به گزارش خبرگزاري‎ ‎هاي روسيه در روز دوشنبه 17 دسامبر، اين کشور اولين محموله سوخت نيروگاه ‏هسته اي بوشهر را به ايران تحويل داد. اين نيروگاه مهم ترين محور مجادله جهاني بر سر مسأله هسته اي ‏ايران است. تهران اين مرکز را در خدمت اهداف صرفاً صلح آميز مي داند اما آمريکا و ديگر کشورهاي ‏غربي از خيلي وقت پيش با ساخت اين نيروگاه، که هزينه آن يک ميليارد دلار(680 ميليون يورو) برآورد ‏شده، مخالفت مي کنند، زيرا به اعتقاد آنها اين مرکز به ايران امکان مي دهد برنامه ساخت سلاح هاي هسته ‏اي اش راپنهان سازد. ‏

نيروگاه بوشهر که نزديک بندر بوشهر در سواحل خليج [فارس] قرار دارد در اصل پيش از انقلاب به شرکت ‏زيمنس آلمان براي استقرار دو راکتور، هرکدام به ظرفيت 1200 مگاوات، سفارش داده شده بود؛ امّا ساخت ‏آن پس از انقلاب، نه به دليل اوضاع متزلزل آن دوران، بلکه بيشتر به خاطر آغاز جنگ ايران و ‏عراق(1988ـــ 1980) متوّقف شد. در 1992 آلمان که زير فشار، به خصوص از طرف آمريکا قرار داشت، ‏به پيشنهاد از سرگيري کار تحت اين عنوان که خطر تکثير فن آوري حسّاس هسته اي وجود دارد، پاسخ منفي ‏داد. در اين موقع بود که روسيه جاي آلمان را گرفت. در 1993 قراردادي ميان ايران و روسيه مبني بر ‏همکاري صلح آميز هسته اي بسته شد. در ژانويه 1995 قرارداد جديدي به ارزش يک ميليارد دلار، براي از ‏سرگيري احداث نيروگاه، بين دو کشور به امضا رسيد. در اين قرارداد در مفاد طرح بازنگري به عمل آمد و ‏بنا شد يک راکتور با قدرت کمتر، 1000 مگاوات، که با آب فشرده و اورانيوم غني شده ضعيف عمل مي ‏کند، در نيروگاه مستقر شود. ‏

طرح احداث نيروگاه بوشهر، که به گفته متخصصان روسي در ابتدا قرار بود چهار يا پنج سال طول بکشد، ‏بسيار به درازا کشيد. زيرا علاوه بر مشکلاتي که در زمينه سازگاري تجهيزات روسي با تجهيزات موجود ‏آلماني پيش آمد، دو کشور در زمينه مالي و سياسي نيز با موانعي مواجه شدند. به گفته متخصصان و ديپلمات ‏هاي غربي، مسکو براي آنکه تهران را مجبور کند شفافيت بيشتري در برنامه هسته اي بحث انگيزش نشان ‏دهد، کار تمام کردن نيروگاه را به تأخيرانداخته است. ‏

روسيه اعلام کرده بود که تحويل سوخت شش ماه پيش از راه اندازي راکتور انجام خواهد گرفت. در احداث ‏نيروگاه بوشهر بيش از يک هزار مهندس و کارگر روس، شرکت دارند که در دهکده اي اختصاصي درمحل ‏احداث نيروگاه زندگي مي کنند.‏

منبع: لوموند، 20 دسامبر‏