‏

از زمان انتشار گزارش سازمان امنيت ملي آمريکا در سوم دسامبر درباره برنامه هسته اي نظامي ‏ايران، خبرها درباره شرايطي که منجر به انتشار اين گزارش شد کم کم به بيرون درز مي کند.‏

اين سازمان در سال 2005 اطمينان کامل داشت که ايران فعاليت اش را با قاطعيت دنبال مي کند و ‏امروز با همان درصد اطمينان اظهار مي دارد که تهران در 2003 برنامه سلاحهاي اتمي اش را متوقف ‏کرده است، و هرچند "اين گزينه را منتفي نکرده" اما تا ژوييه آن را از سر نگرفته است. چه چيز باعث ‏چنين چرخشي در سازمان امنيت آمريکا شده است؟

کاخ سفيد در سال 2005، به محض دريافت گزارش سازمان از مراکز جاسوسي آمريکا خواست تمام تلا ‏ششان را به کاربندند تا به منابعي که تا آن زمان فاقد آن بودند، يعني منابع "اطلاعاتي انساني"، دست ‏يابند.در پاسخ به اين درخواست سازمان سیا عمليات موسوم به "جمع آوري مغزها" را تحت سرپرستي ‏رييس وقت اين سازمان، پورتر گاس، آغاز کرد. سیا با در اختيار داشتن امکانات وسيع مالي در صدد ‏برآمد با "نزديک شدن" به نظاميان و دانشمندان مرتبط با برنامه گسترش سلاح اتمي ايران، آنان را ‏مجاب کند که يا مخفيانه در سانتريفوژهاي غني سازي اورانيوم خرابکاري کنند يا از همکاري در برنامه ‏هسته اي کنار بکشند که اين خود به نوعي ديگر به برنامه ايران ضربه مي زد. ‏

درکنار اين طرح، برنامه کلي تري براي تقويت توان اطلاعاتي آمريکا در ايران که تا آن تاريخ از سوي ‏حکومت بوش ناديده گرفته شده بود، دنبال شد (تعداد تحليل گران نيروي عملياتي ايران که در1999 ‏تشکيل شد، از حدود صد نفربه حدود دوازده تن در 2005 تقليل يافت). ‏

فرار ژنرال عليرضا عسگري، مسئول بلند پايه پاسداران انقلاب و معاون سابق وزير دفاع ايران در ماه ‏فوريه و همچنين کنار کشيدن پنج نظامي و دانشمند هسته اي ـــ از ميان حدود دوازده نفري که در ابتدا ‏‏"هدف" قرار گرفته بودند ـــ احتمالاً در ارتباط با عمليات جمع آوري مغزها بوده است: پنج نظامي و ‏دانشمند هسته اي معترض که در فواصل زماني نامشخص در سال 2005 از همکاري با برنامه هسته اي ‏ايران کنارکشيدند "از سطوح متوسط تا عالي" ارزيابي شده اند. اطلاعاتي که آنها و به ويژه آقاي ‏عسگري به آمريکا داده اند نقش مهمي در گردآوري منابع گسترده در رابطه با برنامه هسته اي ايران ‏داشته اند.مدرک اصلي که منجر به "ارزيابي" سازمان اطلاعات آمريکا در 2005 شد حافظه سخت ‏افزاري يک مهندس اتمي ايران بود که در بهار 2004 به دست سیا رسيد. دو برنامه از ميان برنامه هاي ‏موجود در اين حافظه به نامهاي ال- ‏‎-101‎‏ و ال - ‏‎102‎‏ شامل هزار صفحه دياگرام، محاسبه و مدل هايي ‏براي انفجار يک بمب در فاصله 600 متري بالاي يک هدف بود (ارتفاعي که براي يک انفجار اتمي ‏مناسب ارزيابي شده است). سازمان اطلاعات آمريکا که احتمال مي داد اين يک تله باشد پس از بررسي ‏هاي لازم اطمينان يافت که اسناد جعلي نيست وقابل اعتماد مي باشد.‏

به گفته يوسي مل مان، کارشناس خبره اطلاعاتي و نويسنده ي "تاريخ سازمان اطلاعات اسرائيل"،"اتحاد ‏ايالات متحده واسرائيل" و "ابوالهول هسته اي تهران" (2007)، اطلاعات آمريکا در 2007 به مجموعه ‏اسناد وسيع تري دست يافت. مقاله اي که از اين نويسنده در 16 دسامبر در روزنامه ها اسرائيلي ها ‏آرتص چاپ شد، نشان مي دهد که وي به 150 صفحه از گزارش اخير سازمان اطلاعات آمريکا، و نه ‏فقط صفحاتي که انتشار عمومي يافته اند، دسترسي داشته است. به نوشته او، اين اسناد مجموعه اي است ‏که از منابع اطلاعاتي مختلف ازجمله انگليسي، فرانسوي، اسرائيلي و ايتاليائي و لهستاني به دست آمده ‏است و اساس آن را، علاوه بر نوارها و عکس هاي ماهواره اي، اطلاعات "عوامل ايراني"، "عکس ‏هايي که اين عوامل گرفته اند و نمونه برداري هاي آنها از مواد جامد، گاز و مايع در نزديکي تأسيسات و ‏لابراتوارهاي هسته اي" و "ضبط مذاکرات ميان اعضاي بلند پايه ي حکومت و پاسداران انقلاب" تشکيل ‏مي دهد. اين نوار هاي ضبط شده از بسته شدن مرکز تحقيقاتي اصلي و مخفي ساخت سلاح اتمي در ‏‏2003، پرده بر مي دارند.‏

درمورد اخير نيز، مانند سال 2005، آمريکاييان مي ترسيدند که در دام عمليات جعل اسناد افتاده باشند و ‏باز مثل مورد قبل به اين نتيجه رسيدند که اين مسأله "کاملاً بعيد است" و پس از اين نتيجه گيري ‏‏"ارزيابي" جديد خود را معتبر دانستند.‏

منبع: لوموند
‏ ‏

‏ ‏