کتاب روز♦ کتاب
نسرين تبريزي - پنجشنبه 25 بهمن 1386 [2008.02.14]
هنر روز، در بخش کتاب مي کوشد کتاب ها و نشرياتي را که در حوزه انديشه و هنر مباحث نظري را منعکس مي کنند يا در مسائل اجتماعي و سياسي مباحثي درخور دارند، به خوانندگان خود معرفي کند. ارجحيت با کتاب هاي روز خواهد بود، ولي اين امر به معناي غفلت از آثارمنتشر شده در گذشته دور يا نزديک نيست. کتاب هاي منتشره از پديدآورندگان ايراني به زبان هاي ديگر يا ترجمه شده به اين زيان ها هم در کتاب روزجاي ويژه اي خواهند داشت. ناشران و پديد آورندگان آثار مي توانند براي معرفي يک نسخه کتاب به نشاني زير بفرستند.
P.O.Box 94000 creteil cedex
France10014

<strong>مي نويسم: توقف به فرمان نشانه ها</strong>
بهروز شيدا
سوئد، نشر باران، چاپ اول 2008/ 1386
کتاب مي نويسم: توقف به فرمان نشانه ها سيزدهمين اثر بهروز شيدا، منتقد و پژوهشگر ادبي ساکن سوئد است که تاکنون کتاب هاي متنوعي از وي در زمينه هاي مختلف ادبي منتشر شده است، از جمله در سوک آبي آب ها(مجموعه جستارهاي ادبي)، از تلخي فراق تا تقدس تکليف(نگاهي بهجاپاي عناصر فرهنگ ايراني بر چهارده رمان پس از انقلاب)، گمشده در فاصله دو اندوه(مجموعه مقاله ها) و تراژدي هاي ناتمام در قاب قدرت(خوانش ها و پژوهشها)
مي نويسم: توقف به فرمان نشانه ها در ده جستار تنظيم شده و به موضوع هاي متنوعي در زمينه نقد ادبي و هنري مي پردازد. مانند پنج مکتب رمان نويسي فارسي، رئاليسم قرن هيجدهم و قرن نوزدهم، جريان سيال ذهن، رمان نو فرانسوي، رمان پسامدرنيستي؛ فضاي دهه 1340 هجري شمسي در چهار رمان فارسي و هشت فيلم بلند ايراني، رابطه سينماي ايران و رمان فارسي؛ زنان در ادبيات ايران و ريخت شناسي قصه هاي سريال هاي سيماي ايراني.

<strong>اقتصاد ايران در دوران تعديل ساختاري</strong>
نويسنده: فرشاد مؤمني
376 ص، تهران: انتشارات نقش و نگار، 1386، چاپ اول
تعديل اقتصادي، يكي از مهم ترين و اثرگذارترين تحولات اقتصادي تاريخ معاصر ايران است كه در حساس ترين دوران و استثنايي ترين شرايط كشور به اجرا گذارده شد. گستردگي طيف نظرات و مواضع در باب علل و عوامل اين تجربه تلخ، ناموفق و خسارت بار از يك سو، و محدوديت مطالب منتشر شده درباره اين موضوع به منابع ترجمه شده و عدم توجه به نتايج اجرايي آن در كشورهاي مختلف از جمله ايران، از انگيزه هاي مهم نويسنده در تاليف كتاب حاضر است. موضوع اين كتاب عمدتا ناظر بر برنامه هاي سنتي تعديل ساختاري است؛ برنامه هايي كه با مشابهت بسيار و تفاوت هاي اندك در طي دهه هاي 1980 و 1990 در اكثر كشورهاي در حال توسعه، از جمله ايران به اجرا درآمد. كتاب «اقتصاد ايران در دوران تعديل ساختاري»، سندي است تاريخي كه نشان مي دهد سياست هاي ناسنجيده اقتصادي و نتايج خسارت بار آنها، نه به دليل نبود نظرات كارشناسانه و متناسب با شرايط بومي ايران، بلكه به دليل ناديده گرفتن آنهاست.

<strong>روشنفكري ديني و چالش هاي جديد</strong>
نويسنده: ابراهيم يزدي
280 ص، تهران: انتشارات كوير، 1386، چاپ اول
اين كتاب مجموعه اي از مقالات، گفتگوها، مصاحبه و نوشته هاي نويسنده درباره جنبش بيداري، اصلاح گري، نوگرايي و روشنفكري ديني در ايران و بعضا در ساير كشورهاي اسلامي و همچنين پرسش ها و چالش هاي جديدي است كه در حال حاضر در مقابل جنبش روشنفكري ديني قرار دارد. عناوين بعضي از مباحث و نوشته هاي اين مجموعه عبارتنداز: «نوگرايي ديني»، «روشنفكري ديني و چالش هاي جديد»، «روشنفكري ديني، سنت و مدرنيته»، «مردم سالاري و روشنفكري ديني»، «روشنفكري ديني و سكولاريسم»، «روشنفكري ديني و جريان ملي – مذهبي»، «موانع تحقق حقوق بشر در كشورهاي اسلامي» و «بزرگترين آفت حكومت به نام دين».

<strong>لب لباب معنوي: انتخاب انتخاب مثنوي</strong>
تاليف: ملا حسين واعظ كاشفي
تصحيح و پيشگفتار: عبدالكريم سروش
618 ص، تهران: موسسه فرهنگي صراط، 1386، چاپ اول
اين كتاب به كوشش «ملاحسين واعظ كاشفي» گردآوري و تدوين شده است. او كه از عارفان برجسته نيمه دوم قرن نهم و آغاز قرن دهم هجري قمري به شمار مي آيد، ابتدا گزيده اي از «مثنوي» را با نام «لباب المعنوي» گردآوري كرد و سپس آن گزيده را گزيده تر و كوتاه تر نمود و نام «لب لباب معنوي» بر آن نهاد. راهنماي كاشفي در انتخاب و تلخيص و تدوين «لب لباب»، همان تقسيم بندي آشنا و كهن صوفيان است كه دينداري را به اقسام سه گانه «شريعتي»، «طريقتي» و «حقيقتي» تقسيم مي كردند. «كاشفي» هم «لب لباب» را به سه «عين» و هر «عين» را به چند «نهر» و هر «نهر» را به چند «رشحه» تقسيم كرده است. «عين اول» در بيان جوامع اطوار شريعت است، «عين دوم» در بيان دقايق اسرار طريقت و «عين سوم» در بيان لوامع انوار حقيقت. «كاشفي» در مؤخره «لب لباب»، اين گزيده را انباني از جواهر مثنوي مي شمارد تا ناآشنايان و شنا نآموختگان بحر مثنوي، از ساحل اين دريا، بي بهره و تهي دست بازنگردند.

<strong>فرهنگ پيشه ها</strong>
جلد اول: واژه نامه توصيفي دوزندگي
نويسنده: شهرداد ميرزايي
328 ص، تهران: پژوهشگاه مردم شناسي سازمان ميراث فرهنگي، 1386، چاپ اول
اين كتاب كه جلد اول از مجموعه «فرهنگ پيشه ها» است، به معرفي و توصيف واژه ها و اصطلاحات رايج در حوزه دوزندگي و خياطي در ايران اختصاص دارد. آشنايي با اين واژه ها و اصطلاحات كه بيشتر عاميانه هستند، خواننده علاقمند را با فرهنگ و زبان يكي از اصناف سنتي در جامعه ايران آشنا مي كند. اين فرهنگ، نمونه اي از غناي زبان فارسي و توانايي هاي آن است و حكايت از وجود واژه هاي زياد و گوناگون در يكي از پيشه هاي رايج در ايران دارد.

<strong>فرهنگ پيشه ها</strong>
جلد دوم: واژه نامه توصيفي كفش گري
نويسنده: شهرداد ميرزايي
220 ص، تهران: پژوهشكده مردم شناسي سازمان ميراث فرهنگي، 1386، چاپ اول
در جلد دوم از مجموعه ارزشمند «فرهنگ پيشه ها»، واژه ها و اصطلاحات رايج در ميان كفاشان و كفش سازان ايراني معرفي و توصيف شده است. اين فرهنگ، چگونگي پيدايش، شكل گيري، اشتقاق و تركيب سازي را در زبان گروهي از پيشه وران ايران تصوير مي كند.«واژه نامه توصيفي كفش گري»، نشان دهنده گستره و توان زبان عاميانه فارسي در ساخت واژه ها از يك سو، و اهميت و ضرورت شناخت وضع موجود آنها از سوي ديگر است.

<strong>هماي معرفت: زندگينامه و آثار استاد جلال الدين همايي</strong>
نويسنده: ميترا هاشمي
355 ص، اصفهان: سازمان فرهنگي تفريحي شهرداري اصفهان، 1386، چاپ اول
استاد «جلال الدين همايي» كه در فاصله سال هاي 1278 تا 1359 خورشيدي مي زيست، از برجسته ترين مشاهير علمي، ادبي و فرهنگي ايران در صد سال اخير است. او كه علاوه بر احاطه بر ادبيات فارسي و عرب، در فقه، فلسفه، كلام و عرفان دانش گسترده اي داشت، زيبنده لقب «علامه» است. «همايي» سال ها در دانشگاه تهران تدريس، و شاگردان برجسته اي تربيت كرد. او ميراث گرانبهايي در حوزه ادبيات، عرفان و تاريخ از خود به يادگار گذاشت. در كتاب «هماي معرفت»، زندگي و آثار اين استاد فرزانه و فقيد كشورمان به علاقمندان معرفي مي شود.

<strong>استاد عبدالله جهان پناه و آثار او</strong>
نويسنده: حبيب الله نصيري فر
674 ص، تهران: انتشارات بدرقه جاويدان، 1385، چاپ اول
اين كتاب مجموعه آثار استاد «عبدالله جهان پناه»، از مشاهير برجسته موسيقي سنتي ايران است. او علاوه بر تنظيم و نوشتن رديف هاي «آقا حسينقلي» و «علي اكبر خان شهنازي»، آهنگ هاي زيبا و به يادماندني براي دوره عالي ويولون ساخت كه هر كدام از آنها از ذوق سرشار و خلاقيت سازنده اش حكايت مي كند. اين مجموعه شامل تمام آهنگ هايي است كه استاد «جهان پناه» در سال هاي طولاني فعاليت خود براي تصنيف هاي گوناگون ساخته؛ تصنيف هايي كه به وسيله مشهورترين ترانه سرايان معاصر ايران سروده شده و به وسيله خوانندگان برجسته و نامدار موسيقي ايران اجرا گرديده است.

<strong>تاريخ جامع تصوف كردستان</strong>
نويسنده: كمال روحاني
400 ص، پيرانشهر: نشر سامرند، 1385، چاپ اول
در اين پژوهش، نويسنده پس از سيري كوتاه در تاريخ تصوف و انديشه ها و مكاتب صوفيه از قرن دوم هجري تا زمان حال، به بررسي مفصل تاريخ و انديشه دو فرقه «نقشبندي» و «قادري» در كردستان پرداخته است. او ضمن بررسي سير تاريخي دو طريقت نامبرده، تاثيرات آنها در حوزه هاي گوناگون فرهنگي، اجتماعي و سياسي را مورد توجه قرار داده و خاندان ها و بزرگان «نقشبندي» و «قادري» را معرفي كرده است.

<strong>سفرنامه مكه معظمه: 1261-1262 ش</strong>
نويسنده: ميرزا عبدالحسين افشار ارومي
به كوشش: رسول جعفريان
280 ص، تهران: نشر علم، 1386، چاپ اول
نويسنده اين سفرنامه، «ميرزا عبدالحسين خان ميرپنجه افشار»، اهل اروميه و از ايل افشار ارومي است. او كه از صاحب منصبان نظامي اواخر دوره قاجار شمرده مي شود، در 25 شعبان سال 1299 ه. ق (تيرماه سال 1261 خورشيدي) از تهران حركت كرده و از طريق قزوين، رشت، انزلي، بادكوبه، تفليس واستانبول به جده و سپس به مكه رفته و با پايان يافتن اعمال حج، در 18 جمادي الثاني سال 1300 ه.ق (ارديبهشت 1362 خورشيدي) از طريق عراق و كرمانشاهان به تهران بازگشته است. سبك نگارش« ميرزا عبالحسين» به اصطلاح روزنامه اي، يعني روزانه است كه آن زمان سبكي شناخته شده و رايج در ادبيات سفرنامه نويسي بود. بنابراين گزارش سفر ده ماهه او، تقريبا به طور كامل و بدون يك روز افتادگي در اين سفرنامه آمده است. «سفرنامه مكه معظمه»، اطلاعات ارزشمندي درباره راه هاي حج، اوضاع مكه و مدينه و شهرهاي ايران در اواخر دوره قاجار در اختيار علاقمندان قرار مي دهد. نويسنده از سفر و ديدن مكان ها و ساختمان هاي گوناگون لذت بسيار برده، در شهرهاي مختلف در تفرج و گردش دائمي بوده است است؛ گردشي كه به قول او برايش «بصيرت» آورده است. از اين رو كلماتي مانند «تماشا» و «گرديدن» از پراستعمال ترين كلمات اين سفرنامه اند.

<strong>تاملي درباره ايران</strong>
جلد دوم: نظريه حكومت قانون در ايران
نويسنده: سيد جواد طباطبايي
729 ص، تبريز: انتشارات ستوده، 1386، چاپ اول
اين كتاب، بخش دوم از جلد دوم مجموعه «تاملي درباره ايران» است كه بخش نخست آن پيش تر با عنوان فرعي «مكتب تبريز و مباني تجدد خواهي» منتشر شده بود. در اين بخش نيز، نويسنده توجه ويژه اي به آشكار شدن نشانه هاي بحران در نظام خودكامه، تكوين نطفه آگاهي ملي و تاريخ پديدار شدن مفاهيم نوآيين و تحول آن ها كرده و كوشيده است اين وجه مهم از تاريخ معاصر ايران را كه با اصلاحات «عباس ميرزا» در دارالسلطنه تبريز آغاز شده بود دنبال كند. كتاب شامل نه فصل با اين عناوين است:1- بحران خودكامگي و بسط آگاهي نوآيين، 2- بحران آگاهي و پديدار شدن مفاهيم نوآيين، 3- نظريه اصلاح ديني، 4- نخستين رساله در اصلاح نظام حقوقي، 5- ديدگاه هاي نو در انديشه سياسي، 6- ديدگاه هاي نو در انديشه اقتصادي، 7- نظريه مشروعه خواهي اهل ديانت، 8- نظريه مشروطه خواهي اهل ديانت، 9- ميرزاي نائيني و نظريه مشروطيت ايران.

<strong>خرابکاري عاشقانه</strong>
نويسنده: اميلي نوتومب
مترجم: زهرا سديدي
ناشر:مرکز، چاپ :1386، قيمت: 20000 ريال
خرابکاري عاشقانه سومين اثري است که از اميلي نوتومب نويسنده بلژيکي در ايران ترجمه و منتشر مي شود. کتاب هاي قبلي نوتومب - با نام هاي«ترس و لرز» و «مرکور» - آثار چندان قوي و تاثيرگذاري از آب در نيامدند و همين مساله باعث شد اغلب مخاطبين با همان ذهنيت هاي پيشين سراغ خواندن اين کتاب بروند. ولي خرابکاري عاشقانه با روايتي خطي و ساده اثري به مراتب فراتر از انتظار خواننده را برآورده مي کند. "املي نوتومب" در خرابکاري عاشقانه به روايت خاطرات جالب کودکي دختري اروپايي الاصل مي پردازد که به خاطر شغل پدرش سال هاي اوليه کودکي اش را در ژاپن گذرانده و حال به پکن آمده است. دختري با روحياتي پسرانه و سرکش که در گيرودار شيطنت هاي دوران کودکي و نوجواني به دختر ديگري (النا) دل مي بازد و کشمکش هاي عاشقانه اي را تجربه مي کند.

<strong>قمري غمخوار در شامگاه خزاني</strong>
هزار و يك هايكوي پارسي
سيدعلي صالحي
٤١٢ ص، انتشارات نگاه، چاپ اول 1386، تيراژ ٣٣٠٠ نسخه
هزار و يك هايكوي پارسي سيدعلي صالحي در كتابي با نام «قمري غمخوار در شامگاه خزاني» منتشر شد. صالحي در مقدمهي اين اين كتاب كه با طرحهايي بهقلم خودش همراه است، در مطلبي با عنوان «سفر در سلوك هايكو» آورده است: همه هايكوها يك هايكو بيش نيست و يك هايكو روح پنهان همه هايكوها را در خود حمل ميكند. سفر در سلوك هايكو چنينم آموخته است، با اينهمه باز هم از خود پرسيدهام آيا تشديد و ژرفپذيري حساسيتها، آنهم در يكسوم نهايي عمر، به كتمان در گفتن منجر نميشود و آيا باور به چنين كتماني مرا به سوي درك و درايت هايكو هدايت نكرده است؟ آغاز حقيقت اين راه به چند سال پيش از اين بازميگردد، مدتها بود كه شعر هيچ سراغي از من نميگرفت و تنها سه سطر، سه سطر ساده سروده بودم. “كسي از اين راه عبور نخواهد كرد/ جز باد/ كه او را نخواهي ديد» بنا به راه و رسم هميشه، خيال ميكردم بسا پارهاي از يك شعر كامل است كه فعلا طلايهدار آن به ديدارم آمده است...اما ناگهان دريافتم اين چند هجاي موجز، خود يك شعر كامل است، مستقل است، اول و آخر است.
«قمري غمخوار در شامگاه خزاني» را مي توان اولين دفتر سترگ هايکو در زبان فارسي دانست. کارهايي که پيش از اين صورت گرفته بيشتر در زمينه طرح بوده است.

<strong>اپراي شناور</strong>
نويسنده: جان بارت
مترجم: سهيل سمي
ناشر: ققنوس، چاپ :1386، قيمت: 45000 ريال
اپراي شناور نام اولين رمان جان بارت، نويسنده معاصر امريکايي است که با ترجمه سهيل سمي براي نخستين بار در ايران منتشر شده است. کار نوشتن رمان در يکي از روزهاي سال 1954 ضمن معرفي شخصيت اول کتاب با روايت هايي از زبان او – شايد از روز 21 ژوئن 1937- آغاز مي شود. روايت، روايت زندگي مردي است که از سال 1919- يعني 35 سال قبل- در انتظار مرگ است:« بيماري ام انسداد جريان خون در ديواره ي قلب است. معنايش اين است که امکان دارد هردم دراز به دراز بيفتم و جانم در برود. بدون هيچ پيش درآمدي؛ شايد پيش از آن که فرصت تمام کردن اين جمله را بيابم. شايد هم بيست سال بعد.»
کتاب 30 فصل دارد که در هر بخش، تاد اندروز- شخصيت محوري داستان- روايت هايي فرعي از زندگي اش را تعريف مي کند و در خلال اين روايت ها به توصيف بخش هايي مي پردازد که مدنظرش قرار دارند. روايت هايي که بيش از هر چيز تحت تاثيز دو جريان مهم فکري در امريکاي دهه 60 قرار دارند. يکي نيهيليسم تجربي و ديگري انقلاب در انديشه ي روابط جنسي.
نکته جالب در باره اولين اثر اين نويسنده پست مدرن اين است که در ابتدا، تقاضاي بارت براي چاپ کتابش به دليل پايان بندي تلخ از سوي 6 ناشر رد شد. تا اينکه وي به پيشنهاد ويراستارش، کتاب را با پايان بندي مناسب تري براي چاپ به دست ناشر سپرد. بارت سرانجام 11 سال بعد توانست اين کتاب را با پايان بندي دلخواهش چاپ کند.
<strong>نشريات ادبي</strong>
"نگره" ويژه نقد ادبيات داستاني</strong>
دفتر سوم نگره ويژه نامه نقد ادبيات داستاني، شامل آثاري از منتقداني چون مديا كاشيگر، عنايت سميعي، فتحالله بينياز، عليرضا سيفالديني، امير احمدي آريان منتشر شد.
عناوين مقالات و نويسندگان ويژهنامه به اين شرح است: جزء و جزييات/ عنايت سميعي؛ شكار فرشتهها/ عليالله سليمي؛ چرا در ايران ادبيات اعترافي نداريم/ فتحالله بينياز؛ تنوع فضا و شخصيتها و رويكردهاي متفاوت/ الهام عظيم؛ بشهايي آگاهانه از تاريخ و واقعيت/ رسول عبدالمحمدي؛ خاطرهنگاري ركود/ فرشته احمدي؛ جنگل سايههاي پچپچه ولولوي تاريك ترس/ شاهرخ تندرو صالح؛ كلمات؛ همين و تمام/ شهلا زركي؛ پرسشي كه در كلام نميگنجد/ آرش نقيبيان؛ موجوديت ناموجود/ جواد ماهزاده؛ نامگذاري و آفرينش/ سعيد طباطبايي؛ آيا اين رمان است؟/ عليرضا سيفالديني؛ آدم خوب مونت پوچيو/ مهين احمدلو؛ آيا آدم مصنوعيها خواب گوسفند برقي ميبينند؟/ حسين شهرابي؛ به سوي درياي مرگ/ محسن فرجي؛ ساخته شدن تاريخ/ امير احمدي آريان؛ سايههاي بيپايان/ الهام يكتا؛ بيگانهاي از آفتاب، در آفتابي بيگانه!/ جواد عاطفه؛ زيباييشناختي شر با نگاهي به جهان داستاني داستايفسكي/ مديا كاشيگر.
در مقدمه اين نشريه آمده است: « آثار بررسي شده در «نگره» و نقدهايي كه پيرامون اين آثار بحث ميكنند فارغ از هرگونه خط و ربطي و تنها با تكيه بر معيارهاي نسبي ادبي، گزينش و منتشر ميشوند. قدم زدن روي مرز باريك «چندصدايي» و پرهيز از گزينشهاي مطلقگرايانه ممكن است در وهله اول مخاطبي را كه به تقسيمبنديهاي خودي و غيرخودي و مرزبنديهاي ايدئولوژيك عادت كرده دچار بلاتكليفي كند. چاره اين احساس گذرا، استمرار «نگره» بر بيطرفي و حفظ استقلال است تا آنجا كه مخاطب نگران «نگره» اطمينان حاصل كند مرز ميان چندصدايي بودن و التقاطي شدن در اين دفتر محفوظ است.»
<strong>"شوكران"</strong>
شمارهي جديد دوماهنامهي ادبي «شوكران»، «نيمويژهي عباس صفاري» منتشر شد. شوکران در اين زمينه با نوشتههايي از: محمدرحيم اخوت، حسين نوشآذر، لادن نيكنام و... و همچنين زندگينامهي خودنوشت، ترجمهي چند شعر از صفاري و گفتوگو با اين شاعر و مترجم همراه است.
در بخشهاي ديگر شامل: شعر ايران، شعر جهان، مقالات، داستان خارجي، گزارش، گفتوگو و نقد و بررسي كتاب، «روزنامهنگار كتابفروش» بهياد پنجاهمين سال درگذشت حسين كوهي كرماني بهقلم سيدفريد قاسمي، «نخستين قصهي علمي - تخيلي ايران 73 سال پيش چاپ شد» بهقلم محمد محمدعلي، «مردي از روزنه آبي لبخندي» بهياد اكبر رادي نوشته محمود معتقدي و «گزارشي از مركز بزرگ اسلامي - عربي كره» را ميخوانيم.
شعرهايي از اوكتاي رفعت با ترجمه رسول يونان، خوان خلمن با ترجمهي سعيد آذين، اريش فريد با ترجمهي خسرو ناقد، ريچارد براتيگان با ترجمهي عليرضا بهنام و داستاني از دوريس لسينگ با ترجمهاسدالله امرايي، ديگر مطالب اين نشريهاند.
از جمله ديگر نامهايي هم كه از آنها مطالبي ارايه شده، مفتون اميني، عمران صلاحي و بهاءالدين خرمشاهي هستند. شمارهي بيستونهم «شوكران» در 47 صفحه با صاحبامتيازي، مديرمسؤولي و سردبيري پونه ندائي منتشر شده است.
<strong>"نگاه نو"</strong>
شمارهي هفتاد و ششم فصلنامه اجتماعي، فرهنگي، هنري، ادبي نگاه نو که با بخشهاي انديشه و هنر، چهرهها، نقد و نظر، ادبيات و هنر، كتاب و نقد كتاب و خبر همراه است در ايران منتشر شد.
پيام دوريس لسينگ - برندهي جايزهي نوبل ادبيات 2007 -، عقلگريزي در تاريخ فلسفه، موقعيت و آزادي از ديدگاه سيمون دوبوار، ميراث حسين دهلوي، گمشده در ترجمه، حافظه و تخيل، گوته و ابيات مشرقزمين، مولوي، دين، آزادي، شعر امروز ايران، دو ديدار با بهمن شعلهور، آلن لايتمن و فكر و خيالهايش و يك سال، يك كتاب، از جمله مطالب اين نشريه بهقلم افرادي همچون: عزتالله فولادوند، گلي امامي، محمدرحيم اخوت، خسرو ناقد، پرويز دوايي، مسعود احمدي، عبدالحسين آذرنگ، بهاءالدين خرمشاهي و عنايت سميعي هستند. «نگاه نو» با صاحبامتيازي، مديرمسؤولي و سردبيري علي ميرزايي منتشر ميشود.
