‏کمپين "مادران صلح" با انتشار بيانيه اي، ضمن محکوم کردن ترور "بي نظير بوتو"، بر حذف خشونت و ترور و ‏بنيادگرايي سياسي، اقتصادي، اجتماعي، مذهبي و فرهنگي تاکيد کردند.‏

متن بيانيه به شرح زير است:‏

‏«ما، "مادران صلح" ايران، ترور خانم بي‌نظير بوتو را محکوم مي‌کنيم و اميدواريم حضور زنان و مردان صلح‌جو در ‏عرصه‌هاي گوناگون آرزوها و اميدهاي ما را براي رسيدن به جهاني صلح‌آميز و خالي از خشونت و جنگ و کشتار تحقق ‏بخشد.‏‎ ‎

‎ ‎براي رسيدن به چنين جهاني از همة نهادهاي سياسي، فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي جهان و نيز از همة مردم جهان ‏مي‌خواهيم که به حذف خشونت و ترور و بنيادگراييهاي سياسي، اقتصادي، اجتماعي، مذهبي و فرهنگي از پهنة گيتي کمر ‏بندند. ‏

ما، "مادران صلح" ايران سياست‎ ‎هايي را که از دامن زدن به تشنج و تفرقه‌هاي قومي و مذهبي و ناامني در خاورميانه ‏بهره‌برداري مي‌کنند، محکوم مي‌کنيم و حمايت خود را از مبارزات آزاديخواهانه مردم افغانستان با تحجر و اشغال، ‏مبارزات مردم پاکستان با استبداد و واپسگرايي، ستيز فلسطينيان با توسعه‌‌طلبي و خشونت دولت اسرائيل، اعتراض مردم ‏عراق به اشغالگري، و نيز مقاومت مردم لبنان با دخالت قدرتهاي منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي اعلام مي‌کنيم.‏

با آرزوي جهاني سرشار از صلح، عشق و دوستي و عاري از خشونت و جنگ و ترور.»‏

‏"مادران صلح"، گروهي است که بايد آنها را ادامه حرکت "گروه هم انديشي زنان" دانست که در زمان اوج فعاليتشان در ‏فاصله سالهاي 82 تا اواخر سال84، هسته هاي فعالي را در جنبش زنان ايران تشکيل دادند.‏

اين گروه، با محور قرار دادن "صلح، امنيت، آزادي و عدالت" که آن را پايه هاي حقوق بشر مي دانند، فعاليت هاي خود را ‏بر حمايت از صلح، پرهيز از خشونت و روحيه جنگ طلبانه و اشاعه اين نگاه در جامعه متمرکز کرده اند. ‏

‏"مادران صلح" در آذرماه سال86 و در جلسه فصلي کانون مدافعان حقوق بشر، و زماني که مهمانان کانون، زناني بودند ‏که از شرايط دشوار و احکام سنگين تحميل شده به فعالان زن سخن مي گفتند، رسما اعلام موجوديت کرد.‏

‏ اين گروه خود را متعلق به هيچ نهله فکري و مذهبي و سياسي و قومي خاصي نمي داند، بلکه "شهروند ايراني بودن و ‏جهاني انديشيدن " را لازمه فعاليتشان معرفي کرده اند. "مادران صلح" اگر چه، هنوز برنامه مشخصي را براي اهداف ‏خود اعلام نکرده اند، اما در نخستين بيانيه شان، حمايت از گروه ها و نهادها و جنبشهاي فعال اجتماعي و مدني در ايران، و ‏نفي سلطه گري و خشونت برجسته شده است: ‏

‏"ما مادران صلح معتقديم که دستگيري و حبس و تعرض به معلمان، دانشجويان، پرستاران، روزنامه‌نگاران، نويسندگان، ‏روحانيان، کارگران و همچنين فعالان جنبش زنان به بهانه هاي مختلف همان رفتاري است که قدرت هاي سلطه طلب ‏خارجي را به بهانة نقض حقوق بشر، اما در اصل همچون کوسه‌هاي بوي خون شنيده، به سوداي حمله به کشورمان يا اعمال ‏تحريمهاي گوناگون مي‌کشاند."‏

‏"مادران صلح" با شعار "به اميد پيروزي، نه در جنگ، که بر جنگ" در طول مدت کوتاه فعاليت خود، بيانيه هايي را در ‏حمايت از صلح، محکوم کردن بازداشت دو فعال حقوق زنان جلوه جواهري و مريم حسين خواه (که در انجمن صنفي ‏روزنامه نگاران خوانده شد) و نيز در محکوم کردن خشونتي که منجر به ترور خانم بي نظير بوتو شد، صادر کرده اند.‏