‏اين روزها در محافل هنري نام سپيده نظري پور نويسنده، بازيگر و کارگردان تئاتر به خاطر اجراي نو و ‏جسورانه اش از دو نمايش کلاسيک الکترا و رومئو و ژوليت در تالار مولوي تهران بر سر زبان هاست. سپيده ‏نظري پورکارگردان که خود از بازيگران با سابقه تئاترتهران است درمورد چگونگي اقتباس اش و اجرايش از اين ‏دو نمايش با روز به گفتگو نشسته است.‏

‏
گفت و گو با سپيده نظري پور‏
‎‎بازيگري: وسوسه اي براي همه‏‎‎

‎‎چطورشد که به فکر اجراي اين نمايش ها در کنار يکديگر افتاديد؟‎ ‎
نمايش "الکترا، رومئو و ژوليت" را مدتي قبل با استفاده از دانشجويان تئاتر براي شرکت در جشنواره "سينايا" ‏آماده اجرا کرده بودم، که در حال حاضر با همين هنرمندان دانشجو در تالار مولوي اجرا مي شود. اين دو نمايش ‏هر دو از سرآمدهاي تراژدي در دنياي درام هستند وعلاقه به اين گونه نمايشي و شناخت من ازنمايش ايراني و ‏شکل آن باعث شد تا اين دو نمايش را با هم به صحنه ببرم.‏

‎‎البته درمورد شکل اجرايي به نظر مي آيد که نمايش دوم شما به مسائل وويژگي هاي يک نمايش ‏ايراني بيشتر نزديک باشد.‏‎ ‎
بله. درست است. نمايشنامه "رومئو و ژوليت" را به شيوه نمايشي ايراني تغيير دادم در اين اثر، رومئو در نقش ‏سياه به صحنه مي آيد.‏

‎‎جهت اجراي خلاقه اين آثار دست به چه تغييراتي در متن هاي اصلي زديد؟‎ ‎
در بازنويسي نمايش "الكترا "همه شخصيت ها به غير از خواهر و برادر حذف شده اند و نمايش بر اساس تصميم ‏گيري هاي اين دو نفر درباره مادرشان به مدت سي دقيقه اجرا مي شود. ‏

‎‎نمايش شما دراماتورژي شده است.نقش دراماتورژ در توليد آثار کارگاهي مثل همين دو نمايش شما به ‏چه ميزاني است؟‏‎ ‎
مهرداد راياني مخصوص بازنويسي نمايش "الکترا، رومئو و ژوليت" را انجام داده است، من معتقدم اگر در ‏نمايش هاي كارگاهي دراماتورژ يا بازنويس وجود داشته باشد در تحليل ها كمك مي كند تا نقايص كار بر طرف ‏شود. ‏

‎‎به نظر مي آيد دراپيزود اول که نمايش "الکترا" اجرا مي شود تا حدودي به دليل انتخاب شکل اجرا و ‏ريتم کندي که پيش آمده حوصله تماشاگران سرمي رود.‏‎ ‎
تا حدودي با اين مساله موافقم. نمايش الکترا از نظر داستاني هم قصه سنگيني نسبت به رومئو وژوليت دارد. خب ‏داستان دوم را اغلب مردم مي شناسند ولي اولي با توجه به نشانه گذاري هايي که درراستاي کارگرداني آن طراحي ‏شده است کمي با مزاج مخاطبين ناآشناست.به همين دليل است که الکترا را قبل از رومئووژوليت اجرا مي کنم تا ‏ظرفيت هاي تماشاگرانم براي اجراي بعدي ايده آل تر باشد.‏

‎‎شما به عنوان يک کارگردان حرفه اي تئاتر که معمولا سالي يک نمايش را کارگرداني مي کنيد تا چه ‏اندازه از همکاري با دانشجويان تئاتررضايت داشتيد؟‎ ‎
ببينيد من خودم يک دوره اي دانشجو بودم وهنوز هم خودم را يک دانشجو مي دانم به دليل اينکه من درطول هفته ‏اغلب درکلاس هاي درس با دانشجويان همکاري دارم و درقبال نکاتي که به آنها انتقال مي دهم مطالب زيادي را ‏هم مي آموزم. دانشجويان تئاتراز خلاق ترين و لايق ترين دانشجويان ايران هستند که به سختي درمحيطي که ‏برايشان پيش بيني شده به فعاليت مي پردازند و در برابر سختي ها به هيچ عنوان کوتاه نمي آيند وخود را به ‏مشکلات غالب مي کنند. دراين نمايش هم همه بازيگران با عشق وعلاقه اي مثال زدني براي توليد و اجراي يک ‏نمايش به تمرين ها آمدند وهنوز هم به خوبي اين صفت درآنها نمايان است.‏

‎‎فکرمي کنم شما بيشترازکارگرداني بازيگري در تئاتر را هم تجربه کرده ايد و اتفاقا دراين زمينه ‏مطالب و مقالات زيادي را هم چاپ کرده ايد. معمولاً درنمايش هايي که کارگرداني مي کنيد خودتان هم به ايفاي ‏نقش مي پردازيد. برايتان سخت نبود که دراين نمايش خودتان بازي نکرديد؟‎ ‎
خير. من اعتقاددارم هر نقشي ويژگي هاي خاص خود نسبت به بازيگر آن را دارد و من اين ها را در مورد ‏بازيگر زن نمايشم به خوبي ديدم. فکرکردم با توجه به خاص بودن اين نمايش تمام تمرکز خود را بر روي مساله ‏کارگرداني بگذارم. اما خب بازيگري وسوسه اي است که هرکسي آن را در سر دارد، چه رسد به من که کارم اين ‏است.‏

‎‎فکرنمي کنيد در اجراي رومئو و ژوليت بازيگر مردتان بيش از حد تلاش مي کند تا تماشاگران را به ‏خنده وادارد؟‎ ‎
گمان نمي کنم. به دليل اينکه متن درجاهايي از نمايش شيريني خود را انتقال مي دهد و درصد باقيمانده را بازيگر ‏در طول تمرينات کشف کرده است. البته دراينکه هرشب با توجه به فضا و حال و هواي تماشاگران بداهه سازي ‏هايي شکل مي گيرد شکي ندارم و اين را بگويم که اين قسمت جزو ويژگي هاي يک نمايش ايراني از نوع سياه ‏بازي است.‏

‎‎چيزي که درنمايش تان توجه راجلب مي کند مساله طراحي دکور و صحنه است. در مورد چگونگي ‏رسيدن به اين طرح برايمان توضيح مي دهيد؟‎ ‎
بله. من به طراحي صحنه در نمايش بسيار اعتقاد دارم و بايد بگويم پژوهش هاي زيادي هم در اين رابطه داشته ام. ‏ابتدا طراحي واسکيس هاي زيادي را درمورد اين دو کار زديم اما با درنهايت به اين نتيجه رسيدم که براي يک ‏کار خلاقه با چنين فضايي بهتر است که از حداقل دکور استفاده کنم و همه انرژي خود را روي بازي بازيگرانم ‏بگذارم. فکرمي کنم اين طوري نتيجه بهتري گرفتم.‏