‏

اگر انرژي هسته ايي حق مسلم مردم ايران است، اطمينان خاطر از اينکه مسئولين کشور، توانايي حظانت از ‏ميراث تاريخي وهويت ملي کشور را دارند نيز حق مسلم مردم است. انتشارعکس آقاي محمود احمدي نژاد به ‏عنوان رييس جمهوري کشور جلوي عبارت مجعول خليج عربي که برديوار سالن اجلاس کشورهاي عربي حاشيه ‏خليج فارس نقش بسته بود، حاکي از آن است که مسئولان عالي رتبه کشورزير فشارهاي بين المللي برخي مصالح ‏ومنافع ملي را به راحتي ناديده مي گيرند. ‏

آقاي احمدي نژاد ظاهرا به سياست از اين زاويه نگاه نمي کند که کشورها نه‏‎ ‎‏"دوست" بلکه "منافع" دارند. ‏کشورهايي که ايران آنها را دوست مي خواند به خاطر منافع خود، ازهيچ کاري عليه ايران چيزکم نگذاشته اند. ‏تلاش مسئولان کشور براي پهن کردن فرش قرمز براي کشورهاي عربي حاشيه خليج فارس و دادن کليد درباغ ‏سبز به آنها طي سالهاي گذشته، تنها ثمره ايي که داشته گستاخ شدن آنها، ناديده گرفتن موقعيت تاريخي ‏وژئوپليتيکي تهران وکنار گذاشتن ايران از معادلات منطقه ايي بوده است. اما صرف نظر از اينکه چه کسي ‏درتهران برصندلي رياست جمهوري نشسته است، مسائلي وجود دارند که هيچ دولت وحکومتي نمي تواند برسر ‏آنها کوتاه بيايد. ‏

‏ طي سالهاي گذشته کشورهاي عربي حوزه خليج فارس، با سوء استفاده از جدال جمهوري اسلامي ايران با ‏کشورهاي غربي برسر مساله هسته ايي وانزوايي که درعرصه بين المللي برمسائلي از قبيل حمايت از حمايت از ‏تروريسم به وجود آمده، مواضع غيردوستانه وبعضا خصمانه ايي با ايران داشته اند. ‏

‏ ادعاهاي امارات برسر جزاير سه گانه گرفته تا تحريفاتي که نسبت به تاريخ و مردم ايران درکتاب هاي درسي ‏کشورهاي منطقه صورت گرفته و درنهايت جعل واقعيت تاريخي "خليج فارس" به "خليج عربي" تنها بخشي از ‏اين سناريو است. درواقع حتي با آنکه پس ازانقلاب اسلامي، ايران درچرخشي ايدئولوژيک نزديکي با کشورهاي ‏مسلمان وعرب منطقه را به الگوهاي ديگر سياست خارجي که پيش ازاين دردستور کارخود داشت –مانند نزديکي ‏با اسراييل وآمريکا- ترجيح داد و تلاش کرد نوعي همپيماني وسرنوشت مشترک را به آنها ياد آوري کند، درمقابل ‏آنچه به دست آورده تنها خصومت ودشمني بوده است. ‏

اين رفتار اگر چه درحمايت هاي بي شائبه اين کشورها از صدام حسين درجريان جنگ ايران وعراق طي سالهاي ‏‏1988-1980 خود را نمايش داد، اما هنگامي که پليس عربستان سعودي صدها زائر ايراني را درسال 1987 به ‏خاک وخون کشيد، جلوه ديگري پيدا کرد. به گونه ايي که حتي دروصيت نامه آيت الله خميني به قوت ذکر شده ‏است که اگر ايران با صدام هم رابطه برقرار کند(يعني با کشوري که درحال جنگ بودند) با آل فهد رابطه ‏برقرارنمي کند. اما اينها درس هاي خوبي براي مقامات جمهوري اسلامي نبود که در "سياست درهاي باز- به ‏هرقيمت" تجديد نظر به عمل آورندو متوجه شوند بهاي دشمني بي مرزبا کشورهاي غربي وازجمله آمريکا ازچه ‏کانال هاي پرداخت مي شود. ‏

طي سالهاي گذشته علاوه بر مثال هاي زده شده، کشورهاي عربي همسايه ايران که همواره ازسياست هاي درهاي ‏باز جمهوري اسلامي طي سالهاي بعد ازانقلاب بهره برده اند وبداخلاقي هايشان مورد مسامحه مقامات جمهوري ‏اسلامي قرارگرفته اند، به صورتي پيگير و مزورانه درپي آن هستند که با تغيير نام خليج هميشگي فارس به خليج ‏عربي، براي خود هويتي کسب کنند که تاريخ ازآنان دريغ داشته است. ‏

حال آنکه عربي خواندن خليج فارس مانند آن است که کسي بخواهد بگويد نادرشاه هم عربي بوده يا پرسپوليس ‏محصول دستان آرشيتکت هاي برادران همسايه است. شکي نيست که کشورهاي عربي همسايه کيفيت هاي ‏منحصربه فردي ديگري دارند، اما آنها قطعا شامل موارد ياد شده و نام خليج نمي شود.‏

‏ درعين حال با توجه به علاقه کشورهاي حاشيه خليج فارس به هويت هاي تاريخي ايراني، خوب است اين کشورها ‏‏–نه البته کشورهاي عربي باهويت وتاريخ وفرهنگ مانند مصروعراق والجزايرولبنان و...- سياهه ايي تهيه کنند ‏وبگويند دوست دارند چه بخش هايي تفکيک ناپذيري ازتاريخ، تمدن وهويت وتاريخي ايراني را به نام خود بزنند و ‏واژه عربي بر آخر آن اضافه کنند؟ با توجه به بخشندگي و دست ودل بازي که درايرانيان سراغ مي رود ممکن ‏است دربرخي موارد ازسرميهمان نوازي آنان را تحفه ايي ميهمان کنند، اما چنين هجمه ايي براي سرقت ميراث ‏تاريخي ايرانيان (من جمله هموطنان اقليت عرب جنوب کشور) که بخشي از آن دراسامي موجود بر مناطق ‏جغرافيايي معني پيدا مي کند، چيزي جز نشان دادن بي هويتي و عطش اين کشورها براي به دست آوردن ‏چيزهايي که با پول نفت به دست نمي آيد نيست و به آنها پشيزي نمي افزايد. ‏

ايران درحالي مورد بي مهري کشورهاي عربي منطقه است که طي سالهاي بعد ازانقلاب، براي مثال حمايت از ‏مردم فلسطين - که پيش از انقلاب بيش از هر چيزمساله اعراب به شمار مي رفت - تلاش کرده است که به تقويت ‏وزنه اعراب درمقابل اسراييل بپردازد و با ايجاد و يا تقويت مکانيسم هاي منطقه ايي مانند سازمان کشورهاي ‏اسلامي خود را، همچنان که به کرات دررسانه هاي ايراني مي شنويم، کشورهاي برادر خطاب کند. ‏

علاوه برآن درکتاب هاي درسي به همواره تصويري مهربان و برادرگونه ازکشورهاي عربي ترسيم مي شود ‏برخلاف آنکه درکشورهاي عربي مي بينيم. به همين جهت است که مردم ايران، همواره ميهمان نوازي بي ‏حصري را ميهمان شهروندان عربي مي کنند، اما اعراب منطقه به دليل نوع آموزش ونگاهي که دولتمردانشان ‏دارند، با شهروندان ايراني با بي احترامي برخورد مي کنند وداستان هاي زيادي هر روز درمطبوعات ‏کشورمنتشرمي شود. ‏

اگر رسانه هاي ايراني از پرداختن به کينه توزي ها ودشمني هاي کشورهاي ياد شده پرهيزداده مي شوند ‏ودرصورت نوشتن مطلبي دراين زمينه موردسرزنش قرارمي گيرند و انتقاد ازاقدامات کشورهاي عربي حاشيه ‏خليج برخلاف منافع ملي ايران قلمداد مي شود، رسانه هاي کشورهاي عربي به صورتي روزانه آنچنان به ايران ‏مي پردازند که پنداري برخلاف انچه به صورتي سنتي انتظار مي رود که آنها دشمن اول خود را اسراييل فرض ‏کنند، اين ايران است که دشمن اول آنهاست. به گونه ايي که چندي پي روزنامه شرق الاوسط در مقاله ايي اظهار ‏داشت که برنامه هسته ايي ايران نه براي مهار اسراييل وآمريکا درمنطقه، بلکه براي مهار کشورهاي عربي است. ‏

حال آقاي احمدي نژاد که طي دوسال گذشته از هيچ تلاشي براي بيشتر منزوي کردن ايران و بستن درهاي مذاکره ‏کوتاهي نکرده وبه صورتي چشم بسته وبدون احتساب هزينه-فايده سياستي که دربرابر کشورهاي عربي حاشيه ‏خليج فارس براي ايران داشته است، درکنفرانسي شرکت مي کند که حتي درظاهر هم نمي تواند نشان دهنده ‏سياست مهرورزانه ايي از سوي کشورهاي ياد شده باشد و برعکس با تصويري که پشت سرش درعکس ها به ‏نمايش گذاشته مي شود، نشان مي دهد که چگونه براي کرسي رياست جمهوري ايران بسيار کوچک است. اندازه ‏ايران بزرگتر از آن است که چنين تحريف هايي با حضور رييس جمهوري اش صورت بگيرد. ‏

امروز شايد بيش ازهرزماني ديگر اين مساله اهميت پيدا مي کند که درچينش دوستان طبيعي تهران درمنطقه ‏وجهان، انتخاب هاي ايران طي سالهاي گذشته چه چيزي برايش به ارمغان آورده است؟ تکيه بر کساني که دوست ‏خوانده مي شوند و سرسختي بي حد وحصر با آنان که دشمن ناميده مي شوند، تابع چه ملاحظاتي است که هم ‏اکنون مرز هيچ کدام شفاف به نظر مي رسد و اين چنين ايران به نهايت کلمه در مقابل دوست ودشمنش آسيب پذير ‏مي نمايد؟ ‏