‏‏

بهروز انصاري

در بيانه اخير دفتر تحكيم وحدت در ارتباط با مسائل دانشگاه، علاوه بر وضعيت 9 تن از دانشجويان كرد كه در ‏شرايط نا مشخصي در بازداشت بسر مي برند، به مرگ مشكوك ابراهيم لطف الهي و دفن بدون اطلاع و اجازه ‏خانواده اش هم اعتراض شده است. علي نيكو نسبتي عضو شوراي مركزي دفتر تحكيم وحدت در اين مورد و ‏ساير مسائل دانشجويي با روز گفت و گو کرده است.‏

‏<‏strong‏>ابراهيم لطف الهي، دانشجوي كردستاني در بازداشت جان خود را از دست داد، شما اين اتفاق را ‏چطور ارزيابي مي كنيد؟‎ ‎
آقايان علت مرگ ابراهيم لطف الهي را ـ كه ما آنرا مشكوك مي دانيم ـ خود كشي اعلام كرده اند. اعتراض ما اين ‏است كه چنانچه اين شخص خود كشي كرده بايد اجازه داده شود اين موضوع در مراجع قانوني و از طريق ‏پزشكان بررسي و نتيجه اعلام شود. اما اگر دليل فوت، ضرب و شتم بوده، بايد مسئول اين امر مواخذه و مورد ‏پيگرد قرار گيرد. اما نكته اساسي اين است كه دفن اين دانشجو بدون اجازه و اطلاع خانواده اش اين شائبه را ‏تقويت مي كند كه وي بر اثر ضرب و شتم فوت كرده باشد.‏

‏<‏strong‏>اين چندمين فوت دانشجويي در زندان پس از سالهاي 66 است؟<‏‎/strong‏>‏
آقاي اكبر محمدي در سال قبل فوت شد، پس از آن خانم دكتر زهرا بني يعقوب در همدان جان باخت و چند روز ‏پيش هم ابراهيم لطف الهي در كردستان در گذشت.‏

‏<‏strong‏>و در تمام موارد دلايل فوت خود كشي اعلام شده است.<‏‎/strong‏>‏
در مورد اکبر محمدي گفتند اعتصاب غذا بوده است. اما در دو مورد اخير خانواده فرد معتقد است فرد خودکشي ‏نکرده است و بايد تحقيقات کاملي انجام شود.‏

‏<‏strong‏>با توجه به اينكه شما هم در شرايط بازداشت و زندان بسر برده ايد، آيا امكان خود كشي براي چنين ‏افرادي وجود دارد؟<‏‎/strong‏>‏
بند هاي امنيتي سركشي هاي مداوم دارند؛ حتي اگر فرد بازجويي اش تمام شده و يا آزادي اش به او اعلام شده ‏باشد. افرا ي كه در بند هاي امنيتي زنداني اند، دائما كنترل مي شوند. غذا خوردن، خوابيدن و ساير امور معمولي ‏شان كنترل و بررسي ميشود، بنا براين خود كشي در زندان امنيتي موضوع سئوال برانگيزي است.اما حتي اگر ‏فرض كنيم كه ابراهيم لطف الهي خود كشي كرده است، از مسئولين مربوطه سلب مسئوليت نمي شود زيرا ‏مسئولين موظفند از جان افراد محافظت كنند. ضمنا هيچكس از محبت هاي زيادي كه به او ميشود اقدام به خود ‏كشي نمي نمايد بلكه حتما فشارهاي رواني و جسمي طاقت فرسايي را تحمل مي كرده است كه در اين صورت هم ‏مسئولين مربوطه بايد پاسخگو باشند.‏

‏<‏strong‏>بنظر شما جامعه دانشگاهي تاوان چه چيزي را پس مي دهد؟<‏‎/strong‏>‏
مجموعه منتقدين دولت مثل كارگران، معلمان، روزنامه نگاران، فعالان سياسي، دانشجويان و... تاوان انتقاد از ‏دولت و دفاع از حقوق ملت را پرداخت مي کنند. آقايان از برآورده کردن خواسته هاي حداقلي اين گروهها عاجزند ‏و به جاي تدبير و چاره جويي، اقدام به سركوب و ساكت كردن مخالفان مي كنند و مي پندارند كه با حذف صداي ‏مخالف، هيچ مشكلي وجود نخواهد داشت. بنابراين وقتي چنين ديدگاهي وجود داشته باشد، با هر منتقدي در هر ‏سطح برخورد ميشود. اما چون دانشجويان انتقاد صريح تري به عملكردها دارند و به عنوان گروه مرجع مورد ‏توجه بخشهاي زيادي از جامعه هستند، با برخورد شديد تري از سوي حاكميت مواجه ميشوند.‏

‏<‏strong‏>اما رئيس جمهور در روزهاي اخير براي چندمين بار به رسانه هاي خارجي گفت كه در ايران آزادي ‏در حد بالايي وجود دارد‎.‎‏<‏‎/strong‏>‏
دولتمردان نهم معمولا در مورد منتقدان و آزادي بيان حرفهايي مي زنند كه يا دروغ است يا بعدا مجبور مي شوند ‏آنرا نقض كنند. بطور كلي دروغگويي و تناقض گويي چيزي است كه ما هميشه از آن بعنوان يکي از مولفه هاي ‏برجسته دولت نهم نام مي بريم. نمونه بارزش در مورد "دانشجويان ستاره دار" است. ابتدا گفتند هيچ دانشجوي ‏ستاره داري وجود ندارد، پس از آن گفتند كه در دولت هاي قبلي هم وجود داشته است. يعني اصل موضوع را ‏پذيرفتند. بعد از آن گفتند مسئله ربطي به وزارت علوم ندارد بلكه ريشه هاي آنرا بايد در وزارت اطلاعات جستجو ‏كرد. توجه داشته باشيد كه اول وجود چنين دانشجوياني را انكار كردند ولي پس از مدت كوتاهي گفتند در دولت ‏خاتمي هم وجود داشته است!‏
يادم است وزير علوم گفت كه اگر حتي يك نفر به ما معرفي كنيد، از او ثبت نام بعمل مي آوريم اما با معرفي دهها ‏دانشجوي ستاره دار، حتي يك نفر نتوانست ادامه تحصيل دهد. بنابراين تناقض گويي در همه زمينه ها وجود دارد ‏و جامعه دانشگاهي هم بطور فراگير از آن متضرر ميشود. ‏

‏<‏strong‏>در شرايط اخير جنبش دانشجويي در چه شرايطي بسر مي برد؟<‏‎/strong‏>‏
ما به جمع بندي خوبي رسيده ايم. بنظر ما دفاع از حقوق بشر، آزادي بيان و خواسته هاي به حق اقشار مختلف در ‏کنار دفاع از "دمو كراسي در ايران، صلح در جهان" هم خواسته هاي درستي هستند و هم تامين كننده منافع ملي ‏خواهند بود. اعتقاد ما براين است كه براي رسيدن به اين خواسته ها بايد پافشاري كرد. متاسفانه عدم ايستادگي ‏گروههاي مختلف ـ به ويژه اصلاح طلبان ـ بر مسائل مهم در ادوار گذشته سبب شد كه كشور در وضعيت بحراني ‏قرار گيرد. اكنون هم اگر بخواهيم از اين وضعيت رهايي يابيم بايد در درجه اول جنبش هاي اجتماعي و تحول ‏خواه هماهنگي و همكاري شان را بيشتر نمايندودر درجه دوم براي رسيدن به هدف مشترك، پافشاري كنند. چرا ‏كه ما با دولتي تماميت خواه روبروئيم كه به هيچ وجه قصد عقب نشيني ندارد.‏

‏<‏strong‏>با توجه به اينكه انتخابات مجلس را پيش رو داريم، جنبش دانشجويي چه رويكردي به آن خواهد ‏داشت؟<‏‎/strong‏>‏
انتخابات را نبايد مسئله اي ارزشي در نظر گرفت بلكه انتخابات يك روش است براي رسيدن به يك سري ‏ارزشها.اما اينكه دفتر تحکيم وحدت چه رويكردي خواهد داشت را اجازه بدهيد پس از برگزاري جلساتي با ‏انجمنهاي عضوکه در روزهاي آينده خواهيم داشت اعلام نماييم. ‏

‏<‏strong‏>در آن تصميم گيري چه پارامتر هايي مورد توجه قرار خواهد گرفت؟<‏‎/strong‏>‏
فضاي كشور، ميزان آزاد بودن انتخابات، ميزان موثر بودن انتخابات و معيارها و برنامه هايي که گروههاي ‏مختلف از جمله طيف اصلاح طلب ارائه مي کنند.‏

‏<‏strong‏>براي ادامه حيات جنبش دانشجويي به چه راهكارهايي رسيده ايد؟<‏‎/strong‏>‏
واضح است كه جنبش دانشجويي در سالهاي اخير دستاوردهاي خوبي داشته است. اگر به گفتمان برخي از گروهها ‏دقت كنيد، متوجه ميشويد كه آنها هم از آزدي بيان و حقوق بشر دفاع ميكنند. حتي آنهايي كه به تقسيم بندي خودي و ‏غير خودي مي پرداختند، اكنون از بازداشت گروههاي چپ و از حقوق شهروندي دفاع مي كنند. اين در حالي ‏است که وقتي انجمنهاي اسلامي و دفترتحکيم وحدت در اوايل دهه 80 اين بحثها را مطرح و سخنران هايي را ‏دعوت کرد که از اين مساله دفاع مي کردند با اتهامات فراواني روبرو شدند. بنابراين با توجه به اينكه مطرح ‏کنندگان اصلي اين گفتمان، جامعه دانشگاهي وبخصوص دفتر تحکيم وحدت بوده است، فراگير شدن اين گفتمان ‏پيروزي بزرگي براي ما محسوب ميشود وهمچنين پيشرفت خوبي در جامعه و تحول خوبي در احزاب اصلاح ‏طلبي که اين مباحث را مطرح مي کنند. در ادامه راه نيز براي بقا، پيشرفت و تاثير گذاري، راهي جز همبستگي ‏با ساير گروهها و ايستادگي وجود ندارد.‏

‏<‏strong‏>شما به بازداشت دانشجويان چپ اشاره كرديد. آيا در جهت آزادي آنها هم اقدامي انجام داده ‏ايد؟<‏‎/strong‏>‏
ما با وجود اختلاف عقيده اي که با اين دوستان داريم، بيانيه جداگانه اي در راستاي دفاع از حقوق آنها صادر كرده ‏ايم زيرا معتقديم در دفاع از حقوق بشر اختلاف عقيده اصلا مهم نيست وبايد از حقوق تمام اقشار جامعه دفاع کرد؛ ‏بخصوص اينکه دوستان چپ "دانشجو" هستند. علاوه براين كميته اي در اين مورد تشكيل داده و جلساتي با وكلا ‏برگزار نموده ايم. ما همچنان به ادامه بازداشت اين دانشجويان اعتراض داريم و معتقديم اين دوستان بايد هرچه ‏زودتر آزاد شوند.‏

‏<‏strong‏>وضعيت خودتان چطور است؟<‏‎/strong‏>‏
ابتداي سال و در تاريخ 17 فروردين با احضار سبزوار مواجه شدم. 17 تير هم دادگاه كرمانشاه اتفاق افتاد و 18 ‏تير هم كه بازداشت شدم و 18 مرداد ازاد شدم. مجددادر روز 17 آبان بازداشت و 18 آذرماه آزاد شدم! توجه ‏داشته باشيد كه 17 و 18 دائما تكرار شده است و معلوم نيست17 يا 18 بعدي كي باشد ؟ ‏