سايمون تيسدال

تظاهر کنندگان به شدت غضبناک بودند. آنها با عبور از دانشگاه تهران به سمت ميدان انقلاب در حرکت بودند و درحاليکه پرچم هاي زرد و سبز امام حسين و حزب الله را به اهتزاز درآورده بودند، شعار مي دادند و مشت هايشان را با حالتي تهديد آميز در هوا تکان مي دادند.

تعداد تظاهر کنندگان در مجموع به سيصد تا چهارصد نفر مي رسيد. اما سردمداران جمهوري اسلامي بر اين باورند که آنها احساسات واقعي ميليون ها مرد مسلمان را منعکس کردند. اين تظاهرات بطور اختصاصي تظاهراتي مردانه بود. و هدف آنها زن ها بودند.

زنان بي عفت، هرزه و بي خدا، توصيفي است که پاسداران جامعه و مذهب ايران به کار مي برند. دولت آقاي احمدي نژاد، از روز يکشنبه به دنبال وسوسه ديگري است. اين وسوسه، نه اسرائيل است و نه انرژي هسته اي. اين وسوسه طرز لباس پوشيدن زنان است.

به همه زنان بخصوص دختران جوان، هشدار داده شده است اگر از اين به بعد سختگيري ها و قوانين موجود پوشش اسلامي که اين اواخر به آن بي توجهي شده است را دقيقا رعايت نکنند، دستگير و به حکم دادگاه، تنبيه مي شوند.

در نتيجه در بعضي از ميدان هاي اصلي پايتخت که جوانان براي معاشرت و تفريح به آنجا مي روند، درگيري هايي با پليس به وجود آمده که بر اثر آن، طبق گزارش ها عده اي از زنان دستگير و بعد با تذکر و گفتن اين نکته که دفعه بعد برخورد تندتري با آنها مي شود، آزاد شده اند.

در ايران، بعضي از زن ها موهايشان را در جلوي سر جمع مي کنند و آن را از جلو و بعضي وقت ها از پشت، به نمايش مي گذارند. در واقع، هيچ زن ايراني جرات ندارد که بدون روسري در مکان هاي عمومي ظاهر شود.

اما خودسري هايي که هر از گاهي صورت مي گيرد و سختگيري هاي موردي، به نطر مي رسد که خارج از کنترل روحانيون تندرو و حاميانشان است. بسيجي ها که قدرت خياباني هستند، در ميدان انقلاب شعارهاي مي دادند که چنين معني مي دهند:«نيروي انتظامي تو قانون را اجرا کن، ما حمايتت مي کنيم». يا « حجاب در همه اديان واجب است و کساني که منکر اين موضوع هستند، دشمن ما هستند».

به گفته اسماعيل احمدي مقدم، رئيس پليس تهران، اين اقدام ، قسمتي از استراتژي بزرگتري است که به منظور برخورد با رفتارهاي ضد اجتماعي، صورت مي گيرد. وي به ايسنا گفت:« در يک جامعه امن، کساني که قواعد اجتماعي را زير پا مي گذارند و باعث ناامني براي خانواده ها مي شوند، مثل اراذل و اوباش، با آنها برخورد مي شود».

طبق اين ضوابط، «زناني که مانتوهاي کوتاه و تنگ پوشيده باشند و روسري هايشان کاملا موها را نپوشانده باشد، توسط پليس به آنها اخطار مي شود، اگر نسبت به اين اخطار بي توجه باشند و ظاهر خود را اصلاح نکنند، دستگير شده و به پليس قضايي تحويل داده مي شوند».

مصطفي پور محمدي، وزير کشور تندرو با حمايت از اين موضوع خواستار پاک شدن خيابان تهران از اين افراد شد. وي گفت که دولت به درخواست مردم وارد عمل شده است تا به اين ناامني اجتماعي، رواني و اخلاقي پايان دهد.

اين حماقت است، زيرا با مقابله با بدحجابي نمي توان واقعيت هاي عريان را پوشاند. يکي از اين واقعيت ها اين است که به گفته برخي از ساکنان تهران، تعداد جنايات جدي آنقدر زياد است که روسري هاي عقب رفته نمي تواند يک اولويت تلقي باشد. موضوع ديگر اين است که دولت در مهار موثر مشکلات آسيب رسان ديگر جامعه نظير بيکاري، تورم و فساد، شکست خورده است.

غر زدن و عصباني شدن درمورد حجاب در سطوح مقدماتي اش، به نياز دولت به کنترل کردن مردم، پاسخ مي دهد و معني آن اين است که با وجود پليس هاي مخفي و همه قوانين و ظوابط، دولت با کمبود کنترل مواجه است. اين عدم امنيت به وضوح در تظاهرات ميدان انقلاب ديده مي شد، آنها فرياد مي زدند که هر کس قانون پوشش را رعايت نکند، خود را به غرب فروخته است.

تظاهرات حجاب منعکس کننده پارانوياي مقامات ايران است که ريشه اي عميق دارد. و براي کشوري که دچار تحريم است، اين قسمتي ازنبردي بزرگ تر در آينده خواهد بود.

منبع: گاردين، 23 آوريل