‏عکس:از سايت جواد منتظري

شيرين کريمي

نشست اعتراضي‎ ‎نمايندگان‎ ‎مطبوعات، اعضاي کمپين يک ميليون امضا، روزنامه نگاران و فعالان‎ ‎اجتماعي فرهنگي و ‏سياسي در اعتراض به بازداشت مريم حسين خواه و جلوه جواهري، در محل انجمن صنفي روزنامه نگاران، در شعر ‏فريدون مشيري که آرش آشوري در سايت کسوف آورده، توصيفي همه جانبه دارد: من دچار خفقانم، خفقان!‏

مشت مي‌کوبم بر در
پنجه مي‌سايم بر پنجره‌ها
من دچار خفقانم، خفقان!‏
من به تنگ آمده‌ام، از همه چيز
بگذاريد هواري بزنم،
‏-آآآآآآي!
با شما هستم!
اين درها را باز کنيد!
من به دنبال فضايي مي‌گردم،
لب بامي،
سر کوهي،
دل صحرايي
که در آنجا نفسي تازه کنم.
آه!
مي‌خواهم فرياد بلندي بکشم
که صدايم به شما هم برسد.
من هوارم را سر خواهم داد،
چاره درد مرا بايد اين داد کند.
از شما خفتهء چند،
چه کسي مي‌آيد با من فرياد کند؟
و همراه با اين گزارش تصويري

‎‎ديوارهاي پر از عکس‏‎‎

آيدا سعادت و مريم مالک‎ ‎هم درسايت تغيير براي برابري "روز اعتراض" را چنين به تحرير کشيده اند:‏
‏"انجمن صنفي روزنامه نگاران روز پنچ شنبه 22 آذرماه، ميزبان جمع کثيري از نمايندگان‎ ‎مطبوعات و نشريات ‏اعضاي کمپين يک ميليون امضا و نيز روزنامه نگاران و فعالان‎ ‎اجتماعي فرهنگي و سياسي بود که در اعتراض به ‏بازداشت مريم حسين خواه و جلوه جواهري‎ ‎گرد هم آمده بودند. يک ماه از بازداشت مريم و دو هفته از بازداشت جلوه ‏مي گذرداين نشست به درخواست تعدادي از روزنامه نگاران عضو انجمن صنفي که به‏‎ ‎تهديد امنيت شغلي روزنامه ‏نگاران و نيز برخوردهاي امنيتي و قضايي با فعالان زن‏‎ ‎اعتراض داشتند برگزار شد. به رغم اينکه نشست مذکور در ‏دفاع از حقوق مطبوعاتي اين‎ ‎دو روزنامه نگار و وب نگار برگزار شده بود، حضور جمع کثيري از طيف هاي مختلف‏‎ ‎مطبوعاتي، اجتماعي، فرهنگي، سياسي، دانشجويي و حقوق بشري وکلاي روزنامه نگاران و‏‎ ‎فعالان جنبش زنان و نيز ‏خانواده هاي مريم حسين خواه و جلوه جواهري اين برنامه را به‎ ‎يکي از پرشور ترين نشست هاي اخير انجمن صنفي ‏روزنامه نگاران تبديل کرده بود"‏‎.‎

در ادامه گزارش مي خوانيم: ديوارهاي سالن اجتماعات انجمن صنفي روزنامه نگاران با پوسترهايي از‏‎ ‎مريم حسين ‏خواه و جلوه جواهري و مريم نوربخش روزنامه نگار متوفي و نيز شعارهايي در‏‎ ‎اعتراض به ادامه بازداشت اين دو نفر ‏پوشانده شده بود. "جرم روزنامه نگاران زن‎ ‎چيست؟"، "تشويش اذهان عمومي يا تنوير افکار عمومي؟"، "سانسور ‏کلمات کافي نبود؟ دست‏‎ ‎به حذف حق طلبان مي زنند"، "نوشتن از قوانين تبعيض آميز تشويش اذهان عمومي نيست" از ‏جمله شعارهايي بود که بر ديوارهاي انجمن صنفي روزنامه نگاران به چشم مي‎ ‎خورد‎.‎ابتکار جالب کميته ي هنري ‏کمپين يک ميليون امضا، ماسک هايي با علامت‏‎ ‎ضربدر سياه در اعتراض به ادامه بازداشت دوستانشان بود که توجه ‏شرکت کنندگان در‎ ‎مراسم را به خود جلب کرده بود. به طوري که تعدادي از شرکت کنندگان نيز به تبعيت از‎ ‎آنان اين ‏ماسک ها را بر چهره زدند‎.‎

‎‎اصل بر مجرميت‎ ‎است، نه بر برائت‎‎

و اما سخنرانان چه گفتند؟
‏"گوهر بيات مادر جلوه جواهري در خصوص بازداشت دخترش و مريم حسين‎ ‎خواه گفت: مريم يک روزنامه نگار است ‏و جلوه تحقيقاتش در مورد زنان است. هر دو فعال‎ ‎اجتماعي هستند، جواناني که در زندان هستند. اينها براي حقوق زنان ‏تلاش کردند. مگر‎ ‎اينطور نيست که از دامن زن مرد به معراج مي آيد من خودم که يک زنم مي بينم هزاران‎ ‎مشکل ‏وجود دارد و حقوق ما را هم رعايت نمي کنند پس چطور از ما مي خواهند بچه هايمان‎ ‎را پرورش دهيم. جلوه و مريم ‏براي کودکان کار زحمت کشيدند و براي حقوق اجتماعي‎ ‎دخترانمان زحمت کشيدند. بايد از اين جوانان پشتيباني شود نه ‏اينکه به زندانشان‎ ‎ببرند.‏‎"‎

‏"كاوه مظفري همسر جلوه جواهري، حاضرين را مورد خطاب‎ ‎قرار داد و گفت: از شما مي خواهم هيأت منصفه ي ما ‏باشيد. شما بگوييد جلوه كدام‎ ‎امنيت را به خطر انداخته است. جلوه اي كه فقط به خاطر امنيت زنان اين مملكت تلاش‎ ‎كرده امنيت چه كساني را به خطر انداخته است. آيا امنيت ملي ما از امنيت زنان‎ ‎كشورمان جداست؟.... اينکه نمي دانم ‏حتا اسم قاضي چيست يا دادستان کيست‎ ‎و در آنجا چه خبر است مرا عصباني کرده است. به اين موارد اعتراض دارم اما ‏اينجا نمي‎ ‎شود اعتراض کرد. تنها مي توان دفاع کرد‏‎.‎‏..چون اينجا اصل بر مجرميت‎ ‎است و نه بر برائت، ميخواهم ‏بگويم كه جلوه چه كارهايي نكرده است. جلوه تاكنون تفنگ‎ ‎به دست نگرفته است. تا به حال براي تهديد كسي چاقو هم به ‏دست نگرفته! جلوه تاکنون‎ ‎قصد بر اندازي نداشته، دزدي نكرده، از ديوار بالا نرفته است. تا حالا از هيچ جاسوسي‎ ‎پول ‏نگرفته است.. از امريكاي جهانخوار هم پولي نگرفته. هيچ كدام اين كارهاي عجيب‏‎ ‎غريب را انجام نداده.. اما جلوه ‏نوشته است. با زنان اين مملكت حرف زده است براي‎ ‎اينكه براي آنان امنيت بياورد با ايشان حرف زده است. جلوه مقاله ‏و گزارش نوشته، ترجمه كرده، جلوه تحقيق كرده است و گاهي هم براي زنان اين مملکت گريه کرده است.‏‎ ‎نمي دانم چرا ‏بايد دفاع كنم اما اينجا نمي شود تند تر از اينها حرف زد، نمي شود در‎ ‎باره ي حقوق حرف زد. ممكن است بعضي ها ‏فكر كنند ما مي خواهيم به ايشان حمله كنيم‎..‎‏. نه اينها حرفهاي حداقلي است. من مي خواهم از اين حقوق حد اقلي دفاع ‏كنم.‏‎ ‎ميخواهم بگويم حق داريم زنده بمانيم و براي اين حقمان تلاش مي كنيم، مبارزه مي‎ ‎كنيم و هزينه مي دهيم." ‏
در ادامه اين جلسه سميه فريد و سارا لقماني، از دوستان جلوه جواهري و مريم حسين خواه، گزارش هاي اين دو فعال ‏حقوق زنان از زندان را براي حضار خواندند‏‎.‎

‎‎مقاومت در برابرتغيير وضع موجود‎‎

سپس نوبت به پروين بختيار نژاد، ديگر فعال حقوق زنان و روزنامه نگار رسيد تا بگويد: "خواسته ي تغيير همواره از ‏طرف‎ ‎آناني كه تغيير به وحشتشان مي اندازد با مقابله مواجه شده است...در مقابل‎ ‎پافشاري عده اي براي نگهداشتن ‏وضع موجود، تلاش، فداكاري و از خودگذشتگي عده اي همچون‎ ‎مريم حسين خواه و جلوه جواهري است كه راه را ‏براي افق هاي روشن تر كه فقط با تغيير‎ ‎در وضع موجود اتفاق مي افتد باز مي كند‎."‎

سخنران بعدي اين نشست اعتراضي، محمد شريف، استاد‎ ‎دانشگاه علامه طباطبايي و حقوقدان بود که گفت: "معاهدات ‏حقوق بشر تکليف محض است، دولتها متهم‎ ‎اصلي در حقوق بشر هستند اين نکته بسيار بسيار مهم است که ما بدانيم ‏دولت ها متهم‎ ‎اصلي نقض حقوق بشرند و ما نمي توانيم با متهم اصلي حقوق بشر، به گونه اي صحبت کنيم‎ ‎که يک ‏طرف قرارداد و در مقابل ما ايستاده. گاهي دولت توان حمايت از حقوق بشر و‎ ‎شهروندي را ندارد مانند دولت بوسني و ‏هرزگوين در برابر صربهاو يا افغانستان در‎ ‎برابر طالبان. گاهي در بلاياي طبيعي تواناييش را ندارند مثل سيل و زلزله، ‏منتها‎ ‎اينها استثناء است. دولت هايي که حقوق بشر را نقض مي کنند متهم هستند نه اين‎ ‎استثناها. بنابراين اين عبارات و ‏الفاظ و اسناد را که ما مي خوانيم اينها روي کاغذ‏‎ ‎است تا چيزي که وجود دارد در جامعه است نه در کاغذ. ما گويي ‏دچار يک توهم شديم، ما‎ ‎بايد در نظر داشته باشيم که آنچ وجود دارد در خود جامعه است نه روي کاغذ. اين‎ ‎عبارات ‏ميثاق ها را از کاغذ بيرون آوردن شوخي محض نيست. چيزي را که ما مي بينيم‎ ‎اينهاست [اشاره به عکس مريم و ‏جلوه] در زندانها است و شوخي نيست. کشورها به عنوان‏‎ ‎متهم اصلي نقض حقوق بشر با اين اسناد چطور برخورد مي ‏کنند؟ دولتها اين اسناد را مي‎ ‎پذيرند و بايد تعهد به اجرا داشته باشند".‏

‎‎بي تناسبي وثيقه با جرم‎‎

نسرين ستوده، وکيل مريم حسين خواه به دعوت زهره ارزني، وکيل جلوه جواهري که از گردانندگان برنامه‏‎ ‎نيز بود ‏پشت تريبون قرار گرفت و ضمن سخناني با تاکيد بر اينکه "وثيقه بايد با نوع جرم، شخصيت متهم‎ ‎و يا امکان متواري ‏شدن وي تناسب داشته باشد" اظهار داشت: "رقم سنگين وثيقه هاي صادر شده نه با شخصيت‏‎ ‎متهمان تناسب دارد و نه ‏با نوع جرمشان. در پرونده اي كه خود من وكيل هستم در يك‎ ‎تجاوز خانگي كه منجر به تولد فرزند نامشروع شده بود ‏دادگاه كيفري استان مبادرت به‎ ‎صدور يك ميليون قرار وثيقه مي كند بنا بر اين اين دوستان ما كه به نام متهم در‎ ‎دادگاه ‏حضور پيدا مي كنند جرائمي خيلي سنگين تر از يك قتل عمد مرتكب مي شوند كه‎ ‎وثيقه هاي حداقل صد ميليوني براي ‏آنها صادر مي شود و گاهي وثيقه هاي هشتصد ميليوني‏‎ ‎هم داشته ايم.‏‎"‎

ستوده با اشاره بر تاکيد قانون بر لزوم در دست بودن مدارک کافي براي‎ ‎بازداشت متهمان گفت: "در شيوه هاي برخورد ‏غير قانوني با اين فعالان ابتدا اتهامي را‏‎ ‎براي افراد در نظر مي گيرند و آنان را بازداشت کرده و در قرنطينه قرار ‏ميدهند به‎ ‎گونه اي که هيچ کس اعم از خانواده و وکلاي آنان قادر به ملاقات با آنها نباشند و پس‏‎ ‎از آن طي تحقيقات دست ‏به جمع آوري مدارک مي زنند. در يك مورد، پرونده ي آقايي كه از‎ ‎فعالان جنبش زنان هستند و به اين اتهام بازداشت ‏شده اند، داديار درخواست جمع آوري‎ ‎مدارك را داده و دستور داده است كه متهم را به طور نامحسوس تحت نظر قرار ‏دهند و اگر‎ ‎موارد اخلاقي سوء مشاهده شد گزارش بدهند. چطور است كه كسي را به اتهام مشاركت در‎ ‎جنبش اجتماعي ‏مي گيرند و بعد قرار است موارد سوء اخلاقي به شما گزارش شوند."‏

‎‎اگر تشويش اين است، مرگ بر ما‎‎

شهلا لاهيجي، ديگر سخنران اين نشست گفته هاي خود را اين گونه آغاز کرد‎:‎‏ "زماني كه در كوچه هاي انقلاب مي ‏دويديم آرزويمان اين بود كه آنچه بر جامعه مستولي‎ ‎ميشود چيزي فراتر، برتر، بيشترو بهتر انساني باشد از آنچه كه در ‏دسترس داشتيم. آيا‎ ‎امروز بايد بگرييم براي اينكه آنچه را هم داشتيم از دست داديم؟ جرم دوستان ما که‎ ‎زنداني هستند ‏چيست؟ چه گفتند جز انتقاد از قوانيني كه بايد منسوخ شود؟ زمانه پوياست‎ ‎و به پيش مي رود. قوانين صد سال پيش ‏امروز كاربرد ندارد همانطور كه زندگي ما زندگي‏‎ ‎صد سال پيش نيست. اين ساده ترين، طبيعي ترين، كوچكترين و ‏حداقل خواسته هاي جامعه‎ ‎است. خواسته هاي زنان و مردان....تصور بكنيد اگر بناست اذهان عمومي ما اينچنين مشوش ‏شود مرگ بر ما! اگر‎ ‎بنا ست كه ذهن ما آنقدر ترسان باشد كه حتي نظر ديگران را نخواهد بشنود بگذاريد به‎ ‎شهر ‏مردگان به شهر خاموشي بپيونديم. نه! بايد اين واقعيت را بفهمند كه ديگر اين‎ ‎دوران قابل دوام نيست. تا كي مي شود كه ‏دوستان ما به صورت سمبليك بر دهانشان چسب‎ ‎بزنند و بگويند ديگر حرفي نمي زنيم؟ من به كساني كه تصور مي کنند ‏با چنين روشي مي‎ ‎شود جامعه را به سكوت واداشت اعلام ميكنم بترسيد از جامعه كه از حرف ساكن بماند".‏

آسيه اميني، روزنامه نگار و فعال زنان وحقوق بشرو سخنران بعدي جلسه از جمله گفت: "امروز، دقيقا روزي كه ‏گردهم‎ ‎آمده ايم تا در مورد مريم حسين خواه و دوست عزيز ديگرمان جلوه جواهري صحبت كنيم، سالروز روزي است ‏كه چهار سال پيش 13 دسامبر 2003، سران كشورهاي جهان در سوئيس گرد‎ ‎هم آمدند تا با هم پيمان نامه اي را براي ‏گسترش جامعه ي اطلاعاتي در جهان امروز‎ ‎امضا كنند... كشور ما امضا كننده ي‎ ‎اين بيانيه است. ما متعهديم ضامن اين ‏باشيم كه جامعه اطلاعاتي به زنان قوت ببخشد و‎ ‎مشاركت كامل آنان رابه طور برابر در همه عرصه هاي اجتماعي و ‏حاكم تبديل كند و از‎ ‎فناوري هاي اطلاعاتي و ارتباطي براي اين هدف بهره بگيرد. شما را دعوت مي كنم به اينكه ‏عادلانه قضاوت كنيد. آيا آنچه كه امروز بر ما مي رود پاسخ مناسبي به امضا ي اين‎ ‎تعهد بين المللي است؟ آيا ما نبايد ‏پاسخگويان به اين تعهد بين المللي را دعوت كنيم‎ ‎كه توضيح مناسبي به ما و ساير همپيمانان خود بدهند. به اينكه آيا دو ‏زن كه كاري به‎ ‎جز تعهدي كه كشور ما و دولت ما به دنيا داده انجام نداده اند بايد امروز در زندان‎ ‎باشند و فردا معلوم ‏نيست كدام يك از مدافعان حقوق زنان و مدافعان حقوق بشر؟‎"‎

‎‎اعتدال و خشونت‎‎

ژيلا بني يعقوب، روزنامه نگار، فعال زنان و‎ ‎مسئول سايت کانون زنان ايراني سخنران بعدي بود که خواست از مريم و ‏جلوه و مريم بگويد: "هر سه زن، هر سه روزنامه‎ ‎نگار، هر سه از طبقه متوسط با درآمد متوسط شايد رو به پايين. از ‏مريم نوربخش شروع‎ ‎مي کنم که از ميان ما رفت، روزنامه نگار اجتماعي حوزه زنان، با شور زياد اغلب‎ ‎برنامه هاي ‏جنبش هاي مدني، به ويژه زنان و دانشجويان حضور پيدا مي کرد. روزنامه نگار‎ ‎حق التحريري با حقوقي اندک که حتي ‏براي پرداخت کرايه تاکسي اش کافي نبود. چند هفته‎ ‎پيش بود که با او صحبت مي کردم، مي دانستم که پس از ده سال ‏هنوز در هيچ روزنامه اي‎ ‎استخدام رسمي نيست و هيچ بيمه اي ندارد پرسيدم چقدر درآمد داري؟ با همان معصوميت‎ ‎هميشگي اش گفت بد نيست. در آخرين نشريه اي که کار مي کردم ماهانه بين 30 تا 50 هزار‏‎ ‎تومان مي گرفتم اما خب ‏همان هم تعطيل شد...به ياد مي اورم در هشت مارس به هنگام تهيه‎ ‎گزارش از نيروهاي لباس شخصي آنچنان او را ‏کتک زدند که تا يک هفته از درد نمي توانست‏‎ ‎که بخوابد. بارها از خودم پرسيده ام ماموراني که او را مي زدند، مي ‏دانستند که‎ ‎خبرنگاري را در حال انجام وظيفه کتک مي زنند که درآمدش به زحمت در ماه 50 هزار‏‎ ‎تومان است‎.‎و اين ‏روزها از خودم مي پرسم آن کساني که براي مريم حسين خواه و جلوه‎ ‎وثيقه هاي يکصد ميليوني تعيين کرده اند واقعا ‏مي دانند که درآمد مريم به عنوان‏‎ ‎روزنامه نگار و جلوه به عنوان وب نگار چقدر است؟ يا همچون پزشک بهداري بند ‏‏209 اوين‎ ‎که مي گفت من مطمئن هستم که هم روزنامه نگاران که در روزنامه هاي اصلاح طلب و غير‎ ‎دولتي کار مي ‏کنند از خارج دلار مي گيرند و هر چه من توضيح مي دادم قبول نمي کردند‏‎ ‎مي گفت مدارکش را کيهان چاپ کرده ‏است!"‏

‏ بني يعقوب سخنان خود را با ذکر اين نکته که‎ ‎مريم و جلوه هم در مطالبشان و هم در فعاليت هاي اجتماعي شان، سمبل ‏اعتدال هستند، ادامه داد: "اگر افراد معتدلي همچون مريم و جلوه هم حق فعاليت در اين کشور‎ ‎ندارند پس چه کساني ‏دارند. سيستم امنيتي و قضايي با زنداني کردن فعالان معتدل چه‏‎ ‎پيامي مي خواهد بدهد؟! چه نتيجه اي مي خواهد ‏بگيرد؟! آيا هر جور شده مي خواهند‏‎ ‎فعالان اجتماعي را به سمت راديکال شدن بيشتر ببرند تا بهانه لازم را براي ‏سرکوب‎ ‎درست داشت باشند؟ اما خوشبختانه عملکرد فعالان جنبش زنان در يکسال گذشته نشان داده‎ ‎که آنها واکنش ‏رفتاري نمي کنند و در برابر رفتارهاي تند بخشي از سيستم، راديکال‎ ‎نخواهند شد و به حرکتهاي مدني خود ادامه خواهند ‏داد‎."‎

‎‎وضعيت ظالمانه‎‎

بهاره هدايت، دبير كميسيون زنان دفتر تحكيم وحدت به رغم بيماري، سخنان کوتاهي درباره همه دربنديان سخن گفت: ‏‏"نامي مي برم از دانشجويان و‎ ‎دختران دانشجوياني كه درحال حاضر در بازداشت به سر مي برند؛ سپيده پورآقايي، نسيم ‏سلطان بيگي، انوشه آزاد فر و الناز جمشيدي و دختري كه شب گذشته خبر رسيده در‏‎ ‎مازندران بازداشت شده ‏است.همچنين فعالان حقوق زنان، هانا عبدي و روناک صفازاده، مريم حسين خواه و جلوه جواهري...بازداشت ‏دانشجويان‎ ‎دختر نشان دهنده ي اين است كه فعاليت هاي زنان در حوزه هاي مختلف اعم از كمپين يك‏‎ ‎ميليون امضا در ‏زير مجموعه فعاليت هاي زنان و ذيل فعاليت هاي دانشجويي و مطبوعاتي‎ ‎به واسطه ي اينكه اين ها يك شاخه ي جديد از ‏فعاليت ها را باز كرده اند تاثير‎ ‎گذارشده است و متاسفانه حاكميت به دليل تصلب ناشي از سياستهاي خود اجازه ي رشد ‏و‎ ‎شكوفايي فعاليت ها ي جديد را نمي دهد. يادي هم ميكنم از دكتر زهرا‏‎ ‎بني يعقوب كه متاسفانه ظلم مضاعفي بر او و بر ‏خانواده اش رفت واحكامي كه صادر شده‎ ‎است وعدم پيگيري قضيه و ابهاماتي كه در اين ماجرا وجود داشته نمونه ‏ونمادي است از‎ ‎وضعيت ظالمانه اي كه بر زنان ما مي گذرد."‏

فرخنده احتسابيان، از اعضاي کميته ي مادران کمپين يک ميليون امضاء و‎ ‎گروه مادران صلح ضمن محکوم کردن ‏بازداشت مريم حسين خواه و جلوه جواهري بيانيه ي اين‎ ‎گروه را براي حضار خواند که در بخشي از آن آمده بود:" نمي ‏توان به بهانه حفظ‎ ‎امنيت ملي، از دانشجويان، معلمان، روشنفکران، روزنامه نويسان، هنرمندان، کارگران، زنان و ‏مردان و... و همه مردم صلح طلب و عدالتخواه با هر مذهب و قوميتي، خواست‎ ‎که سکوت کنند و در حرکت هاي صلح ‏طلبان فعاليت نکنند و خواهان حق و حقوق خود نيز‎ ‎نباشند"‏‎.‎

منصوره شجاعي، ديگر فعال حقوق زنانهم ضمن اشاره به اينکه "چرا اين بار‎ ‎نوعروسان کمپين را نشانه گرفته اند" از ‏اقدامات و ابتکارات مريم حسين خواه و جلوه‎ ‎جواهري در تجهيز کتابخانه ي مخاطب مدار در زندان و نيز تاسيس ‏صندوق ياري زنان‏‎ ‎زنداني و تلاش براي بهبود وضع زنان زنداني سخن گفت‏‎.‎

فريده غائب، وکيل دادگستري در خصوص شرايط مخاطره آميز شغلي زنان روزنامه نگار و‏‎ ‎محبوبه حسين زاده نيز در ‏مورد فعاليت هاي مطبوعاتي در زمينه ي تغيير قوانين و طرح‎ ‎خواست هاي کمپين يک ميليون امضا سخن گفت. سپس ‏عيسي سحرخيز، عضو انجمن حمايت از مطبوعات از اين روزها گفت‎ ‎‏[متن سخنان وي در بخش مقالات روز آمده ‏است].‏

و بدين ترتيب يک نشست اعتراضي به پايان رسيد؛ بي آنکه نشست هاي اعتراضي به پايان رسيده باشد.‏