‏

‏سامان رسول پور
s. rasoulpour@gmail. com

فرشاد دوستي پور، دانشجوي کرد دانشگاه بو علي سيناي همدان و يکي از سخنرانان تريبون آزاد روز دانشجو در ‏دانشگاه تهران، که در 18 تير امسال بازداشت شده بود، اخيرا پس از 55 روز بازداشت با وثيقه ي 50 ميليوني از ‏زندان آزاد شد. وي پس از آزادي در گفتگو با روز پيرامون بازداشت خود و نيز مطالبات جريان دانشجويي کرد سخن ‏گفته است. ‏

در آغاز فرشاد دوستي پور جريان بازداشت خود را چنين تعريف مي کند: "روز 18 آذر، پس از پايان تريبون آزاد ‏دانشگاه تهران، من به اتفاق چند دوست ديگرم در بلوار کشاورز و در ساعت 3 بعد از ظهر بازداشت شديم. بعد از 24 ‏ساعت ما را به بند 209 زندان اوين منتقل کردند. در طول مدت بازداشت نه حق انتخاب وکيل داشتيم و نه ملاقات با ‏خانواده. در مجموع 55 روز در بازداشتگاه بودم و سپس من با وثيقه ي 50 ميليوني آزاد شدم". ‏

وي مي گويد قبل از بازداشت احتمال برخورد نيروهاي امنيتي را مي داده اند: "ما احساس مي کرديم با ما برخورد ‏صورت مي گيرد چرا که چند روز قبل از برگزاري تريبون آزاد، بچه هاي تحکيم وحدت تهديد شده بودند که نبايد با ‏دانشجويان کرد همکاري داشته باشند و مشترکا مراسم روز دانشجو را برگزار کنند؛ در نهايت برخورد هم کردند و چند ‏دانشجوي کرد در جريان اين تجمع بازداشت شدند". ‏

فرشاد دوستي پور در ادامه ضمن رد اتهام تجزيه طلبي مي گويد که فعالان دانشجويي کرد، خواهان ايراني براي همه ي ‏ايرانيان هستند؛ايراني که به گفته وي بايد حقوق انساني کردها در آن به رسميت شناخته شود: "ما به دنبال حقوق ابتدايي ‏و انساني خود بر طبق اعلاميه جهاني حقوق بشر هستيم. ما جرياني تجزيه طلب نيستيم، جريان دانشجويي کردي به ‏دنبال تجزيه طلبي نيست؛سخن ما اين است که هويت ايراني بايد هويتي مدرن باشد که برآيند اراده ي همه ي اقليتهاي ‏ايران باشد و نه اينکه مترادف ناسيوناليسمي از نوع مثلا رضاخاني اش. هويت ايراني بايد مدرن و مدني باشد. ما هم ‏شعارمان ايران براي همه ي ايرانيان است، اما اين نبايد تنها شعار باشد بلکه بايد مردم ما تحقق آن را در عمل ببينند. ‏آقاي خاتمي و جبهه ي مشارکت اين ايده را در قالب شعار دنبال کردند اما عملا اينطور بود؟ آيا من کرد توانستم به زبان ‏مادري خودم که ابتدايي ترين حق هر انساني است آموزش ببينم؟ يقينا ما از ايران براي همه ي ايرانياني حمايت مي کنيم ‏که حقوق قوميتهاي ايران صراحتا در آن حمايت شود". ‏

برخي نشريات وابسته به نهادهاي امنيتي يا نظامي، دانشجويان کرد بازداشتي را متهم کردند که از آن سوي مرزها خط ‏مي گيرند. فرشاد دوستي پور درباره ي اين ادعاها مي گويد: "پس از بازداشت ما برخي نشريات افراطي بلافاصله ‏هزار و يک برچسب به ما زدند. به ما گفتند تجزيه طلب؛حتي گفتند که از آنسوي مرزها خط مي گيرند، انگيزه ي آنان ‏اين بود که ما را به خارج وصل کنند و به اين ترتيب اذهان مردم ايران را منحرف سازند و البته هزينه را براي ما که ‏چيزي غير از حقوق انساني مان نمي خواهيم، افزايش دهند. من در اينجا دوباره تکرار مي کنم جريان دانشجويي کردي ‏کاملا مستقل است و هدفش هم پي گيري و مطالبه ي حقوق کردها بر طبق اعلاميه جهاني حقوق بشر است و نه چيز ‏ديگري. آيا اين به معناي تجزيه طلبي است؟"‏

او معتقد است که برخي جريانات داخلي همواره در تلاشند تا مردم ايران را ازکردها بترسانند؛ترسي که به گفته ي اين ‏دانشجوي کرد تنها به منظور منحرف ساختن افکار عمومي از خواسته هاي مدني و انساني شهروندان کرد صورت مي ‏گيرد: "برخي نيروهاي داخل حکومت مي خواهند همه ي مردم ايران را از کردها بترسانند. خودشان هم مي ترسند. اين ‏ترس صرفا امنيتي نيست. مي ترسند گفتمان حق خواهي کردها در مرکز شکل بگيرد. آنها هميشه تلاش کرده اند گفتمان ‏کردي را خشونت طلب نشان دهند و در اصل براي همين بود که آنها مايل نبودند ما در دانشگاه تهران از حقوق خودمان ‏صحبت کنيم. سعي اين نيروها انحراف افکار و اذهان مردم ايران نسبت به خواست هاي انساني و مدني کردها در داخل ‏ايران است". ‏

فرشاد دوستي پور در پايان درباره ي دوران بازداشت ونيز چگونگي آزادي اش مي گويد: "در طول مدت بازداشت ‏اجازه ي ملاقات با خانواده را به من ندادند اما 21 روز که گذشت، اجازه دادند با خانواده ام تماس تلفني برقرار کنم. ‏همچنين من در زندان در اثر فشارهاي روحي بيمار شدم، در نهايت 55 روز در بازداشتگاه بسر بردم و بعد هم با وثيقه ‏ي 50 ميليوني از زندان آزاد شدم". ‏