جان ميکالسين

باز هم احمدي نژاد. ده روز بود که از حرف زدن لذت نبرده بود. فقط چند اظهارنظر، چندتايي هم خطابه به کشورهاي ناشناس و چند تاکيد که جزو مراسم هفتگي است. يک بار و آن هم براي ده روز مدام، به نظر رسيد که رئيس جمهوري ايران، غايب بزرگ است. اما حالا بازگشته است. با عصباني کردن رهبر، علي خامنه اي، و بي توجه به توصيه هايش، بي اعتنا به اقداماتي که علي لاريجاني، سرپرست زبر و زرنگ گروه مذاکره کننده ايران، به آرامي دارد پيش مي برد، و درباره هر موضوعي فقط او بايد طرف مذاکره باشد، او بازگشته است. احمدي نژاد اين چند روز را در سايه ماند و سکوت کرد. حتي زماني که دوستان پاسدار قديمي اش، از دستگير کردن و به زندان انداختن "پانزده ملوان" لعنتي علياحضرت، غرق در لذت بودند. اين شد که رئيس جمهور بازگشتي پيروزمندانه داشت. از يک طرف آن "پانزده ملوان کثيف" که به طور غير قانوني از مرز هاي آبي رد شده بودند، جزو ارتش و ملوان هاي علياحضرت ملکه انگلستان بودند. احمدي نژاد از اين هم خوشنود است که بتواند در ازاي آزادي گروگان ها روي بخشش انگليسي ها استفاده کنند. از اين موقعيت استفاده کند و سخنراني کند که دست سرنوشت، حتي غرب را با تمام قدرتش، گرفتار خواهد کرد. بار ديگر درباره خبر هاي هسته اي مژده هايي داد. او سخنراني اش را با توصيف کردن شهداي انتحاري، به سلاح هاي شکست ناپذير در جريان پيروزي انقلاب اسلامي، رنگ و لعاب بخشيد، و قدرت سربازان حزب الله، استادان ايثار در طول همه مراحل جنگ در مقابل "شيطان کوچک"، اسرائيل، را يادآوري کرد.

احمدي نژاد که در ارتفاعات ميش داغ سخن مي گفت، حمله اش را چنين ادامه داد: «نيروهاي اشغالگر انگلستان به آبهاي ما تجاوز کرده اند و مرزبانان ما با شجاعت آنها را دستگير کردند». ميش داغ مکاني متروک در اطراف خوزستان و جايي است که لشکر ايران، در سال هاي هشتاد، شکست بزرگي به عراق صدام حسين وارد کرد.

مکاني که او براي بازگشت بزرگش به صحنه سياسي انتخاب کرده بود، از دو نظر جنبه سمبوليک دارد. خوزستان، مرکز نفت ايران است، منطقه اي است که نود درصد ساکنان آن عرب هستند و با عراق مرزي طولاني دارد و در سال هاي گذشته صحنه درگيري هاي مرموز تروريستي بوده است. حملاتي که همواره از سوي تهران به دخالت هاي نيروهاي خارجي و جاسوسان انگليسي و آمريکايي آنان نسبت داده مي شد. از همان جا بود که محمود احمدي نژاد، لندن را دعوت کرد تا از ملت ايران عذرخواهي کند و همچنين به همه قدرت هاي خودخواه جهان پرخاش کرد که چرا به جاي عذر خواهي و قبول کردن تقصيراتشان، اعتراض مي کنند. بعضي ها اين سخنان را نرم شدن لحن رئيس جمهور مي دانند.

بعد درحالي که جمعيت در بيرون سفارت شعار "مرگ بر آمريکا" سر داده بود، رئيس جمهور ترکش تيرش را بيشتر کشيد. حالا صفحه نشانه اش را بزرگ تر مي کرد و همه قدرت هاي بين المللي را "از خود راضي" و همدستان انگليسي هاي خائن مي خواند. احمدي نژاد پيش بيني کرد: «همه اين قدرت ها مثل کف روي آب محو خواهند شد».

ميش داغ، جايي که احمدي نژاد براي بازگشت به جمعيت مورد علاقه اش انتخاب کرده بود، جايي است که هنوز آثار پيروزي هاي گذشته در آن بجا مانده بود. بيست سال پيش، "بسيجي" ها، داوطلبان اسلامي، بدون رده نظامي و گاهي اوقات بي اسلحه، اما با ايمان قوي، آموختند که چطور مثل موج در سرزمين دشمن، پيش بروند. در پشت اين نيروي نظامي آماده مرگ، سپاه پاسداران پيش مي آمدند و پيروزي ها را از آن خود مي کردند. از ميش داغ بود که شهدا، پايه هاي "جنگ مقدس" امروزي را پايه ريزي کردند که کاميکازه هاي حزب الله و حماس، امروز از آن الهام گرفته اند. در ميش داغ، رئيس جمهور احمدي نژاد، مي خواهد بار ديگر آنها را به عنوان نيروي برگزيده در نبرد آينده عليه آمريکا و بقيه دشمنان غربي، جمع کند.

رئيس جمهور ايران اطمينان داد: «شهداي انتحاري، يک سلاح شکست ناپذيرند و ايران قادر است که صدها سرباز انتحاري در روز، جمع آوري کند». او مي داند که چه مي گويد. بعد از انتخاب شدنش، بعضي از موسسات شريک سپاه و بعضي از تندروهاي کشور، هزاران جوان داوطلب را جمع آوري کرده اند که آماده اند تبديل به کاميکازه شوند و با آمريکا و اسرائيل بجنگند. احمدي نژاد گفت: «شهداي انتحاري در اين سرزمين، راه را به ما نشان داده اند و روشنگر آينده ما هستند». و با اين کلمات به دشمنان آمريکايي خاطر نشان کرد که در صورت هرگونه حمله، با کاميکازه هايي مواجه خواهد شد که مصمم تر و خطرناک تر از کاميکازه هاي عراق، هستند.

منبع: ايل جورناله 2 آوريل 2007