امروز ۲۷ ماه ژانويه است؛ "روز جهانی يادبود قربانيان هولوکاست". ۶۳ سال پيش از ‏اين، با پيروزی نيروهای متفقين در جنگ جهانی دوم و هنگامی که دورازه‌های اردوگاه ‏آشويتس در جنوب لهستان کنونی گشوده شد، يکی از دهشتناک‌ترين صحنه‌های جنايت ‏عليه بشريت در برابر چشم جهانيان نمايان شد. از سال ۱۹۴۰ ميلادی، به‌مدت پنج سال، ‏ده‌ها هزار نفر از يهوديان و مخالفان فاشيسم هيتلری، فقط در اتاق‌های گاز اين اردوگاه ‏به‌قتل رسيدند و در کوره‌های آدم‌سوزی سوختند و خاکستر شدند.‏

شعری را که در زير اين يادداشت می‌خوانيد از رُز آوسلندر، شاعر آلمانی‌زبان يهودی ‏است که برای کودکان بی‌پناهی سروده است که در ارودگاه‌های مرگ آوشويتس ‏Auschwitz، داخاو ‏Dachau، ماوتهاوزن ‏Mauthausen‏ و برگِن- بلزن ‏Bergen-Belsen‏ در وحشت و ظلمت زيستد و سرانجام نيز در کوره‌های آدم‌سوزی ‏نازيها سوختند.‏
نمی‌دانم، اما شايد اگر رُز آوسلندر زنده می‌بود و ستمی را که امروز بر کودکان فلسطينی ‏روا می‌شود می‌ديد، زبان به‌اعتراض می‌گشود.‏

از من دور باد که حتی در گوشه‌ای از ذهنم بخواهم ابعاد دهشتناک فاجعه‌ی عظيم کشتار ‏مليون‌ها انسان در جنگ جهانی دوم و ابعاد ترسناک "ماشين نسل‌کشی صنعتی" رژيم ‏فاشيسم هيتلری را که نازيها به قصد "حل‌ نهاييِ مسئله‌ی‌ يهود" براه انداخته بودند، با ‏ظلمی که بر کودکان و مادران فلسطينی می‌رود، با هم قياس کنم. اما شبی که خبر ‏خاموشی نوار غزه و بستن مرزها و نرسيدن آذوقه و دارو را در خبرها شنيدم و فرياد ‏شبانه‌ی کودکان بی‌گناه و ضجه‌های مادران بی‌پناه فلسطينی آرام و قرار از من گرفت، ‏سخن اريش فريد که او هم شاعر بود و آلمانی‌زبان و يهودی‌تبار، و هم‌عصر و همراه رُز ‏آوسلندر، در گوشم طنين افکند که در يکی از سروده‌های دفتر شعرش به‌نام "بشنو ‏اسرائيل!" خطاب به ‌هم‌کيشانش می‌گويد: وقتی ما را ‌تعقيب ‌می‌كردند/ من ‌يكي ‌از شما ‏بودم‌/ چگونه‌ می‌توانم يكی ‌از شما بمانم/ اينک که شما خود تعقيب‌گر شده‌ايد؟
ترجمه شعر رُز آوسلندر را به‌فارسی بخوانيد!‏

کودکان آوشويتس

در سايه مادرانشان
وحشت آموختند
کودکانِ شب

در خانه‌ی چشمانشان‏
لانه کرد
مرغ گرسنگی

و ترس بر گونه‌هايشان
سايه افکند
در ظلمت شبانه.‏