سينماي نوروزي امسال پر رونق بود. در سالي که بوي جنگ مي دهد، مسعود ده نمکي باتدارک ويژه آمده بود تا با" اخراجي ها" مردم را به ياد جبهه و جنگ بيندازد. اما تئاتر سوت و کور و خاموش. حرف هاي در گوشي حکايت از اماده سازي تتاتر براي اجراهاي مذهبي دارد. د ر چنين اوضاعي پاي حرف اهالي تئاتر نشسته ايم وپرسيده ايم:"نظرتان در مورد تعطيلات طولاني تئاتر در ايام نوروزي چيست؟ شما پيشنهادي داريد؟"

اهالي نمايش در باره تعطيل تئاتر حرف زده اند
چرا جشنواره نوروزي تئاتر نداريم...

دکترقطب الدين صادقي (نويسنده و کارگردان):
افسوس... افسوس...

درهمه جاي دنيا وقتي جشني درپيش رو باشد همه مردم با پايکوبي و شادي به استقبال آن مي روند، اهالي تئاتر هم که ارتباط مستقيمي با مردم کشورهاي خوددارند با توجه به نوع جشن و اهميت آن نمايشها و برنامه هاي خاصي را آماده مي کنند که به مخاطبان ارائه کنند. اما نمي دانم درايران ايام نوروزباستاني ارزش ومنزلتي ندارد ويااينکه اهالي تئاتر هيچ برنامه اي را نمي توانند توليد کنند تاديگران لذت ببرند. به هرحال فکرمي کنم اين نوع سياست گذاري که به نظرم به دليل عدم درک درست مسوولين ازاين ايام وتعاريف نادرست آنها نسبت به سالشماري تئاتر است بزرگترين خيانتها به بدنه تئاتر است. عجيب تر اينکه اهالي تئاتر هم که درطول سال هميشه پرچم اعتراضشان نسبت به مسائل افراشته است نسبت به اين ماجرا بي تفاوتند وانگار براي آنها هم فرقي ندارد که دراين روزها مي شود حداکثر نمايشها با تماشاگر معمول را به سالنها کشاند وخيلي از آنهايي که درطول سال فرصت اجراي تئاترخودراندارند به تمرين وتوليد ونهايتا اجرا برسند. واقعا عجيب است... افسوس... افسوس.

بهزادفراهاني (نويسنده، بازيگر و کارگردان):
آقايان مي دانند چه مي کنند

خب اين چيزي که مي گوييد اصلا مساله غريبي نيست. آقايان مي دانند که چه مي کنند و بدبختانه اين دوستان هنرمندمان هستند که متوجه نيستند چه بلايي بر سرشان مي آيد. تئاتر شهر يک مملک يک ماه به خاطر جشن عمومي که سابقه ديرينه اي هم دارد تعطيل است!!؟ خب اين يک گروتسک است. تنها چيزي که درمورداين جريان مي توانم بگويم اين است که فکرمي کنم اهالي انجمن هاي هنري تئاتر يعني انجمنهاي کارگردانان، بازيگران، نويسندگان، طراحان صحنه دورهم گردبيايند و با طرح سوال نسبت به اين قضيه، ايجاد ترفندهاي آسيب شناسي متفاوت از آقايان سياست گذار وصدالبته به دورازاتمسفرمديريت کنوني به بحث وجدل بنشينند ونتيجه آن را مکتوب کرده، يک نسخه را درخدمت افکارعمومي قرارداده و نسخه دوم را براي تصميمات نهايي به کساني که بايد سپرد. البته فکرنمي کنم اين جريان با اين مسائل حل شود ونمي شود، اما به عنوان پيشنهاد مطرح شد.

سهراب سليمي (بازيگر، نويسنده وکارگردان):
سرو سامان دادن تقويم

فکرمي کنم اين قضيه لطمه جبران ناپذيري به ساختار تئاترنمي زند بلکه لازم است که اهالي محترم تئاتر مدتي رابراي تجديد قوا ويک دست کردن اطلاعات وتفکرات به تعطيلات بروند. بايد قبول کرد که با توجه به سياستها عده اي شناخته شده هستند که هرساله ازآنها درمحيط تئاترشهر نمايشهايي به صحنه مي رود ودوباره چندروزوماه بعد همان افرادرا مي بينيدکه درقالب يک نمايش ديگر کاري رابراي صحنه آماده کرده اند. خب اين اصلا خوب نيست بلکه به مانند يک سم وحتي بدتر ازقضيه تعطيلات نوروزي است که چهره هاي جديدي را چند سالي است که کم ويا اصلا نداريم. خب افرادي که براساس شرايط اين طورکارمي کنند بايد درطول سال استراحت لازم رابراي توليدات بهتر داشته باشند تا کيفيت آثاراجرايي بالاتررود. همينطوري و با همين منوال که وضعيت اجراها رامي بينيد. اما به واقع بايد فکري براي سروسامان دادن تقويم ساليانه تئاترکرد.

حميد سمندريان (کارگردان):
چي درست است که اين يکي

اجازه بدهيد من از شما بپرسم:کدام يک از سياستهاي تئاتر وسينماي درايران درست است که اين قضيه بايد آسيب شناسي شود؟کدام يک از خواسته هاي اهل تئاتر درسالهاي اخيربرآورده شده است که اين مساله حل شود ؟آيا تيليغات تئاتردرطول سال به قدري هست که مردم فيلمهاي تلويزيوني خودرا رها کنند و به تئاتربيايند؟آيا بليط تئاتر به قدري است که يک فرد با همسرودو فرزندش به تئاتر بيايد؟آيا هنرمندان ما به قدري تامين مي شوند که ازتعطيلات مسافرتي خود براي يک عده انگشت شمار برنامه اجرا کنند؟آيا سالنهاي تئاترما آمادگي اين رادارد که بدون بازسازي به سراغ استقبال از تماشاگران محترم برود؟آيا مديريت تئاتر ايران درست است؟آيا کساني که درراس مديريت وتصميم گيريها هستند صلاحيت اين کاررادارند؟آيا اصلا خود شما درنوروزتئاتربرصحنه مي بريد؟

ايرج راد (بازيگر):
چرا همه تئاتر ها تعطيل است؟

وقتي مسئولان ومتوليان با تئاتربه عنوان يک ضرورت برخورنمي کنند برنامه ها به نتيجه نمي رسد. بسياري از بخش هاي غيرضروري هرساله به شدت مورد مطالعه قرارگرفته وبه اجرا مي رسد. مشکلات براي همه آشکاراست واکثر اهالي تئاتر وحتي سياست گذران به آنها اشراف دارند اما هيچ وقت نخواسته اند که حتي اشاره اي به انها شود. چرا؟به دليل اينکه تئاترهيچ گاه براي کسي دراينجا جدي نبوده است. حتي براي آن هنرمند عزيز. هميشه مسئله واقعي درنطفه خفه مي شود و يک سرپوش هم روي آنها قرار مي گيرد. مساله اي راهم که مورد بررسي شماست چيزي است که مدتها فکرمرا به خود مشغول کرده است. پيشنهاد من اين است که ابتدا به ساکن شما به عنوان نماينده افکارعمومي همچنان به اين بحث بپردازيد تابا يکدستي يکديگر بتوانيم حداقل بيان مساله کنيم. گرچه پرداخت نمي شود اما خب من وشما تلاشمان را مي کنيم. چيزي که هست اين است که ازديدگاه من ايام تئاتري ها به بطالت گذشته مي شود واگر اجرايي هم نمي توان گذاشت مي شود به تقويت نقاط مختلفي که ضعف داريم بپردازيم. مثلادرفروردين 86 براي اولين بار برنامه اي ويژه براي بازسازي تئاترشهرگذاشته اند که بسيار عالي است. اما چرا بايد سالنهاي ديگر تئاتر درتهران تعطيل باشد؟؟؟

هادي مرزبان (نويسنده وکارگردان):
جشنواره نوروزي

البته تعطيلي تئاتر يک کشوردرهرصورتي براي جامعه آن ضرر دارد. نمي خواهم به زواياي مختلف آن بپردازم اما راه حل وپيشنهاد من به عنوان عضوي ازجامعه مي تواند اين باشد که براي اين روزهاي سال که اتفاقا روزهاي باستاني وقابل توجهي براي همه مردم ايران است، مردمي که درطول سال با جشنواره هاي بي ارزش بسياري روبرو هستند ترتيب ايجاد يک جشنواره ارزشمند نوروزي داده شود. به اين ترتيب همه هنرمندان مي توانند تمرکز خودرابه حرفه خودداشته باشند وهم اينکه با تلاش زياد مخاطبان آن رابه سالنها آورد. حداقل مزيت اين مساله اين است که مردم از فضاي تئاتر دور نمي شوند وحتي مي شود با حمايتهاي ِويژه دولتي شرايطي رافراهم کرد که مردم به صورت رايگان به ديدن نمايشهاي مورد علاقه خود بيايند. چيزي که دراکثرنقاط دنيا درچنين ايامي مراسم مشابه اين به شکلهاي گوناگون اجرا مي شود. ويا اينکه اصلا مي شود تاريخ برگزاري جشنواره اي مثل نمايشهاي آئيني سنتي را به اين روزها آورد تا جشن ايرانيان افزون براين باشد.