و این تغییرات در حال جان گرفتن و سريع تر شدن است و من خوش بين ‏هستم."
‏
هفته پيش در تهران، مردم به پليس هايی حمله کردند که در تلاش می کردند زنان جوان را به ‏بهانه پوشيدن لباس های رنگی بازداشت کنند.
‏
جمعيتی در حدود 2000 نفر شروع به رويارويی با مقامات انتظامی کرده و آنها را مجبور به ‏فرار کردند. دو نفر از افسران پليس به شدت کتک خوردند و جمعيت در همين حال فرياد می ‏زدند: "ما جمهوری اسلامی را نمی خواهيم." خانم اردلان می گويد چنين کشمکش هايی برای ‏ايجاد تغييربا اطمینان رو به افزایش است.
‏
اردلان گفت: "در حال حاضر زنان ايران بيش از مردان به خود اعتقاد دارند. ممکن است که ‏ما تا حالا يک ميليون امضاء را جمع نکرده باشيم، اما صدای ما مطمئناً به بيش از يک ميليون ‏نفر رسيده است."
‏
در همين حال و در آستانه انتخابات 14 مارس مجلس، تندروهای رژيم در برابر مخالفانشان ‏دچار سرشکستگی شده اند. اصلاح طلبان از اين می ترسند که نتيجه خوبی از انتخابات نگيرند ‏زيرا موانع متعددی در مقابل آن ها قرار داده اند.
‏
با اينحال خانم اردلان می گويد آنها بايد به نبرد ادامه دهند: "مقاومت برای ما به شيوه ای از ‏زندگی تبديل شده است. ما فقط يک راه داريم و آن هم حرکت رو به جلو است."‏

منبع: ساندی تلگراف – 2 مارس ‏