‏

اميد معماريان
o.memarian@roozonline.com

پروين اردلان، ازبنيان گذاران کمپين مدني يک ميليون امضا براي تغييرقوانين زنان درست چند روز پس ازآنکه ‏جايزه معتبراولاف پالمه را دريافت کرد، به دادسرا احضار شده است. او بايد خود را طي سه روزکاري آينده به ‏دادگاه معرفي کند. اردلان که يکي از معروف ترين فعالان اجتماعي به شمار مي رود سالهاي نوجواني وجواني ‏خود را به صورتي خستگي ناپذير براي بهبود وضعيت زنان صرف کرده است. او درگفت گو با روز مي گويد که ‏دليلي براي احضارش به شعبه امنيت در برگه ايي که به او داده شده ذکر نشده است. ‏

اردلان از اينکه حدس بزند به چه دليلي احضارشده خودداري مي کند. او همچنين مي گويد پيش بيني اينکه امکان ‏دارد درصورت حضور دردادگاه دستگيرشود نيز درست نيست: "واقعا چيزي دراين مورد نمي دانم چرا که تا ‏وقتي ازدادگاه بيرون نيايم معلوم نمي شود ماجراچيست. پس ازگفت وگوبا وکلايم خانم ها شيرين عبادي ونسرين ‏ستوده تصميم مي گيرم که چه روزي مراجعه کنم."‏

او دو پرونده دارد که يکي مربوط مي شود به تجمع 22 خرداد سال 85 وديگري پرونده 13 اسفند سال گذشته. ‏پرونده اول در دادگاه تجديد نظر است ودرمورد پرونده دوم هم دادگاه تشکيل شده و وي درانتظار صدور حکم به ‏سر مي برد. ‏

اردلان درخصوص دستگيري خسروي وعسگري زاده از اعضاي کمپين به دليل جمع آوري امضا طي روزهاي ‏گذشته مي گويد: "اين بچه ها موقع جمع آوري امضا بعد ازديدن تئاتري که درپارک دانشجو برگزار مي شد ‏دستگير شدند. هنوز هم درزندان هستند. تاسف آور اين که حرکتي که قانوني ومسالمت آميز است -- يعني همان ‏جمع آوري امضا -- وهيچ نقشي هم درتشويش اذهان عمومي ويا اقدام عليه امنيت ومواردي ازاين دست ندارد
‏ مورد برخورد قرار مي گيرد و درنتيجه فعالاني چون نسيم وراحله دستگيرمي شوند. درکنار آن احکامي مانند ‏حکم خانم شادفر را داريم که به دليل جمع آوري امضا با اتهام اقدام عليه امنيت ملي مواجه بود و با شش ماه تا دو ‏سال تعليق مواجه ميشود. دو مورد ديگر هم وجود دارد که اين فعالان اجتماعي به دليل جمع آوري امضا به شش ‏ماه تا دوسال حبس تعليقي محکوم شده اند."‏

اردلان تحليل خود را نسبت به دستگيري هاي اخير اينچنين بيان مي کند: "اين دو نفر اخير را به دليل جمع آوري ‏امضا دستگير کرده اند. براي همين هم من فکر مي کنم که عملا يک کار فراقانوني دررابطه با اين حرکت ‏صورت مي گيرد و بايد ببينيم وضعيت اين بچه هاي دستگير شده چه مي شود. درحال حاضر که با مشخص شدن ‏وثيقه بيست ميليون توماني درزندان به سر مي برند. قرارهاي سنگين صادر مي کنند براي يک حرکت مسالمت ‏ونمي دانم دليل غيرقانوني بودن وعليه امنيت بودن چنين فعاليت هايي ازکجا آمده است."‏

طي دوسال گذشته 43 نفراز فعالان زنان دستگير، متهم ودادگاهي شده اند. برخي از اين افراد احکام خود را ‏دريافت کرده اند و برخي نيز درانتظار صدور حکم به سر مي برند. پروين اردلان مي گويد کساني که تنها به ‏دليل جمع آوري امضا براي کمپين دستگير شده اند حدودا ده نفر مي شوند. ‏

اين فعال حوزه زنان و برنده جايزه اولاف پالمه تاثير چنين برخوردهايي را اين چنين ارزيابي مي کند: "هربار که ‏دستگير مي کنند امکان اينکه سرعت جمع اوري امضا کم شود زياد است. براي عمومي کردن بحث کمپين،
جمع آوري امضا يکي ازمهمترين اقدامات بوده است. اما بحث عمومي کردن کمپين موضوع حقوق زنان منحصر ‏به جمع آوري امضا نيست. همين که بحث قوانين توانسته درنشريات وارد شود وموضوعي شود که نمايندگان ‏مجلس روي آن بحث مي کنند، مي تواند تاقسمتي تحت تاثيرفعاليت هاي کمپين باشد. همين که موارد قانوني مثل ‏ديه و ارث الان به صورت گسترده مورد بحث ونقد قرار مي گيرد و حتي نمايندگان مجلس هم آنها را پيگيري مي ‏کنند نشان مي دهد که بحث هاي حقوقي حوزه زنان به صورت يک گفتمان عمومي درحال مطرح شدن است. ‏ازاين جهت به نظرم خيلي موثر است و جمع آوري امضا هم به دليل ارتباط چهره به چهره وگفت وگوي حضور ‏موثر است. چيزي که خيلي اهميت دارد عمومي شدن بحث عمومي است که به نظرم تا به حال موفقيت آميز بوده ‏است."‏

اردلان درخصوص گفت وگو با نمايندگان زن مجلس براي عمومي تر کردن گفتمان حقوق زنان مي گويد: "تا آنجا ‏که من اطلاع دارم راه گفت وگو ازطرف فعالان کمپين بسته نبوده است. اعضايي که به لابي کردن با نمايندگان ‏مجلس و ديگر سطوح قدرت علاقه مند بوده اند سعي خودشان را کرده اند که اين ارتباط و ملاقات و بحث را ايجاد ‏کنند برعکس آنطور که خانم فاطمه رهبر درگفت وگو با روز گفته بودند نبوده که يک عده دارند تصميم مي گيرند ‏که اين موضوع مطرح شود. تلاش شده که با نمايندگان تماس گرفته شود، گفت وگوومصاحبه شود واطلاع دارم ‏خيلي ازاعضاي کمپين سعي کرده اند که اين ديالوگ را برقرار نمايند. اين هم يکي ازروش هاست. ما با جمع ‏آوري امضا شروع مي کنيم، برخي با لابي کردن اين کاررا انجام مي دهند. به طرق مختلف سعي کرده ايم صدا ‏را به سطوح مختلف جامعه برسانيم. اينطور نبوده که ماقصد نداشتيم. اگر چه من دراين گفت وگو نبودم اما افرادي ‏بوده اند که جزوفعالان کمپين هستند وخيلي سعي کرده اند اين گفت وگو را مطرح کنند."‏

به عقيده اين فعال حوزه زنان ريشه بدبيني مسئولان برمي گردد به حساسيت هاي عمومي که نسبت به حقوق زنان ‏درجامعه پيدا شده است: " وقتي حساسيت عمومي نسبت به موضوع حقوق زنان گسترش پيدا مي کند، برخورد هم ‏مي شود. کاري که ما کرديم اين است که مردم را متوجه تبعيض قانوني کنيم. اين ايجاد حساسيت وتوجه باعث ‏برخورد مي شود ومن نمي دانم چرا. من تصوري ندارم که چرا با چنين حرکت مسالمت آميزي که خواسته اي ‏مدني راپيگيري مي کند برخورد مي شود. دليل اين را بايد ازمسئولان پرسيد. چون اين حرکت چه درخواسته وچه ‏درروش منع غيرقانوني ندارد. تنها کاري که کرده اين بوده که عموم مردم را نسبت به مسائل عمومي زنان حساس ‏کند. به نظرمن براي جامعه ايي که اهميت به مسائل حقوقي زنان مي دهد ومي خواهد موقعيت انساني بهتري براي ‏زنان پديد بياورد اين حرکت ضروري است".‏

با اين وجود اردلان کاملا اميدواراست ومي گويد چنين بدبيني هايي روند حرکتي که اصيل وخودجوش است را با ‏مشکل مواجه نمي کند: "حرکتي که حقانيت داشته باشد درروش، نگرش و فعاليت خودش نشان مي دهد واين نگاه ‏ها خنثي مي شود. برسرراه فعاليت جنبش ها همواره مقاومت ها وجود داشته است، ولي وقتي حقانيت وجود داشته ‏باشد مي تواند اين مشکلات را پشت سربگذارد. درمورد جنبش زنان وديگر جنيش هاي اجتماعي عملا چون ‏مسالمت آميز و مدني است، واقعيت خود را ه مردم نشان مي دهد و خود به خود ديدگاه هاي مغرضانه را خنثي مي ‏کند ما تلاش نمي کنيم که اين ديدگاه ها به وجود نيايد. ما کارخودمان را مي کنيم. مهم اين است که بدانيم کاري که ‏مي کنيم درست است و آن کار را ادامه بدهيم."‏