آن اپلبوم

بر خلاف عقيده بسياري از منتقدان، علت تازگي حضور احمدي نژاد در دانشگاه کلمبيا در اين واقعيت نهفته نيست که نهاد برجسته جامعه دانشگاههاي شرق آمريکا رئيس جمهور ايران را دعوت کرده تا در محوطه دانشگاه سخنراني کند. ما قبلا ً شاهد اين قبيل اعتراضات، هيجانات شديد، عناوين زننده خبري روزنامه نيويورک ديلي و استدلال هاي مخالف در مورد آزادي سخن بوده ايم.

در واقع تازگي حضور احمدي نژاد در دانشگاه کلمبيا در اين واقعيت نهفته است که او به هر حال مي خواست سخنراني کند. اگرچه رئيس رجزخوان دانشگاه کلمبيا از روي حماقت به شبکه خبري فاکس نيوز گفت، "اگر هيتلر مايل به شرکت در يک مناظره و گفتگو بود، دانشگاه با خرسندي او را نيز براي سخنراني دعوت مي کرد"، اما تصور قبول اين دعوت از جانب هيتلر غيرممکن است. هيتلر حضور نمايشي خود را در ملأ عام با نهايت دقت- با پرچم، لباس هاي يکدست و انبوه جمعيت- ترتيب مي داد و هرگز قصد ايجاد تشويق ها و فريادهاي فريبنده را نداشت. او علاقه مند نبود که با جلوه دادن موقعيت خود بعنوان "دموکراتي" که در سطح بين المللي مورد پذيرش است، کسي را تحت تأثير قرار دهد. هيتلر علاقه مند بود قدرت خود را براي آلمان ها به اثبات برساند. اين مطلب در مورد جوزف استالين و از ميان رهبران خودکامه معاصر در مورد کيم جونگ دوم رهبر کره شمالي نيز صادق است.

اما دستور کار احمدي نژاد از دستور کار حاکم خودکامه سنتي متفاوت است. هدف او صرفا ً در اختيار گرفتن قدرت در ايران از طريق فشار صرف نيست. هدف او تضعيف گفتمان آمريکا و غرب در مورد دموکراسي است که تهديدي ايدئولوژيک براي رژيم ايران به شمار مي رود. زمستان سال گذشته وي گروهي از انکارکنندگان واقعه هولوکاست را براي گفتگو به تهران دعوت کرد و مدعي شد که هدف از اين گفتگو تأمين پناهگاهي براي "مخالفان" غرب و يا انديشمندان غربي است "که نمي توانند در اروپا عقايد خود را آزادانه در مورد هولوکاست بيان کنند." احمدي نژاد در هفته جاري نيز اعلام کرد که ديدار او از نيويورک به مردم آمريکا که "به طرق مختلف رنج کشيده اند و از دسترسي به اطلاعات صحيح محروم اند، " کمک خواهد کرد.

احمدي نژاد به ظاهر غيردموکرات اکنون اينجاست، در يک دانشگاه آمريکايي، دانشگاه کلمبيا، سخنراني مي کند و سؤالات دانشجويان را براي پاسخ دادن مي گيرد. ببينيد اکنون چه کسي دموکرات واقعي است.

اين نوع بازي هم آزاردهنده و هم خطرناک است، به ويژه زماني که توسط مردي انجام مي شود که رژيم او دانشگاهيان را به "جرم" برگزاري کنفرانس هاي علمي به حبس مي اندازد و دائما ً به دستگيري دانشجويان ايراني مبادرت مي ورزد. ايران هم اکنون در حال تجربه موج بي سابقه اعدام هاي سياسي و محکوميت هاي مرگ است و فشار بر رسانه ها بار ديگر آغازگرديده است.

در چنين فضايي بسيار ساده لوحانه است که تصور کنيم رئيس جمهوري ايران وارد يک "مناظره جدي" با دانشجوياني شود که به گفته لي بالينگر رئيس دانشگاه کلمبيا "قدرت گفتگو و تعقل" خود را به کار مي گيرند. در چنين شرايطي دانشگاه کلمبيا به جاي اينکه به رسانه ها ميدان دهد در خدمت اهداف احمدي نژاد باشند، مي توانست اقدام بهتري براي ناديده گرفتن او انجام دهد. احمدي نژاد از داشتن تريبون در آمريکا محروم نيست. درست هفته گذشته او در يک مصاحبه "60 دقيقه اي" نقطه نظرات خود را اعلام کرد و رسانه هاي مختلف مرتبا ً بيانات وي را منتشر کردند.

با اين وجود، ممانعت از سخنراني او نيز پس از دعوت وي اشتباه بود چرا که اين اقدام اهميتي به مراتب بيش از آنچه که وي استحقاق آن را دارد، نصيب او مي کرد و کلام "من اينجا دموکرات واقعي هستم" را دستاويز او قرار مي داد. در عوض دانشگاه کلمبيا مي بايست يک عمل متقابل و صحيح را پيش مي گرفت. اگر رئيس دانشگاه کلمبيا واقعا ً به مبادله علني نظرات اعتقاد داشت، مي بايست يک مناظره ميان احمدي نژاد و يک مخالف ايراني و يا فعال حقوق بشر برگزار مي کرد، کسي از فرهنگ خود او که مي توانست با زبان خودش با وي بحث کند. دانشگاه کلمبيا شايد حتي مي توانست بر يک مبادله مناسب تأکيد کند: احمدي نژاد در نيويورک سخنراني مي کند و دانشگاه کلمبيا نيز يک ملحد برجسته غربي مانند ريچارد داکينز، کريستوفر هيچنز و يا آيان هيرسي علي را به قم بفرستد تا با آخوندها در مورد مواضع آنها مناظره کند.

ما بار ديگر در اينجا به جاي مناظره در مورد آزادي سخن در ايران، در مورد آزادي سخن در آمريکا صحبت مي کنيم، موضوعي که ما در مورد آن بيشتر مي دانيم. اين دقيقا ً آن چيزي است که احمدي نژاد مي خواست.

منبع: واشنگتن پست، 25 سپتامبر