گفت وگو♦ تئاتر ايران
پيام رهنما - شنبه 11 اسفند 1386 [2008.03.01]
نمايش "غولتشن ها" نوشته کارلو گولدوني به کارگرداني حميد پورآذري در سالن سايه تئاتر شهر به اجرا درآمد و به عنوان يکي از نادر نمايش هاي خوب جشنواره شناخته شد. روايت زندگي دوخانواده که مي خواهند براساس رسوم گذشته فرزندان خود را بي آنکه اجازه ديدن يکديگر را داشته باشند، به عقد هم درآورند. گفت و گويي با کارگردان اين نمايش ترتيب داده ايم که مي خوانيد.

گفت و گو با حميد پورآذري
اگر همه مردان و زنان دنيا کارگردان بودند...
"غولتشن ها: نمايش طنزي است از يک نويسنده ايتاليايي که کارگرداني ايراني با گروه خود آن را به اجرا در آورده است. اين نمايش روايت زندگي دو خانواده است که مي خواهند بر اساس رسوم گذشته فرزندان خود را بي آنکه اجازه ديدن يکديگر را داشته باشند، به عقد هم درآورند. يک کمدي موفق با حفظ سنت هاي خود يعني کمديا دل آرته که در آن گروهي از مردان خشن و بد رفتارمعروف به غولتشن با سخت گيري هايي که در مورد خانواده خود به خرج مي دهند، استهزاء قرار مي گيرند. غولتشن ها به قاعده حرکت مي کند و هدف با ذهنيت برخي افراد جامعه فعلي ما همخواني دارد و مي تواند تاثيرات لازم را دربرخي متعصبان بگذارد.
<strong>آيا دغدغه شما از اجراي اين نمايش مسائلي است که درمورد روابط زن ها وشوهرها مطرح مي شود؟</strong>
(مي خندد) اين دغدغه همه مردان تمام دنياست. اگر همه مردان و زنان دنيا کارگردان بودند شايد يکي از نمايش هايي را که کار مي کردند همين بود."غولتشن ها" در واقع نگاهي کاريکاتور وار به زندگي و ارتباطات خانوادگي است و داراي زواياي هيجان انگيز بسيار زيادي که همه چيز را براي مخاطبين به وجد مي آورد.
<strong>آيا از نتايج تمرين ها راضي هستيد؟</strong>
هيچ کارگرداني از نتيجه نهايي خود راضي نخواهد بود. اين نمايشنامه از جمله کارهاي بسيار سخت است که کارگرداني آن هم شجاعت مي خواهد. ابتدا از اين کار مي ترسيدم، اما کم کم تصميم گرفتم و اجرا کردم. فکر مي کنم با تمرين هاي بيشتر مي شود کاري بهتر را آماده کرد.
<strong>در نمايش تان بازيگران خوب و زيادي بودند. در پرداخت دستمزدها مشکلي نداشتيد؟</strong>
اين مشکلات که به نظر هيچ وقت در تئاتر ما تمامي ندارد، اما همه مي دانند که همه گروه ها به صورت کمک هزينه نمايش را به صحنه بردند و ما هم همين کار را کرديم. اگر بخواهيم به اميد حل اين مشکلات باشيم که هيچ وقت نبايد کار کرد.
<strong>در ارائه بازي ها به نظر مردان بهتر از زنان عمل کردند.</strong>
شايد اينطور باشد که شما مي گوييد. اما بازيگران زن من داراي توانمندي هاي بالقوه اي هستند که عدم استفاده احتمالي آن به عهده من کارگردان است.
<strong>آيا انتخاب سالن اجرا به عهده خود گروه بود يا خير؟</strong>
نه. اين مساله به همه گروه ها از طرف کميته داوران و کارشناسان پيشنهاد مي شد.

<strong>دراجراي تان سانسور هم وجود داشت؟</strong>
درهرکاري يک سري مسائلي هستند که گروه دوست دارند آن را بيان کنند که بعدها جلوي بيان آن گرفته مي شود. بله، اين ماجرا درمورد نمايش ما هم صدق مي کرد و مجبور شديم بعضي از ميزانسن ها و حرکات را حذف کنيم.
<strong>نظرتان در مورد اين دوره از جشنواره تئاتر فجر چيست؟</strong>
معتقدم با به وجودآمدن بخش هاي متنوع فرصت حضور جوانان وحتي غير تئاتري ها بيشتر مي شود و از اين طريق تئاترموفق مي شود نيروهاي خلاق و با استعداد بيشتري را کشف کند. البته اين شيوه برگزاري نقص هايي را هم با خود دارد و آن نبود امکان استفاده از شرايط و تجهيزات لازم براي هنرمندان و حتي تماشاگران خواهد بود. به هرحال در اين جشنواره است که از کاستي ها مطلع و بايد براي سال هاي بعد در رفع آن چند برابر تلاش شود.
