نوشتن از انتخابات، آن هم انتخاباتي با اين کيفيت که از هر نظر استثنايي است و مانند دولت برگزارکننده اش ‏يک پديده، واقعاً کار آساني نيست.و دشوارتر هم مي شود وقتي که قرار گذاشته ايم برخلاف گفته هاي قبلي ‏مان که فقط در انتخاباتي آزاد و عادلانه و رقابتي شرکت مي کنيم در اين انتخابات که بنا به تشخيص و اعلام ‏مکررمان فاقد شرايط لازم است، شرکت کنيم.حساب کنيد مي خواهيم در چنين انتخاباتي شرکت کنيم، پرشور ‏و نشاط اش هم بکنيم، مردم را هم دعوت کنيم به انتخاباتي که با معيارهاي قبلي مان رقابتي و آزاد و عادلانه ‏بودنش هم احراز نشده اما چون در بعضي حوزه ها، بعضي کانديداهايمان با بعضي شروط احراز صلاحيت ‏شده اند فعال و سرحال و قبراق شرکت مي کنيم. اسم اش را هم گذاشته ايم "حضور معترضانه" و رسم مان ‏هم اين شده که از حضور معترضانه دفاع کنيم و برايش تبليغ.و ما چون هنوز جوانيم و کم تجربه، معناي دقيق ‏اين حضور معترضانه را درک نکرده ايم. بعضي هايمان فکر مي کنند بايد به حضور خودمان معترض باشيم، ‏بعضي ها مي گويند بايد در حالي که حضور داريم اعتراض کنيم، بعضي ديگر هم اينطور فهميده اند که بايد ‏در جاهايي که اعتراض داريم حاضر شويم و....به هرحال اما جوانيم و پرشور و نشاط و بايد فعال و پرشور و ‏پرانگيزه حاضر باشيم و البته اجازه داريم که اعتراض هم بکنيم. حالا که راهي نداريم، و "حضور ‏معترضانه" را از ميان گزينه هاي محدود شده به همين گزينه برگزيده ايم و چاره يي نداريم جز آنکه به روش ‏پيشنهادي بزرگ ترهاي اصلاحات تمکين کنيم و اطمينان، لااقل شايد بشود از ميان اين همه اجبار دست به ‏انتخاب زد، از روش ترکيبي حضور اعتراضي، اعتراض اش را ما بر عهده بگيريم و حضورش را ‏بزرگترها، و البته به لطف نگاه تيزبين هيات هاي اجرايي و نظارت، کانديداهاي جوان فرصتي هم براي ‏حضور نيافته اند تا بتوان به شيوه يي ديگر انتخاب کرد. اين انتخاب ما هم کم از انتخابات پيش رو ندارد. تازه ‏شبيه تقسيم کارهاي قبلي مان وقتي که مثلاً دستي در قدرت داشتيم هم مي شود، بزرگترها در قدرت حاضر ‏بودند و جوان ترها اعتراض ها را مي شنيدند، دانشجوها سهم شان اعتراض و بعد تهديد و اخراج و ضرب و ‏شتم بود و بزرگ ترها روي صندلي هاي قرمز و سبز حضور داشتند.
‏
معتقدم اعتراض کردن سهم جوانان باشد، حداقل آبرو و اعتبارش در اين شرايط بيشتر است، هرچند که چند ‏برابر اين اعتبار و آبرو هزينه داشته باشد.حالا که تقسيم کار کرديم، مي ماند يک قول و قرار آخر با ‏کانديداهايي که احتمال دارد وارد مجلس شوند. از همين الان رضايت تام و تمام خود را باز هم از سر ناچاري ‏اعلام مي کنيم که اگر براي تصويب اعتبارنامه هايتان توسط اکثريت قاطع از پيش تعيين شده مجلس هشتم ‏گرفتاري و مشکلي به وجود آمد، هرگونه ارتباط با معترضين را به کلي انکار و تکذيب و از رفتار معترضانه ‏ما انتقاد و اعلام برائت کنيد، اما فقط يادتان نرود که براي چه و چرا اين همه مصائب را کشيديم. لطفاً در ‏حدي که برايتان امکان دارد اصلاح طلب بمانيد. از هرچه که برايمان مهم بود و گذشتيم مهم نيست، آبرو و ‏اعتبارمان که خدشه دار شد اهميتي ندارد، غرور و حيثيت مان که به بازي گرفته شد را فعلاً فراموش مي ‏کنيم، اما فقط لطفاً اصلاح طلب بمانيد. باور کنيد ديگر نخواهيم پذيرفت که شرايط ايجاب مي کند سکوت کنيد ‏يا دوباره با کلمات و عبارات متناقض استراتژي هاي عافيت طلبانه تان را به رخ مان بکشيد. تا اينجا هم که با ‏شما آمده ايم برايمان سخت بود. لطفاً اصلاح طلب بمانيد.‏

منبع: اعتماد