در يك جامعه طبيعي و پذيرفتني، هر تكليفي كه براي افراد معين شود، طبعا در كنار آن حقي هم تعريف و اجرا ‏خواهد شد. انسان بدون حق، هيچ انگيزه‌اي جز ترس براي اداي تكاليف تعيين‌شده بر دوش خود احساس نخواهد ‏كرد.‏

هنگامي كه حقوق افراد ناديده انگاشته شود، به‌طور عادي نسبت به تكاليف نيز بي‌تفاوت شده و اين سرآغاز ‏ناهنجاري‌هاي رفتار است‎.‎

يكي از مهم‌ترين تكاليفي كه بر زنان جامعه ما‎ ‎تعيين‌شده رعايت حجاب است، گرچه در عمل انجام اين تكليف با ‏اشكالا‌ت‎ ‎فراواني مواجه است، اما مدافعان آن يكي از دلا‌يل وجود اين تكليف را ضرورت‎ ‎حفظ امنيت براي بانوان ‏دانسته‌اند‎. ‎

درواقع نيز حكم حجاب در صدر اسلا‌م هنگامي نازل شد‎ ‎كه برخي از زنان مسلمان از سوي مردان شب‌ها در ‏كوچه‌هاي مدينه مورد تعرض‎ ‎قرار مي‌گرفتند و حجاب از اين رو اعلا‌م شد كه اين مشكل برطرف شود. حال با‎ ‎توجه به اين نكته بهتر است خبر زير را با هم مرور كرده و سپس به فراموش‎ ‎شدن حق زنان در اين زمينه اشاره ‏شود (به نقل از روزنامه سرمايه) يك نهاد‎ ‎عمومي با انجام نظرسنجي از بانوان 18 تا 50 ساله تهراني، مهم‌ترين ‏عوامل‎ ‎مزاحمت در تهران از نظر خانم‌ها را ارزيابي كرد‎.‎

به نوشته الف، در اين نظرسنجي كه هزار خانم در جريان‎ ‎آن مورد پرسش قرار گرفته‌اند، پرسشگران با نام بردن ‏مزاحمت‌هاي رايج براي‎ ‎بانوان در تهران، از پرسش‌شوندگان خواسته‌اند تا درجه اين مزاحمت را بين 4‏‎ ‎گزينه ‏خيلي زياد، زياد، كم و خيلي كم ارزيابي كنند. بانوان تهراني مزاحمت "بوق زدن اتومبيل و اصرار به سوار شدن"‏‎ ‎را با 85 درصد انتخاب گزينه‏‎ ‎خيلي زياد، بيشترين مزاحمت براي خود دانسته‌اند‎. ‎

پاسخ‌هاي بانوان به ساير مزاحمت‌هاي مطرح شده در اين‎ ‎ارزيابي عبارتند از‎:‎‏ "انتشار تصاوير خصوصي افراد"‏‎ ‎‎80 ‎درصد زياد و‎ ‎خيلي زياد، ‏‎ ‎‏"تنه زدن عمدي به زنان"‏‎ 83 ‎درصد زياد و خيلي زياد،‎ ‎‏"متلك گفت"ن‎ 76 ‎درصد ‏زياد و خيلي زياد،‎ ‎‏"شنيدن الفاظ ركيك"‏‎ 75 ‎درصد زياد و خيلي زياد "ويراژ دادن و حركات نمايشي ‏موتورسواران"‏‎> 72 ‎درصد زياد و خيلي زياد و "تعقيب زنان توسط مردان در اماكن خلوت"‏‎ 72 ‎درصد زياد و ‏خيلي زياد‎.‎

اگر زنان ما مكلف هستند كه نحوه خاصي از پوشش را‎ ‎رعايت كنند، آيا نبايد حق امنيت اجتماعي آنان در برابر ‏مردان نيز تامين‎ ‎شود؟ اگر مردان جامعه ما با چنين ناهنجاري‌اي مواجه شوند كه 85 درصدشان به‏‎ ‎صورت خيلي ‏زياد با مشكل بوق زدن جلوي پاي آنان مواجه شوند، چه خواهند كرد؟

آيا اين 85 درصد از بانوان همه بدحجاب و بي‌حجاب‎ ‎هستند كه چنين مورد تعرض قرار مي‌گيرند؟ بايد اقرار كرد ‏كه پليس و نيروي‎ ‎انتظامي براي مواجهه با همه اين موارد توانايي ندارد، اما مشكل بوق زدن‎ ‎جلوي پاي زنان و ‏مزاحم شدن عليه آنان چيزي نيست كه به چشم نيايد، كافي است‏‎ ‎كه در اين زمينه اندكي حساسيت داشت و قانون ‏مناسب را نيز نوشت و به‌طور‎ ‎جدي اجرا كرد، كاري كه در برخي كشورهاي غربي تا دو سال مجازات دارد. به‎ ‎نظر من اين فعل، حتي جرم خصوصي نيست كه رسيدگي به آن مستلزم شكايت شاكي‎ ‎خصوصي باشد. بارها شده ‏است ديده‌ايم خانمي كه براي سوار شدن تاكسي كنار‎ ‎خيابان ايستاده و حتي حجاب وي هم معمولي و حتي مناسب ‏است، اما براي خلا‌ص‎ ‎شدن از راننده مزاحم مجبور شده است مسير خود را موقتا تغيير دهد‎.‎

وقتي زنان جامعه‌اي تا اين حد احساس ناامني كنند و‎ ‎هيچكس هم نباشد كه از آنان دفاع كند، چه انتظاري از رعايت ‏و انجام تكاليف‎ ‎از سوي آنان داريم؟

البته از فعالا‌ن حقوق زن هم مي‌توان پرسيد وقتي كه‎ ‎به موضوعاتي از حقوق زنان پرداخته مي‌شود كه فقط درصد ‏كمي از زنان با آن‎ ‎درگير هستند، چرا به همان اندازه يا حتي كمتر به مساله امنيت عمومي زنان‎ ‎از جمله ‏مزاحمت‌هاي مذكور اشاره نمي‌شود كه قدرت بسيج‌كنندگي همه زنان و‎ ‎نيز مردان را دارد‎. ‎

البته اين بدان معنا نيست كه فعاليت‌هاي ديگر با‎ ‎سوال مواجه شوند، بلكه به معناي ضرورت پرداختن به ‏موضوعاتي است كه فراگير‎ ‎بوده و همه زنان كمابيش با آن درگير هستند‎. ‎

منبع: اعتماد ملي