قصه در واشنگتن مي گذرد...
نمايشي به نام "تنوع: جنگ آتي در ايران" - دوشنبه 8 مرداد 1386 [2007.07.30]

شادي عليزاده
همزمان با جشنواره هنري ادينبورگ که يکي از بزرگ ترين فستيوال هاي هنري دنيا محسوب مي شود، تئاتري به نام "تنوع: جنگ آتي در ايران" در يکي از سالن هاي تئاتر اين شهر اسکاتلند بر روي صحنه مي رود.
در سال هاي اخير در حاشيه جشنواره ادينبورگ، تئاترهاي سياسي اي اجرا مي شود که مخاطبان خاص خود را دارد. بعد از واقعه 11 سپتامبر، اين تئاترها وفور بيشتري يافته اند و بيشتر مورد استقبال قرار مي گيرند. حال يکي از اين تئاترهاي جديد، موضوع نگراني از جنگ تازه آمريکا با ايران را دستمايه خود قرار داده است.
اين تئاتر که عنوان کنايي "تنوع: جنگ آتي با ايران" را به همراه دارد، توسط مارک ساپر نوشته شده و از سوم تا 27 اوت در سالن هيل استريت ادينبورگ اجرا مي شود.
مطبوعات از نمايشنامه جديد ساپر به عنوان نوعي "به سيم آخر زدن" ياد کرده اند. نمايش در واشنگتن مي گذرد و درباره مردي است که به عنوان مشاور سياسي بلند پايه دولت آمريکا فعاليت مي کند و در زندگي شخصي و کار خود گرفتار مشکلاتي است.
شخصيت اصلي درگيري مستقيمي با سياست هاي خارجي آمريکا دارد که بخش عمده اي از آن به ايران ارتباط دارد.
کارگردان اين نمايش جک کلاف است که اين نمايش را با پنج بازيگر انگليسي اجرا مي کند. مطبوعات بريتانيا در پيش گزارش هاي خود از اين نمايش، آن را درباره مردي عنوان کرده اند که مي تواند ذهنيت خود و ملتش را تغيير دهد.
نمايشنامه هاي سياسي، اين روزها به يکي از پر طرفدارترين شاخه هاي نمايشنامه نويسي در بريتانيا بدل شده اند. طي ماه هاي اخير، تقريباً زماني نيست که يک تئاتر درباره جنگ عراق در لندن بر روي صحنه نباشد.
در واقع پرداختن به مسائل سياسي روز در آثار هنري به ويژه در بريتانيا، به شکلي گسترده در حال گسترش است و مطبوعات و جوايز هنري از موضوعات سياسي استقبال مي کنند.
به تازگي نقاشي اغراق آميز و فاقد خلاقيتي درباره جنگ عراق- با تصوير عراقي هاي لخت و سربازان متجاوز و خونخوار- يکي از معروف ترين جوايز هنري را از آن خود کرد و تئاتري به نام فلوجه، از تماشاگران زيادي برخوردار شد و مطبوعات هنوز آن را به عنوان يکي از بهترين نمايش هاي روي صحنه انتخاب مي کنند.
نمايش هايي با موضوع فلسطين و اسرائيل نيز به يکي از موضوعات مد روز تبديل شده و شماري از تئاترهاي روي صحنه لندن را به خود اختصاص داده است. اما غالب اين دسته از آثار درسطح باقي مي مانند و تنها مي توانند براي مدت کوتاهي به خاطر موضوع بحث انگيزشان مورد توجه قرار بگيرند و خيلي زود فراموش مي شوند.
