ازدواج موقت و کاهش آمار ايدز!
در روز مبارزه با اچ آي وي: - دوشنبه 12 آذر 1386 [2007.12.03]

سولماز شريف
هنوز آمار دقيقي در مورد ميزان واقعي مبتلايان به ايدز در ايران وجود ندارد.ارقام ارائه شده متفاوت است و حتي خود مسئولان هم بر بيشتر بودن ارقام اعلام شده، معترفند. با اين حال رقم مبتلايان امسال از ارقام سالهاي گذشته هم کمتر است!

دو سال پيش ميزان مبتلايان به بيماري ايدز درايران 30 هزار نفر اعلام شد و سال پيش 50 هزار نفر. آمارهايي که احتمال واقعي نبودن آنها هم زياد بود؛ با اين حال امسال، رقم مبتلايان در سرتاسر ايران 16 هزار نفر اعلام شده است.
اين کاهش آمار در حالي است که دست اندر کاران امور بهداشت و درمان مي گويند در هر سه ماه ۴۰ نفر به شمار مبتلايان به اين بيماري اضافه مي شود. اما طبق گفته دکتر محرز (متخصص ايذر و بيماريهاي عفوني در ايران و عضو کميته مبارزه با ايدز) رقم عادي آن 200 تا 300 نفر براي هر سه ماه است.اما آمار غير رسمي حکايت از ابتلاي بيش از 100 هزار نفر به ويروس اچ آي وي در ايران دارد.
.در چنين شرايطي اما از "ازدواج موقت" به عنواني راهي براي پيشگيري از بيماري ايدز نام برده مي شود. به گزارش خبرگزاري دولتي ايران، ايرنا، دري نجف آبادي اين ديدگاه را "متعهدانه و حکيمانه" خوانده و گفته است: "در اين موضوع [ايدز] گاهي اوقات ازدواج و قراردادهاي موقت مطرح ميشود كه متاسفانه برخي آن را به گونهاي ديگر تعبير ميكنند."
بر اساس همين ديدگاه ها و تابوهاي مختلف است که جامعه از پذيرش بيماري ايدز سرباز مي زند. يک روز بچه اي از مدرسه اخراج مي شود، روز ديگر کارمندي، محل بايد کارش را بايد ترک کند و کار به جايي رسيده که حتي پزشکان از پذيرش بيماران مبتلا به ويروس اچ آي وي خودداري مي کنند.
در همين ارتباط يک بيمار مبتلا به ويروس اچ آي وي در وبلاگ شخصي خود درد دلي کرده مبني بر اينکه مدتهاست مشکل لثه دارد اما هيچ دندانپزشکي حاضر به مداواي او نيست. به نوشته او هر وقت فرم مشخصات را پر مي کند و در درون مربع کوچک مقابل ايدز ضربدر مي زند، پزشک او را نمي پذيرد.
آنجه اين وبلاگ نويس در دنياي مجازي خود آورده، پيشتر هم به طور رسمي منتشر شده بود. نشريه کنترل بيماريهاي عفوني و همهگيريهاي بيمارستاني، که در شماره ژانويه ۲۰۰۷ خود نتايج اولين آمارگيري اطلاعات دندانپزشکان ايران درباره ايدز را منتشر کرد خبر داد که عليرغم دستورالعملهاي مرتبط با نحوه جلوگيري از انتقال ويروس ايدز همچنان بسياري از دندانپزشکان از مداواي بيماران مبتلا به ايدز خودداري ميکنند.
بر اساس اين گزارش، که دندانپزشکان ۱۸ دانشگاه علوم پزشکي مختلف به عنوان جامعه آماري آن مورد استناد قرار گرفته اند، فقدان اطلاعات پايهاي درباره بيماري ايدز در ميان فارغ التحصيلان دانشکدههاي دندانپزشکي ايران "فاجعه بار" است.
در گزارش فوق که حاصل مطالعه مشترک پژوهشگران ايراني و دو مؤسسه بهداشتي بريتانيايي است،۷۹ درصد دندانپزشکان از بوسيدن به عنوان يکي از راههاي انتقال ويروس ايدز نام بردهاند در حالي که ۶۰ درصد آنها انتقال ويروس از مادر به جنين را رد کردهاند. علاوه بر اين ۸۰ درصد از دندانپزشکاني که در اين طرح مورد پرسش قرار گرفته اند - باز هم به اشتباه - انتقال ويروس ايدز از طريق نوشيدن از ليواني که مورد استفاده بيمار بوده را تائيد کردهاند.
بخشي از اين پرسشنامه هم به چگونگي ضدعفوني کردن وسايل دندانپزشکي اختصاص داشته که نتايج نشان داده بيش از نيمي از پرسش شوندگان در مورد روشهاي ضدعفوني اطلاعات کافي نداشته يا درباره چگونگي انجام ضدعفوني ترديد داشتهاند.
پژوهشگران در بخش ديگري از تحقيق نشان دادهاند که تنها ۱۰ درصد از دندانپزشکان مورد مطالعه اظهار داشته اند که انجام معالجات ساده دندانپزشکي موجب انتقال ويروس ايدز نميشود و در عوض ۹۰ درصد ديگر حتي از معالجات ساده نيز به عنوان عامل انتقال ويروس نام بردهاند.
اولين آمارگيري اطلاعات ايدز در ميان دندانپزشکان ايراني نشان ميدهد بيش از ۹۰ درصد از دندانپزشکان مورد پرسش در اين طرح اظهار کردهاند که ايرانيها در مقابل ويروس ايدز مقاومتر از ساير ملل جهان هستند و بيش از ۷۳ درصد آنها اعلام کردهاند که افراد در سنين خاصي به ايدز مبتلا ميشوند.
گفتني است دندانپزشکاني که مورد مطالعه قرار گرفته بودند به طور ميانگين ۳۶ سال سن داشته و در زمان آمارگيري دستکم حدود ۹ سال به عنوان دندانپزشک حرفه اي در مراکز دولتي و خصوصي مشغول به کار بودهاند. با اين همه تنها ۸ درصد آنها از اطلاعات کافي درباره ايدز برخوردار بودهاند.
دکتر جهانگير مظفري، دندانپزشک مقيم نيويورک و فارغ التحصيل دانشگاه کلمبيا در همين ارتباط و در مورد قوانين بين المللي و روشهاي مرسوم برخورد دندانپزشک با بيمار مبتلا به ويروس اچ آي وي به روز مي گويد: "وقتي بيماري به مطب مي آيد، واقعا نمي دانيد که چه بيماري اي دارد. آيا مبتلا به ويروس هست يا نه. اين مسئله منحصر به مورد ايدز هم نيست. هپاتيت هم هست که به مراتب از ايدز خطرناک تر است چراکه در مورد ايدز حتما بايد ويروس، وارد بدن شود آنهم در صورتيکه به ميزان حداقل 500 رسيده باشد ولي در خصوص هپاتيت ب، ويروس حتي از طريق تنفس هم منتقل مي شود."
وي با اشاره به پيشرفت هاي علمي و پزشکي، مي افزايد: "امروزه علم پيشرفت کرده است و با دانايي و توانايي دليلي براي وحشت وجود ندارد. اگر زخمي باز باشد و ترشحات بدن بيمار وارد بدن شحص ديگري شود بيماري سرايت مي کند. يا اگر ترشحات مثلا وارد چشم ودهان شود ويروس منتقل مي شود يا سرنگي که به بدن بيمار مبتلا به ويروس تزريق شده باشد اگر وارد بدن شخص ديگري شود خطر انتقال وجود دارد. درست به همين دلايل است که پزشکان براي رعايت اين موارد از ماسک و عينک استفاده مي کنند. اما اگر ترشحات به لباس منتقل شود که خطري ندارد. ديده ايم که برخي ها به اشتباه تصور مي کنند از دستشويي عمومي مي توان به ايذر مبتلا شد! به همين دليل است که بايد راههاي انتقال بيماري هاي مختلف طي برنامه هاي آموزشي عمومي به همگان منتقل شود."
دکتر مظفري در ادامه به نکات قانوني در ارتباط با اينگونه بيماريها اشاره مي کند و مي گويد: "بيماران از لحاظ اخلاقي و در بعضي از جاها از لحاظ قانوني موظف هستند در خصوص عدم انتقال بيماري خود به ديگران نهايت احتياط را بکنند و احساس مسئوليت را داشته باشند. به طور مثال يک بيمار مبتلا به هپاتيت ب حق ندارد سوار هواپيما شود. به اين دليل که فضا، بسته است و در اثر تنفس شخص بيمار، ويروس آلوده مي تواند منتقل شود. اين نکته در آمريکا قانون است و اگر شخصي بي توجه به قانون، سوار شود بايد در دادگاه پاسخگو باشد."
دکتر مظفري در عين حال عدم پذيرش بيماران توسط پزشکان را نيز نادرست مي خواند و آن را موجب خطرات بيشتري براي جامعه مي داند.هر چند به گفته وي: "متاسفانه در ايران کسي به قانون توجه نمي کند. خودم در ايران شاهد بودم که خانواده مريض بايد اول از داروخانه بيمارستان، سرنگ هاي مورد نياز بيمار را تهيه مي کردندو بعد پزشکان مداوا را شروع مي کردند."
به هر حال بيماران مبتلا به ايدز در ايران از مشکلات مختلفي رنج مي برند؛ و راه مقابله با اين مشکلات حتما "ازدواج موقت" نيست، بلکه به گفته دکتر مظفري: "همانگونه که براي نان يا بنزين سوبسيد در نظر گرفته مي شود، بايد براي بهداشت نيز که جزو ضروري ترين نيازهاي انساني است، تدابير حمايتي در نظر گرفته شود.
