گفتگو در پي تنش
نامه "محرمانه" اعتماد ملي به مشارکت؟ - چهارشنبه 23 آبان 1386 [2007.11.14]
سارا اصفهاني
در روزهاي گذشته يک خبرگزاري منتسب به محافظهكاران خبري را بر روي تلكس خبري خود منتشر كرد مبني بر اينكه حزب اعتماد ملي نامه محرمانهاي را براي جبهه مشاركت و خطاب به دبيركل اين حزب ارسال كرده است. اگرچه در خبر عنوان شده بود که دليل ارسال نامه "تخريب هاي صورت گرفته شده از سوي حزب مشاركت نسبت به اعتماد ملي" بوده است. اما خبرنگار روز كسب اطلاع كرد كه نامه فوق، در پي گيري نامه يك ماه و نيم قبل جبهه مشاركت به مهدي كروبي نوشته شده كه در آن زمان كروبي در مصاحبه مفصلي با خبرگزاري فارس اصلاح طلبان و جبهه اصلاحات را مشتي ورشكسته خطاب كرده بود و در آن انتقادات و بعضا اتهاماتي را متوجه برخي اصلاح طلبان و جمله جبهه مشاركت نموده بود.
سابقه اختلافات اعضاي جبهه مشاركت با شخص مهدي كروبي شايد به گذشتههاي نه چندان دور بازگردد و شروع آن را ميتوان در انتخابات مجلس ششم مشاهده كرد، آنجا كه اين حزب در ليست انتخاباتي شهر تهران خود مهدي كروبي را در جايگاه نفر 16 قرار داد و نفر اول تا 15 ليستش را از افراد اختصاصي عضو حزب خود قرار داد.
هرچند شايد اين اقدام در آن زمان با واكنشي مواجه نشد اما آغازگر و نشانگر اختلافات فكري و سياسياي بود كه در مجلس ششم هويداتر گرديد.
پس از انتخابات بود كه زمزمههايي مبني بر رياست محمدرضا خاتمي نفر اول انتخابات تهران بر مجلس ششم نيز مطرح شد و حتي برخي اعضاي فراكسيون مشاركت بر اين اقدام پافشاري نيز نمودند كه اين امر باعث بروز دلخوريهاي بيشتري ميان اين دو طيف گرديد، وليكن در نهايت مشاركت به جهت اينكه ميدانست در رقابت درون پارلماني، محافظهكاران مجلس ششم در رقابت ميان كروبي و رضا خاتمي جانب كروبي را خواهند گرفت و از اين بابت محمدرضا خاتمي راي نخواهد آورد از اين رقابت براي حفظ صندلي نايب رئيسي مجلس صرف نظر كرد.
در جريان چهار سال مجلس ششم نيز اين اختلافات گاهي نهايتا به صورت علني در مجلس خود را هويدا ميكرد، در آن زمان جبهه مشاركت در مجلس ششم به عنوان يك حزب سعي ميكرد خواسته ها وشعارهايش را در جريان حركتي حزبي و فراكسيون عملي كند و در مقابل نيز مهدي كروبي و تني چند از طرفدارانش در مقابل اين جريان در پارهاي مواقع ايستادگي ميكردند.
از جمله مواردي كه ميتوان به آن اشاره كرد جريان بررسي قانون مطبوعات بود كه اختلافات اصلاح طلبان داخل مجلس را بيش از پيش هويدا كرد و مهدي كروبي در مقابل اعضاي مشاركتي مجلس ايستاد تا در نهايت قانون مطبوعات را از دستور خارج كند.
موارد ديگري نيز از اختلافات اين دور جريان اصلاح طلب قابل ذكر است از جمله ميتوان به نامه اعتراض آميز اكثريت نمايندگان اصلاح طلب مجلس ششم به رهبر جمهوري اسلامي در اعتراض به اوضاع سياسي كشور و همچنين تحصن اعتراض آميز نمايندگان در اعتراض به رد صلاحيتهاي شوراي نگهبان بخاطر انتخابات مجلس هفتم اشاره كرد كه مهدي كروبي مخالف برگزاري اين تحصن به آن شكل و شمايل بود و در نهايت نيز استعفاي دسته جمعي نمايندگان نزديك به فراكسيون مشاركت در مجلس كه مهدي كروبي و هوادارانش آن را تندروانه دانسته و با اين حركت همراهي نكردند.
اما اين سابقه همكاري در مجلس ششم تنها زمينه اختلافات اين دو طيف نبود و شايد بتوان گفت كه نقطه اوج اين اختلافات انتخابات رياست جمهوري دوره هشتم بود كه در آن حزب مشاركت حاضر به حمايت از كانديداتوري مهدي كروبي در اين انتخابات نشد و به همراه سازمان مجاهدين انقلاب از مصطفي معين در انتخابات حمايت كرد.
در جريان شمارش آراء انتخابات مهدي كروبي در دور اول نفر سوم كشور گرديد و به دور دوم راه نيافت و اين پس از آن بود كه وي به شدت نسبت به مشاركت بدبينتر از گذشته گرديد زيرا معتقد بود در صورتيكه اين حزب از وي حمايت ميكرد حداقل ميتوانست در دور دوم رقابت حضور داشته باشد و به جاي احمدي نژاد رئيس جمهور شود و از آن روز بود كه انتقادات علني وي از اين حزب و طرفدارانش و عملكردش شروع شد.
پس از انتخابات مهدي كروبي از مجمع روحانيون مبارز به علت آنچه بيوفايي برخي دوستان سابقش ميخواند جدا شد و اقدام به تشكيل حزب اعتماد ملي نمود و جمعي از هوادارنش در انتخابات رياست جمهوري را به دور خود جمع كرد تا حزبي منطبق با آراي خود تشكيل دهد.
مهدي كروبي در دوره جديد فعاليت سياسياش بعنوان ليدر يك حزب اصلاح طلب سعي كرد تا حزبي را براساس خواسته ها خود شكل دهد، كاري كه در مجمع روحانيون مبارز در مقام دبير نميتوانست با فراغ بال انجام دهد. اين بار مهدي كروبي و مشاركت در مقام دو حزب با يكديگر به مكالمه در سطح علني پرداختند، اعتماد ملي از يك سو مشاركت و مجاهدين انقلاب را تندرو و فرصت سوز ميخواند و از سوي ديگر مشاركت طرح اين مسائل را طرفند جناح مقابل ميدانست كه اعتماد ملي در آن گرفتار شده است.شايد تندترين واكنش را در اين ميان محمدرضا خاتمي دبيركل پيشين مشاركت به كروبي نشان داد، وي در پاسخ به اتهام تندروي گفته بود كه "اگر دفاع از مظلوم و حقوق پايمال شده ملت تندروي است، به آن افتخار ميكنيم".
در چنين شرايطي، برخي ناظران معتقدند نامه نگاري هاي اخير ميان مشارکت و اعتماد ملي احتمالا تلاش براي حل و فصل اختلافات دو جانبه را مد نظر داشته است، اقدامي که احتمالا، چندان مورد پسند رقيب محافظهكارشان نخواهد بود.
